Zondag 18 oktober
Stadsvissen
Als ik op een avond mijn computer een beetje aan het organiseren ben kom ik terecht bij mijn visfoto’s van afgelopen seizoenen. Gaande weg komen de herinneringen aan de vele havensessies weer boven. Eigenlijk heel leuk. Lekker pielen en peuteren tussen boten en wal en schip. Op zoek naar kleine verschillen in bodemgesteldheid en interessante structuren. Ik droom weer helemaal weg naar die dagen dat we de baarzen letterlijk onder onze voeten wegpeuterden. Hoe meer ik er aan denk hoe meer zin ik krijg aan deze, in mijn ogen, toch wel bijzondere visserij. Ik heb dit weekeind nog geen vaste plannen en ik besluit eens te kijken of ik tot een goed plan kan komen.
Google earth wordt opgestart en een zoektocht naar een interessant gebied begint. Ik stel mijzelf de regel dat ik wil gaan vissen in een gebied waar ik tot nu toe nog nooit gevist heb. Er moet een grote afwisseling aan verschillende structuren zijn, van sluizen tot bruggen en van kademuren tot afgemeerde bootjes en steigers. Al snel bedenk ik me dat ik mijn zoektocht toe moet spitsen op een van de grote steden die ons land telt. Na een hoop plaatsen bekeken te hebben heb ik mijn speelveld gevonden. Alle ingrediënten die ik in mijn hoofd heb lijken hier aanwezig. Zeker weten doe ik het natuurlijk niet maar dat maakt het ook wel spannend! Ik heb sluizen, bruggen, boten, kademuren en steigers gezien. Ik weet niet of het water diep genoeg is maar dat komt wel als ik er ben. Ik begin er zo langzamerhand best wel zin in te krijgen. Ik bel vismaat Michiel op en leg hem mijn plan voor. Ook hij heeft nog geen plannen en de afspraak is snel gemaakt.
Als het weekeind nadert maakt een lichte nerveusiteit zich van mij meester. Ik heb gewoon verschrikkelijk veel zin in het komende avontuur! Het is alweer een tijdje geleden dat ik zo heb uitgekeken naar een visdag. De nacht voor de visdag verloopt dan ook enigszins onrustig. Over grootse vangsten wordt alvast gedroomd. Al voordat de wekker gaat ben ik al wakker. Ik heb geen enkele moeite met opstaan en snel worden de gebruikelijke ochtendrituelen uitgevoerd. Als ik Michiel ophaal is hij net zo enthousiast ook hij heeft er enorm veel zin in. Het vooruitzicht van een totaal nieuwe omgeving verkennen spreekt ook hem enorm aan.
Na een voorspoedige rit komen we in de plaats van bestemming aan. De tomtom stuurt ons naar de opgegeven locatie. Als we er bijna zijn kijken we onze ogen uit. Het ziet er super uit! Mooie brede vaarten en een en al structuur. Geen ruimte en natuur dit keer maar een betonnen jungle. Heel andere koek maar we hebben er goed zin in. Al snel is een parkeerplaats gevonden. Voor de zekerheid checken we of we nog parkeergeld moeten betalen (ook voor het eerst op een visdag), maar omdat het zondag is hebben we mazzel. Snel worden de hengels klaar gemaakt en gaan we op pad. We besluiten eerst een stukje te wandelen om de verschillende mogelijkheden te bekijken. Dit houden we 10 minuten vol. Dan wint de drang om te vissen het. Al vissende krijgen we ook wel een beeld…toch?
We dalen af naar een steigertje dat naast een brug ligt. De eerste worpen worden gemaakt. Het water is nog behoorlijk helder en de diepte is ook prima. Zo tussen de 1.5 en 2 meter. Niet heel diep maar hier kan prima mooie baars huizen. Al bij een van de eerste worpen komt er een brutaal baarsje mee als ik mijn shadje uit te water wil tillen. De kleine rakker is misschien net 10 cm en schiet snel weg als ie door heeft dat er iets niet pluis is. Dit schouwspel zien we nog een paar keer gebeuren maar veel meer actie is er niet. Verderop ligt weer een steigertje, eens kijken of het daar wat is. Als ik het shadje strak langs de steiger vis wordt deze onderschept. Hangen! Meld ik mijn maat. Een klein baarsje van een cm of 20 heeft zich vergist. Daar dit de eerste stadsvis is mag ie even op de foto. Hierna is ook hier de pret op en voelen we verder geen tikje. Dit is toch wel een beetje aan de taaie kant. We besluiten even een stuk verderop te gaan kijken in een ander deel van de wijk.

De eerste van de dag mag even op de foto
Het water bestaat hier uit een brede vaart die aan beide zijden begrensd wordt door een hoge kademuur. Langs deze kademuur staan weer oude houten meerpalen waar soms een flinke kotter aangemeerd ligt. Dit ruikt naar baars. De oevers zijn echter zeer ondiep met een flinke hoeveelheid steenstort en rommel. Dit nodigt niet zo uit als een mooie diepe kademuur maar we besluiten hier toch onze aasjes eens te laten zaken. Michiel pakt tijdens de eerste worp een klein baarsje en ook de tweede worp is het raak. Hier ligt kennelijk veel klein spul. Ik hang een kleiner shadje in de spelt en besluit dat ook kleine baars baars is en wat actie is nooit weg. Een 5 cm attractor shadje van profiblinker mag zijn kunsten vertonen. Een worpje strak langs de steigerpaal moet voor actie zorgen. Als ik het aasje voor de eerste keer optik wordt deze direct gegrepen. Tok! Ook al zijn ze niet groot, ze zorgen voor prima vermaak. Michiel en ik vangen nu in een redelijk tempo een aantal baarsjes. We zijn lekker bezig en hebben er dikke lol in. We staan midden in een grote stad vis te vangen, heel bijzonder.
Als ik mijn aasje strak langs een meerpaal stuur is daar weer een tik. Nu is er echter aanzienlijk meer weerstand en de eerste mooie maatse baars komt mokkend boven. De vis is begin dertig en mag als eerste mooie stadsbaars ook op de foto. Kijk er zitten ook grote! Gemotiveerd vissen we de overige palen geconcentreerd af wat ons nog enkele leuke visjes oplevert.

Er liggen dus ook maatse baarzen
In de verte ligt ons volgende object al. Een mooie oud Hollandse ophaalbrug met daaronder een openstaande sluis met oude vermolmde houten sluisdeuren. Dit ruikt naar baars! Snel nemen we positie in. Om het sluisje goed uit te kunnen vissen moeten we er bovenop gaan zitten. We zitten nu een aantal meter boven het water maar kunnen de houten wand prima uitvissen. Vol verwachting wordt de eerste worp gemaakt. Als direct bij het opstarten van het kunstaas voel ik gefrunnik en dan ineens weerstand. Veel weerstand. Als ik mijn hengel hef springt deze in een hoepel maar de vis komt niet zomaar mee en begint loom te bonken. Michiel ziet het gebeuren en komt kijken. De vis probeert diep onder de brug te komen maar ik weet hem te keren. Mokkend en bokkend schiet de vis heen en weer maar ik heb de zaak onder controle. Als de weerstand verzwakt kan ik de vis langzaam omhoog pompen. Als ik de vis in de oppervlakte zie komen valt mijn mond open. Baars! En wat voor een, deze gaat dik over de veertig! Snel wordt het net met lange steel in orde gemaakt door Michiel en wordt de gigant geschept. Binnen! Eenmaal boven wordt de vangst vol bewondering bekeken. Een mooie oude donkere baars. Snel schieten we een paar platen waarna we het meetlint langs de vis leggen. 46 cm, wat een bak zeg. En dat midden in de stad. We zijn een beetje verbijsterd. We hadden wel vis verwacht maar dat we dit soort vissen zouden tegenkomen hadden we niet durven hopen. Snel word de vis weer in het net gelegd en terug naar het water gebracht. Statig zwemt de vis het net uit en verdwijnt uit het zicht. Ik ben ik de wolken wat een totaal onverwachte prachtige vis.

Stadsgigant
Nu is het Michiel zijn beurt. Ik leg mijn hengel even neer en laat michiel de sluis uitvissen. Helaas liggen er geen monsters meer. Na een paar minuten neem ik ook mijn hengel weer ter hand en werp mijn shadje het wijd op. Nog voordat de shad de bodem bereikt is deze al te grazen genomen. Ik sla vast op wederom een mooie vis. Wat gebeurd hier. Michiel kijkt ongelovig toe als ik de vis, wederom een stevige dertiger uitdril en schep. Ik krijg vleugels, wat is dit fantastisch! Michiel plaatst intussen ook een worp het wijd op en mist een vis. Hierna blijft het rustig. We besluiten de andere kant van de brug te bekijken. Ook hier is het snel raak. Wederom een mooie vis van tegen de dertig die de shad niet kon weerstaan. Ik gloei gewoon van genot, ik was totaal vergeten wat een leuke visserij dit kan zijn. Ook michiel pakt nu weer vis. Het tellertje begint weer te lopen en we pakken beide enkele mooie dikke baarzen. Plots is dan ineens de koek op en keer de rust terug. Tijd om weer verder te gaan. Een korte wandeling brengt ons naar weer een nieuwe plek. Ondertussen is de stad aan het ontwaken en verschijnen er steeds meer mensen op straat. Af en toe krijgen we een schuine blik of een opmerking dat hier toch niets zit? Wij lachen vriendelijk terug, wij weten wel beter!

Een net is in veel situaties onontbeerlijk!

Genieten van elke vis!
De volgende plek ziet er weer heel anders uit. Het water is hier groter en dieper. Hier is het wel direct diep langs de steile oevers en al snel worden de eerste worpjes parallel aan de kade gemaakt. Michiel pakt hier al snel een baars waarna het weer stil wordt. Aan de overkant liggen een aantal bootjes aangemeerd. Dat moeten we eens nader onderzoeken. Eenmaal bij de bootjes aangekomen ziet het er weer schitterend uit. Talloze hoekjes gaatjes muurtjes en randjes. We kunnen onze lol niet op. De baarzen zijn niet groot maar de aantallen maken een hoop goed. Wederom worden de nodige vissen op het tellertje bijgeklikt. Dan houden ineens de bootjes op en strekt een lange kale kademuur zich voor ons uit. Dit vinden we even te veel van het goede en we laten deze even links liggen. Verderop ligt weer een mooie brug met meerpalen en al.

Lekker pielen en peuteren

Ze liggen vaak tussen wal en schip
Ook bij deze brug is het weer feest, er kan gewoon niets fout gaan vandaag! Beide vangen we in korte tijd een aantal mooie baarzen. Stuk voor stuk vissen die dertig cm passeren. Er komen nu zelfs dubbelvangsten voor. Wat een feest. Maar ook hier is, net zoals bij de andere locaties, de koek vrij snel weer op. Geeft niets verderop ligt weer een sluis. Een korte wandeling richting sluis. Met groot vertrouwen gaan we ook hier weer aan de slag. Maar nu komen we van een koude kermis thuis, hier ligt niets, het kan dus ook anders. We besluiten rechtsomkeert te maken aangezien we toch al een eind van de auto zijn. De lange kademuur slaan we nu niet over. We hangen beide een plugje in de speld en lopen al trollend de muur af.
Dit levert echter geen enkele aanbeet op. Al we weer in de buurt van de auto zijn maken we een plan. Ik heb op google earth nog een ander havenachtig gebied gezien wat er wel interessant uitziet. We kunnen een nieuw gebied gaan ontdekken of de hotspots van deze morgen nog een keer af. We besluiten verder op verkenning te gaan!

Zelfs dubbelvangsten, wat een feest!
Een korte rit brengt ons naar een ander deel van de stad. Na even zoeken hebben we dan toch een parkeerplek gevonden en worden de hengels weer tevoorschijn gehaald. Het water heeft hier een heel ander karakter. Het is hier een stuk ruiger, ook is het water heel wat troebeler. Ietwat vertwijfeld maken we de eerste worpen in een hoek van de vaart. Dit levert niets op. Ook het bijbehorende bruggetje levert niets op. Aan de overkant ligt een groot schip. Tussen wal en schip ligt een metertje water. Dit ziet er visrijk uit. Michiel pakt al snel een baarsje en even verderop weet ik een klein snoekbaarsje te pakken. Verder blijft het erg stil. Op naar de volgende boot. Op deze manier worden verschillende aangemeerde boten afgevist maar op een paar kleine visjes na wil het niet echt lopen.

Er wordt in vreemde omgevingen gevist
Aan de andere kant van de haven ligt nog een interessant stuk. Een soort inham waar meerdere boten liggen afgemeerd. Tevens ligt er een stijger en is er een brug die op diverse drijvers ligt. Al met al een zeer interessante structuur. We besluiten het hier nog een goede kans te geven. Al snel krijg ik een doffe dreun. Een stevig robbertje knokken volgt waarna een mooie hoge dertiger in de oppervlakte verschijnt. Mooie vis, maar wel wat bleekjes als gevolg van het troebele water. Michiel schiet een plaatje. De vangst geeft ons beide hoop, er liggen dus toch wel een paar mooie jongens. Met hernieuwde motivatie vissen we beide geconcentreerd de structuren af. We vangen beide nog enkele baarsjes en snoekbaarsjes maar geen grootse vissen. Het is hier duidelijk een stuk minder dan op de vorige plek. We nemen maar eens een kleine pauze een bespreken de mogelijkheden. Michiel weet nog een ander interessant gebied. Een mooie kade aan een grote rivier waar dikwijls mooie snoekbaarzen gefopt worden. Het ligt op de terugweg dus we kunnen er makkelijk langs. We besluiten de laatste uurtjes van de dag daar op te gaan vissen.

Hernieuwde motivatie
Een korte rit brengt ons naar de beoogde stek. Het is hier wel even andere koek. Groots en wijds water, een flinke stroming en de nodige golfslag. Maar door de successen die we vandaag geboekt hebben, hebben we een enorm vertrouwen. Systematisch gaan we te werk. Allereerst wordt de kademuur uitgeplozen. En telkens gaan de worpjes iets verder van de kade af. Op deze manier krijgen we een beeld van het bodemverloop en kammen we systematisch de plek uit. Al gauw krijgen we beide enkele aanbeten en worden er een paar kleinere baarsjes en snoekbaarsjes gevangen. Als we na een aantal meters kademuur een inham tegenkomen is het Michiel die al snel een zware vis haakt. De dril is karakteristiek. Gemok afgewisseld door korte snelle runs en kopschudden dit is snoek. En een mooie ook. Doordat we wederom op een kade staan moet het net er weer aan te pas komen maar dat is geen probleem en even later staat Michiel met een mooie snoek in zijn handen.

Kadesnoek
De avond begint nu wel zijn intrede te doen. Het ligt neemt zichtbaar af. Dit is vaak het moment voor de snoekbaarzen. Beide zijn we extra scherp, een mooie snoekbaars is in onze ogen dé manier om deze heerlijke visdag af te sluiten. Ónze gebeden worden verhoord want binnen vijf minuten slaat Michiel zijn hengel hoepeltje krom op een mooie vis. Na een korte dril komt een mooie maatse snoekbaars langzij. Mijn vismaat grijnst van oor tot oor. Heerlijk gewoon als alles lukt. Als ik even later mijn shadje langs een aangemeerde boot vis krijg ik vrijwel onder mijn top een gigantische beuk. Tijd om aan te slaan heb ik niet. De vis neemt gelijk een aantal meters lijn. Oei wat is dit nu. Zowel Michiel als ik zelf zijn overtuigd dat we wederom een riviersnoek gefopt hebben. Als er na een stevig robbertje knokken een mooie zilveren schicht onder de oppervlakte schiet is onze verwondering groot, wel snoekbaars! Sportief typ grappen we tegen elkaar. De vis wordt geschept en mag op de foto.

Heerlijk als alles gewoon lukt!

Sportief typ..
Hierna maken we nog enkele worpen maar het is eigenlijk wel mooi geweest. De aasjes worden in het verkas oog gehangen. Het net wordt nog een keer schoongesopt en met een enorm tevreden gevoel wandelen we terug naar de auto. Op de terugweg nemen we de dag nog eens door. Wat we vandaag hebben meegemaakt is precies waar we stiekem op gehoopt hadden. Soms gebeurt het gewoon, van die dagen dat alles gaat zoals het moet. Vandaag was er zo een, ik zal er nog lange tijd met plezier aan terug denken.
Pieter-Bas Broeckx