14 - 16 juni

Volhouden

Na mijn afgelopen sessies die in het teken van nieuwe zaken stonden besluit ik deze avond weer eens een spelletje te spelen dat ik al tijden niet meer gedaan heb, namelijk het uitkammen van kribvakken met pluggen. Deze manier van vissen heeft mij in het verleden veel mooie vissen opgeleverd. Je kan echt alle rovers verwachten. Dat maakt het zo leuk. Mijn plan is om de kribvakken vanaf het water uit te kamen. Waadpak aan dus. Mijn speelveld betreft een van de grote rivieren die bij mij om de hoek stroomt. Even na achten parkeer ik mijn auto onder aan de dijk. De zon staat nog hoog aan de hemel en er staat geen zuchtje wind. De kribben zijn nu nog niet interessant, daar is het nog te vroeg voor. Ik besluit eerst een uurtje de neren en kribkoppen af te vissen met een dropshot montage, ik moet tenslotte blijven proberen van mijzelf!

De lange shadhengel wordt opgetuigd en voorzien van een dropshot montage. Ik positioneer mijzelf op de eerste kribkop en begin het water waaiervormig uit te vissen. Niet alleen de stroomnaad wordt afgevist maar ook het diepere deel van de krib, en er worden zelfs een paar worpen op het open water gemaakt. Door iets stroomopwaarts te gooien kan je handig met de stroom mee vissen. Door elke keer een ander punt aan de horizon als mikpunt te gebruiken vis je dan toch elke keer een andere stuk af. Nadat ik een kwartier op de eerste krib heb staan werpen heb ik nog steeds geen aanbeet gehad. Ik besluit de volgende krib te pakken.

Wachten op de tik!

Na een aantal worpen voel ik een heel voorzichtig tikje, ik probeer direct de haak te zetten maar helaas lukt dit niet. De aanbeet kwam net als de vorige keer net nadat ik mijn loodje een stuk naar me toe had gehaald. Een stuk scherper ga ik verder met vissen. Worp na worp wordt gemaakt maar aanbeten blijven uit. Drie kwartier en drie kribben later besluit ik dat het mooi is geweest qua dropshot. De zon staat nu net boven de horizon. Tijd om de kribvakken te verkennen.

De shadhengel wordt omgewisseld voor een lichte baitcaster en de tas met shads, loodjes en haken wordt vervangen door een enkel doosje met pluggen. Een mooi exemplaar wordt in de speld gehangen. Klaar voor de tweede ronde. Ik benader het eerste kribvak en ga midden tussen de twee kribben te water. Op deze manier kan ik het hele kribvak uitvissen. Snel worden de eerste worpen gemaakt en verwachtingsvol binnen gevist. Ondanks dat ik een ondiep lopende plug in de spel heb gehangen loopt het aasje snel tegen de bodem. Af en toe blijft het zelfs even hangen zodat ik het los moet tikken. Het is een stuk ondieper dan ik verwacht had. Als ik naar de kribben kijk wordt mijn vermoeden bevestigd. Het water staat zeker een meter lager dan ik hier gewend ben. Ook is het vele malen helderder. Ik kan meters ver de bodem nog zien. Dit geeft niet echt vertrouwen.

Verwachtingsvol worden de eerste worpen gemaakt

Toch ga ik systematisch door. En waaier na waaier wordt afgevist. Helaas zonder enig resultaat. Het feit dat er ook weinig beweging in het water is is ook niet echt bemoedigend. Vaak zie je hier wel vis jagen. Nu echter niet. Ja enkele roofbleien die hun typische speldaasrolgedrag midden op de rivier vertonen. Verder nog enkele azende brasems in de hoek van het kribvak., herkenbaar aan hun wapperende staarten. Maar geen klappen die wijzen op jagende rovers. Nadat ik drie kribvakken aanbeetloos heb uitgepeuterd is de motivatie even op. Ik besluit even op een krib te gaan zitten en pauze te nemen. Even gewoon rondkijken. Het is grappig om te zien dat ook hier de roofbleien hetzelfde gedrag vertonen als op eerder plekken. Ook hier gaan ze op hun dooie gemak door scholen aasvis heen. Ik kan het niet laten en gooi er toch weer met mijn pluggetjes naar. Je weet tenslotte maar nooit! Als ik na een kwartier nog geen enkele reactie heb gehad keer ik weer terug naar mijn zitsteen. Na nog eens 5 minuten rond gekeken te hebben zie ik op een strandje een klein baarsje de aasvisjes belagen. Snel grabbel ik in mijn pluggen doosje naar een heel klein oppervlakte aasje. Wellicht zit er toch nog een visje in. Al snel vliegt het kleine plugje richting uitdijende kolk. Direct nadat ik het aasje heb opgestart zie ik een boeggolfje achter het plugje verschijnen. Rustig vis ik het aasje door. Dan zie ik ook het visje dat het veroorzaakt. Het is een baarsje van net aan 20 cm. Als ik het aasje even versnel knalt het baarsje erop. Echter blijft ie niet hangen….ach geeft ook eigenlijk niet. Ik vind het ook eigenlijk wel goed geweest. Ik heb niet het idee dat er nog wat gaat gebeuren. Tijd om naar huis te gaan.

Normaal staat het water hier een dikke meter hoger

Een paar dagen later staat er wederom een sessie gepland. Dit keer ga ik een avond met Michiel op pad. Eindelijk weer eens een keer niet alleen vissen. Als we naar het water rijden, een lokaal riviertje, gaat het gesprek over de tegenvallende vangsten. Ook bij Michiel loopt het niet storm, al heeft hij wel beter gevangen dan de gemiddelde berichten. Hij is er ook van overtuigd dat we vanavond wel de nodige actie zullen beleven. Kijk dat geeft hoop!

De eerste stek die we aandien bestaat uit een sluis die permanent open staat. Door de plotselinge vernauwing staat er een behoorlijke stroming. Michiel begint aan de ene kant met een shadje. Ik ga de andere kant bevissen met een dropshot montage. Al na een paar minuten meld Michiel dat hij een aanbeet had. Kijk..goede tekenen, zou vanavond dan toch de ban van de magere vangsten gebroken worden? Het blijft echter stil. De dropshot montage wordt vervangen door een shadje en later weer vervangen door een aruku rammelaartje. Het mag echter niet baten. Tijd voor een volgende stek.
Ook hier betreft het weer een sluis, echter deze is iets kleiner dan de vorige. Ik besluit het dropshotten vandaag even te laten voor wat het is en me op het vissen met shads te richten. Als eerste wordt de vertrouwde roze toad uit de doos getoverd. Ik vind het een uitermate prettig aasje om mee te vissen. Door zijn aparte vorm glijdt deze perfect door het water en kan je hem extra lang laten zweven. Het rubbertje wordt op een 7 grams loodkopje geprikt en het spel kan beginnen.

Al op een van de eerste worpen krijg ik een mooie aanbeet. Als de shad bijna recht onder mijn hengel hangt krijg ik er een tik op. Direct schiet de hengel in een mooie curve en begint een woest gevecht recht onder de hengeltop. De vis bokt en schiet van links naar rechts. Na flink wat gemok ligt er ineens een schitterende snoekbaars in de oppervlakte. Ik schat de vis op zo’n 65 cm. Op het moment dat ik begin na te denken over hoe ik deze vis moet landen is ineens alle spanning verdwenen. Weg vis….shit ! Ach ik ben er niet eens zo heel ontstemd over. Ik had een schitterende aanbeet, een mooie dril en ik heb de vis gezien. Maar toch… ik had ‘m graag even in handen gehad. Ach er gaan er nog wel meer volgen is het commentaar van Michiel. Hierna is het op deze sluis niets meer en wordt een volgend bouwwerk opgezocht. Hier is het op een enkele tik na echter ook niets.

We besluiten een nabij gelegen kanaal op te zoeken. Vorige week zijn er nog een paar mooie vissen vanaf gekomen. Na een korte rit wordt de auto bij een interessante brug geparkeerd en worden de verschillende structuren uitgepeuterd. Ik sta net een interessant randje uit te gooien als er plotseling een politie auto achter mij parkeert. Controle? Joh..
Twee agenten stappen uit en een loopt richting Michiel en de andere heeft het op mij gemunt. Goedenavond meneer, mag ik uw papieren zien. Natuurlijk, antwoord ik. En haal mijn verschillende vispassen tevoorschijn. Fronsend bekijkt de man de kaartjes en zegt dan. Ik zie dat u geen lid bent van het stekelbaarsje? Nee zeg ik maar dat is hier toch niet nodig? Dit is toch echter groot bevaarbaar water. Hier mag ik toch vissen. Dan legt de man uit dit dit stuk kanaal van vereniging het stekelbaarsje is. Vanaf de volgende brug, vijfhonderd meter verder mag er wel gewoon gevist worden. Goh dat wist ik niet geef ik naar alle eerlijkheid toe. Tja zegt de agent. Ik ga u toch een bekeuring geven. Mag ik uw legitimatie papieren. Mokkend geef ik de man de gevraagde documenten. Krijg ik me daar gewoon een prent van 90 euro! Mooie bedoeling. Ik ben er goed zuur van en ga tegen beter weten in toch de discussie aan. Dat ik toch ook niet kan ruiken dat ik hier niet mag vissen. Er staan geen bordje of aanwijzingen niets. En dat het een zeer ongewone zaak is dat zulk groot water, dat kennelijk voor de rest overal bevisbaar is voor een lengte van 2 km ineens verpacht is. De man gaat er niet op in en meld dat ik dat gewoon in het boekje had kunnen opzoeken. En hij heeft er helaas nog gelijk in ook! Behoorlijk verzuurd neem ik de prent in ontvangst. Dit is een behoorlijke domper op de avond. Michiel heeft met zijn lokale vispas (hij is ook geen lid van het stekelbaarsje) kennelijk een betere troef in handen en komt er zonder bekeuring mee weg.

Als we op weg zijn naar de volgende brug, waar dus wel gevist mag worden uitten we nog eens ons ongenoegen over het ondoorzichtige en in sommige gevallen onmogelijke vergunningensysteem van Nederland. We besluiten ons maar weer op het vissen te richten. De teller staat namelijk nog steeds op nul. Michiel wordt ook een beetje zenuwachtig en geïrriteerd. De vangsten zijn niet super maar zo slecht als vanavond had hij het nog niet meegemaakt. Ach ik ben het wel gewend meld ik mijn vismaat. En het erge is, het is nog de waarheid ook.

De volgende locatie levert eindelijk vis op. Michiel plukt een mooie baars langs een damwandje. Dit geeft moed. Gemotiveerd vissen we verder. Maar aanbeten blijven verder uit. Als dan ineens de lokale brandweer duikoefeningen komt houden besluiten we weer verder te gaan. De volgende brug was vorige keer erg goed meld Michiel. Het probeert me een beetje op te monteren daar hij ook aanvoelt dat ik het wel een beetje gezien heb. Bij de zoveelste brug aangekomen besluit ik dat de shad maar eens plaats moet maken voor een slug. Een wit wormpje wordt op een twee grams loodkopje geprikt. Doordat het windstil is kan ik prima met de vederlichte combinatie vissen. Wat zweeft dat heerlijk zeg. Hoe lekker het ook vist..ook hier geen aanbeten..om moedeloos van te worden. Ik loop naar Michiel. Wat gaan we doen? Ik heb het wel gehad. Nog een plek meld Michiel..hier vlakbij een gemaaltje dat uitstaat op het kanaal. Hier is het altijd raak! Goed zeg ik, maar dit is de laatste plek van de avond. Een korte rit brengt ons bij de laatste bestemming van de avond. Het ziet er allemaal vrij onbeduidend uit maar de vismaat is erg enthousiast, hier lukt het altijd! En warempel. Op een van de eerste worpen voel ik hoe mijn slugje onderschept wordt, een lichte schok verraad de aanbeet. Eindelijk! Met een enorme voldoening dril ik de vis uit. Een leuk snoekbaarsje zag wel iets in het aasje. Perfect voor in de bek gehaakt. Zo zie je maar weer. Als je met lichte loodkoppen vist is een staartdreg helemaal niet nodig. De vis zuigt het aasje wel naar binnen.

Eindelijk succes, op de slug!

Heerlijk, eindelijk weer een visje. Gemotiveerd vissen we verder. Enkele minuten later is het weer raak. Wederom een lichte siddering in de lijn. Nauwelijks een aanbeet te noemen maar ik ben door de eerste vis behoorlijk op scherp gezet en zet direct de haakt. Woeste gebonk geeft aan dat het wederom een snoekbaars betreft. Op bijna hetzelfde moment slaakt ook Michiel een vreugdekreet en staat hij met een kromme hengel. Wat een waanzin. Zo sta je uren te vissen zonder actie en zo heb je een dubbelvangst. Michiel mag weer een baars bijschrijven en ik mag mijn tweede snoekbaars van de avond landen. Het is weer een leuke maatse vis die schitterend gekleurd is. Deze mag dan ook even op de foto.

Wederom een mooie snoekbaars

Vol goede moed vissen we verder. Michiel krijgt nog twee keer een mooie tik maar mist de vissen helaas. Ik vind het hierna mooi geweest en stel voor om naar huis te gaan. We hebben keihard moeten werken voor een visje maar zijn uiteindelijk met een paar leuke vissen beloond! Eindelijk weer eens wat mooie aanbeten gehad vandaag, dat doet me goed!

Wordt vervolgt!

Pieter-Bas Broeckx