Woensdag 30 november

Zes beaufort

Het is maandagavond 28 november als ik naar Thijs bel met de vraag om woensdag te gaan vissen; ze geven immers de beste weersomstandigheden van de week die dag. Dit wil zeggen, zonnig en een graadje of tien met een zuidwestenwind in de morgen vier beaufort en vanaf 13u zes beaufort.

Nu zal je zeggen, dat zijn niet de beste omstandigheden, maar als je de rest van de week bekijkt dan geven ze veel westenwind 6-7 bf met enorm veel regen en dit voor  de komende dagen! Helaas kan Thijs zich niet vrijmaken, jammer ik had niet meteen iemand die mee kon en zou er dan maar op mijn eentje op uit trekken. Dinsdag kreeg ik op m’n werk een sms’je van Thijs dat hij toch mee kon, super!Dit wordt weer een gezellige dag met best wat fotowerk, als ze het moesten doen natuurlijk! Thijs is even fervent bezig met foto’s maken als ikzelf, het maakt deel uit van onze hobby en we besteden er dan uiteindelijk ook veel tijd aan tijdens onze visdag! Daarbij maakt Thijs ook nog eens mooie filmpjes tijdens het vissen waar we hem toch wel dankbaar mogen voor zijn, dit is een mooie herinnering voor later, waar Thijs toch maar weer wat vistijd voor inlevert! Dank daarvoor Thijs!

We spreken af om samen te komen in Antwerpen aan de ring, waar we alles overladen in mijn boot en daar onze weg verderzetten naar het grote water. Om 6u moeten we op de afgesproken plek toch wel weg zijn in de week, anders staan we in de file.

Onderweg praten we wat bij en stel ik mijn plan voor de dag even voor aan Thijs. We vissen vandaag op mijn thuiswater dus ben er wel bekend, ik vis er al z’n 30 jaar. Ik viste vooral van september tot november op de grote baarzen en met kleine plugje. Dat veranderde toen ik Bernd en Thijs leerde kennen wat resulteerde in langere periodes op baars vissen en dan vooral met shads! Maar goed, het plan!  Ik wilde vooral in de morgen een grote stek uitvissen waar de wind stevig op stond, later op de dag zou je er immers niet meer kunnen vissen door de 6 bf die ze gaven. Tegen de middag zouden we dan even lunchen in de haven en in de namiddag wat stekken in de luwte aandoen. Hier was Thijs het helemaal mee eens. Na het traileren van de boot en een praatje met de plaatselijke rattenvangers scheurden we het ruime sop op naar onze eerste stek. Hier stond al een behoorlijke wind en was het niet eenvoudig om met de fronttrollen onze drift te controleren. Bij zulke harde wind heb je toch wel even nodig om het gedrag van je boot ten opzichte van de wind en je stek onder controle te krijgen. Zodra je het te pakken hebt ben je goed aan het vissen.Plots ziet Thijs een grote roofvogel over de ganzen scheren, wat een spektakel. Een buizerd, maar wat een enorm exemplaar! We zijn beide euforisch dat we dit zo in de natuur tijdens het vissen mogen zien. De buizerd komt even pauzeren pal voor onze neus in een boom, we proberen dit vast te leggen op de gevoelige plaat, maar door de hevige wind kunnen we geen scherpe foto’s maken. Na een kwartiertje van bewondering, beginnen we toch maar te vissen.

Niet scherp maar wel het bewijs!

Het is Thijs die meteen een mooie aanbeet krijgt en deze ook verzilverd, wat een mooie opener voor vandaag! Een prachtbaars van 47 cm, even denken we aan een domper, je kent dat wel, zo een dag waar je meteen op je eerste worp een vis haakt en voor de rest van de dag geen beet meer krijgt! Maar nee hoor, de tweede vis laat niet op zich wachten deze is weer voor Thijs, weeral een mooie baars 40+! Hij vist met een 7 grams loodkopje hetzelfde waarmee ik ook vis, alleen voel ik niet goed wat ik aan het doen ben. Met zo een flinke wind ben je eigenlijk wel wat bezig om de boot te controleren met de fronttroller en ben je niet zo scherp aan het vissen, daarom vervang ik mijn loodkop door een tiengrams waarmee ik wat sneller moet vissen maar toch wel wat beter de bodem voel. De eerste vissen werden gehaakt op het talud. Thijs vraagt om wat foto’s met tegenlicht te maken, Thijs je vraagt het maar hé!!

Met tegenlicht, zoals gevraagd!

Ook zonder tegenlicht mooi

Daarna is het mijn beurt, we zetten onze drift verder en zien beide op de visvinder vis op 6m waarop ik mijn shadje iets verder het talut laat afzakken en BAM, wat een knaller een mooie baars van 47 laat zijn strijdlust zien op de twaalf grams Fair Play hengel, wat een sport! Er worden weer wat prachtige foto’s genomen!

Zondermeer mooie baars

Natuurlijk weer terug in z’n element

We blijven nog wat hangen op de stek en even later meld zich baars nummer twee voor mij, terug op 6m, ze zitten wel erg diep op deze stek! Op wat dieper water heb je altijd wel kans om meerdere vissen op één stek te vangen, ze lijken minder verstoord te worden dan op het ondiepe! Ik plaats mijn shad terug in de richting van de stek, maar maak een korte worp zodat ik meteen op de juiste diepte zit en bam weer raak, deze voelt zwaar aan en blijft tegen de bodem, even koppenschudden en los! Er volgt een bekende kreet…..balen. Ok, voor dit weer zit het ons best wel mee, vier mooie baarzen en het mooie ochtendzonnetje dat ons dankbaar mooi licht verschaft voor onvergetelijke foto’s wat wil een mens nog meer!

Tweede baars voor mij

We zetten onze drift verder en Thijs probeert even een worpje op de ondiepe plaat, knalt er toch wel een snoekbaars op zeker! Vechten als een grote, Thijs is er niet kwaad om. Hij verandert even van shad met name een grote Sea Shad, misschien beukt er wel een grotere vis op. De eerste worp was meteen raak, het voelt even alsof het een grotere vis is,maar snel blijkt dat deze gulzige snoekbaars net wat kleiner is, maar de pret is er niet minder om. We maken nog snel een foto, ondertussen is de wind al goed aangetrokken en is er bijna niet meer te vissen op onze stek.

Mooie gretige snoekbaars

Gewoon gulzige snoekbaars

 Het is dan ook al middag en we besluiten om te gaan lunchen in de luwte van een haven. Het is mijn gewoonte om op de middag een uurtje op anker te gaan om rustig een boterhammetje te eten en even te relaxen, daarna sta je weer terug helemaal scherp. We kletsen wat bij en genieten van het zonnetje in de luwte, plots haalt Thijs wat uit zijn tas! De goede man had wat snoepgoed bij, dank u Sinterklaas…euh Thijs.

Dank u Sinterklaas … euh Thijs

Ok, tijd om er terug in te vliegen, ik heb nog een stek in gedachten in de luwte, het is er wel alles of niets, Thijs weet dit ondertussen en heeft er ook wel zin in. Na een paar worpen kijken we elkaar aan en weten hoe laat het is, het is zeker niet alles, niets dus! We vissen dan nog een stek met steenstort af meestal goed voor een paar vissen. Deze stek licht vol in de wind en we gaan dan ook voor anker, zo kunnen we ze secuur uitvissen. Ook hier blijken ze niet thuis; heeft het te maken met het getij of de aasmomenten, wie zal het zeggen, we geven het niet op!

Vele worpen worden gemaakt

In tegenstelling met de weersvoorspelling, neemt de wind af en is het terug een 4bf. We besluiten om terug naar onze stek van vanmorgen te gaan; we nemen de 6 meter stek terug onder handen maar niets mag baten. Dan maar verder driften,ook niets meer! Beiden staan we wat te kletsen en het lange uitblijven van een beet maakt dat we niet meer zo scherp aan het vissen zijn,maar dan plots uit het niets een keiharde dreun op m’n hengel .Wat een gevoel als  je dit niet meer verwacht! Het voelt aan als een snoekbaars, hij geeft nog een mooie dril en mag dan pauzeren in de gloed van de ondergaande zon, prachtig toch!

Dankbaar gebruik van het mooie licht

We blijven nog even hangen op de stek, maar niets meer .We hebben nog 20 minuten tegoed voor het pikkedonker is en moeten dus nu beslissen of we nog een laatste stek aandoen. Ik heb er nog eentje in gedachten waar je in de avond nog best een visje kunt vangen. Thijs is het met me eens en we scheuren nog snel naar deze laatste stek. Terwijl ik de fronttroller te water laat en nog een shadwissel doe, roept Thijs” YES! Hangen!” Een mooie baars van 45 cm heeft zijn Fox shad genomen, snel nog wat foto’s van deze toch wel oude rakker, terwijl ik de camera wegberg voor de toch al opkomende dauw knalt er bij Thijs al een volgende baars op.

Oude rakker

Deze haalt net de 40cm, goede keuze om deze stek toch nog mee te pakken. Ik maak nog een paar worpen maar het is noppes, we krijgen geen beet meer. Ondertussen is het donker en varen we wel voldaan naar de helling, nog een vreugdekreet onderweg om onze traditie in ere te houden en uit dankbaarheid dat we deze dag weer op het water mochten zijn!

Marc Hoeben