Zaterdag 9 november
Werpend op zoek naar stekels
Ongelofelijk hoe fijn vissen zijn kan. Totale rust, ook al is het vaak hard werken. 's Morgens vroeg is het altijd even taai. Als de wekker gaat ben ik meestal al wel wakker. Een soort van instinct wat je van tevoren wekt. Word ik pas wakker als de wekker gaat, dan is opstaan geen probleem. Typisch dat me dit door de week nauwelijks overkomt. En als het gebeurt, dan is dat meestal als ik een keer door de week vissen kan. Hoe dan ook, uitgerust of niet! Als je met een goede maat weer het water opschuiven kan, geeft dat energie voor twee. Zaterdag 9 november is weer zo'n dag. Bellyboaten met mijn Zeeuwse maat Sanne Ploegaert, die eigenlijk zelden meer in Zeeland vertoefd. Een goede zaak dus dat we weer lekker een dagje het water op kunnen.
In de auto op weg naar het water bespreken we de vorige visdag. We zijn het er allebei over eens dat we het vandaag weer precies hetzelfde gaan aanpakken. Werpen met shads op zoek naar de dikke baarzen en snoekbaarzen. De vorige sessie hebben we pas aan het begin van de avondschemering de vissen ondiep kunnen vangen. Grote kans dat op de betreffende stek vandaag de vissen gewoon over de hele dag ondiep zijn te vangen, maar we kiezen voor ander water. Een plek waar we vorig seizoen eind maart met een tal vismaten gevist hebben. Naast die visdag hebben andere ervaringen al uitgewezen dat we vandaag hier grote kans maken op hele grote baarzen. De 50 cm baars van Pieter-Bas Broeckx heeft ons natuurlijk helemaal wakker geschud. Sanne en ik zien zo'n buffel ook wel zitten.
Eenmaal aangekomen op de stek tuigen we gelijk onze bellyboaten op. Het vlot lekker en voor we het weten kunnen we aan onze favoriete visserij beginnen. We klimmen over een hek en klauteren over de dijk die grenst aan de visplek voor vandaag. Bovenop kijken we uit over het water. Groot, ruig water en het lonkt naar het vangen van grote vissen. Woorden zijn overbodig hier. Alleen zo'n uitzicht al maakt de morgen een succes. Als we allebei al zittend in de bellyboat onze flippers aandoen zie ik ineens vlak achter ons een kolk. Na mijn reactie kijkt ook Sanne, dikke baars! Eén hengel van mij ligt opgetuigd met een slug. Zo snel als ik kan pak gooi ik vanuit een onmogelijke positie mijn shadje de goede kant op. Zakken, tik, tik, wham! De baars slaat gelijk toe. Spijtig lost de rover vrij snel. Balen, dit was wel een erg vliegende start geweest. Stuiterend doen we onze flippers aan. Jagende baarzen onder de morgen, precies waar we ze hebben willen. Ondiep! Vol vertrouwen beginnen we te gooien met shadjes. Even gaat er nog een plugje aan de speld, maar het is tevergeefs. We vangen de baars of andere baarzen niet. Ze zijn hoe dan ook aan het jagen. We lopen vandaag nog wel tegen een paar van deze gestreepte rovers aan. Ondertussen komt het zonnetje tussen de bewolking door. Als we de weerberichten moeten geloven zal dit één van de weinige zonnige momenten zijn.
De dag begint erg mooi met bijna de vangst van een mooie baars
Vanuit het zuidwesten komt er ontzettend veel nattigheid, we hopen het beste er maar van. Overigens smelten we niet van regen en erg koud is het ook nog niet. Veel te warm eigenlijk voor de tijd van het jaar. We blijven niet te lang op de plek hangen waar we de eerste activiteit van de dag hadden. Er is nog veel water wat we af willen vissen, dus we schuiven snel door. We naderen een strekdam. Geen lange, maar wel een hele mooie onderbreking van de oever. Er zijn al verschillende worpen gemaakt door ons beiden als er ineens met veel geweld mijn shad gegrepen wordt. Het is weer de Salt Shaker van Lunker City in het kleurtje chatreuse silk ice die net als in de jachthaven laatst veel vis opleverde. Al snel voel ik dat ik niet te maken heb met een baars. Ik heb dit de laatste tijd vaker gevoeld. Snoek! Voor de vierde keer op een rij dit najaar begin ik de visdag met een leuke snoek. Vervelend? Zeker niet, zo'n snoek geeft fantastische sport op licht materiaal. Echter is het wel duidelijk dat we liever een baars of snoekbaars vangen. Een mooie bijvangst zullen we maar zeggen.
Toffe snoek!
Sanne kan er wel om lachen. De man vangt weer een snoek. Ik vraag er ook niet om. Wel een goed teken voor de snoekvissers onder ons. Ik weet zeker dat er ook hele grote exemplaren hier rondhuizen op dat water. Misschien lopen we nog wel eens tegen zo'n oergigant van 120 cm of groter aan. We gaan het allemaal een keer meemaken, zolang je maar blijft vissen.
De strekdam is volledig uitgevist nu. Een ondiep plateau volgt nu. Twee meter water en vaak ook minder. Kraakhelder water en een keiharde bodem. Als je goed kijkt zie je overal driehoeksmosseltjes op het harde substraat zitten. Dit willen die baarzen hebben. Heb je stekken in de buurt die er zo uit zien, dan kun je er donder op zeggen dat deze stek potentie heeft om dikke baarzen te vangen. Het laat even op zich wachten, maar na veel vierkante meters uitgegooid te hebben komt dan eindelijk die eerste zuivere aanbeet van een baars. De shad wordt snel gevist in het ondiepe water, dus de aanbeten zijn meestal erg mooi. Vaak knallen ze er tijdens het zakken in de tussenpauzes op. Deze baars had er wel heel erg veel zin en besloot om de shad volledig naar binnen te werken door middel van één aanval. Sanne, dikke baars! We zijn een stuk van elkaar weggedreven, waardoor de baars even moet wachten op de release. Ondertussen onthaak ik de prachtbaars waarna ik deze even in de lipgreep in het water houd. Als Sanne er is meten we de baars gelijk op. Met 44 cm een typische baars van het ondiepe. Knalrode vinnen, een goudgroen schubbenkleed en mooie harde zwarte strepen. Zo zijn de baarzen op zijn mooist!
De visser en zijn favoriete vangst
Sanne legt de release vast op de gevoelige plaat zoals hij zijn moet
Deze baars bevestigd dat we goed bezig zijn. We verwachten de baars ondiep en vangen deze dan ook op die plek. Het voelt altijd goed als je weet dat je juist bezig bent. Een onbewust vertrouwen zet je automatisch scherper, waardoor de vangsten vaak alleen maar beter worden. Gestructureerd werpen we de kant uit met schoepstaarten. Op de shads zitten loodkoppen van 7 tot 14 gram. Het hangt er een beetje vanaf hoe snel we de shad vissen willen. Enkele grammetjes kunnen het verschil maken in de aaspresentatie. We vissen graag licht, maar voor deze snelle werpende visserij met schoepstaarten wijken we niet uit voor een grammetje meer. Sanne heeft er nog geen vis op gehad, maar daar komt heel snel verandering in. Na een harde knal op de Signature Troller van Henk Simonsz kan hij mooi de haak zetten en de vis uitdrillen. Wat zal het zijn. We gaan uit van een mooie baars. Het tegendeel wordt bewezen als er een hele mooie snoekbaars boven komt zetten. Niet wezenlijk groot, maar er zit echt geen schubje verkeerd wat de vangst erg indrukwekkend maakt. Precies als we foto's gaan maken komt het zonnetje er even door, genieten!
Sanne met de eerste zander voor vandaag
Net als de snoek en de baars was het ook de snoekbaars die de Salt Shaker niet links liet liggen
Een mooie gouden snoekbaars van het ondiepe plateau
Schitterend om zo vroeg op de dag alle drie de rovers al gezien te hebben. Het is nu al een geslaagde dag en het beloofd nog heel veel mooier te worden. Het lijkt er op dat deze snoekbaars niet de enige aanwezige rover is binnen werpbereik. Het is opnieuw Sanne die een aanbeet incasseren mag. Gezien de korte tijd tussen de vorige vangst en deze aanbeet gaan we uit van een snoekbaars. Grote kans dat er scholen snoekbaars over die ondiepte heen en weer zwemmen. Wederom zitten we er naast. Het is een baars en een hele dikke ook! Met de vijftiger van onze vismaat in het achterhoofd hopen we ook op zo'n gigant. Als het meetlint langs de baars gaat stoppen de cijfertjes bij 46 cm. Een fenomenale vangst waarvan de omvang boekdelen spreekt. Klasse Sanne, hier doen we het voor!
Ook Sanne kwam voor een baarsgigant als deze!
Terug in het heldere element
Alwetend dat we in korte tijd twee vissen gevangen hebben op dit stukje water, beginnen we snel weer te vissen. Aan de techniek hebben we de hele morgen nog niks veranderd. Werpen met schoepstaarten loont! Erg grote aantallen zijn het niet, maar de wijze waarop de vis benaderd en gevangen wordt is veel meer waard voor ons. Na de twee vangsten van Sanne ben ik aan de beurt. De aanbeet die ik krijg vindt plaats tijdens het zakken van de shad. Prachtige aanbeten, waarbij het gewicht van de shad soms helemaal weg is. Een iets kleinere snoekbaars als die van Sanne ligt naast de bellyboat. Als ik de snoekbaars optil uit het water weet hij met een handige manoeuvre terug in het water te komen. Na één tik met de kop is het dan ook het staartdregje wat losschiet. De snoekbaars weet iets sneller vrij te komen dan gepland. Helaas geen foto van mij met de snoekbaars. Op naar de volgende vangst!
Ondertussen hebben we aardig wat mazzel met het weer. Er is al wel wat regen gevallen op ons dak, maar het grootste gedeelte waait steeds in het westen voorbij. Hieronder twee mooie foto's welke dit weerverhaal ondersteunen.
In het oosten is het aardig weer
Deze bui in het westen schuift mooi langszij met de harde zuidwesten wind
De snoekbaars van mij bleek de laatste te zijn uit de school die we vangen konden. Dit sein is dan ook gelijk het begin van een hele schrale middag. De buien die steeds langs waaien waren op. Vele grotere buien schuiven over het land nu, ook op de plek waar wij aan het dobberen zijn. Vanaf 11h tot 13h regent het bijna non-stop. Gelukkig kunnen we ons er goed op kleden, anders zou zo'n visdag gelijk helemaal in het water vallen. Er zijn nog twee collegavissers op het water. Als we mekaar kruisen wisselen we even wat informatie uit. Ze hebben enkele snoekbaarzen kunnen vangen op diep water. Erg tevreden waren ze niet geloof ik, ook al hadden ze twee of drie keer zoveel als ons gevangen. Even proberen we het op de stek waar ze succes hadden. Bij het naderen loopt de teller alleen op tot voorbij de 15 meter. Niks voor ons, snel schuiven we weer terug naar het ondiepe plateau waar we onze eerste vissen gevangen hebben.
De meest indrukwekkende aanbeten komen op de momenten dat je ze het minst verwacht. Het druilerige weer heeft mij wat minder scherp gemaakt. Er worden hele stukken water uitgegooid zonder enige respons. Middagpauze zullen we maar zeggen. Als ik mijn shad voor de bellyboat nog één keer door het water haal alvorens ik een nieuwe worp maak, wordt ik keihard onderbroken. Voor mijn neus vliegt er een schim door het wateroppervlak en vervolgens voel ik de dreun op mijn hengel. De adrenaline schiet door mijn lijf. Gelijk ben ik wakker, al weet ik niet wat er aan de andere kant van de lijn zit. Er wordt flink wat lijn genomen. De gedachte dat het een snoekbaars is wordt dan ook snel bijgesteld. Het is een erg mooie snoek. Geen metervis, maar vanuit de bellyboat een waar spektakel!
In de oever op de foto met de snoek
Netjes weer terug
De snoek zwemt tussen onze bellyboaten door weer langzaam weg. Prachtig om de vis in het heldere water te kunnen volgen. Ondertussen blijft het regenen. Het begint toch wel een beetje irritant te worden. Het was vanmorgen zo lekker! Gelukkig was de snoekvangst daar. Toch weer een mooie opsteker tussendoor. Het ondiepe lijkt minder productief geworden te zijn, daar de afwezigheid van baars en snoekbaars duidelijk is te merken. Zero aanbeten van de stekelridders. Ik laat me wat zakken weg van het plateau en probeer wat te vangen tussen de 4 en 8 meter. Wat Sanne doet houd ik even niet in de gaten. Ik concentreer me volledig op het verticalen nu. Er moet toch wel een snoekbaarsje te vangen zijn zou je zeggen. Na een poosje wordt ik uit mijn concentratie gehaald. Het is Sanne die vanaf een afstandje roept. Baars! Super, weer een stekelridder op de shad. Hij is niet zo groot als zijn vorige baars, maar wel weer een hele mooie van 44 cm. De tweede met die lengte voor vandaag.
De Salt Shaker blijft scoren
Dit kleurtje heeft toch wel zijn voorkeur, laten de baarzen hier nu net ook gek op zijn!
Het is half twee nu, net middag geweest, maar toch komt het einde van de dag alweer in zicht. De dagen zijn ontzettend kort nu, waardoor het erg vroeg donker is. Er is nog een lap water binnen bereik waar we nog niet geweest zijn vandaag. Dat stuk hebben we sowieso nog nooit uitgevist, dus starten we de verkenning. Vissenderwijs schuiven we er naartoe. Achteraf gezien konden we ook in één keer doorsteken. Maar goed, niet geschoten is altijd mis.
De plek waar we deze morgen vroeg de eerste baars van onze visdag er op gehad hebben, wordt nog even met extra aandacht uitgegooid. Helaas vinden we hier niks. Erg lang staan we er niet bij stil. Er ligt een nieuw stuk water voor ons. Sanne neemt het voortouw en gaat op onderzoek uit. Terwijl ik nog een stijl talud uitgooi is Sanne op een mooie ondiepte beland. Het lijkt op de andere diepte, alleen is de bodem net iets minder hard. Dit kan het verschil uitmaken voor het wel of niet aanwezig zijn van baars of snoekbaars. Dat de stek deze namiddag bezet is met snoekbaars blijkt al gauw. Sanne vangt een dikke zestiger en even later vangen we beide een kleiner exemplaar. Alles weer werpend op de schoepstaartjes, wat een visgenot!
Mijn vismaat met de grootste snoekbaars van de dag
Wat een beauty
Netjes weer terug
Een leuke dubbele vangst, ondertussen begon het weer aardig te plenzen!
Tien vissen hebben we nu gevangen. Al een heel mooi aantal, twee snoeken, drie dikke baarzen en vijf snoekbaarzen. Nog een mooie baars erbij zou helemaal super zijn. Echter lijkt het er op dat de baarzen hier afwezig zijn. In tegenstelling tot de snoekbaarzen. Sanne weet er nog één te vangen waarna ik er nog eentje los. De allerlaatste vis wordt ook door Sanne gevangen. Net als alle andere snoekbaarzen een ontzettend mooi gekleurde vangst. Onze dag kan niet meer stuk.
Snoekbaars no.5 voor Sanne, de 12e vangst van de dag en tevens de laatste
We sluiten de dag rustig af. Het plateau waarop we ons bevinden wordt wat saai en nog zachter. Grote kans dat dit vroeger slikken en schorren waren. We bevinden ons immers op een voormalig zeearm. De zon zakt. We hopen op de terugweg naar de auto nog op een snoekbaars, maar het is voorbij voor vandaag.
Mooie luchten aan het einde van de dag
Ons doel hebben we weer bereikt. Baarzen en ook een behoorlijk aantal snoekbaarzen van ondiep water. Even dachten we met een baars van 50 cm te maken te hebben, echter was het de grote omvang van de 46 cm baars van Sanne waar we ons op verkeken hadden. Ondanks de fantastische vangsten hebben we weer een hele dag moeten bikkelen in weer en wind. We zijn dan ook kapot als we in de auto zitten en terug naar huis rijden. Hoofdpijn, stijve benen en rug, maar helemaal tevreden over deze visdag. Sanne en ik kijken dan ook alweer uit naar de volgende sessie. Zaterdag 28 november mogen we weer. Ik denk dat het geen verrassing is wat we gaan doen deze dag. Tot de volgende keer!
Met vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
