15 juli

Scoren in de vroege morgen

Een nieuw visavontuur begon voor mij op de vrijdag. Met de bus, trein en vervolgens nog een bus zou ik na 4½ uur ontvangen worden door Bard in Wageningen. Na een korte voetreis kwamen we aan bij zijn kamer. De sfeer zat er al vroeg in. Gezellige praat en nieuwe weetjes werden in de groep gegooid. Met onze gedachten zaten we vast ergens op het water …

Ernst, een goeie maat van Bard was ook aanwezig. Erg gezellig was het! Jammer genoeg ging hij weer snel terug, omdat hij nog het één en het ander gepland had. Binnenkort staan we eens aan de waterkant.
Er stond voor de avond heel wat op de planning. Ik zou Bard een lesje HTML en PHP gaan geven voor het beheren van deze website. Tot op heden beheerde ik de site alleen, maar nu is ook Bard helemaal up to date! Ik voorzie veel baat bij het feit dat we de site nu samen kunnen beheren. Zo nu en dan liep er nog wel eens een vertraging op, omdat ik gewoonweg geen tijd had. Gelukkig zal dat in de toekomst anders zijn. Ik ben benieuwd, veel succes Bard!
Rond de klok van 12 in de nacht doken we in ons nest. De weker zou niet veel later ons wekken. 5 uur, op het gemakje alles klaarmaken, wat eten en dan tegen 6 uur naar buiten. Johan Caneel zou ons daar voor de deur oppikken. Het zal half 7 geweest zijn dat we op het water zaten. Er heerste een prachtige ochtendsfeer. Een morgen, zoals elke visdag eigenlijk zou moeten beginnen, schitterend!

De spullen werden aan de trailerhelling klaargemaakt voor vertrek op het water

Nog even een paar 'zonnige' kiekjes!

Een vierde man zou nog in ons midden treden. Lucien de Kroon was die persoon. Hij zou elders traileren, dus we starten de dag met z'n drie en zouden hem daarna tegemoet komen varen. Een beetje vissen was er natuurlijk wel bij. Hier en daar werd een strekdammetje meegepakt. Kleine plugjes werden ingezet tijdens het slepen. Bard was de eerste die een dappere strijder wist te verleiden tot een aanbeet. Niet veel later kregen ook Johan en ik beet. De eerste visjes werden gevangen. De nul was er af!

De eerste uurtjes zijn het mooist

No. uno!

Van de drie personen was er slechts één iemand die zo slim was geweest om nog een jack mee te nemen voor in de vroege morgen. Het was echt zeer fris. Bard en ik zaten daar in onze T-shirtjes en ikzelf zelfs nog met een korte broek. Hier hadden we ons dus echt flink op verkeken. Toen we gingen varen op zoek naar Lucien, kregen we flink wat kou te verduren. Ach ja, eigen schuld!

Spattend water van de boot in het zonlicht!

Kou in de vroege morgen: iets wat we konden verwachten, blond?

Na enige tijd kwamen we aan op de afgesproken plaats. Geen Lucien te bekennen. Pas na een zeer kritisch blik over het water zagen we hem in de verte aankomen. De handen werden geschud en ik stapte over in zijn bootje. Het vissen kon nu echt beginnen! Lucien had er zin in, meteen werd er een hoop gelachen. Ook hij had de eerste visjes al binnen. We pakten nogmaals het kantje mee waar hij die visjes, een paar baarzen, wist te vangen. Het duurde niet lang, of de camera kon er weer bij worden gepakt. Dit voelde goed. Vroeg vis vangen, en dan met dat schitterende weer! Onbetaalbaar.

De Hot 'n Tot van Storm, voor baars blijft het een topper!

Mooie vis

De JSR Perch van Rapala hoort nuatuurlijk ook in het straatje thuis van superbaarspluggen

De teller stond al heel snel boven de 10 vissen. Het zonnetje bleef stijgen. Toch bleven de aanbeten langs de strekdammetjes komen. Even dacht ik er aan om Lucien te melden dat we misschien iets anders moesten proberen. Aangezien het heel warm zou worden en we echt van de ochtenduurtjes moesten profiteren, realiseerde ik me dat we eerst gewoon maar eens een bergje vis moesten vangen. We vingen vis en kregen beet, we trollden stug door. Ik greep op een gegeven moment naar een lichtere hengel. Een glashengeltje, gemaakt van een oude Hardyblank uit Engeland. Bij lichte hengeltjes horen kleine plugjes. De Bomber Fat A in het kleinste model werd mijn lievelingetje voor de rest van de dag. In korte tijd kwamen er weer een paar mooie vissen bij. Onze lieftallige baarzen zagen dat dingetje wel zitten!

Baars op klein spul

Tevreden met elke baarsvangst

Eén van de enkele doubles

De tijd tikte zoals gewoonlijk weer veel te snel door. We hadden redelijk wat plezier en af en toe kwam er een baarsje aan boord. De natuur kwam ook vaak in onze spotlights te staan. Regelmatig troffen we oeverlopertjes aan. Grappige vogeltjes die een heel hoog piepgeluidje produceren. Hier en daar hoorde we ook nog wat ijsvogeltjes, maar helaas hebben we deze niet kunnen spotten. Bard en Johan hadden er wel een paar gezien. Op een stel kleine zilverreigers, diverse soorten ganzen, zwanen en oeverzwaluwen na, zagen we niet veel bijzonders. Toch had ik het naar mijn zin en fotografeerde wat rond. Baars no. 20 werd geland rond een uur of half 10. De beet viel er niet veel later grandioos vanaf. Tijd voor iets anders!

De twintigste baars van het hele stel dat we bij elkaar gesprokkeld hadden

Dé natuur KLM in actie

Hier en daar wat sluierbewolking en vliegtuigsporen, meer dekking van het zonlicht was er niet in de lucht

We polsten Bard en Johan eventjes. Zei hadden een tweetal snoeken en een winde gepakt, naast een paar baarsjes. Niet echt heel wild, want meer dan 10 vissen hadden ze niet in totaal. Aan de andere kant hadden ze wel een drietal prachtige vissen tegenover de kleine baarsjes die Lucien en ik gevangen hadden. We vroegen of ze tussen de kribben al geprobeerd hadden. Het kwam er op neer dat ook zei daar nog niet echt gevist hadden. Lucien en ik voeren recht toe, recht aan naar de eerste krib toe. Shads met grote schoepstaarten kwamen in actie. Al vrij snel kreeg ik een loei van een aanbeet. De hengel boog helemaal door en schoot vervolgens als een polsstok van een polsstokhoogspringer weer terug recht. Ik baalde enorm. Bij het terugzien van mijn shad zag ik één enkel gat. Het was in ieder geval iets met tanden!
Op dagen als deze moet je gewoon het mazzel hebben dat je deze aanbeten verzilverd, of dat de vissen gewoon domweg blijven hangen. Het bleef bij die ene aanbeet. Lucien voelde dat dit het niet zou worden, dus we kozen er voor om wat stukjes uit te werpen. Ook dat leverde nagenoeg niet meer dan een volgertje van een baars op. Na wat gegeten te hebben startte we weer met het trollen. Ruime tijd bleef het akelig stil, maar iets na de middag vonden we dan gelukkig nog wat baarzen. Ik ving er drie bij. Lucien kreeg ook beet, enkele hele harde zelfs, maar die bleven helaas niet hangen. De vis was niet los … Bard en Johan waren inmiddels ook terug bij onze boot. We namen het plan door en concludeerde dat we nog anderhalf uur potentiële vistijd hadden. We besloten om deze maar vol te maken en de hoop er in te houden van het vangen van een mooie vis. Je weet het maar nooit!

Ietwat teleurstellende berichten aan de andere kant van de telefoon

Plastic voer voor de stekelridders

Dan uiteindelijk toch een fraaie baars op de Aruku van Spro!

Mooi beestje

Dé routinier roofvisser en de baarsfanaat op één schip

Lucien en ik voeren een plasje op. In de oeverzones was deze vrij ondiep en je had redelijke baaitjes. We kozen er voor om deze met jerkbaits helemaal uit te kammen. Riet, struiken en dode bomen in het water. Het rook er gewoon naar snoek. Het mocht helaas niet baten. Na enkele schitterende en volmaakte drifts kregen we geen enkel stootje. Dan maar terug naar de rivier. Het laatste half uurtje zouden we op de koppen van de plas naar de rivier wat verticalen met klein spul. Na enige tijd was het Lucien die een hengst aan zijn hengel gaf. Een mooie baars werd niet veel later geland. Een schitterende en een meer dan verdiende visvangst voor Lucien, klasse!

Een fraaie dertiger op een gummyworm met twisterstaartje

Bonk spieren tot en met!

De tijd zat er voor Lucien op. Een verjaardag riep. Ik bedankte de beste man voor een taaie, maar erg gezellig meeting op de rivier. In de ochtenduren hebben we gewoon goed ons best gedaan en het uiterste er uit gehaald. De écht mooie vissen lieten zich niet zien, maar ik ben er van overtuigd dat dit de volgende keer helemaal goed moet komen. Ze liggen er, en dat weten we.
Johan, Bard en ik trollden nog heel eventjes door. Jammer genoeg begon de wind steeds meer roet in het eten te gooien en aangezien de vis nauwelijks iets deed besloten we er maar mee te stoppen. Ik zou ook heel graag een trein in Tiel halen, dus Bard en Johan werkte daar vriendelijk aan mee. We schoten goed op tijdens het traileren en niet veel later stonden we al weer aan de deur bij Bard. Na een vriendschappelijke knuffel van Bard aan Johan en een ferme handdruk met mij als compagnon, zwaaide hij ons uit. Ik kon vervolgens mijn trein in Tiel halen.

Het was een taaie dag vandaag. Veel warmte en overdag was het eigenlijk niet de moeite waard. 's Ochtends hebben we de dag gemaakt. Johan en Bard vingen een tweetal snoeken, een mooie winde en een paar mooie baarzen. Lucien en ik moesten het doen met 24 baarzen, waarvan de laatste twee de dertig centimeter passeerden. Ook twee hele mooie vissen! Dit doen we nog een keertje over jongens, vang ze!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven