Zondag 15 maart

De aanhouder wint!

Wat later dan normaal zet ik koers naar Jeroen. Ik voel me niet helemaal lekker en heb een enorm dikke wang, alsof ik er een mandarijn in bewaar. Een bezoek aan de kaakchirurg lag hier aan ten grondslag. Ik loop al een paar dagen te kwakkelen met de naweeën van de ingreep maar dat kan me niet van het vissen afhouden. Ik heb eens even wat afleiding nodig. Het plan is om in een paar havens die aan groot water grenzen ons geluk te gaan beproeven. Na een drankje en wat stoere praat bij Jeroen thuis laden we zijn spullen in de auto en gaan op weg. Pratend over wat de dag ons gaan brengen schieten de kilometers onder ons door. We zijn dan ook zo op onze bestemming aangekomen. Snel worden de spullen in orde gemaakt.

Tijdens het optuigen komt ineens een politie wagen de kade oprijden. Op een tiental meters afstand stopt de auto en ik zie de mannen ons eens grondig bekijken. Ohw nee he denk ik bij mezelf. Ik zie een van de mannen druk door de mobilofoon met een collega overleggen. Foute boel denk ik. Die gaan ons zo vertellen dat we hier niet met de bellyboot het water in mogen. Daar gaat ons plan. Naarstig ben ik al aan alternatieven aan het denken aangezien ik er zeker van ben dat de mannen ons elk moment gaan wegsturen. Maar dan komt de wagen weer in beweging en rijden de mannen weg. Pffooeeh daar komen we goed weg! Het zal wel goed wezen. We bedenken ons geen minuut en gaan snel te water.

We beginnen in de monding van de haven en vissen langzaam naar achter toe. Ik heb een hengel in de steun met een lange gele slug-go van lunkercity en op de handhengel eveneens een slug-go alleen een maatje kleiner. Deze is gemonteerd op een driegrams loodkopje en wordt aan een lange lijn achter de bellyboot gevist. Jeroen beproefd zijn geluk met een fin-s die hij strak langs de kademuur laat dansen. Lange tijd is het rustig. Er gebeurd weinig. Ook de fishfinder laat weinig zien. Toch vissen we geconcentreerd door. Ze liggen hier dat weten we gewoon zeker. Ondertussen zijn we wel een soort attractie geworden.. Door het mooie weer zijn veel mensen een wandelingetje gaan maken en we worden dan ook van alle kanten bewonderd en aangewezen. Een aantal keer hebben we verschrikte mensen moeten uitleggen dat onze bennen gewoon onder ons bungelen. Ook wilde een aantal omstanders graag weten waar de motor zat. Geduldig lieten we in een vloeiende manier het antwoord zien door onze flippers even bovenwater te tonen…veelal gevolgd door een ooohw of aaah.

Tijdens een mooie drift op de wind waardoor ik perfect de oever af kan gooien, zie ik vanuit mijn ooghoek de steunhengel dubbel klappen. Snel gris ik de hengel uit de steun en kan een mooie strakke snoekbaars naar boven drillen. De vis zit net gehaakt. De hoofdhaak steekt door een dun velletje in de bek van de vis. Ik bedenk me geen moment en grijp de vis uit het water tijdens de eerste kans die ik krijg. Zo die is binnen. Yess! Snel wordt het foto ritueel uitgevoerd waarna de vis weer terugkeert naar de duistere diepte.

strakke glasoog

Deze vis geeft ons beide een opkikker en opgewekt en superscherp vissen we verder. Het is tijd voor dikke baarzen. Een nieuwe havenarm wordt ingedobberd en al werpend uitgekamd. Ik vis mijn aasje met korte haaltjes terug. Jeroen vis hem wat langzamer, kijken wat het beste werkt. Het duurt de nodige tijd voordat er weer actie is. Net op het moment Jeroen en ik concluderen dat het toch weer een taaie visserij is wordt mijn hengel naar beneden gerost. Jeroen ziet het gebeuren en een ietwat gefrustreerd “dit geloof je toch niet he” komt naar buiten. Toch is de maat wel blij dat er  weer wat gevangen wordt. De vis knokt voor wat hij waard is. Lang blijft hij diep en geeft korte stompen. Langzaam maar zeker moet hij toch terrein prijs geven en komt langzaam in het zicht. Een groene schim bevestigd het vermoeden..baars! Een mooie vis komt langszij. Niet het monster  waar we op gehoopt hadden maar we zijn er niet minder blij mee.

Een mooie vis komt langszij

Nu is het jou beurt meld ik mijn maatje. Ik vind het jammer dat Jeroen nog steeds geen vis heeft. De vorige sessie ging het ook al zo, ook al genieten we samen van onze vangsten in gun hem een vis. Boot aan boot vissen we verder. Ondertussen pratend over van alles en nog wat. Een korte tik gevolgd door een snelle reflex en een kromme bonkende hengel geven aan dat opnieuw een rover wel iets zag in mijn paarse worm. De vis knokt  heftig maar trekt uiteindelijk toch aan het kortste eind en beland kortstondig in de bellyboot. De vis zit netjes voorin de bek gehaakt mag na een kort kodak moment weer terug. Met een voldaan gevoel zet ik de stekelaar weer terug in zijn element. Het zijn dan niet te grootste vandaag maar het genot is er niet minder om. Elke vangst die je doet is een bevestiging dat je het spelletje goed speelt.

Op een paarse slug-go

Daar we nu toch al een paar uurtjes op het water zitten en we toch behoorlijk afkoelen en honger krijgen besluiten we naar het beginpunt terug te vissen alwaar we de locale snacktent met een bezoek zullen vereren. Als je ze de hele dag op het water bent gaat een goeie “patat-met” er altijd in. Tijdens de lunch wordt het vervolg plan besproken. We gaan een andere haven aandoen alwaar een aantal interessante structuren en richels in de monding van de haven  voor de nodige actie moeten gaan zorgen.

De spullen gaan de auto weer in en een korte rit brengt ons op onze nieuwe bestemming. Snel de spullen weer in orde gemaakt en drijven maar. Als snel komt de eerste mogelijke hotspot in zicht. Een houten kademuur die de haven moet beschermen tegen golfslag van het grote water. Rond dit opstakel staat ongeveer drie meter water dat snel afloopt naar vijf. Uiterst secuur wordt deze plek uitgepeuterd met verschillende stukken rubber, helaas zonder resultaat. Toch nog maar even aan de buitenkant kijken dan. Misschien liggen ze net iets dieper. Dit blijkt echter geen makkelijke opgave. De straffe wind staat richt over de lengterichting van het water en heeft zo het water goed in beroering gebracht. Forste golven laten ons heftig deinen. Toch zetten we door, op zoek naar die onverwachte beuk. Zo goed en kwaad als het gaat probeer ik de slug subtiel bij de bodem aan te bieden. Plotseling is daar toch die tik, even hangt de vis maar dan rolt ie eraf. OE! Dat was er een. Jeroen heeft het ook gezien en komt naast me liggen. Misschien liggen er meer. Nog zorgvuldiger wordt de plek af gemillimeterd. Een paar minuten later is het Jeroens beurt. Uit mijn ooghoeken zie ik hem zijn hengel krom slaan op een vis. Ook voor hem  pech de vis rolt er af. Pfff gaat lekker zo. Na nog eens 10 minuten gepield te hebben besluiten we de beschutting van de haven weer op te zoeken. Het is net wat te gortig hierzo. De deining slingert ons net iets te heftig heen en weer. We laten de plek even met rust en proberen het later nog eens, misschien is het dan wat rustiger stel ik voor. Jeroen vind het een puik plan.Al schommelend trekken we ons terug de haven in.

Heftige deining, het schuim stond op het water

Terug in de haven besluiten we een oever bestaande uit steenstort te belagen. Wellicht is er een mooie snoek of dikke baars te foppen. Doordat we precies in de luwte liggen kunnen we een perfecte drift maken. Er worden een paar forse schoepstaart shads gemonteerd en het spel van werpen en zo precies mogelijk het bodemverloop volgen begint. Worp na worp wordt gemaakt en meter na meter oever wordt uitgekamd, zonder dat iets ons aas beroerd. Als we aan het eind van de haven zijn besluit ik hetzelfde stuk nog een keer af te vissen. Ze moeten er gewoon zitten, ik voel het! De shad wordt vervangen door een geheim wapen, een bolle lepel van een cm of 8. Nu gaat het gebeuren meld ik mijn maat. Maar het gebeurde niet. Drie kwartier later zijn we weer terug bij af en nog steeds aanbeetloos. Tjonge jonge we krijgen het niet cadeau. Toch nog maar een keer naar de buitenkant? De wind is behoorlijk gaan liggen en het ziet er allemaal wat vriendelijker uit. Nou vooruit dan, maar als het hier ook niets is vind ik het mooi geweest meld ik. Langzaam pedellen we de haven weer uit naar het diepere punt. Daar aangekomen begint het spel weer opnieuw. Shad naar de bodem later zaken, 10 cm optillen paar secondenBOEM!!!! Ik schrik me rot! Een ietwat verschrikt wow ontsnapt me. Zware stompen geven aan dat het een mooie vis is. Eindelijk! Hier waren we aan toe! Als de vis zich even later laat zien ben ik toch een beetje verrast. Ik had de vis toch groter gedacht, gezien de enorm harde aanbeet. Het plezier was er zeker niet minder om. Als ze allemaal zo super  hard erop knallen dan hoeven ze voor mij niet groot te zijn. Dit soort superaanbeten geven mij een enorme kick, en blijven me langer bij dan een dikke vis die als een zak zand aan de shad gaat hangen.

BOEM!!

Met hernieuwde moet vis ik verder. Nog geen minuut later hoor ik JA! en zie Jeroen met een mooie kromme lat in de handen. Eindelijk vis. Ik gun mijn maatje een dikke vis want hij heeft wederom een zeer taaie dag. Als een klein visje bovenkomt zie ik dat mijn maat er niet minder blij mee is. Zo eindelijk de nul eraf en de hengel gedoopt meldt hij. Zo is het maar net. Deze trophy vis moet natuurlijk met zijn vanger vereeuwigd worden. Hetgeen dan ook prompt gedaan wordt.

De nul is eraf

We zijn beide verbaasd over het snelle succes. Binnen vijf minuten beiden een vis. Snel vissen we door. Zwaar gemotiveerd klaar voor nieuwe aanbeten. Mijn shad heeft de bodem nog niet gehaald en een nieuw JA! klinkt. Kijk dit gaat de goede kant op. Een kleine baars heeft zich vol overgave op de Fin-s van jeroen gestort en mag na een kort bezoek aan de bovenzijde van zijn bellyboot weer terug. Ik geniet van de vangsten van mijn maat. Eindelijk begint het wat te lopen. Rustig vissen we verder hopend om meer nieuws. Binnen vijf minuten klinkt het wederom JA! Potverdepotver, de man is op dreef!
Jeroen zijn hengel buigt in een mooie curve iets later ziet een mooie glasoog het avondlicht.

JA!

Snel een paar drilplaten schieten en verder. Ze zijn los! Gaaf zeg, dit had ik zeker niet verwacht. Snel vissen we verder. Vol verwachting tik ik mijn shad rustig van de bodem om hem enige seconden later weer, JA! klinkt het weer. Nou ja zeg wat is dit? De grijns van mijn maat wordt steeds breder. Wederom wordt een mooie snoekbaars uit het water getild.

Wederom wordt een mooie snoekbaars uit het water getild.

Nu is voor mij de maat vol. Kerel waar vis je mee. Op die van mij doen ze het niet. Atomic chicken luidt het antwoord. Snel duik ik mijn doos in opzoek naar iets dergelijks. Zo waar heb ik ook nog een dergelijk exemplaar. Snel wordt het kleinnood in de speld gehangen en naar de bodem gestuurd. Een nog geen minuut ook voor mij een keiharde beuk! Heerlijk! De komende drie kwartier blijft het feest. Beide weten we nog een aantal schitterende vissen te vangen en minstens eenzelfde aantal wordt helaas gelost. De lol is er niet minder om. De aanbeten waren werkelijk knetter hard en dat is misschien al de helft van de lol.

Alles gaat terug

Dan, rond het moment dat de lantaarnpalen aanspringen is het ineens afgelopen. Van het een op het andere moment valt het compleet stil. Geen stootje meer, niets. We vinden het een mooi sein. Het is mooi geweest voor vandaag. De shads worden terug in de doos gelegd. De fishfinder gaat uit en de rituelen van organiseren en inpakken worden uitgevoerd. Een halfuurtje later  zitten we machtig voldaan en ietwat rozig in de auto. We kijken tijdens de terugweg nog terug op het zojuist beleefde avontuur. Wat een bizar verloop van de dag. Allereerst super taai waarbij het zeer hard werken was voor een visje. En dan van het een op het andere moment voor precies een uur gekkenhuis. Zo zie je maar…de aanhouder wint!

Pieter-Bas Broeckx