Zaterdag 29 mei

Natte start

Het is vandaag de laatste zaterdag van mei. Nationale hengelsportdag en tevens de opening van een nieuw roofvisseizoen. Een dag welke meestal volledig in het teken staat van vissen. Dit jaar ligt het wat anders. Mijn vriendin Anika en ik hebben een huisje gevonden. Vanaf 1 juli kunnen we er in. Nog een maand wachten, maar toch kan er al veel gedaan worden. Ideeën opdoen bijvoorbeeld. Hoe moet het er van binnen allemaal uit gaan zien? Er werden in de morgen enkele wooncentra aangedaan, net als verschillende bouwmarkten. Erg vermakelijk en ik moet zeggen dat we aardig dezelfde smaak hebben. Na wat boodschappen voor mijn verjaardagsfeest morgen, pak ik de hengelspullen bijeen. Anika gaat naar vriendinnen toe en ik ga lekker vissen. Het seizoen kan beginnen!

Oeff, als ik aan het water sta krap ik even achter m'n oren. Deze morgen was het stralend weer en best warm. Moet je nu kijken. De harde wind die er al stond is nog harder gaan waaien en de zon zit verstopt achter een wolkendek. Ze hebben regen afgegeven, dat weet ik. Vooralsnog blijft het droog, maar in de verte zie ik het onheil al aankomen. Voor zolang het duurt, geniet ik van de visserij met droog weer.

Ik sta bovenop een kademuur kort tegen de sluizen. Er ligt eigenlijk altijd wel vis hier. Baars en snoekbaars. Zo nu en dan een zeebaarsje tussendoor en bot hapt ook wel eens toe. Het kunstaas wat aan de speld zit is niet groot, wel kies ik voor wat meer loodgewicht, omdat het samen met de wind en het diepe water hier lastig is om goed tegen de bodem te kunnen vissen. Al vlug heb ik door dat het kunstaas niet te snel moet gaan. De aanbeten zijn hard, maar niet allemaal zuiver. Er is een klein percentage wat blijft hangen. Het gaat om kleine snoekbaarzen. Een centimeter of dertig, groter vang ik ze niet.

Kleine snoekbaars in overvloed

Grotere snoekbaarzen liggen er echt wel tussen. Eerdere vangsten in een ander seizoen laten dat ook wel zien. Baars ligt er eigenlijk ook altijd wel tussen. Op kunstaas krijg ik ze nu niet te pakken. In de auto ligt nog een penhengel met een tonnetje garnalen. Deze ga ik er zo maar eens bij pakken als extra hengel.

Ik sta echt heerlijk te vissen. Niks moet, alles kan, een heerlijk vrij gevoel. De tel ben ik al kwijt. Nog geen tien snoekbaarsjes, dat weet ik zeker. Misschien wel acht, of negen, het doet er niet toe. De aanbeten zijn erg vermakelijk. Als ik vervolgens een grotere snoekbaars haak, krijg ik onverwachts bezoek. De snoekbaars lost helaas onder de kant, maar dat maakt niet veel uit. Het is Sanne die net werd opgepikt door zijn moeder bij het busstation. Hij zag mijn auto staan, zodoende kwam hij even een praatje maken. Leuk dat ik de beste jongen nog even zie. 3 juni vertrekt hij vanaf Düsseldorf naar Dubai en vanaf daar weer verder naar de Seychellen. Vakantie? Soort van, maar er zal hard gewerkt moeten worden. Hij gaat daar onderzoek doen naar het gedrag van een vogeltje die alleen op de Seychellen voorkomt. Ergens in september of oktober komt hij terug, waarschijnlijk met een berg foto's en verhalen. Wie weet van een vistrip, ik hoop het! Als Sanne weer verder gaat mag ik weer een snoekbaarsje vangen. Net niet aan de maat, maar toch een groter exemplaar dan de rest.

Super felle visjes

Ondertussen begint het te regenen. De wind valt gelukkig wel een stuk weg. Het vissen met de dobber zal nu een stuk prettiger gaan. Het duurt even voordat ik de dobber goed heb uitgelood op diepte. Vorig jaar tijdens het zeebaarzen presenteerde ik de garnaal halverwege de waterkolom. Nu wil ik het op het zoete korter tegen de bodem proberen. Veel kans krijg ik niet om te staren naar mijn dobbertje. De dobber verdwijnt onder het wateroppervlak. Ik weet zeker dat ik de boel goed heb uitgelood, aanslaan dus! De zachte hengel buigt lekker door en het nylon op mijn molen vangt alles mooi op met haar rek. Baars, kan niet missen! Inderdaad, een mooie baars. Nog geen dertig centimeter, maar ik ben super tevreden. De haak zit mooi voorin de bek, super. De camera laat ik in de auto, het regent te hard. Snel weer verder vissen.

Super hoe gretig de baarzen zijn op garnalen. Erg veel beet krijg ik niet, maar als de dobber verdwijnt, dan gaat ie ook hard weg. Even richt ik me volledig op de dobber. Tussendoor gooi ik wel wat met kunstaas, maar ik vang niks. Het is even wat rustiger geworden onder water. Het weer doet het tegenovergestelde. Ik tref het niet, hoe zou het in de rest van het land zijn? Er zijn veel roofvissers op pad nu, ook een paar vismaten. Verschillende smsjes worden verstuurd. Alleen van Tom Dieleman en zijn maat hoor ik wat, 13 snoeken al. Enkele dikke negentigers, een fraaie seizoensopening dus al.

Veel vang ik niet meer bij op de garnaal. Nadat er een schip gepasseerd is door de sluizen blijft er langdurig een grote onderstroom staan. Vissen met de dobber gaat van geen meter meer, veel te licht. Ik ruim de boel op en richt me weer op het kunstaas. Iets dieper nu, gelijk weer aanbeten. Kleine snoekbaars, ze blijven toehappen. Het slechte weer blijft helaas aanhouden. Later dan 8h in de avond wordt het dan ook niet. Met ruim twintig visjes ben ik tevreden. Ze waren allen niet groot, maar ik ben er weer lekker op uit geweest. Niks meer aan doen.

Snoekbaars op de shad en de baarzen op de garnaal

Volgende week geven ze lekker weer af. Grote kans dat ik het water weer opzoek. De kop is er af, jammer van de regen, maar ik mag zeker niet klagen. De volgende keer hoop ik op meer baarzen op kunstaas. Vissen met natuurlijk aas is leuk en effectief, maar het gooien met kunstaas vind ik toch spectaculairder. Tot de volgende keer!

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven