Zaterdag 20 maart

De rivier op

Vorig jaar werd er door een aantal fanatieke bellyboaters een dag afgesproken om met zijn allen het grote water op te gaan. Schitterend weer met erg mooie vangsten, vooral erg fraaie baarzen. Het idee was om dit eind maart dit jaar weer opnieuw te doen. Helaas kwamen alle agenda’s van betreffenden niet overeen. Niet gaan vissen dan? Geen denken aan! Snel werd er een plan gesmeed met Bard Borger. Het was alweer een lange tijd geleden dat we mekaar gezien hebben. Alle redenen om energie te steken in een ontmoeting met de daarbij horende visdag.

De dag voor de visdag rij ik zo’n 200 kilometer oostwaarts om mijn maat op te zoeken. De reis vlot snel. Ik heb dan ook al vlug een biertje in de hand als ik bij Bard thuis binnenstap. Veel te vertellen, wederzijds, maar erg laat wordt het niet. Morgen gaan we er erg vroeg uit om de visdag optimaal te benutten. Uitgerust moeten we zijn, morgen is er een primeur voor ons. Een primeur waarbij hard gewerkt moet gaan worden. De rivier op met de bellyboat!

Als we na een snel ontbijt buiten stappen begeven we ons in een natte wereld. Het regent op deze vroege morgen, hopelijk niet de hele dag. De stek die we in gedachten hebben is ons niet onbekend. Beide mochten we er al mooie snoekbaarzen vangen. Bard zelfs één van 97 cm, wat een inmens kasteel was dat! De visdagen daar vonden plaats vanuit een boot. Vandaag gaan we er met de bellyboat op uit. De grote vraag is of we de afvoer kunnen hebben. Ik bedoel, worden we niet met de stroom meegevoerd, of kan er vandaag prima worden gevist vanuit de bellyboat op de volle rivier. Een half uur later gaan we er aan geloven.

Mijn blik valt op de rivier, het kolkt. Bard ziet mijn twijfelende blik. Hij is zelfverzekerd, het moet kunnen met deze afvoer. Prima! Al snel flippert Bard dapper tegen de stroming in. En inderdaad, het kan, maar hard werken is het echt wel. Zelf wacht ik de golven van een tweetal binnenvaartschepen af. In de verte komen er weer schepen aan, dus ik moet niet te lang wachten met het betreden van het water. Zonder golven is dit prettiger, zo wordt je niet tegen de stenen van de oeverzone aangeslagen. Succes is daar, ook ik trappel nu tegen de stroming in. Het avontuur op de rivier is begonnen.

De rivier op

Het is nog steeds erg grauw, maar met de regen lijkt het verder mee te gaan vallen. Gelukkig maar. We hebben het voorzien op een oever in de buitenbocht van de rivier. Het eerste stuk is er nauwelijks vegetatie. Verderop zijn het overhangende wilgen, bomen en struiken. Het talud is erg afwisselend. Dit is dan ook in het stromingspatroon van de rivier terug te vinden. Zo zijn er plekken waar net even wat minder stroming staat. Soms ook een keerstroom, waardoor je niet snel wordt meegevoerd met de rivier. Er wordt lekker gevist. Werpend en verticaal. Het is nog maar afwachten of we hier gaan slagen. De verwachting is dat er dikke snoekbaarzen zich kort tegen de oever ophouden, daar ze nu ongeveer aan het paaien zijn, of misschien al wel op hun nesten liggen. Keiharde aanbeten kun je dan verwachten. De winter is echter erg koud geweest, waardoor de watertemperaturen nog erg laag zijn. Wie weet is de snoekbaars hier nog helemaal niet zo ver? De eerste aanbeet laat lang op zich wachten. Op een gegeven moment worden de beentjes wat moe en onze magen beginnen te knorren. Tijd voor een break, even bijkomen en opladen. Ondertussen trekt er weer een buitje over, maar klagen doen we niet. Het is goed te doen zo. Nu de eerste vis nog!

Nieuwe poging

Bard fotografeerd het tafereel van het opnieuw te water gaan. Of is hij aan het filmen? Ik heb geen idee, wel voel ik de druk van de lens tijdens de onderneming. Er wordt dan ook behoorlijk geklungeld door mij. Lijnen in mekaar, dregpunten in de stof van mijn bellyboat, lekker bezig.  Vanaf het moment dat we te water zijn gegaan heb ikzelf nog geen water beneden de 5 meter diep afgevist. Gezien de eerste aanbeet al ruime tijd op zich laat wachten, is het tijd om weer eens wat anders te proberen. De hengel waarmee geworpen wordt komt niet in actie. Ik zet in op het verticaal aanbieden van mijn aas. Bard doet geconcentreerd mee. Iets verder uit de kant wordt er water beneden de 5 meter gevonden. Het water stroomt hier een stuk harder, nog harder trappelen dus, maar het gaat. Een grote roodgouden Fin-S wordt strak tegen de bodem gepresenteerd. Ik beweeg mijn hengeltop nauwelijks. Het lange wachten wordt beloond met een keiharde knal. Met mijn nieuwe Lucky Craft baitcastertje zet ik de haak, helemaal krom! Een mooie dril volgt en de blijdschap is daar. Mijn eerste snoekbaars op stromend water vanuit de bellyboat, super.

Bingo!

Keiharde aanbeet

De shad zit diep in de muil van de snoekbaars, wat een aanbeet was dat! Met een soepele beweging krijg ik de enkele haak van de loodkop los. De prachtige vangst mag weer verder zwemmen. Zou er meer snoekbaars beneden de 5 meter liggen? Dat is de vraag. Dit trucje gaan we nog een paar keer over proberen te doen! Om een lang verhaal kort te maken. Er volgt geen stootje meer. Hoe geconcentreerd we ook bezig waren, er was geen vis meer los te peuteren. Samen met een lekkage bij één van de luchtcompartimenten in de bellyboat van Bard besluiten we van het water te gaan. Een ander water moet meer geluk gaan opleveren.

Geen gebrek aan concentratie

Water genoeg in omstreken, maar waar we precies heen moeten weet ik niet. Dit laat ik aan Bard over. Hij weet nog een mooi meer te liggen. Hier rijden we dan ook recht naar toe. Bij aankomst ziet het water er poepiebruin uit. Vissen of niet vissen? We wagen het er op. Zo snel we te water zijn gegaan, zo snel gaan we er ook weer uit. Het gevoel dat we hier gaan slagen ontbreekt. Met dat gevoel moet je dan ook niet verder gaan. Opnieuw verkassen we. Een ander meer wordt opgezocht.

Op dit meer ben ik eerder geweest. De Total Fishing Limburg dag is hier wel eens gehouden. Mooie baarzen zijn er toen ook gevangen, maar ook dikke snoeken en richting de rivier ook snoekbaarzen. Alles is mogelijk. Piet Driessen is ook aan het vissen. Als we hem te woord staan op het water is het bericht daar dat er al menig activiteit is geweest van snoek. Baars moet ook zeker mogelijk zijn, misschien dat ze richting de avond gaan azen. We gaan het zien.

Er zijn al vele kilometers afgelegd met deze Caddis flippertjes

We doen hard ons best om een vis te vangen. Even lijkt het er op dat dit ging lukken. Bard voelt een tik en slaat aan. De frustratie wordt gedeeld. Geen vangst, mogelijk een snoek. Ondanks het inmiddels mooie weer is het bikkelen in de bellyboat. Het water is nog koud genoeg om ons koude tenen te bezorgen. Het wordt niet laat vandaag. De aanbeten blijven veel te lang uit. We besluiten dan ook om vroegtijdig de dag te beïndigen. Als het niet werkt, dan werkt het niet. Zo simpel is dat. Bard is het hier mee eens. Helaas geen vis voor hem vandaag, maar dat wordt nog wel een keer ingehaald.

Met dit eindplaatje gaan we terug naar huis

De avond ziet er verder gezellig uit. Samen met de moeder van Bard eten we een lekkere maaltijd, buikje weer rond. Hierna zoeken we Han van den Eertwegh op, altijd gezellig om hem weer eens te ontmoeten. Ook dat is weeral even geleden. Niet al te laat wordt het bed weer opgezocht. Het was weer erg vroeg vanmorgen, slapen gaat wel lukken. Morgen gaat de wekker om 9 uur. Na het ontbijt is het zaak dat ik de weg weer terugvind naar het zuidwesten van het land. Met Bard spreek ik af dat er van de zomer weer keihard gevist gaat worden. We gaan dan ook zeker weer terug de rivier op. Het was weer gezellig kerel, tot snel weer!

Met vriendelijke roofvisgroet,
Bernd van Broekhoven