Zondag 13 juni

Op scherp

Het is zondagmorgen. De morgen na zaterdag. Gisteren heb ik samen met mijn vriendin Anika een drukke woonboulevard bezocht. Er zijn flink wat inkopen gedaan voor het aanstaande huisje, het hoort er allemaal bij. De afgelopen week ben ik er niet aan toegekomen om een hengeltje na mijn werk uit te gooien. De komende dagen ziet het er vooralsnog ook erg druk uit, dus ik moet vandaag even gaan vissen. Het is droog, er staat weinig wind. Prima om even een paar uurtjes te gaan gooien langs het kanaal hier. Voor 17h thuis, want er gaat gegeten worden bij de schoonfamilie. Zuid Afrikaanse bobotie staat er op het menu, ook dat wil ik niet missen!

In de auto ligt nog materiaal van de vorige sessie. Papieren, tangen en andere toebehoren. Verschillende hengels vinden vanaf mijn zolderkamer hun weg naar de auto. Toch altijd weer voorzichtig alle hindernissen passeren, een hengeltop is zo aan gruzelementen. Ik zeg Anika gedag en vertrek vervolgens met de nodige gang naar het water. De eerste stek die ik uitkies betreft een zijkanaal van het grote kanaal. Water stroomt hier alle dagen in en uit door de scheepvaartbeweging verderop. Er staan langs de kant waterplanten en het water is er wat troebeler dan elders langs het kanaal. Jaar in jaar uit een zeer interessante visplek. Zeker een stek die niet altijd opbrengt. Zo krijg ik de kans om één klein snoekbaarsje te vangen, verder lijkt er niks te zwemmen wat zin heeft in een stukje rubber, balsahout of veredeld plastic ...

Enige visje met trek

Verschillende pluggen zijn te water gegaan

Er meert net een binnenvaart schip aan. De boegmotoren blijven nog even goed lopen. Het water is dan ook net een wilde rivier. Mogelijk een hindernis voor kleine vis met jagende baarzen als gevolg. Een logische gedachte, maar er is verder geen enkele vis aanwezig. Veel tijd steek ik niet meer in de stek. Snel verder!

Binnen enkele minuten sta ik op een totaal andere plek te vissen. Monotoon kanaal gaat hier over in een klein dok. Schuin talud gaat over in kademuren en weer andersom. Diep water grenzend aan ondiep water, altijd interessant, zeker zo vroeg in het seizoen als nu. Ik begin te vissen bij een steiger grenzend aan een kademuur. Er ligt een groot schip uit Willemstad, Curaçao. Het blijft indrukwekkend om naast dergelijke schepen te vissen.

Jumbo Shipping

Direct naast de boot is het ruim 11 meter diep. Daar wil ik het niet zoeken. Ik start een stuk ondieper. Vanaf een kademuur kan ik het hele talud volgen. Verticalen kan, maar ik kies ervoor om de boel werpend uit te gooien. Al snel kom ik er achter dat er baarzen liggen. Traag laat ik een shadje over de bodem terug huppelen. De aanbeten die volgen zijn lekker hard. Na twee kleinere baarsjes en een snoekbaarsje is het de beurt aan een iets grotere. Echt veel harder wordt het kunstaas niet gegrepen, maar het is vooral de energie die vrijkomt tijdens de dril wat het verschil maakt. De eerste dertiger is een feit, 32 centimeter. Na wat plaatjes kan ook deze vangst weer netjes terug.

Strijd

Een sterke dertiger

Nadat er geen aanbeten meer volgen, loop ik de steiger op. Vanaf de punt kan ik in een waaiervorm een heel stuk talud uitvissen met de shad. Er volgen hier geen aanbeten. Het nodigt niet echt uit om hier lang te blijven staan. Zodoende loop ik een stukje verder. De lange Luc Coppens Special Shad stok van 3.00 meter komt in actie. Ik sta nu aan de voet van een zeer verraderlijk talud. Het is een Slug-Go shadje die ik een eind verderop naar de diepte breng. Ik krijg geen kans om te voelen dat de shad de bodem bereikt heeft. Het is een snoeiharde dreun die mij vervolgens de haak doet zetten. Hengel krom, de eerste snoekbaars op deze stek wordt snel geland. Zeker geen grote vis, maar wat een aanbeet. Verschillende keren wordt mijn shad opgevangen door een snoekbaars. Enkele snoekbaarzen haak ik, maar verschillende ook niet. Een aantal keer krijg ik dan ook een verfrommelde shad terug.

Ze liggen te loeren

Mis

Ik vermaak me met de vele snoekbaarzen rijkelijk op deze plek, totdat er wat vervelend zich voordoet. De lange hengel en de iets grotere 3000 Shimano molen gebruik ik hier niet voor niets. Zoals ik al aangaf ligt hier een verraderlijk talud. Veel richels, stenen en mogelijk rotzooi. Het talud gaat ook nog eens naar een grote diepte, wat het lastig maakt voor grote vis die ver gehaakt wordt. Het is niet de eerste keer dat er een vangst met kunstaas zich vast zwemt tussen de rotzooi. Zo ook nu. De aanbeet die ik krijg is minder hard als die van eerder gevangen vissen. Het gewicht wat ik daarna voel is daarentegen een stuk zwaarder. Het stribbelt ook veel meer tegen. Lomp gestomp, een grote snoekbaars! Geen idee hoe groot, want kort onder de kant - ongetwijfeld voor de laatste richel - zwemt de snoekbaars zich vast. De kans dat het kunstaas nu nog loskomt met de vis erbij is klein. Na wat gekloot ben ik dan ook alles kwijt. Balen als een stekker!

Boven water ziet het er hier onschuldig uit, maar ondertussen ...

Mijn onderlijn en speldje zijn ook verloren. Op het moment dat ik de auto in duik voor vers materiaal, kom ik er achter dat ik spullen vergeten ben thuis. Ik had het kunnen weten. De afgelopen week heb ik op mijn kamer nog wat hengels op zitten tuigen. Het was dus niet juist om er vanuit te gaan dat alle materialen nog in de auto lagen. Spijtig, maar ik verander er niks aan hier. Gewoon shads knopen dan maar, ook geen probleem. De eerste worp met een kleine Culprit staat gelijk weer voor een vangst. Geen snoekbaars dit keer, maar een mooi baarsje. De eerste baarsvangst na een tiental snoekbaarzen. Ze liggen er wel, maar in zekere mindere mate.

Een baars tussendoor, het is duidelijk dat ze hier minder actief zijn

Nog altijd liggen er snoekbaarzen op scherp. Het is precies of ze met hun neus omhoog liggen te wachten op een prooi die uit de lucht komt vallen. Knetterharde aanbeten, het maakt ook weinig uit met wel kunstaas ik gooi. Elk kleurtje Culprit pakken ze in ieder geval, evenals verschillende slugs en shads met een schoepstaartje. Frappant is wel dat ik op een imitatie botje en kreeftje niks gevangen krijg, het zal wel ...

Plezier met de snoekbaarzen

Zeker niet allemaal maats, maar de kleinere exemplaren vlammen er hard op

Mooi imitatiekreeftje

Het zal wel bekend in de oren klinken. Tijdens het vissen vliegt de tijd altijd zo snel voorbij. Als je niks vangt gaat het al snel, maar als je vis aan het vangen bent, vliegt de tijd echt voorbij. Zodoende zie ik de bobotie van mijn schoonmoeder aardig dichterbij komen. Na het verspelen van een shad spreek ik met mezelf af nog één worp te doen met een andere shad. Een goede keuze, want er volgt weer een mooie dril. Na een ietwat slappe aanbeet hing er weer een lomp gewicht aan de andere kant van mijn lijn. Gelijk haal ik het moment terug van de snoekbaars die zich net had vast gezwommen. Dat mag niet nog een keer gebeuren. De hengel gaat helemaal omhoog en vervolgens wordt de snoekbaars strak gedrild. Een mooie zestiger kan vervolgens geland worden, de grootste van de dag!

Deze was me niet te slim af

Vanaf dit maatje beginnen het al sterke vissen te worden

Op naar weer een slag groter

De visdag zit er na deze snoekbaars op voor mij. Een toffe middag met de nodige snoekbaarsvangsten. Er zijn baarzen gevangen, maar ze waren naast de snoekbaarzen echt in de minderheid vandaag. Ik ben benieuwd wat voor resultaten er geboekt worden als ik mijn shads thuislaat en enkel met pluggen en spinners aan de gang ga. Iets voor de volgende keer.

Met deze plaat sluit ik de visdag af

Komende week staan er weer leuke dingen op het programma. Zo gaat er weer geshopt worden voor het nieuwe huisje, maar er zal ook zeker weer gevist gaan worden. Vanaf de kant, maar als het goed is ook een avond vanuit de bellyboat. Tot snel weer, vang ze!

Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven