Zaterdag 26 juni

Doorstart

Helaas verschijnt het verslag iets later dan ik had gepland, maar soms is het gewoon niet anders. School heeft hoe dan ook voorrang. En ook dit keer moest ik er aan geloven. Afgelopen week heb ik mijn laatste toetsweek afgesloten. Een opluchting en vooral een verlossing. In september begint voor mij een half jaar stage bij Shell. Waar ik twee jaar theorie in de schoolbanken in praktijk kan uitoefenen. Ook in de vakantie kan ik al wat voorproeven wat de procestechniek in praktijk zoal inhoud. Er zullen 2 maanden gewerkt worden, wat met vissen gecombineerd gaat worden. Het zullen vooral de avonden worden dat de hengels gebruikt gaan worden. En weer nieuw kunstaas uitgetest zal worden. Nu eerst het verslag van 5 juni, deze dag ben ik samen met Alex Hermsen het water op gegaan. We moesten het vooral van het grillige talud hebben.

Ook vandaag gaat de wekker weer vroeg. Met de vangsten van vorige week in het achterhoofd is de drang weer groot. De auto is al ingepakt, en na een lekkere bak koffie trek ik de deur achter mij dicht. De sleutel schuift in het contact en verplaats mij naar het water. Wat een stilte op de weg, een groot verschil als ik doordeweeks vanuit Rotterdam de file inschuif. Nu is dat anders en arriveer op tijd aan het water. Ook hier is het nog bijzonder rustig, met af en toe een passerend binnenvaartschip is ook hier de dag begonnen. Alex is al aanwezig, en een stevige móge volgt. Het is namelijk even geleden dat we samen aan het water stonden. Laatste keer was eind maart, toen waren de vangsten erg matig. Vandaag zal dat anders zijn, en pakken de spullen uit de auto. De stroming is duidelijk krachtiger dan vorige week. Maar we hebben er beide volle vertrouwen in! Shad’s worden gemonteerd en werpen beide naar het talud. Alex met een langwerpige shad, ikzelf met de vertrouwde Culprit. Het duurt even voordat de shad’s de bodem bereiken. Maar als dan een korte tik volgt worden de beugels dichtgeklapt. Geconcentreerd worden de shad’s binnengevist. Kort tegen de bodem en met een matige snelheid. Met het zakken van de shad is het snel raak. Leuk vermaak zo vroeg in de morgen. En met een klein snoekbaarsje is de nul gepasseerd. Op naar de volgende!

Al vroeg staat de hengel krom

Geen grote maar de aanbeet was snoeihard!

We houden de shad’s telkens dicht tegen het talud. Dat is vaak de oplossing, maar het blijft stil. Zelf zo stil dat er geen vis lijkt te liggen. Vreemd, want eerder deze week kwam hier nog een knap aantal vissen boven. Het heeft geen zin hier langer te blijven, en verplaatsen ons niet veel later naar de 2de stek. Waar we de dag vanuit de bellyboat zullen voortzetten. Met de opkomende zon achter ons is het een zeer plezant ritje. Onderweg wordt er nog even gestopt om het plaatje van de opkomende zon vast te leggen. Ver rijden is het niet, en als we het water naderen is ook hier de dag begonnen. Verschillende vogels die hun ochtendritueel volgen en dit duidelijk laten horen. De bellyboaten verschijnen uit de auto en worden in alle stilte opgeblazen. Spullen worden gereedgelegd en als de laatste hengel is voorzien van een wartel, bereiden we ons voor op nog een klein stukje lopen. Met de bellyboaten in de hand volgen we het natuurpad naar het water. De frisse boslucht nadert ons en onder het gezang van de vogels is het plaatje compleet.

Korte stop

Het water staat bijzonder laag

Eenmaal aangekomen bij het water, staat het water behoorlijk laag. De spullen worden geïnstalleerd en de dieptemeters worden aangesloten. Kunstaas doosjes en de onthaaktang verdwijnen in één van de zijvakken. En het waadpak wordt aangetrokken, flippers schuiven over de schoenen en ik ben er klaar voor. Ook Alex is tevreden en springt in zijn waadpak. We trappelen eerst naar de kribkop die zich buiten de haven bevindt. Een prachtig talud waar het vrij steil afloopt. Een langwerpige shad wordt gemonteerd en verticaal in beweging gebracht. Met een oog op de dieptemeter houdt de andere de omgeving in de gaten. We passeren het begin van het talud en vrijwel meteen krijgen we beide harde aanbeten. Ze lagen enorm scherp en allemaal kort tegen de bodem. Snel volgt een nieuwe snoeiharde aanbeet en met de extra dreg is het eindelijk raak. Het zijn geen grote maar zelfs de kleine snoekbaarsjes weten verschillende keren door de slip te gaan. Een klein snoekbaarsje komt aan de oppervlakte, met de shad dwars in de bek. Een foto volgt en met een aantal felle staartbewegingen verdwijnt de vis, terug naar het talud. De 2de van deze morgen is een feit.

De eerste vissen van het grillige talud

Fel dat ze waren

Het blijkt tot in de late middag dé tactiek te zijn. En er komen geregeld kleine snoekbaarsjes boven. Alex blijft het ondiepe plateau uitwerpen. En probeert hier zijn eerste vis te vangen. Het doorzetten wordt hoe dan ook beloond, als ook zijn top niet veel later door het water giert. Na een zeer aangename drill komt een stevige baars aan het oppervlak. Wat een bak van een vis! Mooi gehaakt, en het beeld wordt snel vastgelegd. De haak wordt verwijderd en de vis komt langzaam bij. Met flink gespetter, gaat ook deze vis weer terug naar zijn standplaats.  Het gezicht van Alex zegt al genoeg, en gaan snel verder.

Alex vond deze baars op een ondiep plateau

Het talud wordt meerdere malen afgedrift en de aanbeten blijven komen. Wel wordt het drukker op het water, en de golven hoger. Veel binnenvaartschepen zorgen voor een ruig oppervlak. En ook het aantal pleziervaart neemt fors toe. Een grote zeilboot komt onze kant op en dwingt ons aan de kant te gaan. De man vaart erg ondiep, en passeert ons met een behoorlijke snelheid. Dit vist niet prettig en besluiten het ondiepe plateau uit te werpen. Maar tevergeefs zowel shad’s als ondiep lopende pluggen worden niet gepakt. Een tijd van stilte breekt aan, en ook de dieptemeter toont een rustige bodem. De vissen zijn duidelijk naar dieper water getrokken.

We gaan onze eigen weg, op zoek naar de vis. Een groot net steelt mijn aandacht, en besluit even een kijkje dichterbij te nemen. Tot mijn grote verbazing zit het net vol met vastzwommen harders. De meeste waren al even dood, en sommige die waarschijnlijk in de morgen zijn vast gezwommen. Ook veel watervogels raken verstrikt in de netten. Deze beelden moeten verdwijnen, daarom zeg ik: Nederland nettenvrij! Onderteken de petitie en laten we met z’n allen de overheid en de politiek overtuigen dat de enige echte natuur die Nederland nog heeft, bescherming verdient!

Nederland nettenvrij!

De watertemperatuur was aangenaam

De avond valt en nog steeds is het zoeken naar vis. We besluiten even wat te gaan eten, en na het eten met en conclusie te komen hoe nu verder. We trappelen rustig terug en onderweg worden we verschillende malen opgeschrikt door grote brasem die naast de bellyboat uit het water springen. De rust is gelukkig iets teruggekeerd, en de pleziervaart wat afgenomen. Eenmaal bij de kant, schrapen grote harders alg van de stenen. Mooi gezicht en de bellyboaten worden op het droge gelegd. Het gassetje komt tevoorschijn en de blikken Unox worden geopend. Er heerst een relaxt sfeertje. Haast is ver te zoeken en de magen worden gevuld. Beide twijfelen hoe we de avond zullen voortzetten. Toch voel ik er wat voor om terug te keren. En ook Alex ziet nog mogelijkheden voor een succesvolle avond. Na het eten worden de beetjes nog eens goed gestrekt en trappelen niet veel later terug naar het grillige talud. Waar het intussen iets meer is gaan stromen. We kunnen spreken over hernieuwde motivatie!

De avond valt

Relaxt sfeertje

Alex zoekt dieper

De shad’s worden ver van ons vandaag geworpen. Het diepe stuk wordt secuur uitgekampt. Het is goed vertoeven zo, de temperatuur is iets gezakt en ook krijgen we vrijwel meteen aanbeten. Het duurt niet lang en er hangt een tamelijk licht gewicht aan de shad. Er wordt goed aangeslagen en contact gezocht. Duidelijk geen grote, want de eerste paar meters draaien erg soepel. Of toch niet, zodra de vis doorheeft dat er iets mis is. Geeft hij behoorlijk tegengas. De spoel draait meerdere malen tegengesteld, en de hengel krijgt wat zware klappen te voorduren. De gedachte van een kleine vis is snel verdwenen, en de drill verklapt een mooie snoekbaars. De vis zit zeer licht gehaakt, en wordt voorzichtig uit het water getild. Een schitterende snoekbaars rust in mijn handen en is klaar voor een aantal foto’s. De haak wordt verwijderd en met een forse staartbeweging verdwijnt de vis terug naar de diepte.

Het materiaal tot het uiterste

Strakke vis

Geregeld krijgen we beide mooie aanbeten, maar ook erg veel missers. Vissen die op half water weer losschieten. Op het moment dat we dicht bij een school aasvisjes liggen, komt Alex met een conclusie waar iedere bellyboatvissers voor vreest. Een lek in zijn rechter binnenband. We trappelen naar de kant en wordt met de mond weer opgeblazen. Alex vertrouwt het niet en blijft dichter bij de kant. Dit ziet er niet best uit, en besluiten te stoppen. Erg jammer, maar het is gewoon te onverantwoord om door te gaan. De zon verdwijnt achter de bomen, en de spullen worden opgeruimd. Toch hebben we beide niet het gevoel van verslagenheid. Misschien omdat er nog steeds uitgeweken kan worden en we vanaf de kant verder kunnen gaan. Alle opties liggen open, en er wordt gekozen om de avond bij ons in de buurt af te sluiten. Dat het een goede keus is geweest bewijst met aankomst al. Vrijwel direct vangen we beide goed vis. Te klein voor de foto, maar de aanbeten zijn vermakelijk. Tot in de late uurtjes blijven we vangen, met ook hier ontzettend veel missers. Dat hoort er nou eenmaal bij. En als de klok elf uur luidt, ruimen we de spullen op en gaan op huis aan. Met tevredenheid en vooral een voldoening.

Met vriendelijke baarsgroet,
Rens van der Linden