Vrijdag 8 oktober

De draad weer oppakken

Het is alweer een tijd geleden dat ik hier voor de laatste keer iets heb geschreven. Door drukke andersoortige visavonturen en vakantie is het er gewoonweg even niet van gekomen. Maar nu ben ik er weer en wil ik jullie graag weer een keer meenemen op een van mijn recente sessies.

Het is vrijdag middag en ik zit achter mijn computer een beetje leeg voor mij uit te staren. Mijn hoofd zit vol met watten en ik krijg geen letter meer op het scherm. Dit komt mede door de laatste stuiptrekkingen van een heftige jetlag die ik aan mijn zojuist beleefde vakantie heb overgehouden. Een luxe probleempje zeg maar.

Sinds ik terug ben heb ik een enorme zin om eens even wat shads over de bodem te laten dansen. Zodoende heb ik dan ook al een paar dagen een hengel, schepnet en mijn vistas standaard in de auto liggen. Nu moest het er maar eens van komen. Ik ga toch niets meer doen vandaag. Het is weekeind, ik ga vissen!

Hengel, kunstaas en schepnet liggen al een paar dagen in de auto te wachten

De locatie is snel bedacht. Halverwege de weg naar huis ligt een mooie rivierplas. In een uithoek van deze plas ligt een klein haventje. Haven is eigenlijk een groot woord het zijn meer enkele losse steigers met wat bootjes. Wat interessant is, is dat onder deze steigers een mooi talud loopt van 2.5 naar 10 meter. Verder is de bodem bezaaid met mosseltjes. Hier is bijna altijd wel ergens een visje te vinden.

Het enige minpuntje is dat als de wind uit de verkeerde hoek komt deze vol het haventje inblaast en zo het vissen behoorlijk kan bemoeilijken. Laat nu toch precies dit scenario aan de hand zijn. Forse golven rollen door de haven heen en een pittige wind maakt secuur vissen tot een moeilijke opgave.

Ik begin in het ondiepe deel te vissen en kom al snel tot de conclusie dat dit ‘m hier niet wordt. De gehele bodem staat hier vol met waterplanten. Hmm, maar eens naar dieper water. Pas halverwege de haven op zo’n 4 meter diepte is de bodem schoon van planten en kan mijn shadje zijn verleidelijke dans uitvoeren.  Systematisch wordt het vak tussen twee steigers uitgegooid. Als ik de shad evenwijdig langs een rij afgemeerde boten gooi wordt deze tijdens het afzinken onderschept. Een zacht tikje veraard de aanbeet. De hengel zwiept in een mooie curve en een forse vis begint zwaar te bonken, en rolt dan van de haak. Kak! Razend snel haal ik het zaakje binnen en plaats een identieke worp, misschien krijg ik een herkansing. En na een aantal maal optikken komt deze er ook.

Een licht tikje geeft aan dat de shad gepakt is. Gelijk begint weer een zware vis te bonken. Deze blijft echter wel hangen. Langzaamaan win ik lijn en komt de vis dichterbij. Ondanks het heldere water kan ik de vis nog steeds niet zijn, spannend! Nog eenmaal neemt de vis een spurt en probeert onder de steiger te komen waar ik op sta. Door mijn hengel diep in het water te steken kan ik voorkomen dat de lijn ergens achter blijft steken. Dan is het verzet gebroken en komt een prachtige puntgave en vooral grote baars langszij. De shad zit perfect in het midden van zijn bek. Voorzichtig wordt de vis in de onderkaak gepakt en geland. Snel haak eruit en even langs de hengel leggen. Grofweg 45 cm. Wow lekker begin zo! Nog even een plaatje uit de hand. Ik heb geen statief bij me dus ik moet improviseren. De machtige rover glijd het diepe heldere water weer in. Langzaam uit het zicht verdwijnend, heerlijk! Wat een mazzel, gelijk de eerste vis al zo’n bak.

De shad zit perfect midden in de bek

Even snel een fototje uit de hand

Vol goede moet plaats ik een nieuwe worp, en nog een, en nog een, maar de actie is over. Er worden hier geen nieuwe vissen gefopt. Langzaamaan vervolg ik mijn weg langs de stijger. Maar het blijft stil.

Als ik achterin de haven kom ligt daar een groot schip. Tussen het schip en de steiger ligt een mooie kier met water. Op dit soort plekken MOET ik gewoon altijd even peuteren, ongeacht of dat wel zo verstandig is. Snel wordt er een kort onderhands worpje geplaatst en met openstaande beugel laat ik de shad afzinken. Op deze manier kan ik maximaal water afvissen. Nadat ik de beugel dichtklap en de shad omhoog tik krijg ik direct een harde tik terug. Hangen. Een lompe vis begint woest te schudden. Oei moeilijkheden! Denk ik als het kiertje van nog geen 50 cm zie. Ik steek snel mijn hengeltop diep in het water en probeer zoveel mogelijk druk uit te oefenen terwijl ik mijn hengel onder touwen en boeien manoeuvreer. Verderop is een groter gat waar ik de vis eventueel uit kan drillen. Terwijl ik bezig ben voel ik de vis een spurt nemen. Meters lijn verdwijnen van mijn molen. Dan is de druk weg.. De lijn is doorgeschuurd. Kak! Dat was me een hele beste vis. Zou wel snoek geweest zijn houd ik mezelf voor. Als dat namelijk een baars was geweest…….nee…… ik wil het niet weten ook.  Snel knoop ik een nieuw onderlijntje aan en wordt een nieuw shadje in de speld gehangen. Ik peuter nog even bij de boot maar het blijft nu stil.

Als ik bij het laatste deel van de haven kom is de wind dermate aangetrokken dat ik niet lekker meer kan vissen. Mijn lijn wordt in een diepe boog geblazen waardoor ik niet goed contact kan houden met mijn shad en ook de eventuele aanbeten niet meer goed voel. Ik besluit het hier voor gezien te houden en het vlak bij huis in het kanaal nog even te proberen.

Als ik bij het kanaal aankom ziet en voelt het vertrouwd aan. Ik heb hier al menig  uurtjes gevist en mooie vissen weten te vangen. Op mijn tweede worp, strak langs de kademuur voel ik die heerlijke tik weer. De weerstand en de manier waarop de vis tekeer gaat doet mij vermoeden dat ik weer met een mooie baars van doen heb. Niet veel later blijkt dit vermoeden te kloppen. Een hoge dertiger is mijn deel. Fijn!

Een hoge dertiger komt langszij

Langs dit kanaal liggen veel grote rijnaken afgemeerd. Hiertussen is het prima pielen voor wat vis. Met name snoekbaarzen worden in deze ietwat schemerige plekken vaak gefopt. Ook deze keer heb ik mijn zinnen op een glasoog gezet als ik mijn shad met een onderhandse worp diep onder de boot slinger. Tijdens het terug vissen ben ik helemaal scherp, elk moment kan….BAM! JA! Haha heerlijk als het lukt! Loom gebonk verraad dat het hier om een snoekbaars gaat. Geen monster, maar met zo’n knetterharde aanbeet maakt me dat helemaal niet uit. Het visje wordt vakkundig geschept en naar de bijna drie meter hogere kade gebracht. Even snel een kiekje, de haak eruit en dan weer terug het net in en naar het water.

In dit soort duistere hoekjes liggen ze graag

Het schepnet zorgt ervoor dat de vis ook vanaf een hoge kade goed geland en teruggezet kan worden

Geen monster maar wat een aanbeet! Heerlijk!

Na deze vangst ben ik eigenlijk wel verzadigd. Ik vind het wel mooi zo. Toch vis ik nog even de andere boten af. Je weet maar nooit. Maar de vissen vonden het ook wel mooi  zo. Geen aanbeten volgen meer. Voldaan wandel ik terug naar de auto.  Ik ga eens lekker naar huis, flesje wijn open trekken…het is weekeind!

Pieter-Bas Broeckx