Zaterdag 30 september

Wie, wat, waar ..

Wie, wat en waar? De vragen waar ik afgelopen zaterdagmorgen mee zat. Zowel Thijs de Groote, als Gert-Jan Tollenaar en Sanne Ploegaert wilde gaan vissen. Ik moest tot 14:00 uur werken, dus kon pas erg laat beginnen. Thijs en Gert-Jan wilde vroeg beginnen, terwijl Sanne de nut er wel van inzag om later op de dag te starten. Zo kon hij nog wat huiswerk doen. Ik besloot om maar met Sanne af te spreken. Net klaar van werken, gaat mijn gsm. "Hé dude, met Gert-Jan. Wat doen we? Nog even vissen of èhh?" Ik realiseerde me op dat moment dat de vrienden Sanne en Gert-Jan elkaar al een hele poos niet gezien hadden. We vissen vandaag wel met z'n drieën. "Oké, dat is geregeld dan, totzo!" Thijs belde vervolgens met het bericht dat hij net terug was van een morgen vissen. Een paar magere baarsjes was het bericht. Niet echt denderend, maar er was wel een baars van 36cm die zich liet zien! Gert-Jan had zelf ook nog niet echt veel gevangen. Hij vertelde wel over een baars van 32cm toen we op de oprit aan het wachten waren op Sanne. Ondanks dat de vangsten een beetje tegen vielen besloten we toch maar gewoon om opnieuw een poging te wagen langs het kanaal. Aangezien er ook een hele harde wind stond vroeg ik mij af of het niet verstandiger zou zijn om in de polder een snoekje te gaan vangen. Geen optie, want de jongens hadden natuurlijk geen snoekgerief bij zich. Toen Sanne arriveerde gooide we alle spullen in de auto van Gert-Jan. De visdag kon beginnen!

De baars van 36cm die Thijs deze morgen wist te verschalken

"Waar gaan we vissen jongens?" Sanne en Gert-Jan keken mij aan. "Dat weet jij toch wel!", zei Gert-Jan met een lachend gezicht. "Jij bent hier de pro!" Ik moest wel lachen. Aangezien ik al een berg informatie gehad heb vandaag over de visstekken waar Thijs en Gert-Jan afzonderlijk van mekaar gevist hebben, had ik al wel een plannetje gemaakt. Stekken waar we al een hele tijd geen tijd in gestoken hadden, of in ieder geval nooit echt intensief bevist hadden de laatste tijd, werden uitgekozen. Stuk voor stuk bedrijventereinen. Erg rustig in het weekend en meestal niet kapot gevist, omdat het vaak bijna niet toegankelijk is. De eerste stekken werden erg goed afgevist met de kleine shadjes van Mann's en Profiblinker. Af en toe lag er wat vis, maar het duurde even voordat we echt een leuke aan de haak kregen. Sanne en trapte af met de eerste baarsvangsten. In beide gevallen kwamen er een berg baarzen mee gezwommen in het oppervlak. Het blijft een schitterend zicht!

Kademuren en boten

Industrie, topstekken, maar vrijwel niet toegankelijk vanaf de kant, hekken belemmeren meestal de weg van vissers

"Toegang voor onbevoegden"

We vingen niet meer dan vier baarzen. Ondanks dat er toch redelijk wat vis lag. Te klein, of gewoon een beetje pech dat ze niet bleven hangen. Een combinatie van allebei denk ik. Niks aan te doen. We volgden onze weg terug naar de plek waar we begonnen waren. Vanaf daar liepen we weer verder de andere kant uit. Een klein zijkanaaltje met een berg aangemeerde boten zou wellicht een goede stek kunnen zijn. Het kan er soms allemaal zo mooi uitzien, maar de ervaringen wijzen vaak uit dat het vaak toch wat tegenvalt. Hoe dan ook, het vist best lekker. Beetje pielen en kloten tussen de boten door. Gert-Jan was de enige die een visje wist te vangen. Hij moest er voor werken dat wel, want ook deze baars wist een paar keer te ontkomen. Eenmaal gepakt was het overduidelijk dat deze baars wel honger had. Het shadje van Mann's was compleet verdwenen!

Gert-Jan vond een schooltje hongerige baarzen

Het shadje was compleet verdwenen in de muil van dit dappere baarsje

Dat deze aanpak het niet zou worden was ons wel duidelijk na een uurtje of twee. Af en toe een tikje, maar daar bleef het meestal ook bij. We stonden wel lekker te vissen en de gesprekken over van alles en nog wat vloeiden rijkelijk. Heerlijk op de zaterdagavond! Er stond nog steeds flink wat wind, dus de stekkeuze was redelijk beperkt. Gert-Jan stelde voor om door te steken naar de sluizen. Daar ving hij vanmorgen een paar mooie vissen. De wind staat er precies op de kop. Niet ideaal, maar beter dan dat de wind in de zij komt. Geen vervelende bochten in je lijn. Zo gezegd, zo gedaan. Binnen een mum van tijd stonden we opnieuw te vissen. Echter niet op de plek waarvoor eigenlijk weggereden waren. De lichte kabel op het water duidde er op dat de wind aanzienlijk was gaan liggen. Perfect windje om nu de kantjes uit te gooien. Met het sterke talud wat het kanaal kent, zo ongeveer 10 meter uit de kant, is het wel riskant vissen, maar met een beetje inzicht en gevoel kun je een heel eind komen. Natuurlijk blijft het verspelen van een shad of een ander kunstaasje natuurlijk een onderdeel van het spel. Het liefst zo min mogelijk! Het duurde niet lang of ik had de eerste aanbeet al gehad. Een shad zonder staart was het geen wat ik terug kreeg. Gluiperds! "Jongens, hier ligt vis!" De worpen daarna kreeg ik wederom mooie aanbeten. Die baarzen zouden hoe dan ook een keer boven water moeten komen. Het duurde dan ook niet lang. Een vijftal baarzen vergreep zich aan de shad. Stuk voor stuk schitterende vissen. Lengtes van 30cm werden net behaald. Topsport.

Happerige baarzen

Gert-Jan had een beetje pech. De baarzen bleven niet hangen en over het algemeen werden zijn shads met rust gelaten. Niks aan te doen. Hij vond het dan ook een goed plan om door te steken naar een mooie hotspot. Hier ving hij één van de laatste keren een hele dikke baars van 42cm. Een perfecte stimulans natuurlijk om er dan weer te staan. Wie weet knalt er dan weer zo'n gigant op! Met drie man sterk stonden we heerlijk te gooien. De wind trok weer wat aan, maar dat was geen ramp. Wederom stond de wind recht op de kant. Lekker smijten met shads dus! Al gauw werd duidelijk dat er een partij vis lag. Er werden wat vissen gevangen op de shad en er werden ook wat shads verspeeld. Helaas. Gelukkig niet alleen door de bodem, maar ook door happerige baarzen. Liever zo dan verspelen aan het talud natuurlijk, haha! Het vertrouwen was enorm. Af en toe kregen we echt mooie beuken op onze shads. De dikke baarzen liggen er, zonder enige twijfel. We waren met de grootse passie voor onze sport aan het vissen. Niet zo zeer dat er vis lag, maar ook omdat we gewoon met drie maten gezellig op pad waren. Lekker weer en de vis was actief. Niet overal zoals op deze stek, maar er was actie. Genot van de bovenste plank. Het viel even stil. Niemand van ons ving een visje of kreeg zelfs een aanbeet. Totdat .. voor de verandering viste ik de shad weer eens wat sneller binnen. Met resultaat. Een meter of tien uit de kant, precies tegen het talud, kreeg ik een schitterende aanbeet. De haak zat en een mooie dril kon beginnen. Dit was een betere vertelde ik al aan de jongens. Toen de baars zich voor het eerst liet zien stond ik een beetje verstelt van de omvang. Allemachtig, wat een bak! Gert-Jan en Sanne kwamen erbij staan en leidde het zaakje in goede banen. De baars werd netjes geland en meteen ging het meetlint erlangs. 41cm en een beetje, maar wat een oude grove vis. Supervangst, met een brede glimlach mocht ik poseren. Blij als een kind!

Baarzen van dit formaat vangen op shads is iets bijzonders

Wat een mooie lap vis, 41cm baarsgeweld!

Heerlijke momenten als ze er weer als een gek vandoor schieten

De baars schoot er als een gek vandoor. Net als wijzelf. Misschien lagen er wel meer van dit formaat?! Ongetwijfeld. Sanne was de persoon die net als ik ook een visje ving. Gert-Jan bleef vechten, maar het was hem niet gegund. Het plezier werd er gelukkig niet minder om, hij kreeg schitterende baarzen te zien!

Sanne pakte er ook nog één

De groep met baarzen die we gelokaliseerd hadden werd een stuk rustiger. De aanbeten kwamen minder hard door en ook de hoeveelheid nam geleidelijk af. Gert-Jan en Sanne kozen ervoor om anders tukken af te vissen. Zelf bleef ik staan en ging te werk met een ander aasje. De ASP spinner. Gert-Jan en Sanne vingen meteen vis een stukje verderop, maar ikzelf ook. Wel een stuk kleiner dan de vissen die ik in de verte gevangen zag worden door de jongens. Regelmatig voelde ik het spinnerblaadje van de ASP spinner wegklappen. Veel kleine baars, want echt aanbeten voelde ik niet. Op een gegeven moment was ik iets minder goed aan het opletten. Haalde de spinner voor de kant uit het water en hoorde ineens een hele dikke vis wegdraaien door het oppervlak. Uit reactie gooide ik de spinner snel terug aan de korte lijn die ik nog over had. Vrijwel meteen zag ik dat de baars er nog zwom. Wat een knoepert, weer zo'n dikke! In het mooie heldere water mocht ik vervolgens aanschouwen hoe de baars de ASP spinner keihard aanviel. De adrenaline schoot door m'n lijf, schitterend schouwspel. Vrijwel meteen gooide ik de slip van m'n molen open. Zo'n vis drillen aan een korte lijn is vragen om problemen. Alles verliep gelukkig naar wens. Nadat ik de baars zorgvuldig mocht landen stak ik mijn hand in de lucht met de baars en riep Sanne en Gert-Jan. Weer zo'n bak. Wederom mooi donker gekleurd. Ik vroeg me af wat de lengte van deze vis was. De rest ook, dus het meetlint werd er weer bijgehaald. 41cm, nogmaals zo'n kneiter van een baars, koning te rijk !!

Totaal onverwacht nog een kanjer van 41cm

Op de ASP spinner, leuk apparaatje ..

Wat een belevenissen op de zaterdagavond. Dit had ik echt nooit gedacht. We bleven nog even staan, en visten enkele minuten verder, maar de stek was nu echt helemaal op. We kozen er voor om terug te lopen en nog even op een andere stek de tijd vol te vissen. Niet langer dan een kwartiertje. De teller kwam uiteindelijk op 18 te staan. Ongeveer 4 uur gevist. Niet heel veel gevangen met drie man, maar met een paar dertigers en twee supermooie vissen van 41cm was de avond natuurlijk geslaagd. Doen we snel nog eens over!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven