Dé Marathon

Vrijdag 11 t/m donderdag 17 augustus

Noord Holland en Limburg, twee mooie provincies van ons land die niet helemaal gelijk bedeeld zijn met water. Ernst hoeft thuis slechts een paar stappen te zetten om een grote variatie aan visrijk water te vinden, bij ligt dat anders. Afgezien van enkele kanalen en plassen is de Maas eigenlijk het enige ‘grote' water dat Limburg kent. Niet getreurd, want deze rivier biedt een schat aan mogelijkheden voor de sportvisserij. Baars is bovendien rijkelijk vertegenwoordigd!
De week waarin Ernst bij mij zou zijn, was aanvankelijk midden in een week gepland. Door omstandigheden bleek het echter noodzakelijk om het geheel iets naar voren te verplaatsen. Gelukkig was dit geen probleem voor Ernst of mij en kon de lang verwachte vistrip van mijn vriend gewoon doorgaan. Vrijdag 11 augustus, een uur of negen 's avonds: welkom Ernst!

 Mijn stemming was nog niet helemaal in orde toen ik Ernst vrijdagavond thuis ontving. Wat wil je ook als je vriendin al vier weken op vakantie is en nog een week wegblijft? Misschien was het maar goed dat ik de komende dagen bezoek had. Lekker vissen en dus de nodige afleiding, dat zou mij moeten helpen!

Zaterdag. Warming up!
De zaterdag brak aan, en het weer was in orde. Een mooie bries en een flinke partij wolken werden aangevuld met korte zonnige perioden. Het was niet te warm en heel af en toe kwamen er wat druppels naar beneden. Ik had de donderdag ervoor al goede vangsten geboekt tijdens een paar uurtjes in de middag, dus aan het vertrouwen lag het absoluut niet. Het eerste plan: lekker smijten met spinners en plugjes op mijn favoriete, lokale stekken! Ernst stapte naar de waterkant, smeet zijn plug richting open water en ving baars. ‘Dat is nog eens gidsen, niet?' De opmerking werd met een grijns ontvangen.

Ernst kwam, haakte en ving!

De rest van de ochtend verliep rustig en met ongelijke vangsten. Want hoewel Ernst een ongekend goede start had gemaakt, wist hij er geen vervolg aan te geven. Zelf ving ik wél mijn vissen en ik liep zelfs uit naar een dubbel zo groot aantal als Ernst. Waar het aan lag? Naar mijn gevoel waren het de details die telden. En als dát de situatie is, vangt de thuisvisser altijd meer. Niets aan te doen, maar frustrerend voor mijn maat!

Kunstaas parkeren in de struiken...

...en spullen omgooien. Ernst was lekker bezig deze ochtend!

De middag werd benut om enkele afspraken na te komen, waarna Ernst en ik weer ‘los' konden langs de rivier. We zochten na het avondeten de waterkant op en ditmaal werd één van mijn beste stekken voor deze tijd van het seizoen bezocht. Het water stroomde nog steeds lekker en de troebelheid schepte hoop, maar helaas viel de buit tegen. Ondanks onze verwoede pogingen! Het was te donker, ik wist het zeker. ‘De komende dagen proberen we het hier nog wel af en toe overdag. Met het bewolkte weer zal dat stukken beter zijn.'

Grauw sfeertje tegen de avond

Nog één fraaie vis voor mij

Reflecties...

Zondag. Daten langs de Maas
De wekker ging op tijd af en maakte een begin aan de dag die vooral voor Ernst een hele leuke zou worden. Er stond namelijk een afspraak met Piet Driessen op het programma en de ontmoeting met hem zou voor Ernst de eerste zijn. Vissen met Piet is sowieso altijd geslaagd! Samen met Piet zouden we de oeverzones van enkele leuke stekken met klein kunstaas af gaan werpen. Een hele leuke visserij die vooral in deze periode van het jaar erg lonend kan zijn.
Poppertjes, plugjes en kleine spinnertjes brachten vis op de kant. Helaas waren het er echter niet veel en bleek alleen met het échte peuterwerk constant succes op te leveren. Ik zette uiteindelijk die stap naar het ultieme, minuscule kunstaas en dat gaf mij een duidelijke voorsprong op Piet en Ernst. De Thunder Bug van Mepps was het ultieme stukje blik. Gekregen van Rick Speth van www.kunstaaswinkel.nl, een van onze sponsoren. Bedankt Rick!

Veel lopen voor het vinden van goede, geschikte stekken  

Eindelijk vis op de poppertjes van DAM!

Pracht en praal op de vroege ochtend

Ernst ving ook zijn visjes, waaronder dit juweeltje

Piet. Piet??

Lekker samen vissen. En véél werpen..

Groene rakker

Nog één keer omdat ie zo mooi is. Bij DAM weten ze wel wat kunstaas is!

Na een belletje werd duidelijk dat de sessie voor Piet iets eerder dan gepland zou gaan eindigen. Vlakbij de laatste stek namen Ernst en ik afscheid van hem, en konden we met zijn tweeën gaan beginnen aan het zoeken naar de maatse baarzen. Tot nu toe hadden die zich vandaag nog niet gemeld! Ernst ving al snel weer enkele kleine vissen en wist zelfs een kleine winde te strikken. Samen met de roofbleitjes die ik eerder op de ochtend gevangen had waren er dus toch al drie soorten te noteren geweest!

Een honderdtal meters naar links bevond zich een ogenschijnlijk ultieme baarsstek. Een klein haventje vormde het terrein dat gekenmerkt werd door kades, aangemeerde boten die er al een tijd lagen en een harde, kale zanderige bodem. Tel daar een ondergelopen piertje bij op waar het water regelmatig hard overheen stroomde – schijnbare veiligheid voor speldaas – en je hebt ingrediënten voor een stek die baarspurist doen watertanden. En ja hoor…hier ging het dan ook aardig los! Het werd een zeer waardige afsluiting van de tweede dag.

Geen overschot aan foto's, maar wel een plaatje van de mooiste vis die op deze stek werd gevangen. 34 centimeter baarsagressie op grote afstand gehaakt!

De winde van Ernst mocht kort poseren

Groene kikkers. Machtig mooie schepsels!

Vriendelijke baarsgroeten!
Bard Borger