Zondag 14 januari
Samen alleen (2)
Daar zaten we alweer op de fiets. Gutsend van het zweet, want rekening houdend met de voor vandaag voorspelde temperaturen hadden we onszelf weer stevig ingepakt. Dikke kleding: duidelijk niet bedoeld om eens een stevig stukje mee te gaan fietsen!
De weersvoorspellingen voor vandaag gaven ons hoop. Het zou iets minder zacht zijn met een graad of acht, er zou veel minder wind staan en de zon zou zich meer gaan laten zien. Al met al heel andere omstandigheden dan de dag ervoor. Misschien ook een omslag in de activiteit van de vis?Hoe dan ook, we gingen er vol voor!
Beplakt van het zweet maakten we ons materiaal in orde. Bernd mocht al snel de eerste vis vangen, en dat gaf hoop! Maar daarna viel het weer compleet stil. Vele worpen werden gemaakt, menig kunstaasje werd ingezet. Maar daar leek het niet aan te liggen: het was die vis die niet mee wilde werken.
Aangekomen op de tweede stek bleek mijn bewondering voor de schitterende zonsopkomst het te winnen van mijn vangdrang. Hier moesten eens een paar serieuze plaatjes geschoten worden! En zo geschiedde.

De eerste vis meldde zich snel

Langzaam maar zeker...

Gouden gloed

Vlammetjes in de wind

Bikkelen!

Veel vogels waren zeer actief. Geen wonder met dat milde weer!

Materiaalcontrole
Op een enkele tikje na bleek het op de eerste stek echter helemaal stil. Niets komma nul! De twijfel was direct weer aanwezig, want hoewel je een dag vol goede moed kunt beginnen, komen op zulke momenten de herinneringen van de slechte dag ervoor toch weer heel snel boven. En die geven geen vertrouwen!
De zoektocht werd desondanks vol gas voortgezet. 100% volharding! Maar beloning kregen we niet. Dit soort dagen, of periodes, zijn vreselijk taai. Maar ze horen bij de ‘carrière' van een visser en leren ons dat vissen niet altijd vangen betekent. Vaak niet zelfs. Ook al gebruik je je verstand en ken je het water.
De talloze stekken die door ons bezocht werden gaven steevast hooguit één visje prijs, om vervolgens de indruk van een maanlandschap onder water achter te laten. Een kale bodem zonder enige activiteit en zonder vis. De dag werd uiteindelijk vroeger afgesloten dan gepland. Het bijltje erbij neer gegooid. Want het was een schitterende dag geweest met prachtig weer en veel gezelligheid, maar zonder medewerking van de vis toch een teleurstellende. Dit weekend was er een waarin we niet konden rekenen op de baarzen. Die lieten ons finaal in de steek. Het was gezellig geweest samen, maar het gezelschap bleef beperkt. We waren samen alleen. Een volgende keer beter!

De baars die mijn dag redde

Hier was hard voor gewerkt!

Bernd met een ijskoude vis

Mann's in actie

Schitteringen...

Zonnige dag!

Vissen kan taai zijn

Een fraaie afsluiter

Dé Salt Shaker
Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger
Lees ook deel 1