Zondag 1 maart

Gedreven!

Het is taai dit jaar, heel taai. Voor sommige mensen werkt dit demotiverend. Voor mij is het juist het tegenovergestelde het geval. Bij elke sessie raak ik meer gemotiveerd. Het zal toch binnenkort moeten lukken! Na de sessie die ik de vorige keer met Bard heb gevist kon ik niet wachten om weer het water op te gaan….verslavend!

Mijn geluk kwam vorige week zaterdag. Vismaar Jeroen belde me of ik zondag tijd had om te vissen. Met tegenzin legde ik hem uit dat zondag meestal de dag was dat ik samen met de vriendin wat “quality time” zou doorbrengen en dat het waarschijnlijk niet zou lukken. Een fractie later belt mijn vriendin op en vraagt me of ik morgen mee de stad in wil gaan, het is namelijk koopzondag. Wat moet je doen dan vraag ik, een hele waslijst met shopplannen wordt opgesomd. Maar waarom moet ik dan mee vraag ik…daarop viel het stil….als jij nu lekker gaat shoppen dan ga ik vissen en dan zien we elkaar aan het eind van de middag weer is mijn voorzichtige voorstel. Stilte aan de andere kant……ja dat is misschien ook wel goed hoor ik….yessss! Jeroen direct teruggebeld en de plannen werden gesmeed.

We zouden een oude jachthaven gaan bevissen. In het verleden is hier goed baars gevangen maar dit jaar ben ik er nog geen een keer geweest. Zouden ze er liggen…ach moet toch wel? Om half 1 draai ik de afgesproken parkeerplaats op. Jeroen is al druk bezig zijn bellybootje op te pompen want we gaan vandaag de haven vanaf de andere kant bevissen. Juist! Vanaf het water. Na even bijgepraat te hebben maken we onze spullen in orde en zetten koers naar het water. Ik heb nog maar net mijn fishfinder aangezet of veelbelovende vissignalen verschijnen op mijn scherm. Witvis, hopelijk liggen onze gestreepte vrienden er omheen.

Dé fishfinder

We hebben besloten om eerste koers te zetten naar de monding van de haven. Volgens de verhalen moet hier een diepe put liggen. En nu ik de luxe van de fishfinder heb wil ik dit eens goed onderzoeken. Langzaam pedellen we voort. Onze aasjes aan een lange lijn achter ons aan diagonalend. Op de finder blijven de wolken vis verschijnen. Echter ons kunstaas blijft onaangeroerd.
Na een stief kwartiertje pedellen wordt de monding van de haven bereikt. Laat maar komen dat gat denk ik bij mezelf. Langzaam aan daalt de bodem onder me weg maar meer dan 4.5 meter water vind ik niet. Het is gewoon de vaargeul van de rivier. Hmm… dat is een beetje een tegenvaller. We keren om en gaan terug de haven in. Als ik halverwege de rivier ben krijg ik een harde dreun op mijn hengel. Iets heeft interesse in mijn slug getoond en loopt nu zwaar te mokken aan de andere kant van de lijn. Langzaam moet de onbekende tegenstander terrein toe kennen en komt langzaam omhoog. Tot mijn verbazing is een snoekje van rond de 60 cm de dader. Die had ik hier totaal niet verwacht. Ik ben er niet minder blij mee. Vlot wordt de vis uit het water gepakt en voorzichtig onthaakt. Nog even goed bekeken en dan weer het ijskoude water in. Yess! Een zware last valt van mijn schouders af..eindelijk vis! Het was alweer een lange tijd geleden! Met een dikke grijns vis ik door. Tijd voor jouw om een vis te vangen Jeroen!
Mijn maat vind het een goed idee. Langzaam vissen we de haven uit. We varen een zijtak in en vissen onze shadjes en slugjes strak langs de aangemeerde boten. Ieder een kant van de inham. Als we aan het einde zijn wordt het plastic vervangen door dieplopende pluggen en kammen we het nog een keer uit terwijl we terug peddelen. Al snel levert de heenweg nog een klein baarsje op. Het dappere beestje is bijna even lang als mijn slug. Toch heeft hij ‘m bijna geheel naar binnengewerkt en is netjes achter de enkele haak blijven hangen. Zo ze je maar. Je hoeft niet altijd staartdreggen te gebruiken. Ook deze rakker wordt goed bekeken. Grappig hoe blij je met een klein visje kan zijn als de tijden taai zijn (toch een bevestiging dat je het goed doet).

Vol goede moed vissen we verder. De gevangen vissen zorgen voor een optimistische stemming. We gaan er nog wel een paar foppen verzeker ik mijn vismaat. Boot na boot wordt secuur uitgepeuterd. En grote delen haven worden systematisch met de pluggen uitgekamd. Aanbeten blijven echter uit. Als ik bij de zoveelste boot mijn slugje strak langs het gevaarte dirigeer voel ik een lichte tik. Instinctief zwiept de hengel omhoog maar deze wordt ogenblikkelijk weer naar beneden gerukt. Ho! Dit is andere koek. De vis gaat als een dolle te keer en doet alles om zo diep mogelijk onder de aangemeerde boot te verdwijnen. Ik moet de nodige capriolen uitvoeren om de vis niet te verliezen. Langzaam kan ik de vis onder de boot vandaan krijgen maar hier is het nog niet mee gedaan. Nog twee keer spurt de vis richting bodem en laat daarbij mijn hengel tot aan het handvat in het water verdwijnen. In eerste instantie dacht ik met een dikke baars van doen te hebben maar nu begin ik te twijfelen. Dit gaat wel erg hard tekeer. Toch is daar ineens die groene schim die langzaam dichterbij komt. Toch baars! Oohw dikke meld ik mijn maat die op enige afstand het schouwspel had bekeken. De moegestreden gigant wordt behoedzaam geland. Jeroen is aangekomen en maakt de nodige platen. Ik gloei van genot, wat een heerlijke vis, maar misschien nog wel belangrijker, wat een fantastische dril! Ik heb hier 100% van genoten. Kon niet beter! Voldaan laat ik de havengigant in het water zaken en langzaam uit mijn handen glijden…tot ziens vriend!

Boot na boot ... en dan die knal!

Havengigant

Tot ziens vriend!

Yeaahh!!! Schalt het door de haven. Wat een bak! Zo, ik ben voldaan meld ik mijn maat. Zullen we maar stoppen dan, grapt hij. Nee jij moet nog aan de vis! Eerst besluiten we maar even een pauze te nemen om weer een beetje op te warmen en wat eten tot ons te nemen. Aan het eind van de haven spotten wij een mooi bankje en een oever om er uit te gaan. Daar moesten we maar eens heen.

Even de inwendige mens versterken

Na onze break gaan we vol goede moed en hernieuwde concentratie weer verder. Stiekem hoop ik dat mijn maat de volgende vis vangt. Ook hij heeft het erg taai de laatste tijd en ik gun hem een vis. Wederom wordt boot na boot afgepeuterd. En langzaam verkennen we de laatste delen van de haven. Helaas willen de rovers niet meer meewerken. Jeroen krijgt nog een tik op zijn shad maar de vis blijft helaas niet hangen, erg zuur. Als de zon de bomen aan de horizon heeft bereikt vinden we het mooi geweest. We gaan de spullen opruimen. Het was een mooie maar wederom taaie dag. Het is hard werken voor een vis deze winter en elk exemplaar dat gevangen wordt, wordt gekoesterd.  Ik ben zeer tevreden met mijn vissen van vandaag maar vind het jammer dat mijn maatje geblanked heeft. We gaan snel weer vissen, besluiten we. Ik kan niet wachten!

Lekker peuteren

Pieter-Bas Broeckx