zaterdag 29 juli

Verdiend!

De belangrijkste factor voor het vangen van vis is kennis van het water. Op de dagen waarop het loopt kan iedereen 'n paar vissen boven water toveren, maar op de momenten dat er onder water minder meegewerkt wordt onderscheiden de ‘locals' zich vrijwel altijd van de leken. Op welke stekken moet ik hoofdzakelijk vissen? Hoe diep, met welk aas? En snel of langzaam? Stuk voor stuk vragen die op elk water weer andere antwoorden hebben. En die antwoorden komen niet vanzelf. Investeren in je water, daar draait het om!

Ik heb lang uitgekeken naar mijn afspraak voor vandaag. Ik heb namelijk de eer om samen met Yvo Bindels en zijn trouwe vismaat Sando hun viswater 'aan de tand te gaan voelen'. En neem van mij aan dat deze heren hun water kennen! Talrijke baarzen, snoekbaarzen en snoeken van respectabele formaten zijn al tijdelijk in de boot van het duo terecht gekomen. En als ik de prachtige omgeving waarin we gaan vissen bij dat feit optel kan ik mijn wekker om kwart over vier zonder ergernis uitdrukken.
Inderdaad, het is dus weer zo'n dag die verschrikkelijk vroeg begint. Als ik met een tollend hoofd de trap afloop realiseer ik mij dat ik dit mijn eerste vakantiedag is. Uitslapen? Niet dus! Mijn vriendin zou me voor gek verklaard hebben, maar die is er nu niet. Ze zit samen met een vriendin elders in Europa en dus kan ik mij dit soort fratsen zonder enig protest permitteren. De auto start om vijf uur precies.
Een dik uur later schud ik de handen van mijn twee vismaten voor vandaag. Een vroege begroeting! De auto komt vlakbij de waterkant te staan en daar ligt de boot al keurig klaar. De spullen worden meteen ingeladen en de motor wordt gestart. Op naar de eerste stek!

Een grauwe start van de dag

Hoewel Yvo en Sando normaal gesproken ook graag op snoek vissen, hebben we voor vandaag besloten dat we alleen de baars gaan belagen. De hoge watertemperaturen van deze periode maken het onverantwoord om te gaan vissen op de ‘groene dames en jongens'. Voor mij gaat er niets boven baars, dus ik ben een tevreden mens!
Op de eerste stek worden mij de eerste worpen gegund. Ik word geadviseerd strak tegen de oever te werpen en dan voorzichtig binnen te draaien. ‘Eerst voel je wat keien, dan loopt het talud scherp af. Daar krijg je meestal de beten.' In de wetenschap dat hier al veel mooie vissen vandaan zijn gekomen belandt mijn plugje – een Salmo Butcher – na een aantal mislukte pogingen op de juiste plek. Geen aanbeet, nog niet althans. Nú dan? Er gebeurt niets, ook niet in de pogingen die volgen. Ik heb erg veel last van draadalgen die aan mijn plug blijven hangen en als Yvo later ook begint te werpen blijkt dat het niet aan mij ligt. Steeds weer loopt ons kunstaas bijna vast in de groene massa en dat maakt het vissen er niet erg aangenaam op. Aanbeten blijven uit en dus besluiten we enigszins teleurgesteld na een kwartier door te varen naar de volgende stek.

Voorzichtig liet de zon zich zien

Genoeg andere vissers deden ook een poging

Nog steeds hangt er een vrij dikke nevel boven het water. En de zon? Die wil maar niet doorbreken. Hoewel we verwachten dat hij straks wel wint van de bewolking, is het tot nu toe een grijze, grauwe ochtend. Wij genieten ervan, maar of de baars er blij mee is?
Het slepen met kleine plugjes op dieptes variërend van 2.5 tot 4 meter levert het eerste uur nog heel weinig op. Slechts enkele kleine visjes pakken de plugjes een paar keer en daarvan schieten er ook nog een paar los. Het is nog geen wilde vreetpartij langs het talud! Dan is daar toch de eerste mooie baars voor Yvo. Een schitterende vis van 31 centimeter, die aanvankelijk groter wordt geschat, mag samen met de vanger poseren.

Prachtige foto van de eerste échte

Mijn eerste van de dag

De kantjes uitwerpen bleek niet echt de weg naar het succes

Klein, maar dapper

We besluiten een volgende stek op open water aan te gaan doen in de hoop de vis daar met meer succes te vinden. De aanwijzingen die ik regelmatig krijg, wijzen erop dat de kennis van het water bij deze mannen prima op peil is. En ik moet dan ook heel eerlijk toegeven dat het bij mijzelf wat dat betreft iets anders gesteld is. Ik kan prima vissen, maar doordat ik de afgelopen jaren op veel verschillende wateren heb gevist is mijn kennis meer in de breedte gegroeid dan in de diepte. Vergaande kennis van één water heb ik niet, maar als ik me de komende jaren meer op één water ga storten komt dat vast wel.
Terwijl ik aan dit soort dingen denk, komt mijn plug plotseling muurvast te zitten. Gelukkig schiet de plug meteen los als we terug varen. Maar wat gebeurt er als we het trollen hervatten? Juist: wéér vast! Voor de tweede keer wordt de plug terug getoverd en ik denk aan het bekende spreekwoord. Daarom besluit ik de plug nu pas voorbíj het bewuste punt de diepte in te sturen en het probleem doet zich inderdaad niet meer voor.
Mijn hengel die krom trekt. Nee hè, Weer vast?! Yvo kijkt over mijn schouder mee. Het gewicht geeft iets mee, toch? Een klap! Tóch? Ik twijfel enorm, Yvo niet. ‘Ja, dat is vis!' Nu komt de massa duidelijker van zijn plaats en ik voel weer een lichte beweging. En nét als ik wil zeggen dat het vis moet zijn, schiet mijn plug los. Gevloek en een scheef gezicht toveren een grijns op het zicht van Sando. Terecht natuurlijk, hij bedoelt het ook niet flauw. Yvo meldt dat de aanbeet hem precies deed denken aan die van een veertig plus baars en mijn frustratie groeit. Dit had ‘m moeten zijn.
Het talud wordt helemaal afgevist maar dat levert nog slechts een paar baarsjes op. Grotere vissen hebben zich nog niet gemeld, althans, niet in de boot. En dat willen we graag veranderen! We varen terug naar de tweede stek, nadat we de eerste nog een kans gegeven hebben. Daar vangt Yvo zijn tweede mooie baars van de ochtend; 38 centimeter pure kracht!

Wederom een fraaie vis voor Yvo

Vals gehaakte brasems blijven erbij horen. Deze zorgde voor waanzinnige sport!

Drie plugjes zwemmen achter de boot op een diepte van zo'n drie meter als de eerste aanbeet volgt. En nóg een! Yvo vangt weer een visje, Sando weet ze te vinden zelf kan ik ook een paar baarzen toevoegen aan mijn lijstje. Ze beginnen los te komen! ‘De zon brandt ze los', zeg ik. En daar wordt niet raar op gereageerd. ‘Zou goed kunnen, dat zie je inderdaad wel vaker.' Ik geniet ervan dit soort ervaringen uit te wisselen en heb het erg naar m'n zin. ‘Nu nog die veertiger Yvo, waar blijft ie?' Mijn knipoog naar Sando wordt begrepen.
Op een ontspannen moment – juist ja, dan gebeurt het altijd – krijg ik vanuit het niets een snoeiharde knal op m'n hengel. Helaas blijft de vis niet hangen en het commentaar dat hier meestal de grootste vissen gevangen worden ben ik ook niet erg blij. Ik mis de grote jongens allemaal vandaag! We trollen de tweede stek talloze keren af en omdat we daarbij actief het talud blijven afzoeken weten we de baarzen uiteindelijk te vinden op een diepte van ongeveer 2,5 meter. Het zijn geen grote vissen, maar we hebben plezier en de teller loopt langzaam maar zeker stevig op.

Regelmatige vangsten hielden de stemming erin

Ook Sando wist ze te vinden

De Butcher van Salmo: nog steeds een killer

Het voornaamste arsenaal voor vandaag

Driehoeksmosseltjes: een hel voor de lijn, een lust voor de vis

Gezellig samen vissen, dat blijft het uitgangspunt

Maar liefst 41 vissen hebben de boot gezien als het moment om te stoppen nadert. Het is nog niet laat, maar Sando heeft verplichtingen. En dan houdt het natuurlijk op. ‘Die stroomnaad bij die punt, kunnen we die niet één keer meepakken?', vraag ik aan Yvo. ‘Ik wed dat er baars moet liggen.' Yvo twijfelt even maar stemt er dan mee in. Het is aan Sando om de boot in de juiste koers te brengen en dat lukt hem uitstekend. De hele dag vaart hij trouwens al zeer netjes, waarvoor respect!
De plugjes van Yvo en van mij komen op diepte en naderen de punt. We varen er nét langs en de plugjes moeten de punt dus ook rakelings passeren. En dan komt het schitterende moment. ‘Nou, als die beten nog komen, dan moet het nú gebeuren.' En ja hoor, terwijl ik ‘nú' uitspreek kijk ik naar Yvo's hengeltop en zie de knal! ‘Ja, hangen!' komt het uit Yvo's mond. Hoe is het mogelijk?! Sando zet de motor meteen uit en grijpt het pan-netje. Ik draai mijn molenslinger twee keer rond en voel dan ook een vis op m'n plug knallen. Double hookup!
Mijn vis, waarschijnlijk iets kleiner dan die van Yvo, belandt als eerste in het netje en nadat ik hem eruit getild heb kan meteen de forse baars van Yvo geschept worden. Binnen! De meetplank leert ons dat mijn vis 37 centimeter lang is en dat Yvo weer een veertiger kan noteren: 42 centimeter! Enkele mooie plaatjes worden snel geschoten en dan mogen de twee beauty's weer zwemmen.

Twee kneiters van baarzen meldden zich op het laatste moment…

…en bezorgden ons een geweldige afsluiting van de ochtend

Met veel respect terug!

Geen reden tot klagen

Het is een hele leuke dag geweest, dat besef ik als we terugvaren naar de auto's. Ik ben Yvo en Sando enorm dankbaar voor het feit dat ze hun water met we wilden delen en uiteraard waardeerde ik de vriendelijkheid en gezelligheid het meest. En we hebben een mooie afsluiter afgedwongen!

Yvo en Sando, bij deze bedankt voor alles! Ik kom dolgraag nog eens terug.

 Vriendelijk baarsgroeten!
Bard Borger