15 juli

Een fraaie dag

Veel zon, hoge temperaturen en een matige wind uit het noordoosten. Dat waren globaal de weersvoorspellingen voor zaterdag 15 juli, de dag waarop ik samen met mijn maat Bernd, Lucien de Kroon en Johan Caneel de rivier op zou gaan. De afspraak stond al een hele tijd in de agenda's, en hoewel er enige twijfels ontstonden bij het naderen van de bewuste dag – ongunstig weer en een laag water met weinig stroming – lagen er 's ochtends vroeg toch gewoon twee boten in het water. De motivatie was groot!

Het is nog erg fris als Johan aan komt rijden. Bernd, die op de uitkijk stond, ziet hem het eerst en attendeert mij erop. ‘We kunnen gaan!' Het is bijna zes uur en dus is Johan mooi op tijd.
Zodra we bij de trailerhelling uit de auto stappen, realiseer ik mij dat ik m'n fleecetrui ben vergeten aan te trekken. En mocht dat in de auto misschien geen punt zijn, nu mis ik hem toch behoorlijk! Bernd blijkt ook niet helemaal gekleed op de frisse omstandigheden en beiden lopen we al snel met kippenvel rond. De oplossing? Gewoon snel je gedachten volledig op het vissen richten en de boot gereed maken. Johan geeft wat aanwijzingen en binnen afzienbare tijd is het vaartuig klaar voor zijn taak. Het water in ermee!

De dieptemeter is tegenwoordig in bijna elke visboot terug te vinden

De afspraak voor vandaag is dat we Lucien op het water treffen. Hij trailert zijn boot namelijk zelfstandig op een andere plek, van waaruit hij 's middags sneller weer thuis kan zijn. De beste man heeft daar namelijk nog verplichtingen en die moeten ook nagekomen worden. Het leven van een visser kan druk zijn!
Met drie man in de boot is het aan de krappe kant, maar het kan net. Zelfs een stuk slepen met kleine plugjes op baars is geen probleem, al moet er uiteraard met iets meer beleid dan normaal gevist worden. De eerste visjes melden zich gelukkig al snel.

De rivier ontwaakt

De lach van een gemotiveerde visser, de houding van een koukleum. Brrr!

Vandaag heb ik mijn nieuwe camera voor het eerst bij me. Afgelopen donderdag kocht ik hem eindelijk, na een vrij lange periode van overwegen. Hij bevalt uitstekend en het is absoluut een apparaat waar ik een lange periode mee vooruit. De site zal er bovendien baat bij hebben! Ik geniet met volle teugen van de nieuwe techniek en met een mix van vissen en prutsen met mijn camera vermaak ik mij het eerste uurtje.
Dan is het tijd om gas te geven, want de eerste leuke stekken zijn afgesleept. Lucien wordt opgezocht, gevonden en begroet. Twee baarsjes en ‘n paar lossers vormen zijn eerste resultaten. Een ontmoeting op het water, kan het leuker? Bernd stapt over in de boot van Lucien, zodat de bemanning uiteindelijk eerlijk verdeeld is. Het vissen kan vervolgd worden.

Schoonheid kent geen grenzen

Hoofdzakelijk baars in de vroege uurtjes

Na een stukje slepen vindt er al snel overleg met Johan plaats. Wat gaan we vandaag zoal doen? Hoe gaan we de vis zoeken, en waar? We zijn het er al meteen over eens dat vooral slepen en verticalen de toe te passen technieken zullen gaan zijn, en Johan geeft de voorkeur aan het eerste. Zelf houd ik enorm van een potje verticalen, maar ik ben het met Johan eens dat slepen zeker in de eerste uren van de dag nog effectiever zal zijn. Als de zon verder doorbreekt en de temperatuur gaat stijgen zal veel vis dieper gaan liggen en passiever worden. Dan zou het verticalen op veel stekken lonender kunnen zijn.
Na enkele baarzen voor ons beiden, krijg ik bij het wegdraaien voor een krib een lichte tik op mijn Jointed Shadrap. Deze wordt gevolgd door een aanhoudend gewicht dat traag meebeweegt: de typische dril van een snoek. Ik twijfel toch nog even omdat ik ook rekening houd met snoekbaars, maar na een leuk potje knokken is er duidelijkheid: een leuke snoek is mijn deel!

69 centimeter groen geweld op de JSR

De vis, die lelijk beschadigt blijkt aan zijn bek (waarschijnlijk door een eerdere vangst), wordt teruggezet en zwemt overtuigend weg. De krib krijgt nog wat extra aandacht maar levert niets meer op. Op naar het volgende traject!
Het trollen (of slepen) op de rivier wordt ook vandaag weer vooral gedaan langs de rechte stukken, die ook wel stekdammen genoemd worden. Deze rechte stukken oever vormen de afwisseling op de kribben, die ook veel vis op kunnen opleveren. Bij het naderen van het einde van een strekdam neemt de spanning altijd iets toe, omdat dit kansrijke stekken zijn. Vooral winde vindt er snel zijn plekje, maar ook andere roofvissen liggen er graag. Aan het einde van een lange strekdam wordt de theorie weer eens gesterkt: een mooie winde van 50 centimeter voor Johan!

Johan en winde lijken goed samen te gaan. Tijdens een recente sessie met Yvo Bindels strikte ‘Caneel' er maar liefst vijf!

Puntgave vis

Er wordt een belletje gepleegd met Lucien, die ons meldt dat hij en Bernd maar liefst twintig baarzen hebben weten te vangen. Een heel mooi aantal, maar we zijn al een hele poos bezig en Lucien en Bernd trollen steeds hetzelfde stuk oever af. De krenten in de pap zijn duidelijk voor Johan mij. Omdat Johan eerder langs de strekdam ook al een leuke snoek ving, hebben we immers al drie soorten weten te vangen. Minder vis, meer variatie!
De zon begint steeds nadrukkelijker een hoofdrol op te eisen. Daar waar hij eerst nog aangenaam was omdat ik het koud had, merk ik nu dat hem niet waardeer. Ik voel hoe de hete zonnestralen mijn nek teisteren en ik ben blij dat een pet en zonnebril de rest van m'n hoofd beschermen. Vissen in hartje zomer: soms is het afzien.

Verkoelende momenten

Van ergernis was echt geen sprake, maar dat wordt het wel. We komen bij het trollen langs een volgende strekdam meerdere keren vast te zitten, waarbij de kunstaasredder één plug van mij niet terug kan toveren. Hij kwam boven aan een stuk touw dat om de redder heen zat, maar doordat alles losschoot en terugzakte naar de bodem, ging de plug er ook weer vandoor. Ik baal stevig, want ik was erg te spreken over de plug. Maar we moeten verder. Toch? Dan moet wel eerst dat anker weer gelicht worden! Ik trek stevig aan het touw, maar meer dan een meter kan ik niet winnen. Dan zit het zaakje muurvast en dat terwijl het anker nog niet in zicht is. Probleem!
Johan zegt met volle overtuiging dat hij dan maar het water in gaat. ‘Weet je het zeker?', pols ik. ‘Wil jij anders?' Bij mij is de aantrekkingskracht van het water nou ook niet echt groot en na een korte overpeinzing maakt Johan zich klaar voor de duik. Ik herinner mij m'n eigen stunt bij Bernd, een hele poos geleden en zie hoe Johan vrijwillig met een mes te water gaat.
Los! Het anker is teruggewonnen en dat maakt dan toch alles goed. Opdrogen is met dit weer zo gebeurd. ‘Weet je waar ík zin in heb? Vissen!' De motivatie van Johan is alleen maar gegroeid.

De stunt was het waard en Johan kreeg verkoeling op de koop toe!

Helaas wordt de motivatie niet beantwoord met nieuwe vangsten. We slepen nog een heel stuk en richten ons daarbij op het laatst vooral nog op baars. Door ons beperken tot de oeverzone en met kleine, ondiep lopende plugjes te vissen hopen we de aantallen in elk geval nog wat op te krikken. Maar zelfs dat valt vies tegen en met een ietwat ingezakt vertrouwen naderen we Bernd en Lucien. Die hebben eenzelfde verhaal; ze hebben de laatste twee uurtjes nauwelijks 'n visje gezien.

Het tweede koppel zonnebrillen. Bernd en Lucien slepen de kantjes af

Lucien de Kroon: de enige getuige van mijn pr snoekbaars!

Het is bekend dat de vis zich met het wegvallen van de stroming vaak over de hele rivier verspreidt. Kringen die activiteit verraden zijn er dan ook genoeg, maar die zien we werkelijk overal. Er is bijna geen voorkeur te bedenken voor favoriete stekken en in principe kan op alle plekken vis gevangen worden. Niet de makkelijkste omstandigheden!
Na kort overleg met Bernd en Lucien besluiten we nog anderhalf uur door te vissen. Wij zullen nog een stukje trollen en ons verticalend op een laatste snoekbaars richten, terwijl onze collega's ietwat andere plannen hebben. We wensen ze succes en gaan weer aan de slag.
Het kantje waar de twintig baarzen van de andere boot vandaan kwamen slepen wij nu secuur af, en dat levert nog een paar gestreepte rovers op. Maar veel meer is het ook niet en helaas komt die laatste, zo gewilde snoekbaars er ook niet meer. En dat terwijl de stek waar we ernaar zochten een hele goede leek!

Mijn mooiste baars van de dag

Het blijft onze favoriete vis!

Als we de trailerhelling naderen ontmoeten we onze vismaten weer. Bernd vertelt ons dat Lucien verticalend nog een mooie baars ving, maar dat het verder stil gebleven is. Over de gladde stenen vindt hij samen met z'n materiaal uiteindelijk weer de weg naar ‘onze' boot en een laatste groet aan Lucien is een feit. Hij gaat op weg naar huis.
Wij slepen op de terugweg naar de trailerhelling nog een klein stukje en ik vang zo nog een baarsje. Mijn totaal komt daarmee ‘slechts' op zeven vissen voor vandaag, terwijl Johan er acht gevangen heeft. Ik ben helemaal tevreden, vond het een leuke dag en geniet van de verkoeling die de wind ons tijdens het varen geeft. Bernd doet hetzelfde, tot hij op de kant staat. Dan constateren we dat we moeten gaan haasten als Bernd de trein van vijf uur wil halen. Alles wordt opgeruimd en met een voldaan gevoel sta ik later bij mijn voordeur. Het was een prima dagje!

Johan en Lucien, bedankt voor de fijne dag. Doen we wat mij betreft volgend jaar gewoon 'n keertje over!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger