Vrijdag 31 oktober

Opnieuw dolle pret

Na het succes van twee weken geleden deed de kans zich opnieuw voor om samen met Thijs de Groote en Georges de Bruycker op pad te gaan. Twijfel over de aanpak was er geen moment. We gaan weer voor de grote baarzen!

Het begint bijna een gewoonte te worden dat ik vrijdag vrij ben van school. Mij hoor je niet klagen. Net als twee weken geleden en vorige week kan ik de tijd ook vandaag weer vol besteden aan de visserij. Vorige week ben ik echter niet naar het water gegaan, maar heb ik me thuis bezig gehouden met wat onderhoudende zaken. Waaronder ook de site natuurlijk en het uitpluizen van kunstaas. Zo nu en dan moeten de bakjes nou eenmaal weer opnieuw gevuld worden met vers gemonteerde shads. Staartdreggen monteren, botte haken vijlen, het moet allemaal in orde zijn om tijdens je visdag optimaal te kunnen presteren.

Deze vrijdag opnieuw een visdag. Het concept is hetzelfde als twee weken geleden. Iets anders wel, gezien ik vandaag de hele dag vol kan maken samen met de mannen. De vorige keer moest ik vroeg in de middag naar huis toe voor een familieaangelegenheid. De dag begon alweer vroeg. Het zal voor vijven geweest zijn dat de wekker mij uit m´n bed haalde. Alle spullen staan al klaar, ik moet enkel Thijs nog even oppikken in zijn woonplaats. Ook zijn spullen staan al klaar. Een bulk carbon en dozen lood vullen de kofferbak. De visdag is begonnen. Georges rijdt met de boot, Thijs en ik volgen hem op de voet. Het is nog donker als we bij de helling aankomen. De boot moet nu gereed gemaakt worden. Het routineklusje kan weer beginnen. Voor we het weten zitten we op het water. Plank gas naar de grote baarzen!

Onwijs koud is het nog niet, maar goed gekleed ben je op alles voorbereid. Thijs is er klaar voor!

Het materiaal is allemaal al opgetuigd, we kunnen er weer tegenaan

De groep waarop de elektromotor van Georges op aangesloten zit is helaas nog steeds niet in orde. Kortsluiting ergens, hier is nog niet naar gekeken, dus moeten we het vandaag opnieuw zonder doen. De vorige keer hebben we ons prima kunnen redden. Ook vandaag zou het dus geen problemen moeten opleveren. We beginnen weer precies hetzelfde. We kijken eerst op de plas of we verticaal een visje kunnen vangen. We gaan ergens op de rand van de wind en de luwte liggen. Hier kunnen we een mooie drift maken die niet al te snel gaat. Op het eerste gezicht lijken we net het talud te missen wat we in gedachten hadden. De wind staat net iets verkeerd. Uiteindelijk blijkt dat we de boot iets langer moeten laten driften en dan uiteindelijk alsnog over het talud heen gaan. Bovendien zorgt de werpend geviste shad er ook voor dat we het talud mooi kunnen uitpluizen. Van 2,5 naar 7 meter, een schitterend verval. Erg veel zien we niet staan op de dieptemeter, maar er is activiteit. Het is Georges die de eerste vis weet te pakken. Gelijk na het afzinken van het shadje kwam de aanbeet. Een mooie baars als resultaat, prachtig gebouwde vis!

In aantocht!

Georges trapt af met de eerste perca

Een goed begin is het halve werk zeggen ze vaak. Bij het vissen gaat dit niet altijd op. De eerste vis is gevangen, maar het blijft vervolgens akelig lang stil. Even zetten we door, maar alwetend dat er verderop waarschijnlijk hele dikke baarzen liggen te wachten, vissen we niet al te lang door. We zijn het er allemaal over eens dat we een evenaring willen van twee weken geleden. Een asociale verwachting misschien. Het waren echt wel een hele berg dikke baarzen. Een paar exemplaren goed op weg naar de halve meter zelfs. Zou super zijn als we die opnieuw zouden kunnen treffen. Ik schets kort de stek waar we naar toe varen. Het is niet meer dan een langgerekte oever voorzien van een keihard talud. Zeer steil wel, binnen no-time zit je aan de 10 meter. Echt een stenen muur dus. Gezien het zoute getij aan het water trekt of duwt ontstaat er zo nu en dan een flinke stroming. Hier maken we dan ook mooi gebruik van. De motor draait stationair en ondertussen driften we mooi met de stroom mee. Met zijn drieën gooien we zo heel de kant uit. Zo nu en dan een beetje verticalen, zo wordt er een groot stuk van het talud afgevist. De baarzen lagen de vorige keer vrijwel over heel het talud. De meeste wel wat hogerop, rond de vier meter schat ik, maar dat kan ook nog wel 2 meter ondieper zijn geweest. Hoe dan ook, de aanbeten zijn gruwelijk hard! Genieten dus. Geen wonder dat we dit nogmaals willen ervaren. We beginnen met volle moed aan de eerste drift.

Het duurt langer dan de vorige keer. Toen was het de eerste drift die gelijk al voor een verrassende aanbeet zorgde. Onverwacht toen, gezien we de hele morgen toen nog niks gezien hadden. Vandaag moeten we wat langer geduld hebben. Toch duurt het niet heel veel langer. Thijs kreeg de eerste kneiterbaars er op. Een prachtig strepenpatroon doemt in de heldere diepte op. Opnieuw op de stek een schitterende baars. En wel van veertigerformaat, zoals we stiekem al verwacht hadden. De baars zit goed gehaakt, Thijs landt de vis zelf. Ik mag de vis opmeten en vervolgens de foto's verzorgen. 43cm en echt een hele mooie baars voor Thijs!

De eerste veertiger baars is voor Thijs

De kop was er al af door de vangst van Georges, maar met de vangst van de eerste veertiger baars kan de dag echt gaan beginnen. Er liggen er meer van dit formaat, zonder meer. De vorige sessie heeft dit laten zien, eerdere verhalen hebben het ons ook kunnen vertellen, we gaan er voor! Het is net negen uur geweest, nog lekker vroeg. Ten minste, het is nog niet zo heel lang licht natuurlijk. Stiekem baal ik altijd wel een beetje van die korte dagen. Maar daar valt natuurlijk weinig aan te doen, laten we het goede er maar van in zien. Langere nachtrust, nooit verkeerd! We zijn tien minuten verder als Georges zijn hengel krom buigt. Baars! Net als de vis van Thijs net is deze 43cm, wat een joekels toch weer. Klasse Georges!

Ook voor Georges al gauw een veertiger!

Handig, vandaag heb ik een notitieboekje bij waar ik alles in schrijf. Persoon, vis, lengte en het tijdstip. Gemakkelijk om alles terug te kunnen lezen. Enorm fijn ook voor het schrijven van dit verslag. De lengtematen en volgorde vergeet je soms nogal eens, ik in ieder geval. Maar goed, wederom een veertiger dus, genieten! Ikzelf heb nog geen tikje gehad, maar dat komt wel. We vissen allen hetzelfde. De één wat sneller en driftiger, de ander wat secuurder en subtieler. Het komt er in ieder geval allemaal op neer dat de shad talud-op wordt gebracht en dat deze naar diepere gronden gevist wordt. Nu je dat leest kijk je misschien raar op. Het maakt wel degelijk uit of er driftiger gevist wordt op niet. Soms lijkt het allemaal voor zich te spreken. Shadje in het water en binnenvissen maar. Als je gemotiveerd bent ga je vaak bezig op je eigen manier en kijk je niet gelijk naar de ander. Zo ook iedereen in deze boot. Alle drie doen we weer iets anders en soms kan één bepaalde manier echt de doorslag geven, ook al vis je met hetzelfde materiaal. Het zit ook in je armen en timing. Waar ik naar toe wil met dit verhaal: ik deed iets wat minder in de smaak viel vandaag ... Hieronder een sfeerplaatje en mijn kunstaasdoosje gevuld met leuk nieuw spul!

Sfeertje

Nieuwe producten op de markt vragen om aandacht

Nieuwe shadjes van Fox zie je hier boven. De "Ranger" met schoepstaart en de "Smelti" met een v-staartje. Ik ken ze al eventjes van de ontwikkelingsperiode binnen Fox. Mooie shads die ook nog eens erg duurzaam zijn, ze kunnen een goed snoekbaarstandje hebben en zijn niet gelijk doorzeefd met gaten en scheuren. Ook de loodkopjes zijn nieuw. Deze had ik nog niet eerder in handen gehad. Hammer Heads in diverse gewichten voorzien van mooie holografische oogjes aan weerzijden en een schitterende haak. Lekker dun, stevig en vlijmscherp natuurlijk! Ik ben benieuwd wat de rest van vissend Nederland er van vindt, ik ben er enorm over te spreken in ieder geval! Wat de shads vandaag nog op gaan leveren ga ik nu vertellen.
Het is bijna tien uur nu en we zijn natuurlijk nog steeds aan het vissen. We laten de boot steeds mooi driften langs het kantje. Krijgen we tijdens een drift geen beet, dan varen we de boot gewoon weer een stuk terug, we weten dat ze er liggen en af en toe toehappen. De aanbeten vliegen ons dus niet echt om de oren. Er moet echt wel gewerkt worden voor een visje. Gelukkig krijgen we allen wel hier en daar een aanbeet. Sommige spijkerhard, maar grandioos naast de haak, dikke vette missers waar je op het moment zelve stevig van baalt dus. Het is Thijs die vervolgens weer met een hoepel in zijn handen staat. Duidelijk een baars weer en wat voor een. Een enorm hoge baars komt na een goede dril boven zetten. We weten allen gelijk dat er waarschijnlijk een nieuw persoonlijk record voor Thijs aan zit te komen. Als de baars geland wordt gaat gelijk het meetlint er langs. Slechts 47cm zien we. Ik had de baars echt op z'n minst 49cm geschat, het zal de bouw geweest zijn. Desalniettemin wel een nieuwe grootste voor Thijs. De handen worden geschud, proficiat man!
De drift gaat nog even verder, als toetje vangt hij er nog een mooie dertiger bij.

Wat een bak Thijs, klasse baars!

Op de nieuwe Smelti shad in het cappuccino kleurtje van Fox

Met 47cm weer een nieuw persoonlijk record, dikke proficiat!

Een kleinere baars greep ook zijn kans

Thijs is al volledig in zijn nopjes. Twee prachtige veertigers en een dertiger heeft hij al mogen vangen. Georges had een dertiger en ook een hele mooie veertiger. Ikzelf moest nog maar even genoegen nemen met het maken van foto's. Hoort er ook bij, je kunt niet altijd iets vangen. Mijn vis komt vandaag nog wel. De vorige keer sloeg ik als eerste de slag, vandaag is het Thijs zijn beurt.
Gaandeweg het vissen worden er natuurlijk diverse gesprekken gevoerd. Zelf kom ik hier al een paar jaar en heb dit nog nooit echt meegemaakt. Wel een keer een mooie baars, maar niet de aantallen. Wel snoekbaars, die heb ik al wel goed kunnen vangen hier. Ik vind het dan ook maf dat we die de vorige keer helemaal niet gezien hebben en vandaag misschien ook helemaal niet. We rekenen er niet echt op, maar het zou heel leuk zijn. Dat er vandaag nog eentje om de hoek zou komen kijken zou niet echt een verrassing zijn, maar toch ook weer wel. Het was Thijs die de zander mocht vangen, opnieuw op een Smelti shad, ze doen het goed vandaag! De snoekbaars is circa 60cm, echt een plaatje!

De boot drift, de shad zoekt zijn weg en Thijs doet een bakkie warme choco

Verwacht, maar toch onverwacht ... een mooie verrassing!

We zijn alweer een uurtje verder nu, elf uur. De snoekbaarsvangst vind ik wel typisch. We krijgen al even geen baars aanbeten meer en dan is het een snoekbaars die toeslaat. Het kan aan mij liggen, maar volgens mij heb ik het al wel eens eerder meegemaakt, dus dat je op sommige stekken eerst de kleinere vissen wegvangst, in dit geval de baarzen en dat daarna de snoekbaarzen op gang komen. Hoe dan ook, het bleef bij deze ene snoekbaars, mijn waarneming gaat vast niet op, maar misschien ook wel. Blijft leuk dat vissen! We kiezen ervoor om een stuk verderop te gaan kijken, Thijs pakt het stuur even over van Georges.

Thijs aan het roer

De boot zet snel koers naar de volgende stek die we in gedachten hebben. Ik steek mijn neus in de wind en realiseer me dat de middag nadert. Het kriebelt toch wel een beetje veel nu, al die mooie baarzen en zelf heb ik nog niks kunnen vangen. Volhouden jongen! Je gaat instinctief zoeken naar een oorzaak, ik weet het echt niet. Op een gegeven moment is het zelfs zo erg dat ik het op de loodkopjes ga steken. Het gewicht is hetzelfde als dat van de andere mannen, het ligt misschien aan de vorm, de kleur misschien. Waanzin, toch probeer ik een andere loodkop uit. Weg met die nieuwe Fox loodkop en ik grijp gewoon naar een simpele erie. Alsof er nu gelijk een engeltje op mijn schouder zit krijg ik vrijwel meteen die aanbeet. Zware stompen, een goed gevecht. Het is me gelijk duidelijk dat we hier weer te maken hebben met een echte baarsgigant! Als de baars in zicht komt denken we gelijk aan de magische grens. Deze gaat er misschien wel over heen, misschien ook niet. Het blijft spannend tot het laatste moment, de baars moet eerst nog aan boord komen natuurlijk. Thijs weet de baars zonder problemen te landen. Gelijk gaat het meetlint er langs. Ik kijk naar de getalletjes en zie dat ze voorbij de 49cm gaat, maat net niet voorbij de 50cm. Eerlijk is eerlijk, geen halve meter, maar met 49,5 echt één van de grootste baarzen die ik ooit heb mogen zien, wat een schitterende vis!

Na lang ploeteren mag ook ik mijn eerste vangen op de Smelti

Net geen halve meter!

De kneiterbaars mag weer zwemmen

Je kunt je nu wel voorstellen dat ik gelijk terug kom op de loodkop. Van binnen weet ik dat het hoogstwaarschijnlijk niks uit gemaakt heeft, maar toch gelijk die eerste baarsvangst na de wissel. Dit vraagt weer om een actie wat ik niet laten kon. De simpele erie gaat weer terug in mijn kunstaasdoos en ik grijp opnieuw naar de hammer loodkop van Fox. Vissen, vissen, heel veel gooien en meters maken met de boot. Talud op, talud af, stroom af en weer terug varen. We zijn goed bezig, maar een aanbeet blijft weer even uit. Het is ongeveer half twaalf als ik mijn tweede baars mag vangen. Opnieuw op de Smelti shad en wel met een nieuw loodkopje. Hartstikke mooi, het kon er ook bijna niet aan liggen. Het is weer een mooie veertiger, kleiner dan de vorige, maar wat een schoonheid weer. Keihard knokken, hengel krom, ik mag weer lachen!

Het lag niet aan het loodkopje

Tevreden!

Ondertussen zijn we alweer een goed stuk verderop. Leuk dat we over een heel lang stuk vissen hebben kunnen vangen. De vorige keer hebben we enkel op één stuk succes gehad. Verschil is wel dat we ons toen ook daadwerkelijk maar op één stuk geconcentreerd hebben. Vandaag bekijken we het een stuk ruimer. Als we weer een eind verderop zijn zien we een mooie stroomnaad, een bocht en weer heel veel stenen. Thijs is de eerste die er hier eentje mag vangen. Weer een bak van een baars met prachtige herfstkleuren. Met 46cm een evenaring van zijn oude persoonlijk record. Als ik het notitieboekje er weer bij pak zie ik dat het de negende vis is van de dag. Eén uur nu, nog een kleine 4 uur de tijd om dit aantal nog aan te vullen. Niet heel veel later volgt de tiende vis. Opnieuw voor Thijs, een puntgave dertiger!

Mooie volle baars

De 46cm lange baars haar vrijheid nabij

Puntgave vis

Ook de dertigers bieden veel sport in het stromende water

Het is Thijs zijn dag vandaag. Op één of andere manier weet hij de grote baarzen echt gemakkelijker te strikken dan Georges of ikzelf. We vragen ons echt af waarom dat zo is, wat doet hij goed wat wij blijkbaar verkeerd zijn. Of is het gewoon domme pech of mazzel voor Thijs? Ik ga er nu eens goed op letten! Binnen zeer korte tijd is het wederom Thijs die met een kromme hengel in zij handen staan mag. De aanbeet bestaat uit een keiharde dreun. Net zoals bijna alle andere gevangen baarzen knokt hij steven door. De lichte hengel wordt weer goed getest op zijn vermogen, een mooie hoepel. Als de baars boven komt beoordelen we gelijk de omvang. Wat een kneiter weer. Voor de tweede keer vandaag maken we het gedachtesprongetje naar die magische grens van 50cm. Als de baars binnenboort is zien we gelijk al wel dat hij niet zo groot is, maar zeker wel in de buurt gaat komen van Thijs zijn huidige record. Hij is dan ook precies zo groot als zijn grootste baars die hij eerder deze dag gevangen had, 47cm dus. Een prachtige evenaring, klasse man!

De evenaring is onderweg

Een uit de kluiten gewassen monsterbaars, opnieuw 47cm voor d'n Thijs!

Wat een gigant weer, eigenlijk te gek voor woorden. Zoveel grote baarzen tijdens een visdag. Normaal gesproken zijn we blij met één of twee van deze grote baarzen, maar vandaag zijn we alweer goed op weg naar een evenaring van de vorige visdag. Toen hadden we met zijn drieën in totaal 10 veertigers, momenteel hebben we er alweer 7. Opnieuw vissen van richting de 50cm, echt weer een geweldige vis ervaring. De dag gaat nog verder, misschien wel met meer resultaat, want ik heb eindelijk bewust gezien wat Thijs nou precies anders doet.

Bootje varen

De motor wordt weer gestart en de boot wordt naar het talud gestuurd. De lijnen worden weer uitgegooid en ditmaal eens driftiger binnen gevist. Zelf tik ik m'n shad altijd op met de hengeltop omhoog, een automatisme. Thijs doet het meestal anders, hij wijst met zijn hengel naar beneden en tikt de shad met een neerwaartse beweging op. Je kunt je eigen wel voorstellen dat de shad onder water zo een hele andere beweging maakt, misschien wel de sleutel tot het grotere succes wat hij vandaag heeft. We gaan het eens proberen. Thijs vangt nog een baars, 34cm, zijn achtste vis van de dag. Georges en ik blijven ruim achter, maar vermaken ons wel.
De Smelti shad van Fox is inmiddels vervangen voor een Slug-Go. Bruin wit kleurtje, Arkansas Shiner van Lunker City geloof ik. Echt een topper die altijd wel weet te scoren. Thijs viste met dezelfde kleur nu, echter in Fin-S uitvoering. Ik krijg tot twee keer toe een mooie aanbeet. Echt spijkerhard, aanbeten waar je gewoon kippenvel van krijgt! Na de tweede aanbeet krijg ik zelfs alleen een loodkop terug, weg shad. Ik krab toch wel even achter m'n oren nu, wat moet dat geweest zijn? We zullen er nooit achter komen, want de rover laat niks meer van zich horen. Een eindje verderop krijg ik de herkansing. Opnieuw een harde aanbeet en ditmaal wel een tegenstribbelend gewicht aan de andere kant van de lijn. De kleinste veertiger van de dag mag ik op mijn conto schrijven. Met 42cm weer een gestekelde rover van formaat. Gevangen met de neerwaartse beweging, who knows!

De kleinste veertiger van de dag op de Slug-Go

Verwend nest!

Het is nu half drie alweer en mogen waarnemen dat de stroming er bijna volledig uit is. Het is onder water daarom ook gelijk een stuk rustiger. Het lijkt er wel op alsof de baarzen hun bek gelijk sluiten als de stroming er uit gaat. We varen naar verschillende stekken waar we succes hebben gehad vandaag. Nergens valt er meer iets te halen. Enkel veel vastzitten, zoals de hele dag eigenlijk. Er zijn echt flink wat shads weer ten onder gegaan. Een onderdeel van de visdag, eigenlijk niet echt iets waar we nog van opkijken. Risico van het vak zullen we maar zeggen. Spijtig dat de stroming er uit is gegaan. Graag zag ik dat kapitein Georges ook nog een kneiter mocht trotseren. Hij ving 's morgens de eerste en iets later nog eentje, maar over de hele dag gezien was het maar weinig voor hem. Hij verweet het hemzelf, veel missers en geklooi met de reel. Hij moet er veel meer mee vissen zegt hij, dan komt het allemaal goed.

De dag wordt met een mooi zonnetje afgesloten. De baarzen houden hun bek helaas dicht nu, maar wat een topdag weer!

Het weer is in de avond in ieder geval echt heerlijk, beter kan bijna niet. De temperatuur blijft zo rond de tien graden hangen denk ik. De kleding die we aanhebben voldoet prima, niet te warm en ook niet te koud. Heerlijke periode van het jaar nu. Jammer dat de beet er uit is gevallen, maar wat mogen we weer terug kijken op een geweldige visdag. Jammer dat de vangsten niet altijd even eerlijk verdeeld kunnen zijn, maar het hoort er bij. Thijs was vandaag heer en meester, Georges de pechvogel en ik had geduld nodig voor die topvis! De volgende keer gaat waarschijnlijk een maandje later zijn, ik voorzie wat drukte. Misschien tijd voor wat sessies korter bij huis. Eind November staat er nog wel een dag ingepland met Bard en Gerben Mul. Net als de voorgaande twee jaren willen we dan weer vissen op de heftigste rivier van Nederland, de Waal!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven