27 mei 2006

Een spetterend begin

Vrijdag 22.00 uur was het moment aangebroken dat ik trachtte om mijn bed in te duiken. Ik had al mijn spullen voor de volgende dag al klaargezet. De wekker werd gezet. Ik koos voor 03.00 uur. Het slapen lukte niet en besloot rond middernacht om nog even achter de computer te gaan zitten. Daar sprak ik wat bekenden. Onder andere Edwin Bolhuis. Ook hij kon de slaap niet vatten. Na wat gebabbel en geroezemoes over het vissen van de dag die zou volgen, ben ik toch nog maar even in bed gaan liggen. Elk uur van de klok heb ik gezien …

Stress ga ik het niet noemen, maar ik was echt enorm zenuwachtig en tevens ongelofelijk nieuwsgierig. Hoe zou het vissen van vandaag zijn? Ik wist het allemaal niet. Wel wist ik dat het een enorm leuke dag zou gaan worden. Vandaag zou ik namelijk met Luc van Litsenborg gaan vissen. Een zeer fanatieke Vlaming die er van houd om te reizen. Je ziet hem dan ook dikwijls in Dé Roofvis staan met een stukje. Laatst was hij met Richard van de Fish-Inn, te Venlo naar Gabon geweest om daar gigantische “baarzen” te vangen. Deze vis stond vandaag ook op de planning. Echter wel wat kleinere soorten, maar het plezier zou er zeker niet onder lijden.
Enfin, eenmaal beneden drukte ik op het knopje van het koffiezetapparaat. Op het gemakje kwam ze op gang en na een paar minuutjes was ik een heerlijke bak koffie aan het nuttigen. Mijn ogen – die nog erg klein stonden – gingen langzaam maar zeker wijder open staan. Mijn boterhammen had ik alvast gesmeerd voordat ik naar bed ging vannacht. Echt veel trek had ik niet. Ik was veel te veel bezig met het vissen. De kunstaasdozen werden nog eens uit de tassen gepakt en geïnspecteerd. Heb ik alles wel bij? Ik kwam tot de conclusie dat ik één bakje was vergeten te pakken. Een hele belangrijke! Langzaam sloop ik naar boven met de hoop dat ik niemand wakker maakte. Volgens mij was dat wel aardig gelukt. Achter het schot van de vliering vond ik nog één resterend doosje met baarsplugjes. De kleine Hornetjes van Salmo zaten er zoal in. Nooit vergeten!
Terug beneden keek ik nog eens op mijn gsm. 03.30 uur, over anderhalf uur zou ik pas langs het kanaal moeten staan. Dan zou de beste Luc arriveren met zijn boot. Nog een laatste materiaal check en dan nog maar eens met de hond naar buiten, dacht ik. Ik dronk nog een bak koffie en ging even een stuk wandelen. Het eerste wat me opviel buiten was de geringe hoeveelheid wind. De hele avond en nacht heb ik de wind horen suizen langs mijn dakraam, maar nu viel het echt mee. Alleen maar mooi! Ook tussen de wolken door zag ik wat sterren. Het was wat fris maar verder vond ik het weer echt perfect.
Toen ik terug kwam met de hond was het nog steeds veel te vroeg om door te fietsen. Toch besloot ik om mijn fiets te pakken en mijn fietstassen vol te laden met mijn gerief. Ik sloot de boel thuis netjes af en ben maar op het gemakje gaan fietsen. Ik moest aan de andere kant van het kanaal zijn, dus ik moest nog een brug over. Tot mijn verbazing stond deze rond 04.15 uur in de nacht wagenwijdopen. De scheepvaart staat natuurlijk nooit stil. Er stonden wat vrachtwagenchauffeurs – die ook voor de brug stonden met hun rijdende voertuigen - buiten voor de slagbomen wat praten. Op een gegeven moment stapte er één naar mij toe en vroeg wat ik op dit uur van de dag al met mijn hengelspullen deed. Hij begreep er helemaal niks van en ik voelde dat hij me echt helemaal voor gek verklaarde. Maar goed, wij vissers weten wel beter!
Nadat de slagbomen open gingen zette ik mijn reis weer in slowmotiontempo voort. Het was echt nog véél te vroeg. Luc zou pas over een half uur klaar liggen met de boot. Mijn trage fietstempo zorgde ervoor dat ik 5 minuten voor tijd aankwam. Vrijwel meteen ging mijn gsm over. Dat was Luc! “Bernd, ik sta net bij de trailerhelling, over een dikke 20 minuten ben ik bij je!” Ik kon er wel om lachen. Zo'n dag als deze hoort gewoon zo te beginnen. Je hebt ergens veel te veel zin in en dan moet je gewoon even wachten.
Ik had natuurlijk wel mijn visspullen bij me. Alle hengels waren al opgetuigd, dus het duurde niet lang voordat ik wat stond te pielen met een shadje. Er zat nog geen beet op. Echt veel maakte het mij niet uit ook. Er stond nog een hele visdag voor de deur. De schemer was inmiddels alweer een tijdje aan de gang. Het was dus nog wel redelijk donker. Ik koos uiteindelijk voor een 8cm “glowinthedark” Salt Shaker van Lunkercity. Meteen bij de eerste worp was het raak en voor ik het wist stond ik met een visje op de kant. Een puntgaaf baarsje, geheel over de shad heen geschoven, ik was blij als een kind!

De eerste van het seizoen, een vis met een gouden randje

Met respect zette ik het baarsje snel terug na een fotootje. Ik borg mijn spulletjes weer op en wachtte met smart op Luc. Het duurde niet lang voordat ik de motor van zijn boot hoorde. Even later konden we de hand schudden. Na een vlotte babbel over de slapeloze nacht die we allebei gehad hebben, kon ik mijn spulletjes in de boot zetten. Verder meldde ik natuurlijk het goede bericht dat de eerste van het seizoen al was gevangen.
We namen even het plan door van vandaag en voor we het wisten voeren we op volle snelheid naar de eerste stek. Onze spinhengeltjes en de Jointed Shadraps kwamen tevoorschijn. We lagen meteen goed. De eerste baarzen werden al snel gevangen. Dit bood natuurlijk perspectief voor de rest van de dag, de baarzen lagen vroeg op de dag al erg scherp. We zagen het verloop van de dag al erg fleurig in. Hartstikke mooi zo!

Luc onthaakt zijn eerste van de dag

De Jointed Shadrap van Rapala start het seizoen in stijl!

We visten de stek af totdat er geen beet meer op zat. Echt heel veel vingen we niet bij. Toch hadden we er allebei al een paar te grazen genomen. De kleine gebroken plugjes van Rapala bleven eraan hangen. Er werd vervolgens een heel stuk gesleept. Een lange kant met een schuin aflopend talud. Veel baars vingen we er niet. Zo om de 100 meter kregen we een aanbeet. Meestal hing deze dan wel meteen. Erg groot was de baars ook niet. Luc ving er kort achter mekaar een stel rond de 25cm. Tijd voor een fotootje.

Erg groot waren ze niet, wel erg mooi!

Het hengel- en molengeweld voor vandaag

We merkten al gauw dat dit het niet zou worden. Het duurde dan ook niet snel eer we het kanaal overstaken en de andere kant op gingen slepen. Een buitenbocht, op de rivier meestal beter dan de binnenbocht. Het bleek al snel dat we deze regel hier ook mochten opschrijven. Al snel vingen we slepend een stel baarzen. De eerste tien van de dag waren inmiddels binnen. Luc stelde voor om de fronttroller er in te zetten en een heel stuk te gaan driften. De wind stond hier perfect voor, dus de keuze werd zeer snel gemaakt. Luc zette de buitenboordmotor uit en ik zette de fronttroller op zijn plaats. Er werd met dezelfde plugjes gevist. De eerste vissen lieten even op zich wachten, maar het duurde niet heel lang. We moesten er even achter komen dat de plugjes met een flinke snelheid binnengevist moesten worden. Een zeer mooie baars was voor Luc snel een feit. Een hele donkere en grove vis van 34cm had zijn evenbeeld in Jointed Shadrap uitvoering te grazen genomen. Ware killers!
Zelf kreeg ik totaal geen beet. Ik viste op een gegeven moment met hetzelfde plugje, maar dan in een uitvoering groter. Wederom kreeg ik geen baars te pakken, terwijl Luc de teller naar de vijftien leidde. Ik koos voor een klein blauw Fatrapje van Rapala. Prachtige plugjes, jammer dat ze niet meer gemaakt worden. Net als Luc kreeg ik op den duur ook te maken met een mooie baars van 34cm. Op de tiengrammer prachtige vissen om te drillen. Luc en ik hadden het naar onze zin. Er lag hier toch redelijk wat baars en ze waren goed te vangen.

Onze vriend: de baars!

Sterke baars voor Luc

Machtig donker oog

Gestrikt met een Fatrapje, baarskillers!

Bij de éénentwintigste vis hield de kade er mee op. Een zijkanaal deed zijn intrede en wij voeren daar in. We besloten maar om eventjes een boterhammetje te pakken en wat te drinken. Onze dag was echt al super goed begonnen, dus dat mochten wel eventjes vieren vond ik. Fier schonken we onze kopjes vol met het vochtige goedje dat vroeger de naam koffie heeft gekregen. Luc legde uit dat dit spul echt totaal niet de zuipen is, maar dat hij er wel goed wakker van bleef. Zelf vond ik het een tijd geleden echt niet lekker, maar de afgelopen maanden heb ik het leren drinken. Mijn vriendin en haar ouders drinken niet anders, dus ik heb destijds ook maar overwogen om het gewoon mee te drinken. Ik moet zeggen dat het toch best te doen is, maar je moet het wel goed drinken. Pikzwart, geen melk, suiker en andere goedjes er doorheen doen dus, hèhè!
De zijarm van het kanaal waar we inlagen ging nog verder in een kanaaltje. Meestal ligt hier tijdens de opening van het seizoen ook wel wat vis. Vandaag vonden we er echter niets. Plugjes, lepels en spinners leverde geen enkel aanbeetje op, helaas. Luc en ik besloten dan maar om eerst een heel stuk te varen en een geheel ander stuk van het kanaal te bestoken.
We voeren naar een stuk kanaal waar ik vanaf de kant altijd behoorlijk goed heb gevangen. Zowel baars als dikke snoekbaars heb ik er dikwijls weten te vangen met shads. Met pluggen heb ik wat snoekbaars betreft minder goede ervaringen, maar de baarzen die er liggen pakken ze maar al te graag.
Eenmaal aangekomen gingen de Jointed Shadrap plugjes er weer aan en werd er een stuk gesleept. Vrijwel meteen werden we tegen gehouden door een dikke baars. Mijn spinhengel boog flink krom en de vis ging zelfs nog even door de vrij strak afgestelde slip. Een mooie donkere baars kwam tevoorschijn. Luc schoot snel wat platen tijdens de dril, de landing en het terugzetten. Grote klasse!

De gestekelde ridder

Schitterende baarsvangst

Van dit formaat wilden we er meer zien!

Na het terugzetten van de baars kwam ik er ineens achter dat we haar niet langs een meetlint hadden gelegd. In ieder geval ergens ruimschoots in de dertig centimeter, mooie vis! Het begon erg goed op deze stek, want niet veel later ving ik nog een zeer mooie baars, ook Luc volgde. Toch waren dit de enigste vissen langs ruim 500 meter kade. Baarzen mooi aan de maat, dat wel, maar de aantallen waren even verdwenen.
We knalden snel door naar een plekje waar we even een sanitaire stop konden houden. Het was wel nodig ook, al die golfslag en de vochtige lucht werkte behoorlijk op mijn blaas. De opluchting was groot wanneer we de boot vast konden leggen aan een kade en aan wal konden stappen.

Ons materiaal was in elk geval tiptop in orde

De Gipsy van Luc, een geweldige visjacht voor op de grotere wateren!!

Een lekkere boterham werd nog even genuttigd, voordat we weer doorvoeren naar de volgende stekken. Luc stelde voor om het een heel stuk stroomopwaarts te proberen. Ook kozen we er voor om even met geheel andere pluggen te gaan vissen, dan de Jointed Shadraps. Luc greep al heel snel naar de Salmo Hornet met een voornmotiefje. Zelf koos ik voor een oranje variant. Meteen tijdens de eerste meters vingen we allebei een leuke baars. De buitenboordmotor werd weer uitgezet en de fronttroller ging er weer in. We dachten dat er veel baars zou liggen hier, dus dat we dan beter werpend te werk konden gaan. Het viel eventjes tegen, maar uiteindelijk hadden we al weer snel door dat het kunstaas snel binnengevist moest worden. De baarzen die er opknalden zorgden weer voor een paar fraaie platen.

Baars op de Hornet GMO, een mooie combi

Ook de Hornet van Luc in voornmotief bracht spetterend succes

Om de afwisseling er een beetje in te houden besloten we weer te gaan trollen. Idem met de Hornets van Salmo. Echt daverend was het succes niet dat volgde. Een enkel baarsje dook vlak voor een brug op het plugje van Luc. We sleepten verder onder de brug en vervolgens zaken we uit het niets een gele boot van de Rijkswaterstaat opdoemen. Luc bleef rustig, maar zelf wist ik het zo net nog niet. Ga net zien dat ze je op de openingsdag van het water afgooien. Het viel gelukkig mee. Wel kwamen de beste mannen een praatje met eens maken. “Binnen 500 meter van de brug mag er niet gevist worden, omdat dit gevaarlijk kan zijn voor de beroepsvaart” Een stug antwoord dat we het niet wisten leidde de mannen weer terug hun kajuit in. We haalden onze spullen binnen en doken op het gemakje een klein zijkanaaltje in. Het was weer tijd voor een bak koffie en wat lekkers. Luc haalde een heerlijk puddinkje tevoorschijn. Het water liep echt in mijn mond toen ik dat vrij rap zag verdwijnen. Gelukkig had ik nog een stel overheerlijke Luikse wafels bij me. Nadat onze maagjes weer gevuld waren, zette we ons avontuur verder voort. Een stukje trollen maar weer!

Hmm, lekker ...

De Salmo's kwamen weer tevoorschijn, samen met de baarzen! De dertig hadden we inmiddels alweer bijna gepasseerd. Op een gegeven moment hadden we het over het tijdsstip. Het was net 12.00 uur geweest. We waren het er over eens dat we nog een uur of 18.00 door gingen vissen. Er was alleen één probleem waar Luc niet aan gedacht had. De benzinetank!! We hadden nog voldoende om de dag vol te maken, maar hij moest aan het eind van de dag natuurlijk ook nog helemaal terugvaren. Na wat overleg besloten we om de hele kade richting het dorpje waar ik mijn fiets had staan nog af te trollen. Vervolgens zou ik dan op de fiets stappen en met zijn tank richting een benzinestation gaan. Over het hele stuk trollen vingen we nog ruim tien vissen bij. Allemaal baarzen. De veertig kwam al aardig in zicht ...

Mooi plaatje

Eén van de "doubles"

Ook grote Bombers pakten ze zonder meer!

Luc vermaakte zich uitermate goed

De Salmo Butcher is een - de naam zegt het al - echte baarsplug!

Eenmaal terug aan de kade in het dorpje ben ik benzine gaan halen. Helaas koste het redelijk wat tijd, maar uiteindelijk kwam ik terug met een volle tank, wat een gewicht!
Nadat alles weer op z'n plek stond nuttigden we nog een boterhammetje en toen vond ik het tijd voor iets anders. Al de hele dag waren we met pluggen bezig in de ondiepten. Met succes, maar uiteraard wilde graag weten hoe het was gesteld met de diepere delen van het kanaal. Ligt hier ook nog vis en valt er nog een snoekbaarsje te vangen? De visserij met shads leent zich hier natuurlijk perfect voor. Ik koos een plekje uit en Luc vaarde er naartoe…
Op de dieptemeters zagen we nagenoeg geen vis liggen en ook het verticalen met een shadje leverde niks op. Pas toen we gingen werpen met een shadje vingen we vis. Luc had nog nooit eerder werpend met een shadje gevist, dus deed ik het eerst eventjes voor. Na een drietal baarzen kreeg ook Luc zijn eerste tik. Een hele harde! Al snel zagen we dat het geen baars was maar een mooie snoekbaars. Luc was al een paar keer op het kanaal geweest hier, maar nog nooit wist hij er een “zander” te strikken. Vandaag is dat in ieder geval uit de wereld geholpen. Supervis!

De tevredenheid bij Luc werd steeds groter!

Bij een goede aaspresentatie vangen de Salt Shakers van Lunker City altijd vis!

We vingen nog wat baarsjes bij en besloten het daarna weer even anders aan te pakken. Iets grotere diepduikende pluggen, zoals de Bomber 24A, gingen weer aan de wartel. Er werd weer een stuk gesleept. Het weer werd slechter en slechter. Voor we het wisten waren we geheel ingepakt in regenkledij. Het was helemaal niks meer. Gelukkig kwam er om de zoveel tijd nog wel een baarsje langs. De veertig werd uiteindelijk behaald en we stelden ons als einddoel de 50 vissen te behalen. We waren er beide van overtuigd dat dit voor 18.00 uur helemaal ging lukken.
Dit lukte zonder meer! Het was zelfs zo dat we tijdens de laatste meters van de dag echt veel bij vingen. Onder andere een zeer mooie snoekbaars die nog op zijn nest lag, of in ieder geval er net vanaf was. Zeer mooi en donker gekleurd was ze, prachtvangst op de Jointed Shadrap! De teller stopte op 62 vissen. Beide hadden we vandaag een mooie snoekbaars gevangen en samen hadden we precies 60 baarzen bijeen gesprokkeld.

Bomber vangt altijd baars ...

... evenals de Jointed Shadrap van Rapala!

Schitterende snoekbaars op het einde van de dag

Blij en voldaan zette ik deze prachtvis terug in haar element, Luc legde dit moment perfect vast, bedankt maat!

Eén van de laatste vissen, deze dag was compleet!

Al napratend over deze geweldige start van het seizoen voeren we rustig terug naar de kade waar ik mijn fiets had staan. Alle spulletjes werden netjes opgeruimd. De dag werd weer met een schuddende hand en een net dankwoord afgesloten. Ik zwaaide Luc uit. Beide moesten we nog een heel stuk voordat we droog thuis zaten. Ik met de fiets en hij met de boot ...

Luc, ik vond het echt een geweldige sessie vandaag en als we er de kans nog eens voor zouden krijgen, dan zou ik het dondersgraag nog eens over doen. 62 vissen op de openingsdag, een prachtig aantal! De volgende keer gaan we voor de echt grote baarzen en jij weet net als ik dat het van de zomer helemaal goed moet komen als het water weer wat warmer is. Super bedankt voor de gezellige dag en een goed seizoen verder, tot ziens!

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven