Zondag 8 januari

De jachthaven in

Mark, Melvin en ik hadden weer een dagje baarsvissen gepland in de haven. We gingen weer naar mijn Pr-haven, waar ik afgelopen herfst uit de bellyboat een baars ving van 48,5cm.

Dit keer besloten we zonder bellyboat te gaan vissen. Mijn waadpak is lek en Mark en Melvin hebben alleen een PVC waadpak, wat veel te koud is nu. Eenmaal aangekomen bij de steigers besluit ik mijn nieuwe aanwinsten te testen. Ik heb een aantal shads van Reins gekocht. De 3” Rockvibe mag er eerst aan geloven.

Al snel vangt Mark drie baarsjes op zijn Fin-s shad. Niet groot, maar wel al lekker in het spek. Plotseling krijg ik een klap op mijn hengel. Ik sla aan, en voel meteen een zwaar, loom gebonk. Dikke baars! De vis schiet zelfs even goed door de slip, maar dan schiet de haak los… Ik vis balend als een stekker verder.

Ons doel voor vandaag is om Melvin zijn eerste veertiger te laten vangen.  Mark wijst Melvin een mooie kruising aan, waar vaak wel een mooie bak ligt te wachten. Het is de kruising tussen de hoofdsteiger en de steiger waar ik mijn Pr onder vandaan heb gepeuterd vanuit de bellyboat. Melvin laat zijn shadje zakken, direct word er beantwoord met een harde tik op zijn shad. Meteen buigt het hengeltje diep door, en even later kan Melvin op de foto met een prachtige baars van 34 centimeter.

Prachtige start van de dag

Ik wissel van aasje. Ik heb een aantal nieuwe aasjes gekocht, en die wil ik vandaag even ontmaagden. Nu is het tijd voor de Ribster van Lunker City. Direct bij het laten zakken in het andere hoekje aan de andere kant van de kruising is het hangen en aven later mag ik ook op de foto met een fraaie dertiger. Bij het weer laten zakken van de shad krijg ik regelmatig aanbeten, af en toe blijft er heel even wat hangen, maar alles schiet los. Dan opeens voel ik de kopstoten van een baars en kan de volgende dertiger even op de foto.

Aasje geslaagd!

Prachtige dikke vissen alweer

Als ik de vis onthaak merk ik op dat de Ribster dwars doormidden is gebeten, en de stinger is ook door. Ook zit er een scheurtje in de shad. Blijkbaar heb ik actie gehad van een snoek zonder het te merken…

Nadeel van die fragiele shadjes …

Dan plotseling zie ik in een ooghoek Melvins hengel diep doorbuigen. Veertiger! Lompe kopstoten, veel gewicht. De vis word geschept en gemeten. Missie geslaagd! Melvins eerste veertiger. Precies 40cm geeft het meetlint aan. De vis zit al goed in het spek, en mag even op de foto.

Ook mijn dag is nou al geslaagd!

Een ander nieuw aasje dat even getest moet worden is de 9,5cm Soft 4-play. Direct is het raak op het staartdregje, een klein baarsje had wel zin in een mooi zwemmend shadje. Zo. Ook die is goedgekeurd. Het volgend aasje is aan de beurt. Dit keer mag Reins gaan zwemmen, in de vorm van de Bubring Shaker 5”. Een wat grotere shad, dus er mag weer een staartdregje aan. Ook daarmee word weer snel vis gevangen. Niet één, maar meerdere baarsjes weet ik hiermee te strikken. Grappig dat ze zo’n groot aasje gewoon pakken!

Honger?

Dan mag Mark weer aan de bak. Hij haakt ook eindelijk een fraaie dertiger, die alle kanten van de boot even laat zien. De dril is wat chaotisch, maar de vis kan netjes geland worden met het schepnet. Even later staat Mark ook op de foto met een volgevreten dertiger.

Ook Mark staat goed te vangen

Het is even stil het komende kwartier. Mark lost nog een hele fraaie veertiger. Even later staat hij weer met een hoepeltjekromme hengel. De dril verloopt rustig. Niks speciaals eigenlijk. Dan komt er een heel groot beest boven. Dikke brasem! Beuh … Oh nee, toch niet! Het is een dikke karper. De vis vecht echt totaal niet, hij doet gewoon niks meer dan wat kopschudden. Ook op de kant doet hij niks raars. Nou ja, wat het raarste is dat hij de shad gewoon in zijn bek had zitten!

Weer een nieuwe soort mag bijgeschreven worden op de roverslijst!

We krijgen helemaal geen actie meer, niets. Overal door de hele haven is het helemaal stil. We hebben alles afgevist, behalve twee steigers, waar we weinig vertrouwen in hebben. We besluiten naar de volgende haven te gaan. Voor mij een nieuwe haven, maar Mark heeft er al prachtige dagen beleefd. Zijn opblaasbootje ligt daar. Vanaf het begin al heb ik weinig vertrouwen in deze haven. Waarom weet ik niet, maar hij trok me gewoon niet zo. Als we na een uur nog geen tikje gekregen hebben besluiten we via de kant van het grote meer weer terug te lopen. Intussen maak ik nog enkele sfeerplaatje.

Dreigende luchten …

We lopen op de terugweg langs de snackbar, eten snel even een patatje en gaan weer naar de eerste haven. Er moeten toch wel meer veertigers liggen? Het begint intussen behoorlijk hard te regenen. Nas een kwartier onder de wolkendouche gestaan te hebben besloten we toch om even te schuilen. Als het na een kwartiertje weer wat opklaart, gaan we weer de steigers op. Toch even die twee proberen? Ach ja, waarom ook niet? Ik hang mijn kleine Rockvibe shadje weer aan de speld. Wie weet willen ze dat gewoon. We vissen de steiger systematisch af. Elk lege vak word snel bevist, en tussen de steiger en de bootjes vertikalen we even. Ik laat mijn shadje zakken, maar voordat hij de bodem bereikt zou moeten hebben stopt hij met zinken. Ondiepe bult of zoiets was mijn eerste gedachte. Toen die bult na het spannen van de lijn begon te bonken, kopstoten, duiken en trekken. Zelfs mijn slip moet zijn werk doen. Na een spannende dril, waarbij ik mijn hengeltop bijna continu onder water steek kan de vis in het net geland worden. Wat een bak! Een vijftiger? Dat kan haast niet! De vis wordt opgemeten, en komt op 49cm. Geen vijftiger, maar wel een nieuw Pr! De vis op de foto zetten is nog niet eens zo makkelijk, want ik kan simpelweg niet met mijn duim bij de rugvin om hem omhoog te zetten. Uiteindelijk lukt het, na wat geklungel.

Zwaar gehavende baars

Toch gek op zo’n klein aasje

De vis word rustig weer te water gelaten, en met een ferme staartslag schiet deze oude rakker weer richting de bodem, zijn domein. Terwijl ik op mijn buik op de kade lig, maak ik een hele domme fout. Ik leuk met mijn arm iets teveel op de hengel, waardoor ik een kleine kraak hoor. Ik denk aan niks ergs, maar een minuut later breekt de hengel toch in tweeën. Balen! Gelukkig hebben we nog maar een uurtje, en met zijn drieën kunnen we nog het een en ander afwisselen met hengels.

Afscheid nemen bestaat niet …

Al snel komen we erachter dat dit niet werkt, er staat immers steeds iemand werkloos op de steiger, de ander af te leiden. Ik besluit gewoon eens gek te doen, en ga vissen met een halve hengel met maar twee geleide ogen.  Het is niet anders. Ik vis verder met een hengel met nauwelijks gevoel. Wel passend, want ik heb ook geen gevoel meer in mijn handen. Het is toch best koud met die regen en wind…

TOK! Ik word wakker geschud. Uit een reflex sla ik aan. Weer dat lome gebonk, maar dan zonder buigende hengel. De slip staat erg los, omdat de hengel natuurlijk niet mee kan buigen om de klappen op te vangen. De meest chaotische dril ooit gaat van start. De vis kan ik niet sturen, en ik kan weinig inbrengen omdat de slip zo los staat. De lijn is op een bepaald moment zo slap, dat ik vrees dat de vis gaat lossen. Gelukkig kan de vis geland worden. De shad valt zo uit zijn bek. Een engeltje op mijn schouder! De vis is zonder twijfel de allermooiste baars die ik ooit heb gevangen. Hoog gebouwd, prachtig goud en met een dikke buikt. Zoals het hoort.

Mooie veertiger weer

Ik laat de vis weer terug in zijn element, en direct mag ik weer rennen. Melvin heeft verderop weer een dikkert gefopt. Nou ja, dik kan ik niet zeggen. Het blijkt een lange maar vooral slanke baars te zijn. De pret is er niet minder op. De vis word gemeten. Het meetlint stopt bij 39cm. Net geen veertig, maar een prachtige vangst!

Slanke vis voor Melvin, maar ook prachtig gekleurd

Met deze vis word de dag afgesloten. Een dag met pieken en dalen. Maar dat die hengel kapot is? Boeit me niet. Ik koop wel een nieuwe. Deze prachtige vissen hebben mijn vakantie gemaakt, en dat mag niet ten koste gaan van een stukje gebroken carbon.

Willem Romeijn