Vrijdag 2 oktober

Tevreden zijn met het geen je hebt

Twee weken terug zat ik op het water met Luc Coppens. Het verhaal van 20 september laat zien dat het erg moeilijk was om op het Haringvliet een visje te vangen. De wind was de grootste boosdoener, plus dat de vissen echt geen zin hadden om hun bek open te doen. Vandaag kreeg ik de mogelijkheid om samen met drie vismaten het opnieuw te proberen op het Haringvliet. De weergoden zijn ons wederom minder gezind en de vangstberichten liegen er nog steeds niet om. Ook vandaag zal het hard werken worden om wat vis te kunnen vangen. We zullen dan ook tevreden moeten zijn met alles wat we pakken kunnen.

Het is half 6 als ik voor de deur sta van Thijs de Groote. Samen rijden we noordwaarts om aan de helling nog even wat aasvisjes te vangen. Na enkele visjes gevangen te hebben arriveert Luc van Litsenborg. Samen met hem zullen we de eerste uurtjes van de dag doorbrengen op het water. De vierde man, Georges de Bruyckere komt water later. De lichten van zijn trailer doen het niet naar behoren, dus heeft hij ervoor gekozen om geen boete te riskeren. Tegen acht uur liggen we op de eerste stek effectief te vissen.

Het materiaal is weer tiptop in orde klaar voor de strijd

Het weer ziet er in het begin goed uit, al beginnen de eerste golven in hoogte te groeien. Het stuk water wat we in gedachten hebben ligt niet gunstig om op de wind te driften. Er wordt dan ook gekozen om vanuit een verankerde boot te vissen. Stukje bij beetje gooien we alles uit. Thijs en ik met de shad op een loodkop. Luc vist met de dropshot. De eerste vis is voor Luc, een mooie twintiger baars. Even later vang ik een kleinere baars. Er ligt vis, mooi! Gaandeweg wordt er wat gewisseld van kunstaas. Uiteindelijk gooi ik met een grotere shad met schoepstaart in een lichte kleur. De aanbeet die even later volgt is lekker hard! Ik ga uit van een grote baars, maar al snel wordt die gedachte verworpen. Het is een snoek van rond de halve meter die mijn shadje aan zag voor een smakelijke hap. De eerste vissen zijn een feit.

Na een baars van Luc op de dropshot en voor mij een baarsje op de shad, een leuk snoekje

Geconcentreerd wordt het talud afgevist

Gemakkelijk wordt het niet om werpend lekker te kunnen blijven vissen. Al snel is duidelijk dat de wind dan ook flink aantrekt. Grote bochten in de lijn weerhouden ons er van om te blijven gooien. De golven zorgen er ook voor dat we met zijn drieën in de boot niet lekker staan. We kiezen ervoor om te stoppen met gooien en om de spinhengels met de plug voor de dag te halen.

Opzichter

Onder toeziend oog van verschillende vogels trollen we de kanten uit. Er staan nog veel waterplanten waardoor er geregeld een lijn binnengehaald moet worden. Vervelend, maar het zijn wel potentiële goede stekken. Het is wachten op die eerste dreun. Ze liggen er, we weten het zeker. Luc heeft de eerste aanbeet. Zijn handgebouwde glashengel staat helemaal krom, alleen al een genot om je vis daar op te kunnen drillen. Al snel blijkt dat het om een mooie baars gaat. Als deze voor het eerst in ons zicht verschijnt zien we nog een kameraad, minstens net zo groot. Ik twijfel niet en probeer met mijn plug deze meezwemmende baars te verleiden. Helaas lukt dit zonder succes. Eén ding is wel zeker: de eerste veertiger baars is een feit. Na wat foto’s werd de baars langs het meetlint gehouden. 45 cm, super!

Werpend is er verder geen succes, trollend daarentegen gelijk actie!

Een knappe baars van 45 cm op de Rapala Jointed Shadrap in baarskleur voor Luc!

Ondertussen is Georges gearriveerd met zijn boot. We kiezen ervoor om de boot nog één keer een stuk verderop te gooien en zo naar de helling te trollen. Geen enkele keer worden onze pluggen onderschept door vis. Helaas, maar gezien de mooie baars van Luc en de baars die volgde was dit wel het proberen waard.

Bij de helling zien we Georges al klaarliggen. Thijs stapt over hier samen met een aantal aasvisjes die bij Luc in de bun zitten. Wie weet dat we met visjes nog de nodige successen kunnen boeken. Even bespreken we de mogelijkheden. De wind gaat te hard, dus het open water op is geen reële optie. Er zijn wel wat plekken in de luwte, maar daar voelen we niks voor. We kiezen er dan ook voor om het water over te steken en op zoek te gaan naar vis op ’t Spui. Het water stroomt hier meestal lekker wat het vissen op dit stuk water altijd interessant maakt.

Stuiterend over de golven wordt het grote water overgestoken op zoek naar beschutting

We zijn met twee boten, dus dekken we het meeste water als we splitsen. Luc en ik beginnen al vrij snel met het uitgooien van wat kantjes. Georges en Thijs varen een stuk verder, maar doen hetzelfde. Het resultaat is teleurstellend. Na een tweetal uur gooien weten we allemaal geen enkele aanbeet te forceren. Dit is niet goed, barslecht zelfs! Het lijkt er op dat er vergeleken met twee weken geleden niks verbeterd is qua vangsten. Met die ervaring in het achterhoofd zie ik het niet meer gebeuren dat we vis gaan vangen hier. Luc wilt verderop nog proberen waar ik natuurlijk mee instem. Opgeven heeft ook geen zin.

Ook Thijs en Georges varen een stuk verder. Zij op volle vaart, wij al trollend met pluggen. Een goede keus blijkt later, want er wordt weer een vis gevangen. Het is opnieuw Luc die met een kromme hengel staat. Zijn favoriete plug, de Rapala Jointed Shadrap 5 cm in baarskleur, doet het maar weer. We gaan uit van een hele vette baars. De dril is prachtig met enkele runs. Als de vis zich voor het eerst laat zien komen we er achter dat het om een leuke snoek gaat. Echt een vechtersbaasje, maar toch jammer dat het geen dikke baars is. Wel weer een vis op de teller, we sprokkelen verder!

Opnieuw vis voor Luc op zijn favoriete plug

Een krachtige snoek

Succes zorgt altijd voor de nodige spirit. We trollen dan ook met goede moed verder. Deze hoop is tevergeefs, want er is geen enkele geschubte rakker die van zich laat horen. Als we Georges en Thijs naderen krijgen we te horen dat ze niks gezien hebben. Geen enkele aanbeet op dat hele Spui. Ze houden het hier voor gezien, terug naar het Haringvliet om daar hun slag te slaan. Luc en ik vissen nog even verder hier.

Thijs en Georges zijn helaas nog visloos, maar er wordt niet opgegeven!

We gooien nog wat kanten uit met de shad. Geen respons onder water, helaas is het geen verrassing meer. De pluggen gaan opnieuw overboord, trollen maar. Erg saai als er geen aanbeten zijn. Absoluut niet mijn favoriete manier van vissen! Uiteindelijk komen we aan bij een haventje. Ziet er goed uit. We ankeren en kammen de boel uit. Beide verspelen we wat vistuig. Ook de dropshot loopt steeds vast tussen de stenen hier, de stroming en de wind gaan ook net te hard, eigenlijk geen beginnen aan. We begraven de strijdbijl, wegwezen hier.

Bij het naderen van het Haringvliet zien we de grote golven. Even leggen we de boot stil. De regenpakken gaan aan, want nat worden zullen we zeker. De ene na de andere golf wordt gespleten door de Gipsy polyesterboot van Luc. Door de wind wordt al het opspattende water over de boot heen geblazen. Enkele keren komt het water wel erg kort tegen de rand van de boot. Stukje bij beetje komt er meer water in de boot. Verre van onverantwoord, het gaat goed zolang je maar goed anticipeert op de golven. Als we terug aan de overkant zijn kom in tot de conclusie dat mijn regenpak verre van waterdicht is. Heel mijn achterwerk is zeiknat. Het pak gaat dan ook direct uit. Met de harde wind droogt het lekker snel op. Ondanks dat we een beetje in de luwte liggen kiezen we er niet voor om te gaan werpen met shads. Het gaat nog steeds te hard.

Wat we ook doen, we vissen niet lekker met de wind, trollen met pluggen lijkt de enige oplossing

Het talud waarop we ons bevinden is erg grillig. Zo grillig dat fatsoenlijk diepte houden niet te doen is. Zo knalt het van 1 meter regelrecht naar 15 meter en andersom. De ergernis is aanwezig, het gaat niet lekker hier. Als Georges en Thijs gebeld worden komen we er achter dat ook zij niet veel meer beleefd hebben. Wel is er vis in beeld geweest. Zo was er bijvoorbeeld tijdens het werpen met shads in de ondiepte een snoekbaars die net niet op de shad van Thijs dook. Zo’n vangst kan al veel goed maken, maar helaas. Ze houden het voor gezien op die stek. Even later zien we ze in volle vaart naderen. Erg lang wordt er niet meer gevist zegt Georges, vandaag wordt niet onze dag. Thijs vraagt mijn autosleutels, zodat zijn spullen alvast in de auto geladen kunnen worden. Luc en ik vissen nog even verder. Er staat nog één stek op onze verlanglijst die we niet willen missen vandaag.

Het talud waarboven we nu varen is minder grillig waardoor het trollen wat gemakkelijker gaat. We kunnen goed diepte houden waardoor we de aanwezigheid van waterplanten goed kunnen omzeilen. Uiteindelijk komt dan eindelijk die aanbeet. Het is mijn diepduikende Bomber die wordt tegengehouden door een vis. Ik verwacht een snoekbaars, gezien er nogal een log en traag gewicht aan de andere kant van de lijn hangt. Bij de boot begint de vis toch te vechten, het is een fraaie baars. Met succes wordt de vangst binnengehaald. Ik ben gelijk helemaal gelukkig, deze vis heeft wat mij betreft de dag gered, super!

Na een dag geduld ook voor mij die veertiger, 44 cm op een Bomber 24A

In één klap tevreden over deze dag

Nog even gaan we verder, maar het lijkt er op dat we weer één van de weinige aanwezige of trekhebbende vissen getroffen hadden. Ruim voor het donker worden de boten getrailerd. Luc en Georges volgen hun weg richting Vlaanderen, terwijl Thijs en ik ons nog even vermaken in de haven. Volgende week wil ik met de pen gaan vissen en daar heb ik wel aasvisjes voor nodig. Samen met de aasvisjes die we deze morgen gevangen hebben worden er nog een tiental visjes in een emmer in de auto geladen. We sluiten de visdag af in de lokale snackbar met een lekkere hap patat.

In totaal hebben we zes vissen gevangen vandaag. Thijs en Georges waren helaas visloos, maar al met al mogen we best tevreden zijn met die zes vissen. Je krijgt niet elke dag de kans om twee van die prachtige grote baarzen te zien! Volgende week vis ik met Sanne Ploegaert dan proberen we het elders opnieuw op het grote water. De vooruitzichten zijn goed, de vraag is of het weer dan ook daadwerkelijk goed is. Tot de volgende keer!

Met vriendelijke roofvisgroet,
Bernd van Broekhoven