Zondag 25 september
Nazomer
Het gelijkspel 10 oktober samen met Rens van der Linden heeft me nog een aantal keer aan het denken gezet. Dat ik niks ving die dag maakt me niet zoveel uit. Ik vond het alleen typisch dat we geen baarzen tegen waren gekomen. Nog een maandje wachten op de baarzen? Of snel nog eens proberen! Ik ga voor het laatste. Een goede twee weken later keer ik terug en beleef een heerlijke morgen op het water.
De wekker gaat vroeg, de reis naar het water gaat snel. Routine, de avond ervoor al. Alles ligt op de juiste plek, alles klopt, genieten! In no-time zit ik op het water. De zon wordt wakker, net als de vorige keer zijn er veel vissen die er op reageren. Het is doodstil, maar ook weer niet, genoeg leven te bekennen. De stroming zit er lekker in, de stek ligt er weer heerlijk bij.
Ik ben alleen op het water deze morgen. Niks afgesproken met vismaten, heeft ook zo zijn charmes. Naast de standaard materialen die ik bij me heb, zijn er ditmaal wat toevoegingen. Een statief en een schepnet. Het statief is uiteraard voor de camera. Als er wat gevangen wordt, dan wil ik zelf ook graag op de gevoelige plaat. Om die foto's wat gemakkelijker te kunnen maken heb ik het schepnet meegenomen. Twee handen vrij is toch wel gemakkelijk bij het installeren van het statief. Maat Thijs de Groote doet het volgens mij ook altijd zo, dat moet mij ook zonder problemen gaan lukken. Moet er wel wat gevangen worden natuurlijk.
De eerste vierkante meters die afgevist worden zijn wat dieper. Naast het werpend vissen met de shad kies ik er ook voor om de steunhengel in te zetten. Slugje er op met een zware loodkop. Strak tegen de bodem in de stroming, wie weet knalt er wat op.

De dag begint subliem
Een mooie keerstroom hier zorgt ervoor dat ik "het putje" meerdere keren uit kan kammen. Aanbeten blijven uit. Verderop gaat de steunhengel er weer uit. Te grillig en bovendien zoek ik de kant weer op, daar de stroming te hard gaat om alles met meerdere worpen secuur uit te kunnen vissen. Het is weer een kleine bruingekleurd Culprit met een loopkopje van 10 gram waar ik het talud mee uitgooi. De aanwezige stroming wordt rijkelijk benut. Het gaat net te langzaam om een halve cirkel uit te vissen. De stroming gaat nu van rechts naar links trouwens. Zo nu en dan gooi ik dan ook wel eens recht voor mij uit om zo toch het talud links van mij uit te vissen. Ineens is daar dan die dreun. Helemaal beneden aan het talud. Lekker gewicht, logge dril wel. Zonder twijfel een mooie snoekbaars. Niet veel later ligt deze voor mijn bellyboat in het zonnetje tegen te stribbelen.

Eerste succes!

Blij met deze vroege vogel
Het installeren van het statief ging super eigenlijk. Beetje zoeken tussen de stenen wel, ik had alle rust en ruimte. De zojuist gevangen snoekbaars lag mooi stabiel in het schepnet te wachten op de fotoshoot. Mooi dat het werkt zo. Zodra er op open water gevist wordt gaat dit kunstje niet op natuurlijk, dan zou je een soort van statief moeten monteren op je hengelsteun of iets dergelijks. Ik weet dat er een aantal bellyboatmannen zijn die daarvoor iets gemaakt hebben. Misschien ook nog eens naar kijken. Deze eerste vis kan me in ieder geval niet meer worden afgepakt, die is binnen. Geen baars, het moet toch wel gaan lukken vandaag. Ik klooi nog even wat met het statief, hij staat nu zo mooi.

Het gaat een warme dag worden vandaag
Even vis ik een stuk uit vanaf dieper water. Flink trappelen en dan naar de kant toegooien. Enkele jaren geleden ging het vanuit de boot prima zo. Vanuit de bellyboat gaat het toch net even te hard. Het duurt dan ook niet heel lang voordat ik weer relaxed in de kant lig. Metertje voor metertje wordt het talud afgezocht naar een mooie baars.
Ondertussen wissel ik een keer van hengel. Naast de Luc Coppens Vertical Pro 1.90mtr voor in de steun en de Henk Simonsz Signature Troller 2.20mtr heb ik ook nog een Antares 2.70mtr van Shimano bij. Deze heeft een ML actie en van nature naar mijn mening een veel te lang handvat. Hij stond al even thuis in het rek. De keren dat ik er mee viste was het snoekbaarzen vangen met de pen of met een sleepje. Met kunstaas heb ik er eigenlijk nauwelijks mee gevist. Jammer, want het is een lekker gevoelig hengeltje. De zaag is er ingegaan, het handvat is een stuk korter nu. Veel fijner voor het vissen met kunstaas, daarnaast zit het handvat in de bellyboat nu ook niet meer in de weg. Qua afwerking heb ik gewoon de originele dop er terug op kunnen zetten, als nieuw.
Het duurt niet heel lang voordat er weer een Culpritje te grazen wordt genomen. Ditmaal wat ondieper op het talud. De shad was al aan het einde van de drift, viste het aasje net tegen de stroming in, bam! Minder gewicht, maar een fellere dril. Ook de zachtere hengel maakt de dril gelijk een stuk mooier. Het is een baars, daar kwam ik voor. Prachtig in het zonnetje, genieten dit. Er worden geen records gebroken met deze vangst, hij haalt de veertig centimeter niet. Een kleine baars voor dit water, eerlijk is eerlijk, maar in heel veel gevallen is dit natuurlijk een prachtformaat baars.

Uitgeteld

De baars waar ik voor kwam, geen joekel, wel een mooi plaatje
Opnieuw ging liep werken met het schepnet en statief op rolletjes, dit ga ik zo vaker doen. Wel weer wat extra bagage aan boord, maar dan heb je uiteindelijk ook wat.
Het zonnetje staat nog altijd lekker laag. Heerlijk zo'n morgen als deze. De temperatuur loopt langzaam op en de wind blijft zich koest houden. Heerlijk visweer. Ik nader een jachthaven nu, de eerste zeiljachten en sloepen beginnen uit te varen. Het gaat een drukke dag worden vandaag op het water. Het zal me benieuwen wat dat voor mij op het water gaat betekenen. Het is immers niet zo breed hier op deze rivier.
Het duurt weer even voordat er wat gebeurd, maar dat deert niet. Uiteindelijk volgt er weer een mooie dreun. Flink kopschudden, los. Toch is het kort erna weer raak. Nu is het een snoek, die knalde er zojuist waarschijnlijk ook al op. Wederom een prachtige dril op de lichte Shimano stok. Super zo, mooie sport en het vist nog lekker ook. Hier ga ik vaker mee op stap.

Fel snoekje

Na een superdril
Ook deze snoek hield zich na de dril mooi gedeisd. Na enkele plaatjes mag ook deze vis weer zwemmen. Ik ben meer dan tevreden, drie vissen nu. Nog altijd hoop ik er op dat er plekken zijn waar er zich meerdere baarzen ophouden. Die zal ik wel tegenkomen, nu moeten ze alleen nog toehappen. Ook vandaag lijkt het er niet van te komen. Vele honderden meters worden afgelegd, zonder dat er ook maar iets wordt gevangen. Ondertussen geef ik mijn ogen goed de kost. Onder water is er genoeg leven te bekennen. Regelmatig zijn het grote brasems, maar een keer was het een immens grote karper die op het gemakje onder mij doorschoof. Prachtig zo in het heldere water met het zonnetje er op.

Flora op de kademuur

Deze buizen verbinden de rivier met een leuk stukje wetland
Het blijft maar warmer worden. Een mooie toegift van moeder natuur, nazomer zullen we het maar noemen zo vroeg in de herfst. Nederland lijkt massaal wakker geworden te zijn. Het water zit in korte tijd vol met speedboten, en jetski's. De rust is er volledig uit nu. Spijtig genoeg zitten er weer een aantal idioten op het water die totaal niet respectvol omgaan met hun medemens. Ik had er dan ook al rekening meegehouden dat er een keer vlak langs mij heen gevaren zou worden. Woorden blijven uit, maar mijn blik zei voldoende. Jammer dit, de morgen was zo lekker. Dat valt nu in duigen. Troost is dat ik al een heel stuk water afgevist heb en dat ik er eigenlijk niet heel veel meer uit kan halen. Terug trappelen naar de auto kan niet, ik zal moeten lopen.
Vier kilometer wandelen, zover ga ik niet lopen met al mijn spullen. Ik steek alles zo goed mogelijk weg tussen wat riet. Hier had ik rekening mee gehouden. Het waadpak gaat uit en er komen sportschoenen en een sportbroekje uit de bagage emmer tevoorschijn. Alles wordt onbeheerd achtergelaten nu. Het is nu zaak dat ik zo snel mogelijk die vier kilometer overbrug naar de auto en zo snel als mogelijk weer terug rij naar mijn spullen. Nu ben ik een sportman, in een zwembad en op een tennisbaan kan ik me goed redden. Een afstand van vier kilometer rennen is echter niet aan mij besteed, veel te snel gestart ook. Uiteindelijk kwam alles wel in orde. Het is hoe dan ook prettiger om met twee auto's te werken bij een visserij als deze. In je eentje wordt dat alleen wat lastig. De dag is nog jong, maar qua vissen zit het er op voor mij. Er zijn nog tal van mogelijkheden, maar ik ga naar huis. Het is mooi zo, ik ga op een andere manier genieten van deze toch nog mooie nazomer.
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven