Woensdag 28 december

Omslag

Uitzonderlijk vroeg zijn we in bed gedoken de vorige dag. De visdag van gisteren heeft eennieder flink vermoeid. De biertjes hakte er dan ook behoorlijk in moet ik zeggen. Iedereen stond de volgende morgen echter fris naast zijn bed. We ruimen onze zooi op, eten wat en rijden snel weer naar de waterkant.

Neuwe ronde, nieuwe kansen. Het weer is helaas compleet anders vergeleken met gisteren. Volkmar zag op zijn mobiel dat de luchtdruk naar beneden is gekelderd. Het zou volgens hem vandaag wel eens behoorlijk taai kunnen worden. Ik weet het zo net nog niet, dit weer heeft me ook wel eens bijzonder mooie dagen opgeleverd, qua vangsten dan.

Met zijn allen tuigen we de spullen op, de één wat sneller dan de ander

We zijn op een plek waar normaal gesproken één hooguit twee auto's neergezet kunnen worden. We zijn met vijf wagens nu, verre van ideaal. Na het optuigen van de spullen kijken Pieter-Bas en ik rond voor een parkingplek. We zitten bij een klein gehuchtje, verschillende mensen kijken wat vragend. "Verboden te parkeren voor onbevoegden", daar komt het op neer hier. We rijden weer terug naar de rest. In mijn ooghoeken zie ik een licht aanspringen in de keuken van een groot landhuis. Vervolgens staat er ietwat onrustig een schim te turen. Ik zet koers naar de voordeur van het landhuis. Ik ga de beste eigenaar van het erf vragen of hij niet een oplossing heeft voor het parkeerprobleem. De man kijkt wat verbaasd, zo vaak komen hier geen "vreemden" denk ik. We treffen het met de beste man. Hij is uiterst vriendelijk en behulpzaam. Hij wijst naar een landweggetje ten westen van zijn erf. Die gebruikt hij nou toch niet, dus daar kunnen we zonder problemen onze wagens neerzetten. Mooi! Niet veel later lopen we in een rijtje de dijk over.

Daar gaat ie dan

Sanne en Volkmar besluiten om in het kreekje te starten. Deze kreek loopt zo het grote water in. Rens, Pieter-Bas en ik lopen tot aan het eind om daar gelijk aan de slag te gaan. We missen duidelijk iets. Als Sanne en Volkmar bij ons aankomen krijgen we te horen dat ze al enkele beten hebben gehad en een tweetal mooie snoekbaarzen hebben kunnen vangen. Fraai!

Voor Volkmar en Sanne begint het goed, allebei gelijk een snoekbaars

De wind staat een stuk harder en het heeft er de schijn van dat hij steeds meer naar het westen draait. De kans is groot dat het vandaag nog wel eens zou kunnen gaan regenen. De temperatuur ligt ook iets lager vandaag, ik betrap mezelf op ietwat koude handjes. De harde wind maakt het vissen niet gemakkelijk. In de monding van de kreek is het dan ook flink ploeteren geblazen. Volkmar beproeft er zijn geluk en heeft snel succes. Een zware vis knalt op de steunhengel. Door het ondiepe water is de vis snel in het oppervlak. Grote snoekbaars! Tot ieder zijn grote spijt valt deze knaap van de haak. Balen!

Ieder oog valt op de nog lagere waterstand. Op sommige plekken staat amper een meter water. Ondiep vissen kan behoorlijk succesvol zijn hier op dit water, maar het kan denk ik ook te ondiep worden. Hopelijk staat het water niet te laag. De baarzen kunnen zich misschien geheel elders op de plaat begeven. Op plekken waar het net even een meter dieper is. Het duurt even voordat de eerste baars zich laat zien. Verschillende twijfelachtige aanbeten zijn aanwezig, maar dat zouden ook wel eens kunnen duiden op scholen brasem. Het is Sanne die de eerste weet te haken. In eerste instantie denk je een rover gehaakt te hebben, al snel blijkt het te gaan om een vals alarm.

Brasems van formaat, menig witvissers zouden hier jaloers op zijn

De visserij op zich is goed wel nu. De wind staat nog net genoeg uit zuidelijke richting. Het oude bos waarachter we ons nu bevinden zorgt voor voldoende bescherming. Heel veel moet de wind niet meer gaan draaien, anders gaan we het nog zwaar krijgen. Voor mij breekt er een mooi moment aan. Ik ben trager dan normaal aan het vissen. De shad waar ik mee vis ligt soms enkele seconden stil op de bodem. Ineens is daar dan die lang verwachte dreun. De shaker is op de bodem aangevallen, de wijze waarop de baars gehaakt zit bevestigd dit nog maar eens. Ondersteboven in de bek.

Van de grond geplukt

Fenomenale aanbeet

Dit kunstje wil ik natuurlijk herhalen. Snel is het weer raak, helaas juich ik te vroeg. De vermoedelijke baars schiet los, barst! Hierna krijg ik nog een aanbeet, opnieuw terwijl de shad stil op de bodem lag. Als je dan denkt het kunstje voor vandaag door te hebben, zijn het natuurlijk de vissen die weer iets geheel anders gaan doen. Verdere aanbeten blijven uit. Niemand krijgt beet.

Het blijft ruime tijd stil, te lang naar mijn idee. Volkmar heeft vanmorgen toch wel een beetje gelijk met zijn uitspraak van vanmorgen. De middag nadert en we hebben aanzienlijk minder actie gehad als gisteren. Het lijkt wel een beetje een trend te worden. Iedere keer als we twee dagen gaan vissen, dan is het de tweede dag een stuk minder. Nooit andersom, toeval hopelijk!

Uiteindelijk is er dan weer leven te bekennen. Het is Rens die zijn Shimanostok in een hoepel slaat. Als ik zijn hengel vanaf een afstandje zie, dan weet ik het nooit wat er aan hangt. Het kan alles zijn, die lat buigt bij iedere vis mooi door. Deze vis vecht lange tijd door, al snel wordt duidelijk dat het om een mooie snoek gaat.

Uiteindelijk actie voor Rens

Rens weet deze snoek handig te landen

Zeer mooi getekende snoek

Na deze snoekvangst valt het helemaal op z'n gat. De wind draait verder naar het westen. Hier waren we al enigszins bang voor. We lassen een pauze in om ons zo voor te kunnen bereiden op de zwaardere terugtocht. Om het allemaal nog aangenamer te maken begint het te regenen. Geen grote, maar echt hele fijne druppels. Zeiknat wordt je er van. De lunch wordt snel verorbend. Er wordt wat moed ingedronken met de nodige fruitsappen en warme chocomel. Het weer slaat nu helemaal om, misschien dat de vissen toch nog even loskomen.

Voordat we terugvissen, gaan we nog een klein stukje de andere kant op. De oeverzone staat hier helemaal vol met door de wind losgerukte bomen. De grond die mee is gekomen tussen de wortels van de wilgen is een mooi locatie voor holen van bijvoorbeeld oeverzwaluwen of ijsvogels. De kleine blauwgekleurde vissertjes vliegen met enige regelmaat rond hier. Ik hoopte er op dat ik er misschien één op de foto kon zetten. Dat geluk is niet aan mijn zijde.

Natuurgeweld op de foto

Het wordt heel snel duidelijk dat het vandaag echt niet meer onze dag gaat worden. Het water blijft zakken, de stek wordt ondieper en ondieper. Soms tikken we met flippers de bodem aan. Dat zou misschien de baarzen nieuwsgierig kunnen maken. Voedseldeeltjes komen vrij, aasvis komt daar op af, waar zijn de baarzen? Soms denk je het allemaal te begrijpen, maar de realiteit is geheel anders. Gelukkig zijn er dagen bij als deze. We hebben in ieder geval vier vissen kunnen vangen. Ieder één, behalve Pieter-Bas. Als er iemand echt zou moeten balen van dit weekend is hij het wel. Gelukkig kan hij er zich vandaag overheen zetten. Gezelligheid met je maten is immers ook een berg waard.

Voordat we bij de auto's zijn moeten we nog een stuk ploeteren door het land. Eer we aan land staan moet er eerst gevochten worden tegen de harde wind en stroming door water dat nu uit het kreekje loopt. Het gemaal staat te bulderen nu. Dat voedselrijke water zou nog voor een mooie verrassing kunnen zorgen. Aanbeten blijven helaas uit. Eenmaal op de kant wordt de weg verder afgelegd naar de auto's. Dat lopen met die bellyboaten blijft tegenvallen. Zeker met die wind.

Tijdens het aftuigen van de spullen kijken we terug op de afgelopen twee dagen. Klagen mogen de meeste van ons niet, er zijn toch weer een berg mooie vissen gevangen. Zelf ben ik onwijs tevreden met de snoek van gisteren en de baars van vandaag, de reeks baarzen van Rens gisteren waren machtig. Sanne mocht dan eindelijk weer een dikke baars vangen, erg mooie vangst. En Volkmar natuurlijk, door het dolle heen na het vangen van twee kneiters met twee worpen. Toch weer een vijftiger ertussen, we vangen ze steeds vaker. Pieter-Bas is de pechvogel van deze dagen, kan gebeuren. De volgende keer is het weer anders. Mannen, ik dank jullie voor deze gezellige dagen. Dat doen we snel nog eens over.

Dit was laatste visdag van het jaar voor mij. In januari gaan we vrolijk weer verder. Het blijft voorlopig zacht, geen ijs, dus we kunnen lekker blijven vissen. Tot snel!

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven