Zaterdag 21 februari

Genieten

Met een volgeladen auto wordt in alle vroegte koers naar het zuiden gezet. Vandaag staat een dagje visje vanuit de bellyboot met Bard op het programma. Een afspraak waar we beide naar uit hebben gekeken. Vijf minuten voor het afgesproken tijdstip rij ik de parkeerplaats van de plaatselijke super op. Hier moeten we geloof ik ergens afgesproken hebben…we zijn niet zo gedetailleerd in de uiteindelijke plaats geweest. Een kort belletje naar de maat geeft uitsluitsel…ik sta aan de overkant..zie je me niet? En ja hoor een klein rood autootje prijkt parmantig op de grauwe parkeerplaats. Een minuutje later schudden we elkaar de hand. We zijn beide tot op het bot gemotiveerd. De visdagen zijn schaars deze tijd van het jaar en we willen er het beste van maken. Dit zal echter moeilijk worden. De vangsten zijn sinds de strenge vorstperiode in januari gewoonweg mager. Bard stelt me gerust…hier ligt altijd vis…we gaan echt wel wat vangen!

Bard rijd het laatste stukje voor me uit. Hij weet de precieze locatie en op het laatste stuk moeten we even oppassen, het kan hier wat modderig zijn. En modderig was het! Ik zie bard heen en weer glibberen over het pad. Ook zelf voel ik dat mijn auto ietwat glijdt maar het gaat goed en we komen niet vast te zitten. Ik maak me al licht zorgen voor de terugweg.  De stek ziet er mooi uit. Een monding van een haventje in de rivier. De rivier is ietwat gekleurd en er staat een beste stroming op. Hopelijk krijgen we daar niet te veel last mee. Snel worden alle benodigdheden rondom de auto gestald en kan het grote optuigen beginnen.

De uitstalling

We hebben elk onze eigen routine die uiterst effectief is. 10 minuten later lopen we dan ook gezamenlijk naar het water. Aan de oever krijg ik van Bard nog een korte uitleg hoe deze stek in elkaar steekt. De boten worden te water gelaten en het spel kan beginnen. Door de ligging van de monding staat er een kleine keerstroom. Hier maken we handig gebruik van. Door ons zodanig te positioneren kunnen we kleine en grote rondjes in de monding drijven. Op deze manier krijgen we de perfecte kans om alles uit te kammen. De fishfinder geeft een watertemperatuur aan van 4.5 graad. Dit geeft moet na een aantal sessie waarbij de temperatuur niet boven de drie graden uitkwam. Wellicht liggen ze los?
Vol goede moed worden de shads richting bodem gestuurd en kan het spel beginnen. Tijdens mijn tweede rondje hoor ik plotseling JA! achter me. Yesss Bard heeft vis! Ze doen het. Bard is echter bijna 100 meter van me verwijderd en ik wil graag een paar mooie platen van hem schieten. Doe rustig aan dan kom ik naar je toe meld ik mijn maat.
Hijgend en zwetend van een sprintje in de bellyboot kom ik precies op tijd aan om Bard en strakke snoekbaars uit het water te zien pakken. Het aasje zit precies in de hoek van de bek gehaakt. Kan niet mooier. Vervaarlijk hang ik buiten mijn buikbootje om een paar puike platen te schieten.

Strakke wintervis

Eenmaal op de gevoelige plaat vastgelegd mag de ijskoude rover weer terug. We zijn beide in een opperbeste stemming, binnen het half uur al een mooie vis, dat geeft hoop!

De volgende rondjes die in de monding gedobberd worden leveren verder geen aanbeten meer op. Wellicht dat ze wat dieper in de haven liggen. Dus wordt de koers veranderd en pedellen we wat meer de haven in. Er ligt een mooi talud evenwijdig aan de oever waar het van 1 naar 5 meter loopt  onderaan dit talud proberen we ons geluk en een groot deel van deze oever wordt afgemillimeterd. Helaas zonder enig stootje. De moed begint een beetje in te zakken. Het ziet er naar uit dat het toch een taaie dag gaat worden. Een korte pauze moet voor hernieuwde motivatie zorgen. Even een liga naar binnen werken en een nieuw plan maken. Er wordt gekozen om toch de monding nog eens goed af te vissen.
Als ik naast Bard op het keerpunt van de keerstroom zit voel ik een lichte weerstand aan de andere kant van de lijn. Instinctief hef ik mijn hengel en een dood gewicht komt los van de bodem en schiet dan los. OE! Ik kijk Bard aan. Was het er een? Ik weet niet… voelde niet zo…. Maar als ik mijn shadje binnenhaal zit deze toch dubbelgevouwen. Heb je hier ooit wel eens vast gezeten? Nee nog nooit het is hier brandschoon. Hmm waarschijnlijk toch vis dan.. Geconcentreerd vissen we verder, klaar om bij de minste weerstand goed aan te slaan! Helaas blijven verdere aanbeten wederom uit. Op een gegeven moment gaat de vage tinteling in mijn voeten oever in zacht steken iets wat in intensiteit toe lijkt te nemen. Ik ken dit maar al te goed..Tijd om even uit het water te gaan. Ook Bard vind het niet erg om de voeten op te warmen.

In de keerstroom

Op de kant wordt ook de inwendige mens goed verwend. Het trouwe brandertje, present op iedere winterse visdag, mag dit keer een goeie pan mat sateballen opwarmen. Twee lepeltjes ballen in saus op een broodje en smullen maar. Dat warmt de koude botten weer wat op. Tijdens het eten worden  nieuwe plannen gesmeed. We zijn het beide eens dat het niet erg zinvol is om de hele middag op deze stek te spenderen, daar is deze te klein voor. Ik weet nog een jachthaventje op een half uurtje rijden waar ik in het verleden al hele mooie baarzen heb gevangen. Bard vind het een mooi idee. S’ ochtends op zijn stek, s’ middags op die van mij. De spullen worden in de auto’s geladen en even later glibberen we het modderpad weer af op weg naar een nieuwe stek. Na een half uurtje komen we bij de haven aan. Deze ligt er schitterend bij. De zon is ondertussen gaan schijnen en doordat er geen wind staat voelt het zowaar aangenaam aan. We zouden al bijna vergeten hoe dat is!

Vol nieuwe moed stappen we weer in onze drijfzetels en beginnen aan een nieuwe sessie. Samen peuteren we zonder resultaat een kant van de haven uit. Hierna splitsen onze wegen en gaat Bard zijn geluk op dieper water proberen terwijl ik het aan de andere kant van de haven probeer. Het zonnetje maakt het echt aangenaam en voor het eerst dit jaar heb ik geen last van de kou. Ook de voeten hebben nergens last van. Heerlijk in mijn element ben ik lekker aan het peuteren. Ik ben helemaal scherp en heb volledig vertrouwen in mijn techniek…het voelt gewoon goed en ik verwacht elk moment die verslavende dreun! Helaas komt deze niet. Een uurtje later voeg ik mij samen bij Bard. Was ’t bij jou nog wat? Nee niets meld mijn maat. Wel een paar mooie signalen op de finder maar geen interesse. Bij mij was het ook niets meld ik. Ik ben wel erg lekker aan het vissen en heb geen last van de kou vertel ik enthousiast. Ook Bard heeft dit opgemerkt en kan dit beamen. We zijn beide heerlijk van onze visserij aan het genieten ondanks het gebrek aan vangsten….soms draait het niet alleen om vis. Aan de overkant ligt nog een klein gemaaltje en we besluiten het daar nog even te proberen. Maar ook het gemaaltje levert geen vis op. Het is doods stil. Ze liggen er ongetwijfeld, signalen op onze beide finders geven hier de aanwijzingen voor, ze hebben echter de kaken stijf op elkaar. Geen beweging in te krijgen. Het zal de kou nog wel zijn concluderen we. Langzaam peddelen we terug naar de plek waar we begonnen zijn. Terwijl Bard nog een paar mooie winterplaten schiet maak ik mijn laatste worpjes. Ik wil eigenlijk nog niet stoppen maar hoop op een vangst heb ik ook niet meer. Ik ben gewoon lekker aan het genieten!

Mooie winterplaat

Maar toch is daar het moment dat het mooi is geweest. Totaal visloos maar met een voldaan gevoel ruim ik de spullen op. Bard heeft een mooie vis gevangen en is er erg blij mee. Als de auto’s weer vol zitten. Schud ik mijn vriend de hand, het was een mooie dag concluderen we. Gaan we snel weer doen! Maar dan met vis!

Het was een mooie dag

Pieter-Bas Broeckx