1 juli 2006
Van alles wat!
Werken, werken en nog eens werken … en dan eindelijk WEEKEND! De hele week was ik er al vroeg uit geweest, dus de nodige nachtrust was welkom. Natuurlijk had ik daar geen oog voor, omdat er zaterdag gewoon lekker gevist zou moeten worden. Stug en eigenwijs dat ik ben gaf ik een belletje naar Thijs en al gauw stond de afspraak. Om vijf uur in de morgen aan de waterkant! De wekker ging om vier uur. Klaarwakker dat ik was schoot ik in mijn kleren en stiefelde naar beneden. Ik voelde mijn benen en hoofd. De hele week gewerkt, iets wat ik niet gewoon ben. Ik had ook geen oog dicht gedaan vannacht, dus uitgerust was ik totaal niet. De drang om een visje te vangen was weer veel te groot. Tja, daar doe je niks aan.
Al gapend smeerde ik een paar boterhammetjes en probeerde wat te eten. Geen trek. Een boterhamzakje was snel ter plaatse. Deze eet ik op de fiets wel op, dacht ik. Mijn gerief stond al startklaar, dus ik hoefde enkel alleen op de fiets te stappen, te trappen en met mijn stuur de juiste weg afleggen naar de eerste visstek waar ik Thijs zou treffen. Eenmaal uit de wijk greep ik naar mijn mobiel en zette een leuk muziekje op. Janez Detd, een lokaal metalbandje net over de grens hier. Ik zette de vaart er goed in en trapte in een hoog tempo door. Ik had er zin in. Niet alleen om te vissen, maar ook om mijn maat Thijs weer te zien. Nu ik studeer in Vlissingen en een vaste vriendin heb vis ik niet zo heel veel meer. Ook hijzelf had dit jaar examens, dus echt veel gevist hebben we nog niet. Een goede babbel zag ik wel weer zitten dus.
Nog stik donker bij aankomst op de eerste stek, daar sta ik graag voor op! Het was stikdonker toen ik rond vijf uur aankwam op de afgesproken plek. Iets voor vijf uur, dus mooi de tijd om mijn spullen gereed te makken voor de visserij. Vandaag hadden Thijs en ik ingepland om met de pen op snoekbaars te gaan vissen en daarnaast gewoon een beetje te gooien met kunstaas. Het uitpeilen van de dobber ging vrij snel. Begin vorige maand was ik al eens met de pen geweest. Een beetje experimenteren en testen van het materiaal was mijn doel destijds. In een morgen, precies als deze, ving ik ruim 15 vissen. Aangezien ik het toen druk had met toetsen was het er niet van gekomen om een leuk verslag te maken, helaas!
Het was inmiddels kwart over vijf en nog geen spoor van Thijs. Vast iets vergeten onderweg, dacht ik. Ik begon rustig te vissen. De penhengel werd ingegooid samen met een klein baarsje daaronder. Lekker platgestampt, de ingewanden en wat prut kwamen er uit, je kent het wel. Al snel werd de eerste vis gevangen. Jammer genoeg niet op de penhengel, maar op mijn strakke kunstaaslat. Een leuk baarsje had mijn shad keihard te grazen genomen tijdens de eerste val. Ik was al zeer content!

Het zonnetje deed zijn intrede ..

..
en de eerste baars was meteen een feit!
De pen met daaronder het baarsje bleef een ruime tijd zeer lang stil liggen. Op een gegeven moment kwam er wat wind en stroming opzetten. Ik zag dat mijn dobber wat ging bewegen en langzaam onderging. De lijn werd meegenomen, en aangezien ik op de bodem vis met het visje krijg je als resultaat dat de pen onder trekt. Ik zal iets actiever moeten gaan vissen en vaker mijn dobber in moeten leggen of de lijn wat strak draaien. Het lukte aardig en op een gegeven moment nam de stroming weer wat af. Enkele binnenvaartschepen zorgde voor de nodige turbulentie in het water. Ik viste weer rustig verder met mijn shadje. Niet veel later kon ik mijn vierde visje binnenhalen. Na het eerste baarsje waren het een drietal snoekbaarsjes die wederom het shadje te grazen namen. Leuke visserij. Pakken ze niet op de pen, dan meestal wel op kunstaas … of andersom?! 
Mooie snoekbaarzen op de shads van US Bait & Tackle shop!

Het nieuwe vistellertje - die ik jongstleden van mijn vriendinnetje kreeg - werd meteen in de praktijk gebruikt!
Een periode van stilte brak aan. Ook van Thijs vernam ik nog niks. Ik had hem graag opgebeld, maar juist op de momenten dat je beltegoed nodig hebt, is het niet aanwezig. Ik wachtte rustig af. Het was iets over zessen dat mijn gsm ging. Dat is Thijs! Ja, zoiets had ik al wel veracht, door de wekker heen geslapen. Ach ja, het zal nodig geweest zijn. Thijs verontschuldigde zich en ik ging er akkoord mee dat hij iets later zou verschijnen aan de waterkant. Niks aan het handje, enkel alleen iets minder tijd om te vissen voor Thijs. En het staat natuurlijk niet zo heel netjes. Maar goed, voor een keertje maken we er geen probleem van, toch Thijs, hèhè!
Ik gooide mijn shad weer richting de diepte. Mijn pen had nog steeds geen enkel signaal aangegeven van enige activiteiten onder water. Ik had er een hard hoofd in maar zette door. Mijn shad was inmiddels op de bodem terecht gekomen en begon aan de reis terug naar mij. Natuurlijk met als doel dat de shad onderschept wordt door een stekelridder, het liefst baars. Mijn sterke wil van het vangen van een baars werd beloond. Ik haakte een mooie vis die flink wat tegenstribbelde en voelde meteen dat het een baars was. Blij en tevreden takelde ik de vis op en ging er mee op de foto. De timerfunctie deed haar werk!

Blij als een kind!
Thijs was inmiddels gearriveerd. Ook nadat hij zijn pengerij in had gelegd, bleef het akelig stil onder de dobbers. Wat zou het zijn? Liggen ze dan echt zo los van de grond? Dat bleek! Met de shad bleven we vis vangen. Nou ja, in ieder geval kregen we redelijk wat aanbeten. Het duurde even voordat we weer wat vis vingen, maar ze kwamen uiteindelijk wel uit het water. De transparante Kopyto's van US Bait waren favoriet bij mij! 
Het "voer" voor de stekelridders

Niks aan de hand met het materiaal

Ook de pennen waren perfect uitgelood op de bodem

Shads bleven scoren!

Mooie snoekbaars op de "good old" Turboshad van Bass Assassin

Thijs toont zijn vangst
De sleutel tot succes met de pen werd niet gevonden. Heel eventjes probeerde ik het iets ondieper en ook Thijs wisselde flink wat van diepte en hoogte. Geen snoekbaars op het visje en ook de baarzen lieten op dat front niks van zich horen. Later dat uur, inmiddels acht uur, ving ik nog een baarsje op de shad. We vangen vis, maar niet op de methode zoals we wilden. Enfin, het kan niet altijd feest zijn. 
Baars op de Turboshad

Het blijven prachtige vissen!

Twee hengels, één actief en één pasief
Thijs en ik hakte de knoop snel door en besefte dat dit het niet zou worden. Een negental vissen hadden we samen gevangen. Ik iets meer dan hij, maar dat komt natuurlijk door de vijf vissen die ik ving voordat hij arriveerde. Onderweg stopte we bij een spot waar een berg harders lagen. Vorig seizoen had ik er een stel met de spinner gepakt en ook Thijs kon er over mee praten. Met een beetje geluk pakten ze vandaag weer naar de spinner. Een klein zwart Aglia spinnertje van Mepps was mijn favoriet. Tijdens het gooien toonde ze ongelofelijk veel interesse maar een snelle vangst was er niet bij. Na lang smijten en na vele volgers gehad te hebben kon er toch één harder het niet laten om toe te happen. Het plezier aan deze vis was enorm! 
Uitgedrilt!

Apparte vis met een gek karakter

Geen gigant, maar wel razend enthousiast en lenig in het water!
De harders hadden ons door na het vangen van deze vis. De groep was verstoord. We fietsten op het gemakje door naar de volgende stek. De penhengels bleven op de kant. Enkel alleen met de shad werd er nu gevist. Snoekbaars was de vis die gevangen zou worden. Ten minste, dat waren de gevangen resultaten die de vorige weken gebleken waren. Het bleef lang stil, maar na enige verloop van tijd kreeg ik een loeiharde knal op mijn hengel. Ik schreeuwde het uit en Thijs zag meteen dat er een hele zware vis op zat! Na een spannende dril ging Thijs over de rand van de kade hangen (ik was mijn schepnet vergeten) en landde de vis netjes in de kieuwen. Na een berg foto's kon de vis weer netje terug in haar element. 66cm en gespierd tot op het laatste graatje.

Supervangst!

Mooie vis, gevangen op een mooi moment van de dag
Nadat ik mijn materiaal weer in orde maakte gaf Thijs een seintje en wees naar het water. Shit, de snoekbaars lag op zijn rug in het water. Foute boel! Ik haalde de snoekbaars naar mij toe en probeerde er nog wat leven in te krijgen. In notime verschoot de vis van kleur en toen wisten we natuurlijk al hoe laat het was. Deze gaat het niet redden, zei ik tegen Thijs. Met een ietwat ontevreden gevoel haalde ik de snoekbaars uit het water en gaf de nodige tik op zijn kop. Af en toe sneuvelt er wel eens een vis. En om deze dan ook op te eten vind ik helemaal niet erg. We vissen niet voor niks en gebeurtenissen als deze ontwijk je toch niet. Je kunt alleen maar hopen dat het zo weinig mogelijk gebeurd.
Ondertussen was Thijs druk bezig met het vangen van wat snoekbaarzen. Ik schoot wat foto's en besloot om de snoekbaars niet veel langer te laten liggen in de warme zon. Ik zei Thijs gedag en fietste naar huis. Er is vis gevangen vandaag, maar de missie was voor mij niet geslaagd. Ik wilde met de pen snoekbaars vangen. De volgende keer gaat het misschien beter!

Eén van de gevangen snoekbaarzen van Thijs!
Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
|