Zondag 17 juli
Investeren
Gisteren viste Bard Borger en ik samen met Gerben Mul op de ruigste rivier van ons kikkerlandje. We hebben er een eindje voor moeten rijden, iets waar we vandaag minder zin in hadden. Van tevoren hadden we al afgesproken dat er weer eens wat tijd geïnvesteerd moet worden in water dichter bij huis. Mogelijkheden genoeg, in dit geval langs de Maas in de regio waar Bard is opgegroeid. Google Earth wordt aangeslingerd en de plassen en armen vliegen ons rond te oren. Bard maakt de keuze, we kiezen een arm die hij al langer in het vizier heeft.

We starten de dag in een oude arm van de Maas

Een veel mooier begin kunnen we ons niet wensen, weinig wind, zonnetje en de stek ziet er echt superinteressant uit!

Al snel is het raak op de bijhengel, de Slayer shad was helemaal weg

Snelle vangst! Het uiteinde van de Maasarm is voorzien van een prachtig talud richting 10 meter. Tussen de 3 en de 8 meter was het te doen voor de snoekbaarzen. Veel harde aanbeten, maar veel daarvan miste de haak ...

Veel eenden met jong grut

Het Culpritje sprong er weer tussenuit

Na een kleine tien snoekbaarzen en één baars verlaten we de Maasarm en schieten we de Maas zelf op. De afvoer is gering, maar het is hard werken op de rivier. Er is een strakke wind op komen zetten, met de stroming mee, dus dubbel zoveel plezier ...

Bard weet nog een winde pakken tussen de planten, maar daar blijft het bij. Door het harde werken krijgen we beide last van onze knieën. Tijd om niet verder af te zakken en terug te trappelen naar de Maasarm.
We beeïndigen de visdag rond het middaguur. Twee keer erg vroeg opgestaan dit weekend, vandaag een halve dag vissen is uiteindelijk meer als zat. Een vol weekend vissen is 's winters goed te doen, maar 's zomers lukt dat bijna nooit. Van 's morgens tot 's avonds vissen kost veel energie, één dag tot daar aan toe, maar twee volle dagen zonder rust breekt je. Tamelijk vroeg ben ik weer terug thuis in Zeeland. Lekker op het gemakje alles opruimen en weer klaarzetten voor de volgende zitting.
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven