Zaterdag 28 november

Dag één: dobberen in de regen

Dit weekeind stond al een tijd gepland. Het grote herfstvisweekeind vind altijd ergens in november plaats en is de laatste paar keren bij Peter gehouden. Het eigenlijke plan was om ook dit jaar weer bij vismaat Peter het weekeind te vertoeven en van daaruit de lokale wateren te belagen op zoek naar gestekelde vissen. Maar doordat bij hem de vangsten uiterst matig waren hebben we op het laatste moment de plannen omgegooid en is Peter mijn kant op gekomen. Twee dagen keihard vissen! We zagen hier beide enorm naar uit. Daags voor het weekeind werden de plannen gesmeed. Het weer zou een grote factor in de stekkeuze bepalen. De voorspelling was namelijk slecht…… heel slecht. Harde wind en 5 tot 15 mm regen. Pfff wat doe je dan in zo’n geval? Beschutting opzoeken! Juist ja. Zodoende werd al snel besloten om een lokale jachthaven te gaan bevissen. Deze haven was behoorlijk uitgebreid. En nog belangrijker er lagen enkel grote tot hele grote boten. Prima beschutting dus.

Als we s’ ochtends vroeg een ontbijtje weg werken wordt alle hoop dat het KNMI er naast zit van tafel geveegd. De wind giert om het huis en de regen klettert tegen de ramen. Dit nodigt niet uit tot een potje vissen. Toch gaan we er helemaal voor….hoezo verslaafd. Een korte rit brengt ons naar de beoogde haven. Als het langzaam licht wordt is het ook even droog. Dat is wel zo fijn, nu kunnen we op het gemakt de spullen in orde maken. De routine van het bellyboot optuigen zit er nog goed in en binnen een kwartier zitten we op het water. Ondertussen is het verwachtte water aangekomen en begint het behoorlijk te regenen.  Snel worden de fishfinders ingeschakeld en gaan we op zoek naar de witvis. Ik weet uit het verleden dat er grote scholen witvis in deze haven liggen. Als je deze eenmaal gevonden hebt volgen de baarzen meestal snel. We peddelen op een pittig tempo door de haven en tikken aan een lange lijn een shad met ons mee.

Als we langzaamaan de eerste tekenen van vis op de fishfinder te zien krijgen is het Peter die vastslaat op de eerste vis van de dag. De hengel buigt en buigt, en buigt dan nog ietsje dieper. Dit is geen baars! Een mooie strakke dril volgt waarna een fraaie snoek geland kan worden. Een mooie tachtiger mag even poseren waarna deze soepeltjes weer het water in glijdt. Zo de nul is er af.

De hengel buigt en buigt

Een fraaie snoek mag even op de plaat

Nu we verder de haven in peddelen wordt de witvis gevonden. Massieve scholen liggen hier tussen de boten. De scholen zijn soms zo dicht dat de finder van 5 naar 2 meter springt. Die snapt het niet helemaal meer. We monteren kleine shadjes en beginnen langs de scholen te vissen. Langzaam peddellen en de aasjes achter ons aan tikken. Minuten gaan voorbij zonder een aanbeet. Dit is vreemd. Normaal klappen ze er toch vrij vlot op.
Als ik begin te werpen is het wel vlot raak. Na een paar tikjes wordt de shad onderschept en kan de eerste baars, een dappere 20ger, geland worden. Langzaam begint het nu te lopen. De eerste visjes worden hier en daar gepakt maar het loopt nog niet hard. We moeten dermate kleine aasjes vissen dat dit niet lekker meer werpt op de baitcaster. Ik stel voor om een vroege lunch te doen waarna we in de middagsessie de spinhengels in zullen zetten.

We nemen plaats onder een afdak waarna de brander tevoorschijn wordt getoverd voor een warme hap. Dat gaat er wel in. Van vissen in de constant zeikende regen koel je behoorlijk af. Op het moment dat we goed en wel zitten breekt de zon ineens door. Hebben wij dat. Is het even mooi weer, zitten wij onder een afdak. Ach…..het zal wel. De worsten smaken uitstekend en zijn dan ook zo weggewerkt.

De worsten smaken uitsteken. Het is trouwens dat jullie weten dat we aan het vissen zijn want als je een dergelijk tafereel zonder enige voorkennis aanschouwt weet je toch ook niet wat je ervan moet denken……toch?

Na de verkwikkende lunch worden de lichte spinlatten tevoorschijn gehaald en zoeken we de scholen witvis weer op. Nu we weten waar ze liggen gaat dat veel sneller. Via een paar handige binnendoor routes zitten we zo weer boven op de vis.

Via een paar handige routes zitten we zo weer op de vis.

De spinstokken zijn een stuk betere keus. We kunnen veel nauwkeuriger en gevoeliger vissen. Dit uit zich ook in de vangsten want de teller begint nu aardig te lopen. Mooie vissen van eind 20 begin 30 worden nu regelmatig gepakt. Peter scoort met een good old manns twister. Ik vang mijn baarzen op de vertrouwde profiblinker shad.

De teller begint goed te lopen. Peter op een twister

Ikzelf op een shad

Ondertussen begint het weer te regenen. Als we even achterom kijken zien we dat het voorlopig ook niet droog gaat worden. Een zeer donkergrijze lucht ligt achter ons. Plots begint het keihard te regenen en de wind schakelt ook nog een paar tandjes bij. Nu wordt het toch iets minder aangenaam. De kleding houdt ons goed droog. Alles, behalve de handen. Deze krijgen nu de volle laag. De koude regen in combinatie met de harde wind koelt ze razend snel af en de kracht vloeit er langzaam uit. Langzaamaan begint bij mij het idee te ontstaan of het misschien toch niet beter is om iets eerder te stoppen, dit is toch waanzin?

Dit is toch waanzin?

Wat moeten we doen schreeuw ik mijn vismaat in de loeiende wind toe. Beschutting zoeken luidt het antwoord. Daar kan ik me in vinden. Al peddelend gaan we op zoek naar een geschikte plaats. Deze wordt uiteindelijk gevonden in de vorm van een grote boeg waar we makkelijk met zijn tweeën onder passen. Uit de wind en betrekkelijk droog. Het is hier alweer een stuk beter uit te houden. Vanuit onze schuilplaats vissen we door en weten we beide nog een paar mooie vissen te verschalken.

Als het noodweer uitgeraasd is blijkt dat de tijd weer sneller is gegaan dat we verwacht hebben. Hooguit nog een uurtje licht. Ik stel voor om de scholen baarzen te laten voor wat ze zijn en op zoek te gaan naar een bonus vis. Uit ervaring weet ik dat in het begin van de haven vaak de grote jongens rondzwerven. Ondanks dat we in dit deel van de haven af en toe uiterst bemoedigende signalen waarnemen blijft het erg stil. Totdat Peter achter me de verlossende woorden, JA hangen!, uitspreekt. Als ik me omdraai zie ik peter met een heerlijk kromme lat staan. Waar komt ie vandaan? Peter wijst de hoek aan. In no time suist mijn shadje er heen. Vaak liggen die grote jongens in kleine groepjes. Dan hoor ik shit los, maar tijd om te reageren heb ik niet want een zware tik doet mij mijn hengel hoepeltje krom slaan op een dikke vis. Zie je wel..toch niet alleen! De vis blijft lang diep mokken en komt slechts stukje bij beetje dichterbij. Toch trekt de vis aan het kortste eind en komt even later in de oppervlakte. Een kapitale dikke baars! Yess hier had ik op gehoopt. Snel land ik de vis en kan Peter de platen schieten. Mijn dag is dik in orde, heerlijk zo’n bonusvis! Snel wordt de vis nog even nagemeten voor de statistieken, 46 cm, hatseflats!

Helemaal in mijn nopjes met mijn bonusvis van de dag

Als ik nog een beetje in mijn roes verder dobber krijgt Peter een herkansing. Wederom trekt hij zijn hengel akelig krom op een zware baars. Na een stevig potje drillen komt voor hem ook een veertiger in zicht. Gewoon te mooi om waar te zijn! De oude versleten riviergigant mag even op de plaat. Ook bij de vis van Peter wordt het meetlint ritueel uitgevoerd, deze komt op 44 uit.

Een versleten riviergigant voor Peter

Hierna is het feest afgelopen, de baarzen houden hun kaken op elkaar. De lantaarnpalen zijn inmiddels ook al aan gegaan. Morgen weer een dag. We houden het voor gezien. Ondanks het absolute noodweer hebben we er een prima dag van gemaakt!

Als we weer thuis zijn, de spullen hebben opgeruimd en onszelf weer warm gedouched hebben is het tijd voor de traditie! Dit soort visdagen in de kou en het slechte weer vreet energie! Om dit te compenseren dient er goed gegeten te worden. Zodoende is tijdens eerdere visweekeinden met andere vismaten de überstampot ontstaan. Vandaag zal deze stampot wederom verijzen om ons van een stevig avondmaal en dito ontbijt de volgende morgen te voorzien.

Hierbij het recept voor de mensen die het ook een keer willen proberen. 1 kg aardappelen, 700 gram zuurkool, 1 rookworst, 400 gram spekjes, 500 gram gehakt, 250 gram ementaler kaas, 1 pakje cheddar kaas en een pakje jonge kaas. Volgens een geheim recept wordt dit tot een allesomvattende stampot verwerkt waar zelfs mijn onverzadigbare vismaat genoeg van heeft.

De überstampot

Als we naar het verorberen van dit koningsmaal moe en voldaan op de bank neerploffen met een biertje worden de plannen gesmeed voor de volgende dag. Daar de wind behoorlijk af neemt gaan we iets anders doen. We gaan een rivierplas op. Eens kijken of we de snoekbaarzen kunnen foppen!

Pieter-Bas Broeckx