Zondag 22 januari

Emmertjes water

Bijna waaien we van de steigers af. 6 beaufort probeert uit alle macht de boten om te gooien en ons het water in. Daarbij komen nog een ´paar emmertjes´ regen, en weinig aanbeten. Wat je noemt taai.

Vandaag besloot ik het eens over een andere boeg te gooien, door mijn 7-grams spinhengeltje mee te nemen, en als back-up de verticaal. Aan de speld hangt een Reins shadje  op een 5-grams kopje. Bij het laten zakken de diepte in haak ik meteen een forse baars. Sh*t! De slip staat te los! Strak houden lukt niet meer en de vis schiet los. “Dat gaat een topdagje worden!” grappen we nog. Maar als dan blijkt dat we het komende anderhalf uur geen stootje krijgen op de shad, blijkt die bewering niet helemaal waar…

Het begint te regenen, en goed ook! Met bakken komt het uit de hemel zetten, terwijl de wind met een stevige 3 beaufort ons probeert te plagen. Toch maar even schuilen, het kan toch. In de haven is een wintertoilet, een hok dat behoorlijk goed verwarmd is en een handdroger heeft. Perfect om je handen even flink warm te föhnen!

Na het opwarmen lopen we weer de steigers op, en warempel, al snel mag ik op de foto met een baarsje die net de dertig niet haalt. Ik ben er niet minder blij om! Ook Melvin staat met een kromme hengel, en kan ook even op de foto!

Klein maar fijn!

Ook vis voor Melvin na een paar uurtjes bikkelen

Ik heb toch even de verticaalhengel erbij gepakt, omdat ik met het rapiertje toch te weinig gevoel heb met de harde wind.  Na een uurtje stug doorvissen zonder resultaat gooi ik mijn shadje tussen twee boten door. Een keiharde tik is de respons, helaas sla ik mis. De worp erop weer die tik, maar een staartbijter. De shad is doormidden gebeten…

Melvin gooit zijn shadje er ook bij, en staat direct met een kromme hengel. Al snel is duidelijk dat het om een flinke baars gaat. De gouden glans met zwarte strepen komt naar boven en kan geschept worden. Even meten geeft aan dat de vis 46cm lang is, en flink dik! Melvins tweede 40+ baars en meteen een hele beste! Het fotograferen is een hele klus. Het is nog steeds aan het stortregenen, en door de wind kunnen we de camera ook niet goed afschermen. Helaas is de lens nat geworden en is de foto goed vaag. Het is even niet anders!

Prachtige baarsbak, goud, hoog en een heerlijke dikke buik, zoals het hoort!

Alles gaat weer terug!

Nadat de vis haar weg naar de diepte heeft teruggevonden vissen we weer verder. Tussen de boten blijft het donders stil. In het volgende hoekje ligt wel baars. Twee vissen tegelijk komen boven water. Eéntje voor mij en ééntje voor Mark. Weer niet heel groot, maar wel leuke vissen op zo’n dag als deze.

Leuke double

De regen gaat stug door en de wind neemt alleen maar toe. De masten van de boten klapperen alsof het hun lust en leven is. Inmiddels staan we compleet doorweekt met onze carbonstokjes te pielen tussen de bootjes. Wat een leven!  Een uur lang staan we zonder resultaat weer te vissen. Werpend vissen met shakers, fin-s shads en nog meer wil ook niet baten.

Werpend vissen wilt niet echt werken vandaag

Dan opeens voel ik weerstand. Vast… ik trek met beleid aan de lijn, en  ‘het’ komt mee. Na een dril van een minuut of 5 kan de stoel geland worden. Toch een nieuw Pr!

Prachtige stoel die ons trakteerde op een beste dril!

We besluiten even te gaan schuilen en te eten. Het is inmiddels half 2 en we gaan even naar de snackbar. Heerlijk, een patatje gaat er nu prima in! Een half uurtje later staan we weer aan het water. Het is inmiddels weer droog, maar de wind lijkt alleen maar toe te nemen! Na een uurtje zonder actie krijg ik toch een twijfelachtig stootje, en ik maak even een foto van een baars die de dertig cm wel haalt.

Kleine opsteker

Ook voor Melvin is het weer raak, zijn slugje goed genomen door een baars van hetzelfde formaat als die van mij. Ze liggen in kleine schooltjes van steeds 2/3 vissen, meer actie krijgen we dan ook niet op dit stuk.

Telkens Melvin weer die toch nog die visjes uit de scholen weet te pakken!

De wind word harder en harder, het lijkt maar niet te stoppen met waaien! Als we achter ons kijken zien we de donkere wolken op ons af komen, nog meer regen! De wind staat inmiddels op zijn hardst van de dag, zo rond een windkracht of 6, met nog veel hardere windstoten tussendoor. De hengel is nauwelijks meer stil te houden, wat het verticalen belemmerd. Om gek van te worden! Ik wissel naar een klein groen Fin-s fish shadje, die zijn waarde al meer dan eens heeft bewezen! Het is dan ook gelijk raak, en ik haak een felle rakker. Als we de baars zien verbazen we ons over de kracht die de vis bezit. Hij blijft maar gaan! Top onder water, maar uiteindelijk is het geluk aan onze zijde. De vis word geschept, gemeten even op de foto gezet en mag weer terug.

Mooie getekende baarzen

Als de vis weg zwemt komt de gevreesde regen eraan, en goed ook! Weer komt het met bakken uit de regen. We besluiten weer even te gaan schuilen bij het havenkantoor, de havenmeester is er toch niet op zondag! Als de bui is gestopt gaan we weer naar buiten. De wind is echt ongelooflijk hard, en we besluiten dat het niet verantwoord meer is om de steigers op te gaan. We vissen even kort onder de kant, waar wat minder wind staat. In het riet valt mijn blik op een ogenschijnlijk dode voorn. Als  ik goed kijk, zie ik het beestje bewegen. We scheppen de vis, en komen erachter dat het is verwond door een stukje net, van waarschijnlijk een beroepsvisser. Laat dit een les zijn, laat nooit je afval achter aan het water!

Het groene gaasje zit helemaal om de vis heen geklemd, en is zelfs al een beetje vergroeid

De vis word bevrijd van het net en mag weer terug. Langzaam zwemt het beestje de diepte weer in. Wat je noemt een goede daad! We kijken op de klok, en zien dat we nog een half uurtje hebben. Het is wat minder hard gaan waaien, dus lopen we de steigers weer op. Ik loop nog snel even naar een bootje waar ik eerder vandaag een vis loste, een dikkert. Na even verticalen krijg ik een minuscuul  tikje, maar ik mis de aanbeet. Na nog drie keer op en neer jiggen nog zo’n tikje, maar nu hangt de vis wel. En dat laat hij weten ook! Zware lompe kopstoten, wild heen en weer zwemmen en af en toe goed door de slip. Ik moet de vis hier wel strak drillen, door de palen en touwen overal in het water. Na een tijdje komt de vis in beeld, en kan worden geschept. Gelukkig is het nu droog, dus kunnen er rustig wat plaatjes worden gemaakt.

Heerlijke bak van 47cm

De goedmaker!

De vis mag weer zwemmen, en met een flinke staartslag verdwijnt ze weer. Wat een prachtige vis om dit dagje uitwaaien mee te eindigen! We lopen terug naar de ingang van de haven, Marks moeder staat al te wachten. Het is mooi geweest voor vandaag. Taai? Of zijn we gewoon verwend?

Willem Romeijn