Donderdag 24 juni

Late uurtjes

Het is donderdag, geen normale donderdag. Later op de middag reis ik af naar de Krammersluizen tussen het Volkerak en de Oosterschelde. Vandaag worden de resultaten van de proef "Natuurlijk Sluisbeheer" gepresenteerd. Zelf heb ik namens Stichting Zeeschelp gewerkt aan het onderzoeksdeel vismigratie. Zo heb ik vandaag samen met andere collega's een demonstratie gegeven hoe we bemonsteringen gedaan hebben. Na een lange, interessante maar vooral erg warme middag, parkeer ik mijn afgeladen auto langs de waterkant. Jawel, ik heb mijn visgerief meegenomen. Al weken keek ik uit naar een moment als deze. 's Avonds na m'n werk bellyboaten op het Volkerak. Vandaag ben ik in de buurt, of sterker nog, ik ben op locatie!

Deze strekdam grenzend aan open water wordt de stek voor vanavond

De drukte en de hitte heeft er behoorlijk in gehakt. Als ik aan het water sta is haast ver te zoeken. Op het gemakje open ik een koelbox gevuld met proviand. Ik ga niet het water op eer ik weer wat voedingsstoffen heb binnengekregen. Genietend van grote hoeveelheden calorieën bestudeer ik de visstek. Het water is glashelder. Een kabbel maakt het lastig om te zien tot waar de waterplanten staan. Een polaroid bril die ik opzet verheldert een hele hoop. Er staan meer planten dan ik gedacht had. Ik ga er niet voor uitwijken. Gisteren heb ik nog verschillende spinnerbaits opgeknapt, daarnaast heb ik wat oppervlaktekunstaas bij me die deze avond wel eens van pas zouden kunnen komen.

Verzadigd struinen ik en mijn bellyboat naar beneden door de aanwezige hoge planten. Links van mij heeft zich net een karpervisser gesetteld, ik zie hem nieuwsgierig kijken. Ik ben ook wel benieuwd hoe hij in die plantenmassa zijn aas presenteert. Lang sta ik er niet bij stil. Al snel kom ik er achter dat de planten wel erg dik staan hier. De waterdiepte blijft ruime tijd boven de meter. Wadend maak ik de eerste meters. De bellyboat op sleeptouw en tegelijkertijd gooi ik grote stukken plantenbed uit. Het lijkt niks op te leveren. Pas als ik in de bellyboat kruip komt er leven in de brouwerij. Het duurt even voordat ik mogelijkheden zie om in de bellyboat te springen, maar uiteindelijk wordt het wat dieper met iets minder planten. Ik trappel wat verder het diepere water op. De bedoeling is nu wel dat ik mijn aas op het plantenbed gooi en deze zo weer terug vis naar het deel met minder planten. Kort voor mijn flippers is daar dan die snelle flits met de daarop volgende dreun. De snelle run in het oppervlak laat mij al zien dat het om een snoek gaat. Eenmaal weg van de planten kan het gevecht echt beginnen. De snoek zoekt het diepere water op en gooit haar gewicht in de strijd. Het is geen hele grote, maar sterk genoeg om mijn materiaal eens goed uit te testen. Na enkele ogenblikken kan ik de snoek landen. Geen baars of snoekbaars, maar met zo'n eerste vangst moet je tevreden zijn!

De Signature moest hard werken

Weerstand in het wateroppervlak

De spinnerbait van Bomber bewijst zich tussen de planten

Sterke groenjas

Ondieptes vol met planten grenzend aan dieper water, dat kan nauwelijks fout gaan. Snoek is zo'n vis die je altijd kunt verwachten. Waar ik eigenlijk naar op zoek ben zijn de baarsachtigen. Het krioelt van het speldaas tussen de planten. Snoekbaars en baars moeten hiertussen ook jagen. De spinnerbait maakt nog wat meters, maar voor de afwisseling probeer ik wat ander kunstaas. Oppervlaktekunstaas vist heerlijk, maar aanbeten blijven uit. Duikende plugjes pakken erg veel planten, zodoende probeer ik wat dieper te vissen waar minder planten staan. Succes blijft uit. Een korte pauze wordt ingelast, even afkoelen. Het is nu echt snikheet in zo'n neopreen waadpak.

Over het weer en de omgeving heb ik verder niks te klagen

De zon begint al aardig te zakken. Het is bijna negen uur nu. Ik heb vandaag vertrouwen in het vissen met de spinnerbait. Die plantenrijke ondieptes moeten meer vis herbergen. Vooralsnog is het één snoek geweest. Als ik verder de strekdam volg, merk ik op dat het talud steeds steiler wordt en ook steeds korter tegen de strekdam aan komt te liggen. Verandering is altijd interessant! Een kuil naar 7 meter volgt, signalen genoeg. Ik kan het niet laten om even verticaal te proberen. Mijn goede gevoel wordt gelijk bevestigd. Een harde knal volgt en niet veel later staat mijn baitcaster krom tot in het water. Log gewicht, dit is een mooie snoekbaars! Als de vangst uitgeteld is trappel ik richting de waterkant. Van deze snoekbaars wil ik een mooie plaat maken met de zelfontspanner. Nadat deze handeling snel is voltooid, kan de snoekbaars weer zwemmen. Met een flinke slag met de staart krijg ik het nog even goed benauwd. Camera nat, gelukkig blijft de schade beperkt met flink wat druppels op de lens. Camera's en water blijven geen goede combinatie.

De eerste baarsachtige van de avond

Ontzettend blij met deze vangst, wat een mooie snoekbaars

Met een snoek en een snoekbaars op de kerfstok zou een dikke baars de meest denkbare aanvulling zijn. Ik wil me- voor zolang de avond nog duurt - dan ook voor de volle 100% inzetten voor die baarsvangst. Verticaal kan ik ze vangen, zonder twijfel, maar snoekbaars zal een grotere kandidaat vormen op deze manier. Ik ga het werpend aanpakken. Deze methode werkt in de winter bijna altijd op de ondiepere delen van deze wateren, dus waarom nu niet?! De shads met schoepstaart worden tevoorschijn gehaald. Het voelt goed om hier mee aan de gang te gaan. Iedereen heeft een favoriete visserij, voor mij is dat werpen met shads. Het talud blijft veranderen, maar de hoeveelheid planten blijft beperkt. Ze staan er, maar er valt prima te vissen met shads. Wederom, ik lig met de bellyboat boven dieper water. De shad wordt naar de kant gegooid, waarna het talud verder naar beneden wordt gevolgd. Snel, langzaam, alles wordt geprobeerd. Na een half uur krijg ik actie. Kort nadat de shad de bodem raakte onder de kant volgde een aanbeet. Er zal nog geen meter water gestaan hebben. Ik denk aan een mooie baars, maar als de vangst diepte vindt, blijft deze verdacht kort tegen de bodem. Wederom een snoekbaars, minstens zo mooi als die van daarnet. De derde vis voor deze avond al, ik heb echt niks te klagen.

Vol over de shad heen

Ditmaal geen foto met timerfunctie, geen ideale plaat, maar de vangst is volledig in beeld

Gouden snoekbaarzen

Dat snoekbaars ondiep liggen kan is niet iets nieuws, zeker in de late uurtjes is het een rover die graag op avontuur uit gaat. De gedachte dat er nog meer vangsten als deze gaan volgen is in overmaat aanwezig. Snel wordt er dan ook verder gevist. De strekdam houdt op een gegeven moment op. Een erg grillige bodem hier, de verwachting is hoog, maar het resultaat zegt wel anders. Ik krijg geen enkele aanbeet meer. Als de zon langzaam verder zakt onder de horizon, kies ik ervoor om de avond op het water af te sluiten.

Mooi avondrood

Met bellyboat en al klim ik op de strekdam. Er ligt een geasfalteerd pad, dus lopen gaat er gemakkelijk. De bellyboat met verschillende toeters en bellen gaat mijn rug op. Een tiental minuten later ben ik bij de auto. Ik ben behoorlijk afgetaaid na deze dag. Morgen moet ik er weer vroeg uit voor m'n werk. Het zal dus wel aanpoten worden! Vandaag heb ik een drietal vissen mogen vangen. Een mooie snoek en twee fraaie snoekbaarzen. Geen baars helaas. De exemplaren die je hier vangt zijn vaak erg groot. Ik ben tevreden met het resultaat, maar met een dikke baars erbij was de avond helemaal compleet geweest. De volgende keer als ik hier ben zal ik nog gerichter aan de slag moeten gaan. Wellicht moet ik kleiner kunstaas inzetten. Dit sluit natuurlijk niet uit dat snoekbaars en snoek wegblijven. Zaterdag ga ik vissen met Thijs de Groote. Hij is weer terug van zijn reis uit Australië, zodoende gaan we dat eens lekker vieren aan de waterkant. Tot de volgende keer!

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven