Zaterdag 4 november

Dagje pionieren

Het plannen van visdagen wordt steeds moeilijker merk ik. School is nogal eens een spelbreker, maar tegenwoordig ook het werken in de weekenden. Samen met Bard keek ik al een ruime tijd uit naar een visdag samen met Gerben Mul. Een visdag die we maar niet ingepland kregen door van alles en nog wat. Gelukkig vonden na veel verstreken tijd en moeite dan toch een gaatje op zaterdag 4 november. Vrijdag jongstleden stapte ik weer in het openbaar vervoer om mijn maat op te zoeken in Wageningen. Na een hartelijk ontvangst en een bak thee sprongen we beide op een fiets en reden Wageningen binnen. Een fotozaak, een hengelsportzaak en de supermarkt werden alledrie afzonderlijk bezocht en uitgekamd totdat we gevonden hadden wat we zochten. Het belangrijkste was natuurlijk de supermarkt. Niet altijd, maar voor mij op dat moment wel. Wat had ik een trek! Dat reizen met de bus en de trein vreet energie zonder dat je er erg in hebt. Bard had ook zin in een lekker avondmaal, dus begon hij nadat we terug waren uit de stad meteen te kokkerellen. Een perfecte visdag begint de dag ervoor en daar waren we nu al goed mee bezig.

Een site beheren bestaat uit teamwork

Het was verder reuze gezellig die avond en we hadden echt heerlijk "gezond" gegeten! Na een korte vergadersessie over de site gingen we beide plat. De volgende dag zou het weer vroeg zijn dat we bij de bushalte stonden.
Zoals gewoonlijk stond de wekker weer lekker vroeg. Ruim op tijd, zodat we op het gemakje konden opstaan. k weet niet hoe we het steeds voor elkaar krijgen, maar ook vanmorgen moesten we uiteindelijk toch een beetje haasten. Net wat dingetjes verkeerd ingeschat, Ach ja, we stonden er niet meer van te kijken. Uiteindelijk waren we nog ruim op tijd voor het busje. Een klein bestelbusje kwam op een gegeven moment voorrijden. Een vriendelijke dame zei "één goede morgen" en wij groette net zo vriendelijk terug. "Kan ik chippen?", was mijn eerste vraag. "Nee, jonge man! Zo ver zijn wij hier nog niet. Enfin, stap maar in, het is goed zo." Ik keek Bard even aan en hij keek net zo hard weer terug. Mooi meegenomen! Niet veel later stonden we op plek van bestemming en konden we wachten op onze vismaat voor vandaag ..
Het duurde niet lang voordat Gerben kwam aanrijden met daar achter zijn gele Rana 17. Voor de bekenden van Gerben onder ons is de naam "Sharky" een bekent iets. Ik moest wel even lachen toen ik deze naam zag staan op de schuit. Vroeg dan ook gelijk of deze naam nog één of andere betekenis had. "Je mag de naam van het beestje niet veranderen ...", was met een grijns het antwoord van Gerben.
Allez, genoeg genozel. Wij gingen vissen op de meest ruige rivier van Nederland. Ik was er nog nooit geweest, evenals Bard, dus vandaar dat we er zo naar uitkeken. Ook de manier van vissen is compleet de onze, dus er stond ons echt een fantastische dag te wachten. Samen met het goede gezelschap van Gerben zou dat helemaal goed komen, ongeacht de vangsten. Lekker pielen en prutsen met shadjes!

Een krib in de vroege morgen

Een mooie dag zou aanbreken

De motor werd aangeslingerd en de eerste meters werden afgelegd op het water. Het sfeertje was heerlijk en we genoten al volop. Het windje was er nog niet, toch lekker fris met een lachend zonnetje. Samen met Gerben spraken we het plan door van vandaag. Het stuk rivier waar we ons op bevonden was hem nog niet echt bekend, dus het plan was gewoon om wat doelbewust gekozen stekken uit te kammen. Putjes, ingangen van putjes en haventjes en een enkele interessante krib. Dat zouden de stekken voor vandaag worden.
Het eerste putje werd al snel opgezocht. We liepen enkel gelijk op tegen een probleem. Afgesloten met een dwarsligger. Helaas, geen entree. We konden wel een mooi stukje uitkammen bij de ingang van het putje. De eerste aanbeten werden al vrij snel geregistreerd. een harde, maar echte priegelaanbeetjes. Het was Gerben die voor de eerste maal de haak kon zetten. De eer van de dag was alweer gered. De vis viel voor een bruingekleurde FT-shad, altijd een topper! Wat mij opviel was dat het echt meteen een schitterend gebouwde en gekleurde snoekbaars was, prachtvangst.

De trend van de dag werd meteen gezet ..

.. Gerben met de eerste prachtige rivierzander!

Een soortgelijke stek werd opgezocht nadat de beet er af was gevallen. Het enige verschil was dat het putje ditmaal wel toegankelijk was. Een perfecte bezigheid. De scheepvaart kwam ook wat meer op gang en de wind kwam opdraven. Gevolg: grotere golven en de stroming werd sterker en meer onvoorspelbaar dan voorheen. Gelukkig hadden we een perfecte vismaat die zijn boot goed onder controle had. ets waar ik als gastvisser altijd respect voor heb. Op de dieptemeter zagen we dat de dieptes varieerden tussen de 2 en 5 meter. Heerlijk vissen! Bard viste met een klein Rootbeer Firetail Shakertje van Lunker City. Na een half uur vissen maakte hij Gerben en mij duidelijk dat dit voor vandaag een supershadje zou zijn. Hij kreeg aanzienlijk meer beet en ook de vangsten waren aanwezig. Twee snoekbaarzen kwamen een kijkje boven water nemen, waarvan ééntje een zeer acceptabel formaat had! Gerben en ik kregen er allebei nog een zware vis op, maar deze losten helaas. Niet veel later schoven we door naar het putje en kozen er voor om later terug te keren.

Bard scoorde met kleine bruine shads

Dit soort snoekbaarzen geven perfecte sport op het nieuwe lichte materiaal

Na een korte verkenning op de put zochten we een tweetal collega-vissers op die al een tijdje bezig waren op het grindgat. Nog niet veel gevangen, was het magere bericht. Toch waren we wat plekken tegengekomen waar een geweldig mooi talud liep met hier en daar een mooi sein op de dieptemeter van een mogelijke groep met snoekbaarzen. Dit sein werd meteen bevestigd toen Bard zeer snel een mooie aanbeet kreeg op zijn kleine shakertje. Gerben en ik deden niet veel later ook mee en vingen ook een snoekbaarsje.

Een mooi talud was het thuisfront van deze knappe stekelridder

Zelf mocht ik ook de eerste vangen

Gerben drilde tussendoor nog een mooie brasem

Toerist in hart en nieren!

Het was duidelijk dat er op de put veel meer te beleven viel dan op de rivier. Het formaat van de vissen was alleen aanzienlijk kleiner. Hoe dan ook, we hadden plezier en vermaakten ons rijkelijk. Tussendoor werd er nog een heerlijke bak koffie geschonken met een bodempje berenburg. Genieten! Nadat we allemaal onze visjes gevangen hadden schoven we weer terug naar de rivier. Hier bleef het weer vrij rustig. Toch wist Bard er nog een mooie aanbeet uit te halen en verzilverde deze vis ook. Niet aan het kleine bruine shadje van Lunker City maar aan een lange slanke shad van Mann's. Wel was het kleurtje bruin weer favoriet!

Bard geconcentreerd bezig na een mooie aanbeet

Wederom op een bruin shadje, ditmaal op een Mann's

Spits neusje

Nadat ook deze stek volledig was afgevist gingen we weer verder. Op de gps zagen we dat er nog een aantal putjes waren die uitgekamd konden worden. Het probleem was alleen tot drie keer toe dat het te ondiep was. Allemaal niet toegankelijk voor de sportvisser en zijn bootje. Helaas. Hier en daar probeerden we toch onze slag te slaan, maar het pakte helaas steeds zonder resultaat uit. Tijd voor een boterham en wat leuke plaatjes tussendoor. We besloten maar om niet veel verder te varen en wat meer tijd te steken in stekken die ons verder nog interessant leken. Dit kwam neer op wat oude vervallen havens met de bijhorende kunstwerken en kleine industriehavens. Helaas bracht ook dit niet veel meer op dan een hoop shads die vastliepen op van alles en nog wat.

Pittige binnenvaart op volle toeren, dat kan maar op één rivier

We hadden een heerlijk dagje uitgekozen

Gerben Mul, onze ervaren stuurman van vandaag

Stekoverleg, wat zou deugen en wat niet ..

Gezond bezig

Aangezien het allemaal wat tegenviel was de keus gemakkelijk om terug te keren naar de plekken waar we vandaag al wel succes geboekt hadden. De kop van de put waar Bard al een mooie snoekbaars had gevangen leverde helaas geen vissen meer op. Toen we later de put op kropen zagen we dat er praktisch langs het hele talud waar we vis gevonden hadden reeds een feederwedstrijd was begonnen. Voor ons geen toegankelijke plek meer dus. We besloten om de andere kant maar uit te kammen. Ook hier zou gewoon een visje moeten liggen. Het duurde ditmaal even voordat we een beetje kregen. Het was helemaal achterin te doen. Het hoekje waar de wind op stond. Het was niet veel maar we kregen wat beet. Op een shadje van Fox ving ik uiteindelijk een klein snoekbaarsje. Lekker lang drillen op het lichte materiaal. De vis trok het hengeltje aardig krom. Gerben zei met een glimlach, "zijn we stoer aan het doen jongen, haha!" Niet veel later kwam het ondermaatse snoekbaarsje een kijkje boven water nemen. Werpend kregen Bard en ik nog een mooie tik, maar meer zou het niet worden. Gerben vond dat we genoeg hadden lopen prutsen en dat het echte werk maar weer eens moest komen.
We voeren weer een stuk terug naar de plek waar we de boot te water hadden gelaten. Ditmaal een stek die we nog niet eerder hadden tegengekomen. Een insteekhaven voor de lichtere binnenvaart. De stroming kwam hier lekker in, dus het kolkte aardig. Samen met een damwandje, een steenstort en aardig wat diepte was dit een prachtige stek. Bard ving al snel een snoekbaarsje op zijn kleine shadje. Gerben moest even een belletje plegen, dus vroeg hij aan mij of ik de boot even wilde besturen. En natuurlijk wilde ik dat. Als amateur probeerde ik maar wat en manoeuvreerde de boot primitief met wat bochten en krullen langs het talud. Op een gegeven moment was Gerben klaar met bellen, maar ik mocht gewoon lekker door met sturen. Niet veel later kreeg ik een felle tik op een gele slug van Walleye Assassin. Ondermaats visje, maar wel mijn eerste visje terwijl ik zelf aan het stuur zat. Wat een gedoe. Als onervaren stuurman krijg je zo dus echt nog meer respect voor de mensen die hun boot perfect onder controle hebben.
Kort hierna was het Gerben die de haak zette. Aan zijn zachte baitcaster van Tica te zien was het weer een erg fraaie snoekbaars. Zeker toen de vis snel lijn ging nemen. Even kwam de vraag naar boven of het wel een snoekbaars zou zijn. De illusie op een snoek werd even later weer uit de wereld geholpen. Een reusachtige staart kwam boven. Scheppen! Ik stuurde de boot naar het open water en pakte vervolgens het net. Bard controleerde de boot en nam wat foto's. Het was echt een schitterende mooie hoog gebouwde snoekbaars uit het ruige rivierwater. Na wat snelle platen mocht de stekelridder met glasogen weer terug in haar element. De handen werden geschud, voor deze vangst gingen we!

In afwachting ..

.. op deze riviergigant!

Schitterende masieve vis

De grootste bek van vandaag

Het feit dat we een prachtige stek gelokaliseerd hadden was meer dan prachtig. De aanbeten bleven komen en onze visjes bleven dan ook gevangen worden. De sfeer bleef er lekker in zo. Zelf was ik weer lekker op dreef met het wisselen van shadjes. Als het maar bruin of firetiger was, dan bleven de aanbeten komen. Waarschijnlijk ving je ook met andere kleuren, maar deze staken er echt met kop en schouders bovenuit. Het zijn eigenlijk altijd toppertjes!

De parabolic Godfather doet haar werk uistekend!

Bard was enorm tevreden, zijn vismaten van vandaag ook!

Gestrikt met een peppershadje van Mann's

Achter op het shadje ..

.. of er finaal overheen, het kon allemaal vandaag!

De dag kwam ten einde met een klein miezerbuitje

Het is natuurlijk vroeger donker dan een paar maanden geleden. Echt lange visdagen zitten er helaas dus niet meer in voorlopig. Echt problemen heb ik er niet mee, vind het eigenlijk wel lekker zo. Nadat de boot getrailerd en wel was, bracht Gerben ons weer naar het station, de plek waar we vanmorgen ook hadden afgesproken. Zelf kon ik nog een dik half uur wachten op de trein terug naar Zeeuws Vlaanderen en ook Bard zijn bus terug naar Wageningen kwam pas later. Nadat we Gerben hartelijk bedankt hadden voor deze geweldige visdag dook hij weer zijn auto in op weg naar huis. Ook hij moest net als Bard en ik nog een stuk reizen naar het thuisfront. Het was een mooie dag, eentje die Bard en ik wel vaker zouden willen maken. Nog decennia tijd, dus dat komt wel goed. Tot gauw!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven