Zondag 15 januari

Dikker water

De wekker gaat vroeg. Kwart voor zes. Eén probleem, ik slaap er kats doorheen. Pas een half uur later word ik er wakker van. Als ik mijn lenzen in gedaan heb en nog eens goed kijk naar de wekker, zie ik dat mijn maatje voor vandaag - Thijs de Groote - binnen een kwartier al aan de deur staat. Shit, dat wordt haasten. Erg fijn vind ik dit niet, al moet ik zeggen dat ik totaal geen spijt heb van gisterenavond. Wat een goed feest was dat zeg. Gelukkig ligt het merendeel van mijn materiaal al in de auto, dus de stress valt goed mee. Snel even wat eten. Later sta ik op de afgesproken tijd de ruiten te krabben van de auto. Niet veel liggen de spullen van Thijs in mijn auto. Gaan!

Een week lang kijk ik uit naar de dag van vandaag. Oostenwind, niet erg hard, geen neerslag, ideaal visweer! Ook Thijs ziet het helemaal zitten voor vandaag. Gisteren is er vrij goed gevangen. Allemaal wat dieper wel, zo tussen de vier en de zeven meter. Wij gaan vandaag weer wat ondieper water bevissen. We hebben een stek uitgekozen waar we nog niet eerder gevist hebben met de bellyboat. De bereikbaarheid is nog even een raadsel, niet alle wegen die Google Maps weergeeft zijn even bereikbaar. Er staan nogal eens wat hekken dicht. Gelukkig is dat vandaag niet aan de orde. Eenmaal op locatie wordt er gelijk een blik geworpen over de dijk. "Yes, dit ziet er erg goed uit!"

Routinematig worden de spullen snel opgetuigd. We gaan er vandaag weer op uit met de bellyboat. Voor de ondiepe zones van het grote water is dit gewoon de fijnste benadering. Niet veel later werpen we het plateau uit. Hier en daar liggen oude strekdammen. Mooie onderbrekingen waar zomaar eens een dikke baars zou kunnen liggen.

Op zoek

De verwachtingen zijn hooggespannen. We weten allebei wat er zoal rond kan zwemmen in de ondieptes. Er wordt daarom erg geconcentreerd gevist. Hoewel, ik probeer het dan toch. Echt 100% ben ik niet deze morgen. Ik val er wel doorheen in de loop van de morgen, dat moet wel. Thijs en ik komen voor de keuze te staan. Vervolgen we onze weg op het water naar links of naar rechts? Veel maakt het niet uit op deze stek hier. Aan beide kanten komen we strekdammetjes tegen en het blijft ondiep. Her en der liggen er mosselbankjes, prachtige stek. We kiezen voor de rechterkant.

Verwilderde oeverzones,

Als de middag nadert en we aardig wat worpen gemaakt hebben, krabben we toch even achter onze oren. Geen vis te bekennen, geen stootje. De baarzen lijken er niet te liggen, ook geen jagende collegavissers. Zou het water vandaag te dik zijn. Veel doorzicht is er niet, maar al een stuk helderder dan het is geweest de afgelopen tijd. Opnieuw staan we voor een keuze. Verkassen of doorbikkelen. Die aanbeet gaat vroeg of laat komen hier, zonder twijfel. Elders kunnen we misschien meer activiteit beleven. De vangstberichten van gisteren spoken door ons hoofd. Op iets dieper water was er meer actie. Daarvoor moeten we sowieso verkassen. Na overleg besluiten we dat dan ook te doen.

Heerlijk weertje, maar geen vis te bekennen op deze stek

Op de terugweg overleggen we waar we nu naar toe gaan. De stek waar we nu zijn was een idee van mij. Toen ik deze week afsprak met Thijs, stelde hij ook een stek voor. De nieuwsgierigheid is groot, dus kiezen we voor die stek. Ver hoeven we niet te rijden, het is lekker in de buurt. Als we aan komen rijden zien we twee auto's geparkeerd staan. Vissers, altijd vervelend als je niet de eerste bent. Als we dichterbij zijn zien we dat het om twee heren gaat die net hun honden hebben uitgelaten. Mooi! Helaas staan wel de auto's in de weg, we kunnen niet parkeren zo. Nadat we gevraagd hadden hoe lang ze nog bleven staan, werd duidelijk dat ze bezig waren met vertrekken. Hierdoor konden wij zonder problemen de auto parkeren. Snel worden de spullen uit de wagen gepakt. Als we al optuigend over het water heenkijken is daar weer het gevoel. Dit is het!

De motivatie is enorm

Super gemotiveerd schuiven we het water op met de bellyboatjes. Er staat wat stroming. Niet ongewoon op dit water, het kan er flink tekeer gaan. Het staat immers in open verbinding met verschillende rivieren. Het is nu hopen op vis die op scherp ligt. De omstandigheden zijn werkelijk subliem. Je kunt gemakkelijk tegen de stroming in trappelen. Zonder al te veel moeite lig je dus helemaal stil. Op het moment dat we ons laten driften gaat het helemaal niet te snel. Zelf kies ik ervoor om vanaf het begin driftend de kantjes uit te gooien. Thijs doet het iets rustiger aan. Hij kamt de kantjes iets secuurder uit door langer op één plek te blijven liggen. Ik vis in kortere tijd een groter gebied af. Zo vullen we elkaar prima aan. Teamwork!

Enkel sturen met de flippers, heerlijk driften op de stroming

Wat moeten ze hebben vandaag. In dit geval hebben zowel Thijs als ik geen enkel succes. Het is zo mooi onder het wateroppervlak. Hier is de troebelheid van het water geen sleutel. Op diepte is het water naar verwachting minder troebel. Voor baarzen goed en snoekbaarzen zouden er in principe helemaal geen moeite mee moeten hebben. Helemaal begrijpen doe ik het vandaag niet, de omstandigheden zijn echt veelbelovend. De realiteit is een stuk anders. Alles uit de kast halen, dat is het enige wat je kan doen op een dag als deze. Ik experimenteer wat met shakers van Lunker City die ik afgelopen weekend met elkaar versmolten heb. Staartjes verwisselen, of het iets uitmaakt? Geen idee, het ziet er in ieder geval leuk uit in het water. Vooral de zwarte met oranje staart vind ik erg ruig.

Deze shakers heb ik samengesmolten met Mend-it, binnenkort meer over dit product!

Ondertussen hebben we een goede honderd meter afgevist. De stek wordt nu mooier en mooier. Ondiepere stukken wisselen af met taluds naar tien meter kort onder de kant. Ook op deze stek zijn er oude strekdammen te vinden. Alles klopt aan deze stek. Nu de vissen nog. Het lijkt dan eindelijk te gebeuren. Een aanbeet! Gelijk onder de kant krijg ik een ferme tik. Ik sla aan, maar voel gelijk dat de vis achterop de shad zit. De haak gemist, een paar diepe gaatjes in de shad laten zien dat het een snoekbaars is geweest. Snoek en baars zouden de shad heel anders toegetakeld hebben. Even balen, nooit leuk zo'n misser op een dag als deze.

Het is mogelijk vandaag, er liggen vissen die toe willen happen. Dat het moeilijk gaat is duidelijk, maar het kan verkeren. Bij het steeds later worden kunnen we zomaar ineens in een bijtuurtje belanden. Vooral baars en snoekbaars hebben hier wel een handje van. Samen jagen, altijd meerdere vissen op zo'n moment. Ik teken ervoor. Eerst pauzeren nu. Soepje op de kant. Ook Thijs is voor.

Als we lekker zitten genieten van de omgeving wordt de stilte doorbroken door een man in uniform. Mijn oog valt op het logo van justitie en op een kastje wat aan zijn broek hangt. Foute boel. De beste man is echter vrij rustig. Hij hijgt wat, blijkbaar heeft hij een eind doorgestapt om ons te vertellen waar het op staat. We horen hier niet op de kant te pauzeren. In het water is prima zegt hij, maat dus niet op de kant. Hierachter ligt een Natura 2000 gebied, een beschermd natuurmonument. Verboden toegang, het staat ook duidelijk op verschillende bordjes langs de waterkant.

Ongelijk geven kunnen we de beste man niet

We geven de man gehoor en wensen hem vriendelijk een fijne avond, hij heeft immers gelijk. Jammer is het wel, ik zat best lekker op die stenen. We vervolgen onze weg op het water. De stroming is iets afgenomen, de zon is flink aan het zakken. De stek blijft eigenlijk alleen maar mooier worden. Als Thijs en ik dit bespreken is daar dan eindelijk weer een aanbeet. Ditmaal voor Thijs. Hengel krom, gelijk door de slip. We krijgen al gauw een snoek te zien. Vechtersbaas, bijna net als alle snoeken hier behoorlijk sterk. Ik film de dril en de landing. Bijna gaat het goed fout. Als Thijs de snoek in de kieuwgreep pakt komt hij er achter dat de staartdreg behoorlijk gevaarlijk zit. Nadat hij dat soepeltjes oploste, begon de snoek tegen te stribbelen. Even lijkt het er op dat de staartdreg in de bellyboat zit nu. Uiteindelijk valt het mee. Met een gerust hart kan de snoek op de foto.

Het heeft even geduurd, maar de beloning is daar

Een kleine honderd meter verderop zien we twee grotere strekdammen het water in lopen. We zien dit als laatste punt. Daarna moeten we terugkeren om zo voor het donker terug aan te komen bij de auto. Genoeg tijd om nog een paar mooie vissen te kunnen vangen. Dat bijtmoment waar we zo op hopen blijft uit. Wel krijg ik nog een hele mooie aanbeet op zo'n gecombineerde shaker, oranje met geel staartje nu. Wederom pakt de vis de shad achter de haak. Als ik de shad bekijk zie ik dat het om een baars ging. Typische schuurplekjes van de harde bekrand die ze hebben.

We vissen tot aan de strekdammen zonder enige aanbeten te krijgen. Ook als we het hele stuk terug gevist hebben, zijn we geen aanbeet rijker geworden. Het kan er soms nog zo mooi bijliggen allemaal. De roofvis kan compleet z'n bek stijf dicht houden. We hebben enkele kansen gehad vandaag, echt klagen doen we dan ook niet. We hebben een bijzonder mooie dag gehad op het water, lekker er op uit. Uiteindelijk is het daar allemaal om te doen!

We zijn niet de enige die een taaie dag beleefd hebben

Hopelijk wordt het water de komende weken weer wat helderder. Ik weet bijna zeker dat de baarzen hier toch wel wat last van hebben en zich daarom op dieper water bevinden. In principe hebben we op de tweede stek wel wat dieper gevist, maar niks gevangen. Misschien lagen ze nog dieper. Hoe dan ook, de eerstvolgende keer wil ik helderder water hebben. Het was me vandaag toch nog net te dik.

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven