Zaterdag 19 juni

Studie-uitstel

Het einde van het schooljaar: een hectische tijd voor veel scholieren en studenten. Ik kan mezelf rekenen als één van de gelukkigen die dit jaar gebruikt heeft om af te studeren. Het verrijken van kennis over zeezoogdieren en mijn eigen onderzoek in Wales zijn factoren die mij de afgelopen zes maanden eigenlijk full time bezig hebben gehouden. Na de laatste weken flink aangepoot te hebben werd ondanks mijn vorderingen een nare conclusie duidelijk: het sportvissen en de waterkant zullen de eerste weken van het seizoen toch echt ingeruild moeten worden door het schrijven van mijn onderzoeksverslag in een afstudeerlokaal. Hoewel ik de openingsdag werd getrakteerd op mijn pr. beekforel in een minuscuul beekje in het Duitse Zwarte Woud, werden de rest van mijn visambities geremd door dat vervelende stemmetje in mijn hoofd wat mij wees op mijn prioriteiten. Na vier weken onthouding en doorbijten leverde mijn toewijding me wel een negen op voor mijn afstudeerproject. Dit maakte de uitstel van mijn visseizoen meer dan de moeite waard en het verdiend genieten kom beginnen.

Een pr. beekforel van 56cm, het bewijs van kwaliteit over kwantiteit!

De nerveuze nacht voor de eerste sessie van het seizoen is iets wat alom bekend is bij de sportvisser. Gelijk een kind wat wacht op de cadeautjes die hij zal krijgen voor zijn verjaardag, dromen sportvissers over de mogelijke vangsten die gemaakt zullen worden de volgende dag. Het startschot van de eerste Nederlandse visdag wordt gelost door de wekker. Wanneer de ochtendmist om mijn fiets heen oplost en het spiegelvlakke water opdoemt in de verte, realiseer ik hoe lang het wel niet geleden is dat ik in Nederland aan de waterkant heb gestaan. Ik besluit vandaag geen nieuwe technieken, stekken of kunstaas te gebruiken. Vandaag ga ik vol op de automatische piloot genieten van de waterkant en alles wat die mij de bieden heeft.

Wanneer de Hornet voor de eerste keer onderduikt duurt het niet lang voor het onfortuinlijke stukje balsahout in zijn dans wordt onderbroken door een harde dreun. Deze eerste stek levert ook altijd vis op. De eerste dertiger van het seizoen heeft zich gemeld. Ik heb er zo veel plezier in dat ik besluit zonder foto-onderbreking door te vissen. Nog een aantal stekelridders volgen en de beet begint van de stek af te raken. Nu is het tijd voor de 2’’ Fin S om de bodem af te speuren op zoek naar een rustende rover. Het anorexia aasje word geplaatst bij een sluisdeur en voorzichtig over de bodem binnengevist. Na twee aanbeetloze worpen wordt het stukje rubber de derde worp gretig gegrepen door een grotere vis, die zich vastzwemt in drijvend vuil en me hard doet werken om hem weer los te krijgen. Na een forse dril is daar dan de zilvergroene flits die de eerste snoekbaars van het seizoen aanduidt. Een mooie, forse vis wordt wel even op de plaat gezet tijdens de vrijlating. Nummer twee van de drie is binnen en de grand-slam zal niet moeizaam worden vandaag. Ik verlaat de eerste stek, op zoek naar de mosgroene sluipmoordenaar die ik nodig heb om het trio compleet te maken.

Een forse snoekbaars uit het heldere water

Wanneer ik aankom op de tweede stek begin ik te realiseren dat het vandaag een hete, zonovergoten dag zal worden. Op mijn thuiswater betekent dat over het algemeen een stagnatie in de vangsten vanaf een uur of twaalf ’s middags. De vissen lijken tijdens de hoge zon passiever te worden, hetgeen beulen in de hitte een beetje overbodig maakt.  Het Fin S shadje huppelt binnen no-time weer over de bodem en ontvangt snel de aandacht van wat hongerige baarzen. Hoewel ik gewoonlijk nog een snoekje uit deze sluis weet te peuteren, blijft het vandaag stil op het snoekfront. Binnen een uur heb ik het water dan ook vakkundig uitgevist en besluit ik mijn snoek te zoeken in een polder niet te ver weg.

Sluipmoordenaar met karakter

Het polderwater ligt er prachtig bij en schreeuwt gewoonweg om een spinner. Mepps is de naam voor het karwei en de spinner ploegt zich een weg door het heldere polderwater. Het natuurwaarden in deze polder liggen buitengewoon hoog. Kikkers kijken me glazig aan vanuit de plompenbladeren, hongerige glazenmakers vallen de spinner aan in de lucht en een paartje bruine kiekendieven houdt me nauwlettend in de gaten. Met zoveel natuur om me heen is het soms moeilijk om mijn aandacht bij het vissen te houden. Terwijl ik overweeg om de camera te grijpen om een foto te maken van het bruine kiekendief vrouwtje, laat een harde ram om mijn stok me van gedachte veranderen. De spinner is verdwenen en een groene torpedo probeert zich klem te zwemmen in een groep waterlelies. Ik weet de vis weg te dirigeren van een potentieel drama. Na een laatste woede uitbarsting aan het oppervlak geeft de vis zich over en een mooie poldersnoek van gemiddeld formaat maakt het roofvistrio vandaag compleet.  

Één van de karakteristieke Noord-Hollandse polderwateren

Luidruchtig publiek

Poldersnoeken, één langgerekte brok agressie

Na het terugzetten van deze vis realiseer ik me dat het nu wel erg heet begint te worden. Ik zoek de schaduw op en besluit mijn even te genieten van mijn lunch. Terwijl ik van mijn brood en thee zit te genieten hoor ik ineens een bekend geluid in het riet voor me. Naast sportvissen heeft (vogel)fotografie een belangrijke plaats gekregen in het besteden van mijn vrije tijd. De hengel wordt vervangen door de camera en binnen een paar minuten weet ik ook de nieuwsgierige baardman voor me te ‘vangen’ op de gevoelige plaat.

De baardman, één van de extraatjes van het rietland

Het is nu zo heet dat ik besluit wat rond te struinen op zoek naar andere fotomomenten. Ik wordt snel getrakteerd op een bekend beeld van het late voorjaar in de polder. Boeggolven doorkruisen de met algen overgroeide sloten, tot het water wel lijkt te exploderen in een amoureuze voortplantingsdans van de karper. Meerdere mannetjes duwen tegen elkaar om zich in de beste positie achter het vrouwtje te wringen. Wanneer een goede plaats is gevonden voor haar om haar eitjes te lossen, zal het best gepositioneerde mannetje de beste kans hebben de eitjes te bevruchten. Wanneer dit soort gebeurtenissen te aanschouwen valt in het heldere water, kan ik me voorstellen dat menig visser even vergeet dat hij een hengel bij zich heeft. De natuur is buitengewoon fascinerend en geef me eens ongelijk wanneer ik beweer dat dit deze natuurbeleving bijna net zo belangrijk, dan niet belangrijker is voor een goede visdag dan het vangen van vissen zelf?

Duwen en wringen voor de beste plaats

En dat nooit met een gebrek aan aanwezigheid

Professionele collega met een grondeltje

Ik vermaak me een half uurtje uitstekend met de paaiende karpers. Wanneer de rust wederkeert in de sloten besluit ik dat het te heet is om verder te gaan. Ik heb een prachtige ochtend gehad. Waarom zou ik die in gevaar brengen door me kapot te ploeteren in de hitte? Op weg naar huis kom ik een gevleugelde visser tegen die ondanks de hitte gewoon doorvist. Natuurlijk beleeft het visdiefje weinig recreatief plezier van de visvangst, maar heeft hongerige monden te voeden. Wanneer het driekleurige vogeltje uit het zicht verdwenen is vervolg ik mijn weg naar huis, wetend dat het een voorrecht is om als visser deel te mogen nemen aan en te mogen genieten van de mooie natuur die ons landje ons te bieden heeft.

Met gemeende visgroet,
Ernst Schrijver