Woensdag 15 oktober
Zoute baarzen (2)
"Háa die Chris, hoe is het nou? .... Hartstikke mooi dat het goed gaat, hier ook alles toppie! .... Hée, moet je horen. Ik heb volgende week herfstvakantie en volgens mij moet ik verplicht nog een keer langskomen voor een nieuw zeebaarsavontuur .... Ja, het zit zo. Ik heb de vorige keer volgens mij een tas met regenkleding laten staan in je auto. Ik heb ze nodig nu, maar ik kan ze hier thuis niet vinden, vandaar dat ik aan jou dacht .... Nee, helemaal geen straf om nog een keer te gaan zeebaarzen, haha .... Woensdag? .... Doen we, tot dan!"
En zo kwam weer een nieuwe afspraak met Chris Bogers tot stand. Eind vorige maand sprak ik voor de eerste keer af met de mannen van Zeebaarsshop.nl. Voor het eerst heb ik toen gericht met kunstaas een mooie zeebaars kunnen vangen. Een veel grotere is toen aan mij ontsnapt, hier kom ik natuurlijk graag voor terug. Evenals voor de gezelligheid van die dag. Heerlijk om lekker met leeftijdgenoten de hobby te delen! Vandaag zou ik alleen met Chris gaan vissen. Roland had dingen te doen en kon er dus helaas niet bij zijn. De volgende keer beter!
In tegenstelling tot de vorige afspraak begon de dag vandaag in het donker. Chris wilde graag de vroege uurtjes benutten op stekken waar hij al even niet meer geweest was. Misschien zou dit voor een verrassing kunnen zorgen, maar misschien ook niet. Hoe dan ook, de eerste stek was voor mij weer een vernieuwing. Een plek waar ik nog niet bekend mee was en de visserij evenmin.
Een vroege start!
Het was nog goed donker toen we aankwamen op de eerste stek. Was het niet omdat de zon gewoon nog niet op was, dan wel het dichte grijze wolkendek dat de zonnestralen tegenhield. Wat een takkeweer was het. Onderweg was het aardig droog, maar toen Chris mij oppikte op de afgesproken plek, kwam het met bakken uit de lucht vallen. Gelukkig nam de regenval wat af en konden we aardig droog de dag beginnen langs de kustlijn van ons landje. Een stek met veel stenen en enorme golfslag. Indrukwekkend vond ik het op de eerste plaats, een visje vangen zou het nog mooier maken. Chris vertelde dat ze wel eens een heel eind uit de kant zouden kunnen liggen. De aaskeuze was daarom ook een flinke pilker met daarachter een twister. Gooien maar!
De Fox Lure & Shad 2.70, Shimano Stradic 4000, een gevlochten 10/00 PowerPro lijn,
halve meter transparante Amnesia voorslag en de pilker met twister als materiaal
De stek waar we stonden was langgestrekt. Chris zijn plan was dan ook om gewoon wat plekjes aan te doen en dan zagen we wel of we wat tegenkwamen. Als er vis zou liggen, zou die aanbeet snel moeten komen. Deze kwam niet, dus schoven we steeds best snel door. Af en toe wat regenbuitjes of wat spetters van de brekende golven op de stenen. Van zeebaars was er weinig spoor te bekennen. Wel kwamen we op een gegeven moment iets anders tegen. In de verte zagen we een kopje boven water komen. Grijsbruin, dat moet een zeehond zijn! Als deze dichterbij komt zijn we zeker, het is er eentje. Tegenwoordig zie je ze steeds vaker langs de kust, ze zullen het naar hun zin hebben. Of het een succesvollere visser was dan ons vandaag weten we natuurlijk niet. Wel zagen we dat hij met behoorlijke snelheden zich verplaatste. Vast op zoek, op zoek naar het geen wat wij ook zoeken, maar niet konden vinden. We zetten na een goed anderhalf uur een punt achter de pilker met twister en stappen over op de plug. Het is licht nu, op naar een andere stek.
We rijden weer een stukje verder, eten wat en kletsen wat. Een nieuwe stek, weer nieuwe kansen! Om bij het water te komen moeten we eerst een stijl talud trotseren. Chris daalt vakkundig en ervaren af, een klein slippertje wordt gecorrigeerd door een handig sprongetje. Even later staat hij te gooien. Ik ben nog wat aan het prutsen met mijn materiaal en zie tegelijkertijd een stuk verderop een plek waar het wat minder glad moet zijn.
De stenen van het zilte nat
De afdaling verloopt vlekkeloos. Ik kies positie en begin ook met gooien. Afgelopen week heb ik nog een berg nieuwe pluggen gekocht, speciaal voor het vissen op de zeebaars. Vandaag ben ik dus mooi in de gelegenheid om deze uit te proberen. De pluggen lopen schitterend! Illex materiaal, Storm, Lucky Craft, maar ook gewoon simpel kunstaas van F4E, zit prima spul tussen! Helaas hadden we deze morgen nog niet het geluk, ook deze stek blijft vangstloos. Wel zien we de zeehond nog even. Als ik mijn camera tevoorschijn haal is hij alweer vertrokken. Er komt vast nog een kans. Chris had toch meer verwacht van de stekken en was een beetje teleurgesteld. Het is al laat in het seizoen natuurlijk, de nachten zijn alweer goed koud geweest, dus misschien zijn de zeebaarzen gewoon alweer naar elders vertrokken. We richten ons nu op een ander gebied. We reden naar de stek waar ik de vorige keer totaal niet uit de voeten kwam. Het vissen met shads. De jongens vingen beide mooi drie vissen en ik helemaal niks. Zes tegen een dikke nul. Zielig? Helemaal niet! Ik dacht met mijn ervaring op het zoete wel even een zeebaarsje te gaan vangen. Nou, mooi niet! Het viel echt tegen. Stromend water, heel hard stromend water en een bodem vol met stenen en schelpdieren, ik had de visserij toen echt nog niet onder de knie. Misschien dat ik er vandaag meer van maken kan.
Ik had nu kleiner kunstaas mee dan de vorige keer. Let op de witte twister!
De wind staat vandaag hoe dan ook lastiger dan de vorige keer. Chris kiest er dan ook voor om de stek vanaf de andere kant te benaderen. De wind staat nu enigszins in de rug, wat het vissen ene stuk gemakkelijker zal maken. Gelijk bij de eerste worp krijg ik al een mooie beet. Mis, maar toch, dat beloofd nog wat! Hierna is het een hele tijd stil. Stiekem zit ik een beetje te wachten op de hengel van Chris die dubbel klapt. Ik was geconcentreerd bezig met mijn eigen hengel, maar ondertussen zit je toch altijd wel een beetje naar je vismaat te kijken. Hoe doet hij het, waar vist hij mee, wel of geen aanbeten. Vooralsnog bleef het lang stil. Ineens komt hij naar me toe. "Kom, laten we krabben gaan vangen!" Nadere uitleg volgde hierna, maar mijn eerste reactie was natuurlijk:: "Huh?!"
Het resultaat
Vismaat Roland ving van de week ook maar weinig op kunstaas. Hij zette toen experimenteel een krab op een loodkopje en liet deze vervolgens over de bodem kletteren. Hij had hier succes mee, dus voor Chris en mij genoeg aanleiding om het toch ook maar eens gaan te proberen. Binnen een mum van tijd hadden we een stel krabbetjes gevonden, ongeveer net zo groot als een bierdop. Wie weet! Binnen een paar keer gooien was de krab er al af en ook liepen we erg snel vast. Geen aanbeten, geen succes. Het lijkt er op dat het ook hier erg taai gaat worden vandaag. We pakken weer terug naar het kunstaas en gooien weer een eind raak. Uit het niets krijg ik ineens een dreun op de hengel. In gedachten was ik al naar een andere stek gereden, maar dan eindelijk die lang verwachte dreun met een vangst als resultaat. Het was geen grote hele zeebaars, maar het is er eentje. Goed dik en naar mijn idee gewoon een vis in topconditie. Eten genoeg hier. Ook Chris is blij en schiet vrolijk een plaatje. Voor mij is de overwinning groot. Het geen wat de vorige keer niet lukte is nu wel gelukt, yes! "Het kan dus wel vandaag!", zegt Chris. Doorgaans duurt het niet zo lang voordat er vis gevangen wordt op deze stek volgens mij, maar vandaag hadden we echt flink wat geduld nodig. Niet veel later volgde er een tweede soortgenoot. Stukken kleiner wel, maar wat een genot. Zeebaars werpend op de shad!
Vandaag mijn eerste zeebaars op zacht kunstaas!
Het kleinere neefje
Ook zeebaars catch & release!
We vissen nog een tijdje verder. Ook Chris weet aanbeten te krijgen nu. Eén keer een harde, maar die miste. Chris baalt, ook omdat de rest gewoon veel te voorzichtig is. Ze hebben geen grootse honger, of het is kleine zeebaars. Of andere vis, dat kan natuurlijk ook nog. Hoe dan ook, het viel allemaal niet mee om er nog eentje bij te vangen. Op een gegeven moment ging de stroom er ook uit. Het tij keert weer. Het zag er toen helemaal naar uit dat het hier verder niks meer zou worden. Jammer, maar helaas. Een groep zwanen in de verte weet zich nu gemakkelijker te verplaatsen. Ook wij gaan ons weer verplaatsen. Op naar de plek waar het voor mij de vorige keer allemaal gebeurde. Chris hoopte op een herhaling en dan wel zonder het verspelen van de grote zeebaars die mij ontglipte.
Altijd mooi, die zwanen ...
Het weer begint inmiddels aardig tegen te stribbelen. Regen en nog eens regen. Ook de wind neemt toe, jammer. Gelukkig staat hij op de volgende stek weer zo goed als in de rug. Het zou hier weer plugwerk worden, lekker smijten dus! Vol vertrouwen starten we op de plek waar ik de vorige keer die joekel kwijt raakte. Het zou echt schitterend zijn als één van ons hier nog zo'n bakbeest zou weten te haken en dan ook daadwerkelijk te kunnen vangen. Ondanks dat de omstandigheden zo goed als hetzelfde waren bleef die aanbeet uit. Ook op de stek die volgde en de stek daar weer na. Chris zag het niet echt zitten op deze stek. Ook op een eerdere stek waar we met pluggen aan de gang gingen was het niks. Het is gewoon al te laat in het seizoen, moeilijk om ze op bepaalde plekken nog met de plug te kunnen vangen.
Chris op jacht naar zijn eerste vandaag
We zetten er hier een punt achter en rijden terug naar de plek waar we met twisters en ander zacht plastic enkele aanbeten hebben kunnen krijgen en kunnen verzilveren. Jammer genoeg stroomde het water echt veel te hard, te hard om fatsoenlijk te kunnen vissen. Om het allemaal nog eens vervelender te maken begint het nog harder te regenen. Chris weet even niet meer waar we nu naar toe moeten gaan. Het is even stil in de auto. Hoe moeten we nu? We denken na en komen tot de conclusie dat we dan maar naar het zoete moeten rijden. Misschien valt er daar nog wel een snoekbaars of een mooie baars te vangen. Spijtig genoeg werd dit niks meer. Tegen een uur of vijf stelde ik aan Chris voor om de dag volledig te beëindigen. Ik had nog een spits voor de boeg en ook Chris zou nog druk verkeer tegemoet gaan. We namen vrede met de wat tegengevallen vangsten. Toch had ikzelf nog twee zeebaarsknapen kunnen vangen. Meer vissen dan de vorige keer zelfs en ook nog eens met de methode die voor mij de vorige keer niet geslaagd was. Voor mij een mooi lichtpuntje tijdens deze visdag. Net zoals de nieuwe vriendschap die tot stand is gekomen. Toffe en erg gezellige vissers, die mannen van Zeebaarsshop!
Het gericht vissen op zeebaars is iets wat ik al een paar jaar op mijn verlanglijstje had staan. Dit jaar heb ik voor mijzelf echt concreet het doel op papier gezet. Zodoende dat het er dan ook eindelijk van was gekomen. Twee dagen gevist op zeebaars, twee keer gezien wat het allemaal inhoud. Echt werken voor je visje, geen gemakkelijke visserij! Nuldagen zijn ook echt zeker niet uitgesloten. Wat dat betreft heb ik echt mazzel gehad met de drie zoute baarzen die ik heb kunnen vangen deze dagen. Aan de andere kant ben ik natuurlijk wel met mijn neus in de boter gevallen. Op stap met ervaren gasten, die weten de plekken en dan wil het wat sneller lukken natuurlijk. Het zeebaarsseizoen voor de kantvisser is nu waarschijnlijk wel zo goed als afgelopen. Grote kans dus dat we binnenkort weer eens afspreken, maar dan op het zoete. Dan neem ik de jongens mee de haven in. Of zij mij, want in de wintermaanden staan ze net als de meeste zoetwater baarsvissers vrolijk baarzen te vangen. Dat moet weer gezellig worden, tot de volgende keer!
Lees Zoute Baarzen (1)
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
