Dinsdag 27 december

Kieskeurig

Kerstvakantie. Vorig jaar ijs en sneeuw, dit jaar milde temperaturen. Voor de visserij verkeren we nu in een prima situatie. Daar waar vorig jaar ijs gebikt moest worden eer je vissen kon, kan er nu gewoon probleemloos gevist worden. Zo ook deze eerste dagen na kerst. Samen met vier vrienden vissen we twee dagen vanuit de bellyboat. Gezien de wind kiezen we dezelfde stek uit als begin deze maand. Je raadt het al, we gaan weer voor de grote aantallen baarzen!

Rens en ik spreken voor zonsopkomst af. Pieter-Bas, Sanne en Volkmar komen iets later in verband met de waarschijnlijk laat geworden Tweede Kerstdag en reistijd. Geen punt! We kiezen ervoor om de bellyboat in de auto te laten en even in de haven te vissen. Enkele jaren geleden wisten we hier altijd met succes baarzen en snoekbaarzen te vangen, ook voor de schemer. Rugtas met basics en een hengeltje, dit is lang geleden zeg. Onwennig, bizar eigenlijk. Voordat de bellyboat in zicht kwam deed ik dit wekelijks. Snel is de drive gevonden. Ook Rens is lekker bezig. Helaas wordt het snel onderbroken, Rens komt vast te zitten aan een paal en ik haak iets wat niet loskomt van de bodem. Lekker knutselen op de steiger nu. Er vliegt een uur voorbij zonder enige actie, er lijkt niks te liggen wat zin heeft in een snack.

We verschuiven een eind door. Mogelijk dat er verderop in de haven wel rovers liggen te wachten. Met felgekleurde shads worden ruimtes tussen bootjes en steigers uitgevist. Als mijn shad na het terugvissen onder de top helemaal stil hangt is daar ineens die onbeschrijflijke knal. Gelijk helemaal wakker! Een vak verderop is het raak voor Rens. Ook hij krijgt een enorm harde aanbeet. Na het aanslaan schiet de vangst pijlsnel onder één van de boten. Gelukkig zijn de boten schoon, de lijn blijft heel. Op zout water zouden pokken of oesters onder de boten de lijn zeker hebben doorgesneden. De tweede snoekbaars van de dag is een feit.

De eerste van de dag, wat een monsterlijk harde aanbeet

Ook Rens incasseert een harde dreun

Dit gaat lekker ineens. Als de vis de hele dag zo scherp blijft liggen als nu, dan gaat het helemaal goed komen vandaag. Met hoge verwachtingen kammen we nog enkele havenvakken uit. Helaas zonder resultaat. Het is Pieter-Bas die de doorslag geeft om het voor gezien te houden. Het is tien uur als Volkmar en Sanne arriveren. Even bijkletsen en tegelijkertijd pompen we de bellyboaten op en schieten we in onze waadpakken. De dag kan nu echt beginnen.

We pakken een klein stukje van de haven mee. Daarna zullen we op het wijd de ondiepe plaat gaan bestoken op zoek naar grote baarzen en al het andere wat bijten wil. Rens, Sanne en Pieter-Bas gaan in hoog tempo naar de uitgang van de haven. Volkmar en ik gaan iets trager. Als ik een opening in de begroeiing rechts van mij passeer, besluit ik om er in te gooien. Als de shad in de lucht zit zie ik ineens allemaal takken, veel takken. Direct als de shad het water raakt draai ik de boel snel binnen. Laten zakken was funest geweest. De snelheid van de shad triggert een rover. Boeggolf, bam! Even later poseer ik met een imposante snoek. Hoe groot deze precies was weet ik niet. Afmetingen van snoeken schat ik altijd verkeerd, dat laat ik aan jullie over.

Snel gevist tussen de takken

De eerste snoek van vandaag is in ieder geval weer gevangen. Ik blijf het interessant vinden. Vergeleken met enkele jaren geleden vangen we echt veel meer snoeken. Verslagen van de afgelopen maanden hebben laten zien dat het niet alleen kleine vissen waren. Ook grote meterbakken! Mooie bijvangsten, we gaan immers voor de grote baarzen.

Een klein half uurtje later vissen we allen op de ondiepe plaat. Het vertrouwen is enorm bij de mannen. Vooral Pieter-Bas laat duidelijk merken dat de drive gigantisch is. Ook Rens en ik weten wat we kunnen verwachten als de visserij vandaag hetzelfde is als die van 11 december. Mocht dat hetzelfde zijn, dan gaan er door iedereen veel grote baarzen gevangen worden. Of dat vandaag weer zo zou zijn moet maar blijken. Het valt me al vrij snel op dat het water iets troebeler is. Dat komt door de grote hoeveelheid neerslag bovenstrooms in het watersysteem. Ondanks dat staat het water wel enkele tientallen centimeters lager als twee weken geleden. Weer een fractie ondieper dus. Dit alles zal wel weinig te betekenen hebben, maar je neemt het mee in je achterhoofd.

Het zijn Rens en Volkmar die de eerste vissen vangen op de plaat. Werpend vangt Rens een fraaie baars. Met een gevulde pens en een lengte van 47 centimeter gelijk een topvangst. Volkmar pakt op interessante wijze een mooie snoekbaars uit het water. De grootste shaker van Lunker City op half water, dat wil ik de volgende keer ook eens gaan proberen. Hoe dan ook, het eerste echte succes van de dag is geboekt, hier kwamen we voor.

Rens trapt geheel in steil af

Een ondiep gepresenteerde grote shaker op de bijhengel, Volkmar was niet verrast

Als je de eerste vissen zo gevangen ziet worden ga je zelf altijd nog een stuk scherper vissen. Die aanbeet kan ieder moment komen, je weet dat ze er liggen. Waar je ook rekening mee dient te houden is het feit dat er vele factoren zijn waardoor je de scherpte verliezen kunt. Zo presteer ik het om niet heel veel later na de eerste vangsten mijn favoriete hengel door midden te gooien. De Signature Troller 2.20 van Henk Simonsz was al even in mijn bezit, geen visdag ging ik op pad zonder deze hengel. Er zit veel power in de relatief strakke hengel. Je kunt met behoorlijk veel kracht een strakke worp inzetten, waarmee grote stukken water kunnen worden afgevist. Helaas was zo'n krachtige worp nu goed voor een breuk. Slijtage? Topdeel verkeerd op de hengel? Overbelasting? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik nu zonder lekker shadhengel moet vissen. Een vervangende hengel ligt in de auto, maar dat is te ver om even te halen. Een verticaalstok die ik nog bij me heb werpt ook prima. De kapotte hengel zet ik opzij, niet meer naar kijken, die wordt snel vervangen voor een nieuwe.

Ondertussen worden er weer twee mooie vissen gevangen. Toevallig weer een baars voor Rens en een snoekbaars voor Volkmar. Ditmaal kwam de snoekbaars de shad bijna in het oppervlak halen, de shad op de bijhengel werd nu nog ondieper gevist. Opnieuw is de door Rens gevangen baars over de limetreusse gekleurde shaker geschoven, ze hebben er echt zin in.

Vol over de shaker heen

Opnieuw op de bijhengel, ditmaal écht ondiep!

Volkmar, Sanne, Pieter-Bas en ik kijken toe hoe Rens zijn derde en vierde baars van de dag vangt. Die jongen doet vandaag iets helemaal goed. Wat het is, geen idee! Die groene shad hebben we immers allemaal in onze kunstaasbak. Terwijl Rens zijn vierde baars aan het drillen is, weet Sanne een aanbeet te verzilveren. Een prachtige gekleurde baars komt boven zetten. Vrij snel schiet hij in de lach. "Op één of andere manier weet ik altijd de kleinste baars er tussenuit te peuteren", aldus Sanne. Ik weet dat het voor hem weeral een poos geleden is dat hij een echt grote baars heeft kunnen vangen. Vandaag gaat er nog een komen voor hem, dat kan niet anders. Ook Volkmar, Pieter-Bas en ik gaan er nog één vangen vandaag, daar zijn we van overtuigd.

Die limetreusse gekleurde shaker doet het erg goed vandaag

Opnieuw een kromme hengel voor Rens, Sanne volgt hierna ...

... baarsdoublet voor de mannen!

Het is reeds goed duidelijk wie er werpend het meeste in huis heeft vandaag. Rens gaat hard, keihard. Als ik me niet vergis is nu iedereen met iets felgroens, danwel felgeels aan het vissen. Blijkbaar moeten ze toch echt zo'n fel kleurtje hebben. Dat het hem niet alleen in het kunstaas zit weet iedereen. Pieter-Bas en ik krijgen dan ook totaal geen aanbeet. Het is nu zaak om koest te blijven en rustig af te wachten totdat die aanbeet komen gaat. Het is vandaag waarschijnlijk gewoon een kwestie van tegenkomen. Stug doorvissen en weten dat je goed bezig bent. Er kan immers weinig verkeerd worden gedaan hier op deze stek. Veel variatie in diepte is er niet, één grote vlakte met af en toe een putje of een richel met zoetwatermosseltjes. Het is Volkmar die de volgende baars weet te strikken. Ook weer op het felgroene limetreusse kleurtje.

Ook Volkmar aan de slag met limetreusse, ditmaal de swimfish van Lunker City

We zijn inmiddels al een heel eind op weg. Ik schat dat we zo'n anderhalve kilometer afgelegd hebben met zijn allen. Met het heen en weer getrappel voor het maken van foto's misschien nog wel meer. De buikjes rommelen flink, iedereen is ook wel toe aan sanitaire stop. Gezellig wordt er geluncht op de oever. Altijd een fijn moment, even bijkomen. Samen met de twee snoekbaarzen van vanmorgen hebben we nu in totaal 11 vissen gevangen. Dat kan slechter natuurlijk, wat mij betreft tot nog toe een prima visdag met hele mooie vissen. De verdeling onderling is niet helemaal gelijk, maar dat kan verkeren. De pauze valt iedereen erg goed, maar het duurt niet lang voordat het bij iedereen weer begint te kriebelen. Gaan!

Even bijkomen ... en weer gaan!

Voordat we te water gaan peppen we Pieter-Bas even op. Hij heeft het mentaal duidelijk het zwaarst vandaag. Uitgerekend hij ging vanmorgen met de grootste motivatie het water op. Dit is vissen kerel! Een nieuwe start, nog een hele middag voor de boeg. Gezien de afstand die we nog terug moeten overbruggen, kiezen we ervoor om terug te vissen richting de haven. Daar zijn we tot vanavond laat nog wel even zoet mee.

De weersomstandigheden zijn weer prima vandaag. Geen druppel regen, een beetje vochtig wel. De wind valt goed mee, prima visserij. De waterstand lijkt wel steeds verder te dalen. Het gaat over 10 misschien 20 centimeter, maar toch. In de visserij zijn het soms de kleinste dingetjes die ervoor kunnen zorgen dat de vis stopt met bijten, of juist helemaal los komt. Voor vandaag lijkt het niets uit te maken. De aanbeten blijven komen. Soms is het een brasem die valse hoop geeft. In Sanne zijn geval is het in korte tijd twee keer raak. Een snoek en die dikke baars waar hij op gehoopt had. Het is je gegund vriend!

Ook Sanne vindt snoek

Krachtpatser

Hier kwam hij voor, mooie baars kerel!

Vanaf een afstandje zie ik dat Rens onwijs relaxt aan het gooien is. De rust zelve kamt alles om zich heen secuur uit. Aanbeten volgen niet, veel kan het hem ook niet schelen verwacht ik. Hij heeft al een hele mooie serie baarzen te pakken vandaag. Aan de andere kant van mij zie ik Volkmar en Pieter-Bas kort bij elkaar liggen. Ik aanschouw hoe Volkmar een mooie vis haakt. Pieter-Bas doet nu wat hij 11 december ook een paar keer deed. Snel zijn shad er naar toe met de wetenschap dat er waarschijnlijk meerdere baarzen toe kunnen slaan. Het blijft alleen stil nu voor Pieter-Bas. Eerder deze maand lukte het wel, vandaag niet. Even later kan Volkmar zijn tweede baars van de dag landen, prachtvangst! Na het schieten van enkele plaatjes wordt er snel weer verder gevist. Volkmar stelt even orde op zaken en gooit zijn lijnen weer uit. Opnieuw haakt hij een baars, een grotere ditmaal. Geniaal, twee worpen achtereen, twee dikke baarzen. De laatste is de grootste van het stel. De magische halve meter wordt weer aangetikt, super!

Een dol moment voor Volkmar: twee worpen, één baars van 46 centimeter

Een kneiter van 50 centimeter, zijn derde dit jaar, klasse!

Volkmar is door het dolle heen, voor Pieter-Bas wordt het nu steeds moeilijker. Zelf bekijk ik het uit een andere hoek. Ik heb vanmorgen in ieder geval al beet gehad en vissen gevangen. Als we hem opnieuw proberen op te peppen, krijg ik dat dan ook duidelijk te horen. Doorgaan en volharden, dat is nu de enige mogelijkheid om nog een vis te vangen. Het kan immers de eerstvolgende worp al raak zijn.

Een visserij van vele worpen, elke worp kan het weer raak zijn

Het einde van de dag nadert nu snel. De beet is echter niet weg. Het zijn de snoekbaarzen die voor het terugkeren bij de haven weer even loskomen. Zowel Sanne als Rens vangen in korte tijd twee snoekbaarzen. Geen joekels, maar wel zeer leuke vangsten zo aan het einde van de dag. Als Sanne nog een baars bij weet te vangen hebben we 20 vissen gevangen.

Rens pakt nog een tweetal snoekbaarzen

Ook Sanne vangt twee snoekbaarzen en later deze baars

Voordat we de dag echt beeïndigen duiken we nog even de jachthaven in. De vorige keer was het hier tot in de schemer feest. Zowel snoekbaars en baars was duidelijk aan het jagen. Twee aanbeten krijgen we. Zelf mag ik een mooie baars vangen, 44 centimeter. Alle drie de rovers heb ik in mijn handen gehad vandaag, ik ben tevreden.

Tot slot mag ook ik nog een baars vangen, helemaal tevreden!

Wat gebeurde er met die andere aanbeet? Ja, die was voor Pieter-Bas. Hij haakt de vis, hij krijgt weerstand, maar schiet vervolgens los. Het is hem vandaag niet gegund, dat is nu wel duidelijk. De rest kijkt met een tevreden gevoel terug op de visdag. Het was niet gemakkelijk. Ondanks dat we 21 vissen hebben kunnen vangen, leken de baarzen toch wat kieskeurig. Of denken we dat maar? Nadat Rens met limetreusse begon te vangen, is er eigenlijk verder met niet heel veel andere kleurtjes gevist ...

De visdag zit er op voor vandaag. Onze ontmoeting zit er echter niet op. We hebben afgesproken met de mannen dat we vanavond ergens overnachten en morgen nog een dag het water op gaan. Wat we precies gaan doen is nog niet duidelijk. Dat besluiten we vanavond onder het genot van een zware pint!

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven