Woensdag 27 december
Saamhorigheid
Waar het gedurende kerstdagen natuurlijk allemaal om draait, is de saamhorigheid. Samen met familie, vrienden en vriend of vriendin. Lekker gezellig iets eten en lekker drinken. Het is nu vakantie voor de meeste van ons. Ikzelf heb dat nu ook. Er zijn nog talloze dingen die gedaan moeten worden voor school, maar heb ingepland dat ik eerst eens lekker een paar dagen ga vissen en feesten eer ik daar aan ga beginnen. Vandaag was weer zo'n feestelijke visdag. Eentje om snel te herhalen ...
Al ruim een paar maanden leefden we naar deze dag toe. Met m'n vismaten hadden we ingepland in de kerstvakantie eens echt op jacht te gaan naar hele dikke baarzen in de jachthavens. Gedurende die periode van wachten leerde ik Pieter-Bas kennen. We vonden het allemaal een goed plan om dit eens lekker te combineren. Een groepje van vier man ontstond in de vroege morgen. Sanne Ploegaert , Gert-Jan Tollenaar en Pieter-Bas Broeckx .
Aangezien Pieter-Bas nogal ver van ons vandaan woont, of andersom, besloten we een stek uit te kiezen die voor ons allemaal centraal in Nederland lag. Een uur of 8 was de afgesproken tijd. Zo konden we mooi met de zonsopgang beginnen met vissen. Bij aankomst ontdeden we ons eerst van de zondaagse kledij en schoten we in onze visvodden. Lekker vies kunnen worden!

De dag kan beginnen
Voor we de jachthaven benaderde, visten we eerst in een kleine industriehaven. Er was hier ook een pontje aanwezig die voor redelijk wat opschudding zorgde in het water. Over het algemeen zeer goeie stekken. Sanne was de persoon die hier een mooie aanbeet kreeg. Verder was het niks. Misschien nog te donker? De futen waren in ieder geval erg actief. Elke duik was een vis, geluksvogels.
De haven werd betreden. Grote schepen waar nog wellicht nog mensen in lagen te slapen .De boodschap dat we stil moesten zijn werd snel onder de groep verspreid. Best grappig, want de steigers zelf maakte door de golfslag die aanwezig was meer geluid dan dat wij zouden kunnen produceren. Vanaf het begin werd elk hoekje en gaatje netjes en secuur afgepeuterd. Pieter-Bas kreeg als eerste een mooie aanbeet en ving zijn eerste baars.

De eerste plaatjes van de dag werden snel geschoten 
Pieter-Bas trapte af met een hele mooie baars
Een paar aanbeten verspreid over de rest van ons leverde geen van allen een vis op. Ze lagen er, dat was zeker, maar de activiteit was nog niet op en top. We stonden allemaal erg geconcentreerd te vissen toen we ineens voetstappen hoorde. Een zware stem volgde: “zouden jullie alsjeblieft zo vriendelijk willen zijn de steigers te verlaten?” De boodschap van de havenmeester dat er nog mensen lagen te slapen was ons erg duidelijk. We waren niet gewenst op dit tijdstip. De man verwees ons vervolgens vriendelijk naar een stek achterin de haven die we vanaf de kant konden bestoken. Een echte hotpot volgens hem. Een lokkertje om ons weg te krijgen? Nee, dat niet. Ik was er vorig jaar wel eens geweest en toen vingen we ook echt de één naar de ander. Geen grote vissen, maar wel een erg leuke bezigheid. De waterstand van vandaag speelde ons alleen een beetje tegen. Veel te laag, er stond nog geen halve meter water. Voor de vissen niet interessant, we vingen dan ook niks, helaas. De keuze om een andere stek op te zoeken werd snel gemaakt. De auto werd gestart en we waren weg.
Na een tijdje zoeken vonden we de haven die we gespot hadden via Google Earth, leuk programmaatje! Het zag er allemaal schitterend uit. Veel oudheid en water. Een schitterende stadsveste met een oude jachthaven werden door vier fanatieke baarsvissers betreden. Bij allen van ons kwam het beeld naar boven van zo'n hele oude rivierbaars die de 50cm behaald had. Een vis vol oudheid. Ja, dat zou schitterend zijn als we er zo eentje tegen zouden komen op deze stek. Het bleef bij een verlangen. Er was overigens geen enkele vis die zijn neus liet zien. Jammer, want de omstandigheden waren echt schitterend. Misschien dat ze er de volgende keer wel liggen. Wie zal het zeggen? Dat weten we pas als we de haven nog eens ervaren, binnenkort misschien.

Alles werd uitgegooid

Oudheid
Na een wandeling door de oude stadsveste besloten we weer om de auto's op te zoeken. Na een snelle hap en een gezellige babbel werd de kaart opengeslagen en de volgende stek uitgezocht. Ik had een heel lijstje gemaakt met plaatsen en straatnamen. Zoveel opties. Waar zouden we verstandig aan doen en vooral, waar zou de vis liggen? De haven opzoeken en proberen iets te vangen, snel vissen en bekijken of er vis aanwezig is. Zo niet, snel verkassen, zo ja, dan feestelijk verder vissen en alles uitkammen totdat er niks meer te halen valt. Hoe weet je dat? Gewoon op het gevoel van jezelf en je vismaten afgaan. Soms is het niets meer dan een beetje gokken, maar vaak kun je het wel lezen. Nu vragen sommigen misschien af hoe je dat lezen van je water leert? Heel gemakkelijk, veel uren doorbrengen aan de waterkant en logisch nadenken!
We zochten wederom een haven op waar we nog nooit geweest waren. Bij aankomst keken we dan wederom echt onze ogen uit onze oogkassen. Een prachtige haven doemde op uit de lichte mist die nog aanwezig was. Het begon bij ons allen meteen te kriebelen. Pieter-Bas zei dan ook meteen: “ik ga hier niet weg voordat we een visje gevangen hebben!” Sanne, Gert-Jan en ik sloten ons hier zonder enige twijfel compleet bij aan!
De hengels werden gepakt. Kunstaastassen werden om onze nek gehangen en we konden gaan. Al vrij snel zagen we dat we niet de enige vissers waren. Een collegabaarsvisser fietste voorbij. We riepen hem bij ons en vroegen een paar zaken. Aan zijn verhalen te horen zou het hier helemaal goed moeten komen. We zochten dan ook snel een paar steigers op. We vonden de baars niet gelijk. Wel was duidelijk dat er een gigantisch grote hoeveelheid aan witvis aanwezig was. Op een gegeven moment kwamen we aan het einde van de eerste steiger. Een woonboot tegenover de steiger vormde een mooie schuilplaats voor de witvis. Baars en andere rovers zouden zich hier wel ophouden. Deze gedachte werd meteen beantwoord met een paar schitterende baarsvangsten.
Het meest bizarre moment was toen één van mijn gevangen baarzen een visje uitspuugde tijdens het drillen. Deze bleef eventjes stilliggen, maar zwom daarna weer vrolijk verder alsof er niets gebeurd was. Sanne, Pieter-Bas en ik keken elkaar aan alsof we het eigenlijk niet geloofde wat we zagen…

Voor Sanne een schitterende vis om mee te beginnen

Met alle respect netjes terug

Snoepje

Het attractorshadje was helemaal wel

Pieter-Bas verwijderd het shadje netjes met de onthaaktang

Allemaal prachtig getekend

Iedereen ving zijn visje
Zoals alle feestjes ophouden was het op deze stek na een tijdje ook heel rustig. Gezien de grootte van de jachthaven besloten we de groep in tweeën te delen. Sanne en ik visten de haven rechtsom af terwijl Pieter-Bas en Gert-Jan linksom de haven bestookten. Wanneer we succes boekten zouden we contact opnemen. Perfecte tactiek om de vissen te vinden in de haven!
Sanne en ik liepen meteen helemaal naar achteren. Daar zou het volgens ons het meest diep zijn. Daar zou vast en zeker grote vis liggen. Het duurde eventjes voordat we wat vonden. Het was Sanne die tussen de bootjes een mooie tik op zijn hengel kreeg. Een prachtige donker gekleurde dertiger kwam bovenzetten. Een prachtige baars die een plaatje waardig was.
Nadat we de baars terug hadden gezet zwom deze weer netjes de diepte in. Niet veel later stond ik met een kromme hengel. Ik kreeg maar geen beet. Viste naar mijn inzien ook ineens met geen goed kleurtje. Sanne viste met een blank kleurtje, terwijl ik met donker bezig was. Even aanpassen dus. Een blank attractor shadje met een donker ruggetje en rood staartje bracht mij de eerste mooie baarsvangst. Ik hield het shadje tussen de bootjes praktisch stil, toen ik de aanbeet kreeg. Heerlijke aanbeet op de zachte spinhengel. Nadat de baars bovenkwam zagen Sanne en ik dat we met de eerste serieuze baars te maken hadden. Het meetlint gaf 41cm. Net als de vis van Sanne ook weer schitterend getekend. We waren tevreden over het resultaat.

Donkere baars

Mooi over het shadje heen

Tussen de bootjes

Tevreden

Hier kwamen we voor
Op het moment dat ik mijn telefoon wilde pakken om de andere jongens te bellen waren het zijzelf die mij voor waren. “Hé Bernd, Gert-Jan en ik hebben nu al 15 baarzen waaronder een paar hele dikke dertigers, kom gauw hier heen!” Gezien onze veertigervangst visten Sanne en ik nog heel even op de steiger waar we waren en stoken daarna door naar de andere jongens.
Meteen bij aankomst zagen we dat ze flink wat vis aan het vangen waren. Allemaal mooie baarzen, maar geen veertigers. Sanne laat zijn shadje zakken en krijgt er meteen een hele dikke vis op. Wanneer deze in het wateroppervlak verschijnt springt hij meteen een gat in de lucht, wat een bak! Pieter-Bas assisteert Sanne vrijwel meteen en landt de baars netjes in zijn bek. Sanne straalt van geluk, hij had nog nooit zo'n dikke havenbaars in zijn handen gehad. Nadat het meetlint erlangs had gelegen maakte we een paar mooie plaatjes. Met een lengte van 42cm was het een kanjer die wel wat aandacht verdiende. De lach van geluk verdween het komende half uur niet van Sanne zijn gezicht. Heerlijk als vismaten zo aan het genieten zijn, ik hoef dan zelf mijn visjes niet eens te vangen, schitterende momenten!
Los van wat andere schitterende baarzen was het Pieter-Bas die de derde uitschieter van vandaag wist te vangen. Op een attractorshadje van Profiblinker wederom, topshadje! Ook een schitterende baars van 42cm. Ons geluk kon niet op. Wat een schitterende baarzen werden er allemaal gevangen.

Klasse Sanne !!

Met 42cm een ware havenridder

Zwemmen maar

Klaar voor de landing

Dubbelvangsten bij de vleet

Gevangen met een ATTRACTOR shadje van Profiblinker

Magische baarzen, die veerigers!
De veertig baarzen werden gepasseerd. Een schitterend aantal. Niet te wild voor woorden, maar we waren gewoon echt lekker gezellig aan het vissen. Iedereen ving een visje. Het was alleen Gert-Jan die de echt dikke baarzen er niet opkreeg. We praatte hem de moed in dat hij er uiteindelijk met de grootste vis vandoor zou gaan. Gedreven dat hij is viste hij net zo fanatiek als wij verder. Het was alleen Sanne die weer met een gevaarlijk kromme hengel stond. Nadat deze vis het wateroppervlak brak, doken we met z'n alleen meteen op Sanne. Wat een schitterende baars weer. Kreten van 45-plus werden uitgeslagen. Ik zag even aan Sanne dat hij dit niet had durven dromen. Zijn grootste baarsvangst is iets groter dan 43cm. Zou dit een nieuw record voor hem zijn? Helaas, de baars had wel een schitterende lengte van 43cm. Wat maakt het hem ook uit dacht ik, koning te rijk met zo'n baars als deze. Wederom zo'n genietmoment als vismaat!

43cm op het oranje Manns shadje, Sanne
De middag was inmiddels al weer een uurtje verstreken. Gezien we allemaal nog niet echt veel gegeten hadden leek het ons een goed plan even wat naar binnen te werken .Pieter-Bas had een gasbrandertje bij en worsten. Geweldige brandstof! Na een gezellige hap en wat te drinken waren we weer klaar voor de havenvisserij. Vier veertigers al en een paar handen vol dertigers. Het kan haast niet beter. Ook de gezelligheid was echt op een super hoog niveau aanwezig. Een dagje die ik nu al zou willen herhalen, en wel zeer snel!

Saamhorigheid
Eenmaal terug op de steigers werden we meteen geconfronteerd met het feit dat het wel leek of de baarzen compleet verdwenen waren. We begrepen er alle vier geen snars van. De gedachte dat het compleet gedaan was werd weggevaagd door een kreet van Sanne. “Woooow, megasnoekbaars!!” Net als bij zijn laatste veertigervangst waren we er als de kippen bij. De tekening en de kleur was echt perfect bij deze snoekbaars. Mooi dik en rond ook. Bovendien had ze een lengte van 60cm en dat betekende voor Sanne een nieuw persoonlijk record. Hij had vleugeltjes en zijn oranje Manns shadje begon inmiddels een gouden randje te krijgen. Wat een vis!

"Godfather Sanne"
Het leek wel of deze snoekbaarsvangst het water weer een beetje los had gemaakt. Er waren weer wat aanbeten en we vingen allemaal weer een visje. Kort daarna werd het weer akelig stil. We visten diverse steigers af zonder ook maar één visje te vangen. Een verdwaald snoekbaarsje die mijn attractorshadje wel zag zitten schoot in het oppervlak los. Verder kregen we helemaal niks meer te zien.

Gezellig baarzen vangen
We besloten er maar voor om de haven van een geheel andere kant te benaderen. Het werd ons echt te stil. Naar mate ook andere steigers geen vis meer opleverden legden we de link naar het weer. Het was gaan waaien en aangezien het ook later werd, was het donkerder geworden. De lichte sneeuwval die viel was lichte miezerige regen geworden. Samen met die wind werd dat dus een hele koude bedoening. Een uurtje voordat het donker werd sloeg gelukkig het getij om. Gert-Jan spotte vis met zijn paarswitte mannsshad. Kort daarna ving iedereen vis. We waren inmiddels aangekomen bij de haveningang. Een plek waar we een uur geleden ook stonden, maar dan vanaf de andere kant viste. Het was duidelijk dat de baars dus flink aan het zwemmen was geweest. Zelf op avontuur, of gewoon de witvis achterna? Ik denk dat laatste. Het maakte op een gegeven moment echt niet meer uit waar je gooide. Het was alleen even de wetenschap dat je niet te snel moest vissen en het shadje echt zo dicht mogelijk bij de bodem moest houden. Het eindresultaat was schitterend. 71 baarzen en 2 snoekbaarzen. Als laatste vingen Sanne en ik allebei nog een baars van veertig centimeter. Die van mij was 42cm en Sanne pakte er één van precies 40cm. Gert-Jan had als enige geen veertiger gevangen, maar als bonus had hij wel de allerdikste baars te pakken gekregen. Iedereen tevreden, content, voldaan, superblij, gewoon een volmaakte visdag!

Gert-Jan vond ze weer

Dertigers ..

Ons imperium van vandaag

Gert-Jan met zijn monstervette baars

Genieten

Geweldige vangsten op het einde van de dag

Een collegabaarsvisser schoot nog een plaatje van ons en een veertiger baars!

Vangst 73 van vandaag
Na het lezen en bekijken van dit verslag ben je er wel aan uit dat het een ongelofelijk gezellige visdag is geweest. Ik kan je vertellen, dat was inderdaad zo. Vrijdag hebben we weer een dag gepland om dit te herhalen. Gert-Jan is er dan niet bij, maar Thijs de Groote komt ons vergezellen. Gaat weer helemaal goed komen. Jongens, echt super bedankt weer voor deze erg aangename visdag. Tot gauw!
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven |