Zaterdag 21 januari
Ongeloof
Na de oostenwind van vorige week staat er vandaag een compleet tegenovergestelde wind. Pal west, zo'n vier beaufort. De windstoten liegen er niet om, dat wordt flink trappelen. Ik vis vandaag met Peter Vroegindeweij en zijn zoon Jake. Voor Jake is het de eerste keer dat hij vanuit een bellyboat vist. Ik ben benieuwd hoe snel hij het oppikt. De eerste keer is altijd lastig, vooral het manoeuvreren. Op de afgesproken tijd schudden we de handen. Snel optuigen en de jachthaven in met die handel.
Na een pittige werkweek ben ik wel weer toe aan een paar stevige aanbeten en mooie vissen. Ook Peter en Jake tekenen ervoor. Het snoekvissen zit de laatste tijd niet zo mee. Misschien dat ze vandaag tussen de baarzen en snoekbaarzen meer succes hebben. Ik hoop het!
De eerste minuten zijn wennen voor Jake. Stuurloos met de harde wind, hij drijft zo de kant in. Ik help hem wat op weg. "Trappel maar eens in één keer naar die bootjes daar!" Hij pikt het trappelen snel op en krijgt het later zonder problemen voor elkaar om rondjes te draaien, top. Lekker vissen nu. Nou ja, lekker is niet helemaal. De windstoten zijn echt hard. Je wordt continu alle hoeken in geblazen. Het is zaak om voortdurend druk te houden op je flippers, alleen dan kun je een beetje koers houden.
Als ik verschillende lege boxen heb uitgevist nader ik een box met een zeilboot er in. Met een subtiele onderhandse worp wordt mijn kunstaas tussen alle obstakels geplaatst. De shad waar ik mee vis lijkt op een gegeven moment vast te lopen. Ik sla voor de zekerheid aan, mogelijk vis. Als de shad vervolgens boven water komt lijkt het er inderdaad op dat er vis achterop heeft gezeten. De helft van de shad is weg!

Smakelijk
De eerste aanbeet is een feit, mooi. Snel verder vissen. De shadhapper laat zich niet nog een keer zien, jammer. Jake komt ondertussen aangescheurd van de ene kant naar de haven, richting de andere kant. Volgens mij heeft hij het spelletje door. Nu die vissen nog. Als ik achter Jake aanga wordt ik onderbroken door Peter. Een kromme hengel, vis! Snel draai ik mijn spullen binnen en trappel naar Peter toe. Even later kan de eerste vangst van vandaag op de foto. Een mooie baars van 37 centimeter.

Mooie baars op licht materiaal
In korte tijd hebben we nu twee aanbeten gehad, waaruit één vis. Dat gaat helemaal goed komen vandaag. Vervolgens slijten er uren zonder ook maar een aanbeet gekregen te hebben. De harde wind en nog hardere windstoten maken het er ook niet gemakkelijker op. Los van de twee reguliere shadstokken heb ik nog twee hengels bij me voor het vissen met visjes. Afgelopen zomer heb ik wat sprot en jonge haring verzameld en in de vriezer gegooid. Dat lijken me prima aasvisjes. Dit levert helaas ook helemaal geen ene pepernoot op. Nadat ik vervolgens in een wat hoger tempo de haven volledig ondersteboven keer, begrijp ik er niet zo veel meer van. Het lijkt op vorige week. De vis is er wel, maar ik krijg ze er niet op. Misschien liggen ze zo dun, mogelijk slechte stekkeuzes. Rond deze tijd van het jaar valt er altijd wel iets in de haven te beleven, ik begrijp het niet helemaal. Als ik Peter en Jake terug opzoek hoor ik dat Jake nog een vis verspeeld heeft. Mooi dat hij in ieder geval een beet gehad heeft. We gaan even pauzeren nu.
Jake kiest ervoor om vanaf de kant te gaan vissen. Peter en ik vissen vanuit de bellyboat verder. Heel lang duurt het niet. Jake komt terug gelopen samen met twee mannen in fel gele jassen. Controle! Even later schuift er een auto aan met daarin nog twee collega's. We geven gehoor aan hun verzoek. Ik pak mijn papieren bijeen, vispas erbij. Niks aan de hand. Even later krijg ik te horen dat er wel degelijk iets aan de hand is. Ik heb vier hengels aan boord. Vol ongeloof krijg ik te horen dat er een procesverbaal opgemaakt gaat worden. Ik probeer de controleurs uit te leggen dat ik maar met twee hengels tegelijk kan vissen en dat de andere twee hengels helemaal niet beaasd zijn. Ze wijzen me op de regeltjes in het boekje. Ook het op voorhanden hebben van meer dan twee gebruiksklare hengels is verboden. Ze mochten dus niet opgetuigd staan, dat waren ze wel ... ik leg me erbij neer. Jake was geloof ik zijn vispas vergeten, ook hij gaat op de bon. De dag valt op deze manier helemaal in het water. Ik vertel Peter dat we niet altijd even veel geluk hebben als we samen gaan vissen. Het wordt weer eens tijd voor een goeie sessie!
Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven