Vrijdag 17 oktober

Een dol uurtje

Het is alweer even geleden dat ik samen met Georges de Bruycker ben gaan vissen. Als ik zo terug kijk naar vorig jaar zie ik een handje vol verslagen uit deze periode van het jaar. Samen met Georges heb ik toen veel mooie baarzen kunnen vangen. Ook andere dagen vanuit de bellyboat brachten vaak één of meerdere vette baarzen op. Allen op groot water. Het blijft me charmeren, dat grote water. Het heeft iets mystieks, iets onverwachts. Al een paar weken lang zoeken Georges en ik een datum om weer af te spreken. In tegenstelling tot vorig jaar heb ik het nu veel drukker met school. De herfstvakantie biedt nu perspectief, de vrijdag moet het gaan gebeuren. Er is nog een plekje vrij in de boot. Thijs de Groote schuift aan. Dikke prima, want ook met hem heb ik al in geen tijden meer gevist. Ik heb er weer vanouds zin in!

's Morgens in alle vroegte zitten Thijs en ik op de weg richting het grote water. Ietwat groggy zit ik achter het stuur. Alwetend dat we vandaag op groot water gingen vissen heb ik niet heel vast geslapen. De grote baarzen zwemmen dan voorbij in mijn dromen. Ik zal het altijd spannend blijven vinden.
Als we arriveren op de afgesproken plek moeten we nog heel even wachten op Georges. Daarna zetten we samen koers naar de trailerhelling. De spullen worden gereed gemaakt, de boot gaat het water in, de trailer krijgt een plaatsje op de parking, nog even een plasje, sleutel om en daar gaan we. Gassen maar, de visdag kan beginnen!
Het is nog donker als we wegvaren uit de haven. We proberen de lichten even uit die op de boot zitten. Er staat een kruising met een vaarroute voor de boeg, dus het is wel handig als ze ons kunnen zien, mocht er al binnenvaart actief zijn. De zon komt uiteindelijk echt super snel op, de verlichting was dus geen noodzaak meer. Thijs en Georges hebben eerder dit seizoen al samen gevist. Enkele malen inmiddels op hetzelfde water. Het moge duidelijk zijn dat ze een keer succes hebben gehad op de plek waar we het eerst naar toe voeren. Vol vertrouwen beginnen ze te vissen. Ik schiet een plaatje en volg.

Sunrise

De golven spelen met de boot en tegelijkertijd met mijn maag. Lang geleden dat ik op zulk groot water heb gevist. Er stond geen hele harde wind, maar toch waren de golven niet echt om van te genieten. Vandaag moesten we het ook zonder elektromotor doen, samen met de stroom die op het water zat, was het maar moeilijk om echt goed de boot in bedwang te houden. Al snel besluiten we om een stuk op te schuiven. Iets ondieper en meer naar de kant toe. Ook hier hebben Thijs en Georges al eerder hun slag geslagen. Ik ken de stek ook wel. Lekker veel gruis op de bodem. Buitenbocht, veel stenen en oneffenheden, prima baarsplekken. Vandaag waren ze alleen nog niet wakker. Jammer, maar weinig aan te veranderen. Snel weer verder.

Met zo'n uitzicht hoef je niet altijd iets te vangen

Verderop hebben ze misschien wel trek!?

Omdat de golven spelbreker waren op de grote slok voeren we in een arm van het water waarop we ons bevonden. Hier heeft de wind minder vat op het water, de golven waren een stuk hanteerbaarder. Er stond een goede stroom op het water. Meestal wel goed voor de visserij, de rovers kunnen toch wel eens scherp liggen vandaag. We vissen met shads nu. Zowel verticaal als werpend. Echt verticale lijnen hebben we niet, de stroom neemt ons hard mee. Zo kunnen we prima hele mooie stukken talud afvissen. Los van de vastlopers krijgen we het eerste uur geen enkele aanbeet. Teleurstellend, het ziet er allemaal zo mooi uit. Als je het mij vraagt vergelijkbaar met voorgaand jaar. Natuurlijk mag dit geen vangstgarantie bieden voor volgende jaren, maar automatisch pin je jezelf er toch een beetje op vast. Die baarzen komen wel vandaag. Hopelijk 's morgens nog, want ik heb helaas niet de hele dag de tijd. Thijs en Georges maken de dag vol samen, maar ikzelf moet iets na het middaguur weer terug naar huis voor een afspraak. Foto's maken bij de familie voor een feest, super dat ze mij daarvoor gevraagd hebben!

We zijn alweer ruim een paar kilometer stroomafwaarts. Geen tikje, geen stootje. We denken na over een stek en varen vervolgens rap naar een klein haventje. Een kademuur hier en ook een zijarm die naar een pompgemaal leid. Een onderbreking, vaak een hotspot. Bij de eerste drift is het gelijk Thijs die vis heeft. Een baars, al werpend gestrikt. Spijtig genoeg viel deze tijdens de dril van de haak. Het was geen grote jongen, maar zonder meer een welkome eerste vangst geweest. Bij de volgende drift krijgen we allen weer beet. Het is Georges die de eerste levensechte baars van de dag vangen mag. Chapeaux!

De eerste van de dag, een mooie dertig plusser

Het moge duidelijk zijn dat het vertrouwen er nu weer goed in zit. Een paar aanbeten en een mooie baars gevangen. Hier is leven te bekennen en ze zijn te vangen. De standaard gedachte is toch gelijk dat baars een scholenvis is. Hapt er één, dan slaan er vaak nog meerdere toe. Op deze stek blijft het helaas stil. De groep is vast verstoord. We doen nog een paar driften, maar deze zijn allen hopeloos. Als de wind komt opzetten en de stroom er nog harder in gaat komen we er weer achter hoe handig een elektromotor wel niet is. Vandaag helaas geen elektro, roeien met de riemen die we hebben dus. Even twijfelen wat we nu gaan doen. Heel veel lijkt het driften niet op te leveren. Misschien zijn het de shads wel die het minder doen. Misschien willen ze ander plastic of misschien wel metaal. We hadden al wel even gesleept met pluggen en Thijs had heel even met een lepeltje gegooid. We kiezen ervoor om terug richting het grote water te gaan. Misschien dat we elders terecht kunnen. Er zijn vast nog wel plekken uit de wind dachten we. De sleutel gaat weer om en de boot vliegt vervolgens over het water. Schitterende snelle boot Georges, verwennerij dat vissen met zo'n Lund!

Als we over het water heen blazen bedenk ik ineens dat we nog wel een andere stek kunnen proberen met de shad. De stroom zit nu goed en de wind kan ook wel eens meevallen. Ik wijs een kantje aan waar een mooi talud ligt en waar we ook achter de bomen zitten. Georges gooit de boot op het talud, zet de motor weer af en de drift kan beginnen. Een harde stroom en grillige bodem hier met driehoeksmosseltjes. Niet echt lekker voor je lijn als je vast komt te zitten, snel vissen dus! Onverwacht krijg ik al heel snel een aanbeet. Dé perfecte aanbeet als je het mij vraagt! Een beuk van jewelste en gelijk die stevige stompen onder je hengeltop. De kenmerk van een heuse veertiger baars. De Pezon & Michell Specialist Jig waar ik mee vis buigt flink door, schitterende hengel, ik voel alles! Het kraakheldere water zorgt ervoor dat we de baars al snel te zien krijgen, wat een geweldige kleuren! Het landen van de vis verloopt soepel, even wat analoge en digitale platen. Thijs handelt snel, maar zorgvuldig. Wat een schitterende foto's rollen er toch weer uit, bedankt maat. Het meetlint laat ons zien dat ie precies 45cm is, wat een bakbeest!

Prachtig oorlogskleed

Topvangst

Totaal onverwacht gelijk die veertiger waar we op aan het azen waren. Een nieuwe stek en meteen bij de eerste drift die vis. Dat gaan we snel nog eens proberen. Ik vertel Georges dat hetzelfde talud zeker nog een paar kilometer zo blijft. Iets steiler misschien, maar het zou zeker interessant kunnen zijn als we de boot een stuk verder op de stroom gooien. Op dit moment gebeurt er iets asociaals en iets wat ikzelf niet had durven denken. Binnen een kleine tien minuten tijd passeren er twee bakbeesten de revue. Thijs staat op de kop van de boot, Georges achterin en voor mij blijft dan het midden over. We liggen vrij kort tegen de kant. Gezien we hier het beste talud-af kunnen vissen zijn het dus geen verre worpen die we doen. Een korte lijn en dan die aanbeet krijgen. Eén woord: adrenaline! Vrijwel meteen krijg ik weer een aanbeet. Hetzelfde Fin-sje waar ik de eerste baars mee ving is weer de klos. Zware stompen en run. Duidelijk weer een vette baars. Hij blijft langer weg, het moet een nog grotere zijn. Stiekem hoop ik altijd weer op die vijftiger. Als de baars te zien is in het heldere water roep ik het in gedachten. Misschien is dit er één, zo groot! Water vergroot natuurlijk altijd wel een beetje, maar wat een bakbeest weer. Ik kijk mijn ogen uit. Als de baars zich over heeft gegeven rijk ik mijn duim naar de bek. Altijd weer de standaard angst dat de vis losschiet of dat er een haak in je handen blijft hangen. Nergens voor nodig, hij zit goed gehaakt. Thijs doet weer waar hij goed in is. Er volgen weer een paar wereldplaten, ik geniet met volle teugen als ik ze terug zie op het schermpje.

Van de Fin-S was weinig meer over

Wat een schitterende kleuren weer

Bakbeest!

Als het meetlint er langs gaat zien we dat hij 49cm is, wat een geweldige lengte. Net geen vijftig centimeter, maar dat deert de pret verre van. Thijs en Georges willen snel weer verder vissen en ik natuurlijk ook. Wat een baarzen, hier moeten er nog meer van liggen. Door het drillen van de vis en het maken van de foto's zijn we weer een heel stuk afgedreven. Georges geeft weer gas en opnieuw gaat de boot verderop het talud op. Alsof de solo nog niet mooi geweest was kreeg ik opnieuw een aanbeet. Belachelijk, Thijs en Georges doen precies hetzelfde, maar de baarzen knallen er bij mij op. Heel even voel ik me ongemakkelijk, die mannen werken net zo hard voor die grote baars. Snel haal ik mijn concentratie er weer bij en dril de vis zorgvuldig uit. Hij zit weer mooi gehaakt, vol over de shad heen, een kleine Culprit nu. Thijs grijpt meteen de eerste kans en land de vis. Wederom een bak van een baars, opnieuw goed op weg naar die vijftig centimeter!

Hebbes!

Koning te rijk

In het zonnetje gezet

Opnieuw gaat het meetlint er langs. Wederom een kneiter van 49cm, wat een feest. Echt belachelijk kort achter mekaar allemaal. De mannen komen nauwelijks toe aan vissen. Enorme vreugde vloeit door mijn lichaam nu. Het is alweer even geleden dat ik dergelijke grote baarzen in dit tempo en aantallen heb kunnen vangen. Voor mij is het nu al een regelrechte topdag, al gaat het maar om dat kleine uurtje wat er net voorbij is gegaan. Om het allemaal nog mooier te maken voor mij vang ik nog een mooie dertiger en even later knalt er nog een baars op van 46cm. Een lange vis vooral, met weer een schitterend kleurenpatroon. Ongekend mooi!

Nummer vier, mooier kan het bijna niet meer worden

En weer terug ...

Er is nu net een uur voorbij gegaan op deze stek, gekkenhuis! Ik kan mij goed voorstellen dat Thijs en Georges nu toch ook wel dachten wat er nou verkeerd gedaan werd omdat zij nog niks gevangen hadden op de stek. Zelf geloof ik wel in geluk en pech tijdens het vissen. Soms wil het gewoon helemaal niet lukken, zeker als de ander wel vangt is dat enorm frustrerend. Gelukkig voor hen bleek het allemaal geen pech te zijn. De rollen werden omgedraaid, nu zijn zij aan de beurt. Georges had al een paar beten gemist, waarschijnlijk ook van dikke baarzen. Ze liggen er! En wel in grote aantallen. Als we de boot opnieuw weer langs het kantje gooien is het raak voor hem. Een hele mooie baars, opnieuw een bakbeest van de bovenste plank. De camera wordt erbij gepakt, de vis wordt geland, opgemeten en weer netjes terug gezet na een paar plaatjes. Alsof deze baars Thijs volledig activeerde was het bij de volgende drift de beurt aan hem om de kneiter te vangen. Werpend met de shad, net als alle andere gevangen baarzen. Super om zo'n harde aanbeet te zien vanaf een afstandje. Hij viste met de 3.00mtr Special Shad van Fox, net als Georges overigens. Tik, tik, tik en wham! Hengel krom, flink stompen, ook Thijs heeft nu die veertiger te pakken. Gelukkig voor iedereen een mooie baars nu, dat maakt mij ook weer gelukkiger. Beide baarzen waren 46cm, de tweede baars voor Georges en de eerste voor Thijs. In totaal al zes veertigers nu, allemaal vissen van topformaat!

Ook een dikke veertiger voor Georges

Hard!

Ook Thijs in volle glorie met een prachtbaars

Georges houdt regelmatig de site bij en deelt dan ook graag ideeën met ons. Onlangs schreef Bard een artikel over de Sandeeltjes van Storm. Een lange slanke slugs die zagertjes, aaltjes of andere langwerpige organismen imiteerd. Een lovend artikel, zelf mag ik ook erg graag met deze aasjes vissen. Los van een mooi aasje voor baars is het natuurlijk ook een prima verleider voor snoekbaars. Op de steunhengel heb ik er al goed mee gescoord. Vorig jaar ving ik er ook een mooie bot mee, toevallig ook bij Georges in de boot. Hoe dan ook, hij raakte natuurlijk geïnspireerd en schafte de aasjes ook aan. Nu hangt hij aan zijn hengel. Een gevaarlijk goede keuze blijkt! Hij is de enige die nu nog beet weet te krijgen en dan ook zijn vissen vangt. Grote veertigers blijven uit, maar het zijn er wel drie die nog voorbij komen. 42, 41 en 40cm. Stuk voor stuk schitterende baarzen die we twee uur geleden nooit verwacht hadden.

Lekker tegenstribbelen

Georges content!

Op de Sandeel van Storm

Ik vind het de mooiste vis die we vangen mogen in ons Nederland

Ongelofelijk hoe het soms kan lopen. Van het één op het andere moment beland je op een talud waar de grote baarzen zich ophouden. Vaak weet je het wel, dat ze er zitten, maar vangen valt zo nu en dan zwaar tegen. Ik kan me niet heugen dat ik op dit water hier dergelijke aantallen baarzen heb kunnen vangen met vismaten. Snoekbaars heb ik er al wel goed kunnen vangen, niet groot overigens. En grote baarzen kwamen altijd wel voorbij, maar in de vorm van één of twee vissen. Niks te klagen natuurlijk, maar je droomt toch altijd van die aantallen. Vandaag was het weer zo ver, we hebben kunnen genieten van een prachtige serie monsterbaarzen. Goud waard! Ik schrijf nu alsof de dag er op zit. Voor mij is het helaas gedaan nu. Ik moet naar huis. We eten nog even een broodje, Thijs trakteerde.

Lekker man!

Op de terugweg naar de haven staat er ons nog een leuke oversteek te wachten. De golven zijn nog steeds niet geminderd, ondanks dat we dachten dat de wind wat was gaan liggen. Als we even een jaar terug kijken viste ik samen met Georges uit zijn vorige bootje, de Blu & Blu. Gelukkig beschikt hij nu over een grotere schuit, want de golven waren echt hoog. Volle vaart konden we niet varen, dat zou onverantwoord zijn en overigens ook niet goed voor de aluminium schuit. Het zijn toch duizenden euro's waar je over praat, zuinig zijn met je boot dus! Eenmaal overgestoken waren we blij dat er jassen en regenkleding aan boord was. Wat een watergeweld. Zonder kajuit wordt je gewoon altijd nat door opspattend water. Gelukkig is het nog niet heel erg koud, toch voelen de handen al erg fris aan. In de haven zien we dat een andere visser het ook gaat proberen. Hij wijst naar een plek vol in de wind, een bekende plek en daar moest het dan ook gaan gebeuren voor hem. Een topstek, maar het weer was ons te heftig. Overigens zonder elektromotor ook niet echt bevisbaar, of je moet voor anker gaan. Ik hoor dat Thijs en Georges het toch graag nog even gaan proberen daar. Ik zou later horen hoe het allemaal af zou lopen. Ik werd op de kant gezet met al mijn spullen en kon mijn koers vervolgens zetten naar het thuisfront.
Uit latere berichten kon ik opmaken dat Thijs en Georges nog één dikke baars hebben kunnen bijvangen. Het grote water was toch echt te wild, dus begaven ze zich weer naar de gerenommeerde stek. Geen idee tot hoe laat ze nog precies gevist hadden, Thijs had in ieder geval nog wel deze hele mooie veertiger, 44cm uit mijn hoofd.

De afsluiter voor Thijs, de 10de veertiger van de dag!

Het was echt een meer dan geslaagde dag vissen. Ondanks dat de vangsten niet verdeeld waren over de dag mogen we spreken van een topdag, zo kijk ik er in ieder geval op terug. Wat een baarzen hebben we gezien, echte verwennerij als baarsliefhebber. Op mijn thuiswater heb ik al die jaren bij mekaar nog geen 10 veertigers kunnen vangen. Vandaag hebben we dat met zijn allen in één sessie gedaan, wat een geluk dat we op dit water kunnen vissen. Het najaar is nog maar net begonnen, mijn favoriete periode om de grote baarzen te vangen. Ik hoop jullie weer snel te kunnen berichten over dergelijke vangsten. Tot de volgende keer!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven