Maandag 2 januari
Social network
De verschillende sociale netwerken via het internet zijn haast niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Via allerhande smartphones, I-pads en gewoon de klassieke pc’s kunnen we alles delen wat we maar willen. Zo ook onze prachtige visfoto’s, visverslagen en ervaringen welke opgepikt worden door andere vissers. Hieruit is ook een contact gegroeid met iemand wie ik vroeger vaak langs het water zat. Seppe ving via het enorm groeiende facebook mijn foto’s op en zocht contact. Hij wist me te vertellen dat hij ook sinds kort vissend vanuit zijn bellyboat op het water te vinden is. Hoewel hij met wisselend succes stug bleef doorvissen bleef hij het plezier in deze visserij behouden, iets wat totaal in mijn profiel past. Al snel kwam er een dag in ons drukke leven waarin het voor ons beide zou schikken het water op te knallen met onze buikbootjes. Ook vismaat Hadrien zou deze dag meegaan, ook een beginnende bellyboatvisser die graag eens van mijn ervaring wilde proeven.
Gezien de felle regenbuien van de voorgaande dagen en de felle wind kiezen we voor een stek waar we kunnen terugvallen in een jachthaven. Bij aankomst in het donker zien we dat we vandaag niet alleen op het decor staan. Ook Volkmar Strikkers en twee maten staan hun bootjes al vol te blazen met lucht. Uit een voorgaand verslag weet ik dat deze jongens zullen kiezen voor een langgerekt plateau wat aansluit op het grote deel van het water waar ze in het begin van december ongelofelijk goed gevangen hebben. Deze stek had ik ook in gedachten en wanneer ik zie dat het 3tal meteen koers zetten richting het plateau probeer ik een plan B te verzinnen. Omdat het goed meevalt met de voorspelde wind vissen we eerst een stuk van het kanaaltje uit en zullen hierna het talud opzoeken, verticalend gericht op snoekbaars. Wanneer dit na een goed uur vissen niet uitpakt met het gewenste resultaat en ook de wind flink opkomt besluiten we het haventje in te trekken. Hier vissen we zorgvuldig elke steigerpaal uit en wanneer ik na een half uur vissen eindelijk die verlossende eerste aanbeet krijg, voel ik het bloed weer stromen van mijn dikke teen tot dwars door mijn neus. Genieten geblazen! Ik word na een korte stevige dril beloond met een baars die zonder moeite de 40cm grens doorkruist. Snel vastleggen op mijn, tot nu toe nog, vooroorlogse camera en ze krijgt haar vrijheid terug.
Deze baars zorgde voor een stevige dril!
Dat dit het startschot zou zijn blijkt nog geen vijf minuten later wanneer uit de andere kant van de haven een gil van Seppe zijn kant komt, ook hij weet zijn eerste aanbeet te verzilveren. Een snoekbaars meld zich aan. Met een dikke 50cm is dit een prachtig cadeau. Tot nog toe de mooiste vangst vanuit de bellyboat voor Seppe.
Seppe met een mooie stekelaar
Een combinatie van werpen en verticalen vertelt mij dat het verticaal vissen met een 12cm lange saltshaker het beste resultaat geeft. Het duurt niet lang of de 2e baars is tijdelijk de klos. Hoewel de felle rakker doet vermoeden dat het om een betere vis gaat is het “slechts” een vis van halfweg de 30cm, we zijn er niet minder blij om! Deze techniek blijven we stug volhouden want we weten zeker dat de vis er zit, vroeg of laat komt er vast weer een oerharde knal op de verticaalstok welke telkens weer bevestigt wat een prachtige passie we hebben en maar al te graag delen. Verschillende aanbeten blijven ons verrassen, want telkens wanneer je denkt dat het stilvalt word je zonder pardon wakker geschud door een stevige aanbeet. Een aantal aanbeten die goed doorkomen weten we helaas niet om te zetten in een hand gevuld met vis. Eerst Seppe die een mooie baars tussen zijn benen kwijtspeelt en dan ik zelf op halfwater, ook één der stekelachtigen.
Bij Hadrien wil het niet lukken, hoewel zijn aas en techniek goed zitten en hij hetzelfde vist zoals ons heeft hij nog geen enkele aanbeet gehad. Snel laat ik hem kennismaken met het begrip “saltshaker” en doe hem een shadje cadeau. Ik denk dat we een goede 10 minuten verder waren en Hadrien komt de hoek om met een oneindige smile op zijn gezicht. Zoiets spreekt boekdelen en ik leid eruit af dat het minstens een mooie vis moet zijn. Hij weet me te vertellen dat het inderdaad een mooie vis was, zelfs een nieuw persoonlijk record. Hoe groot de vis precies is weten we nog niet, wel heeft hij zijn bellyboat voorzien van een markering en meten we deze snel op. Het resultaat mag er zeker zijn en met zijn 43cm is het een hele bak. Helaas hebben we van deze prachtvis geen mooie foto, veiligheid en gezondheid van de vis gaan voorop, ongeacht de maat. Dan doe ik weer mee aan de stekelkermis, een dikke 50cm snoekbaars vergrijpt zich weer aan de succesvolle saltshaker welke ik niet meer uit mijn visserij kan wegdenken. Afsluiten doe ik kort na de snoekbaars met een dikke, volgevreten en typische winterbaars van gehoopt formaat.
Op de saltshaker, topaasje voor deze visserij!
Mooie afsluiter
Hiermee is het weer goed geweest, iedereen kan immers met vis naar huis. Voldaan, zeker en vast! Niet alleen weer prachtige vissen erbij maar ook 2 dijken van vismaten met wie ik nog vaak mij visdagen wil delen. Hierbij dus mijn eerste bijdrage aan deze prachtige website en ik hoop dat ik in de toekomst mijn verhalen en ervaringen verder mag delen met mensen die met veel plezier mijn verslagen zullen leren en hieruit kunnen leren.
Ruben Dekkers
