Zaterdag 13 januari
Samen alleen (1)
Het was lang geleden. Eindelijk weer eens samen met Bernd struinen langs het kanaal. Met dubbele motivatie achter de baarzen aan en hier en daar struikelen over een verdwaalde snoekbaars. Want zo ging het vorige winters vaak! Ik had er lang naar uitgekeken en stapte op vrijdagavond dan ook met een zeer goed gevoel uit de bus. Bernd stond keurig op me te wachten en de begroeting voelde vertrouwd. Dit zou weer een memorabel weekend gaan worden, we wisten het allebei zeker!
Maar tijden veranderen. Aan de gezelligheid lag het helemaal niet, maar de vis was dit keer de overduidelijke spelbreker. Op zaterdag constateerden we na een paar uur vissen dat de baarzen niet of nauwelijks te vinden waren. Alleen Bernd had tot dan toe 'n stuk of vier vissen weten te vangen! Goede stekken waar de vis wél lag vonden we gewoonweg niet, op elke stek bleef het na lang zwoegen bij hooguit één visje. Het zeer zachte weer met een temperatuur rond de tien graden droeg ook niet bepaald bij aan een echt winters sfeertje dat wellicht veel goed had gemaakt. Geen oostenwind en vorst, maar bewolkt weer en rond het middaguur een poosje smerige, lichte regen. En wind, heel veel wind! Waar is die winter? We vroegen het ons ook vandaag weer af. Het zachte weer doet de wintervisserij waarschijnlijk niet veel goeds. De vis lijkt op veel plaatsen stevig van slag.
We wierpen ook 's middags nog gigantische stukken water af en deden allebei onze stinkende best om toch aanbeten te forceren. Er móest toch vis liggen! Maar waar? Talloze shads belandden tijdelijk in de wartel, om na heel wat vruchteloze duikjes weer vervangen te worden door een ander stukje rubber. In kleur en gewicht werd volop gevarieerd. 14 gram , 17 gram en uit wanhoop af en toe zelfs 10 gram. Misschien lag de vis ondieper?
Het moge duidelijk zijn: de vis had totaal niet meegewerkt, we hadden samen over de hele dag 8 vissen gevangen en dat was ronduit teleurstellend. Maar zaterdagavond trokken we twee belangrijke conclusies: we hadden nóg een dag te gaan en het goede gezelschap dat we elkaar boden maakte vrijwel alles goed. Zondag zou er beter weer komen met meer zon en minder wind. Een nieuwe ronde met nieuwe kansen!
Een impressie van de dag:

Na lang zoeken de bescheiden aftrap voor Bernd. Eindelijk, baars!

Groot water

De matgele Mann's shadjes: veel gelikter voor baars wordt het niet

Een verdwaald snoekbaarsje voor Bernd

Zoeken...

Stille gigant

De opsteker van de dag, wederom voor de gastheer

Eén van de prachtige stekken waar het stil bleef

Opnieuw matgeel, opnieuw voor Bernd

33 strakke centimeters op het attractor shadje van Profiblinker

Onze vis!

Gezellig lunchen

Verdomd...

Opperste concentratie, een dag lang!

De laaste pogingen
Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger
Lees ook deel 2