Vrijdag 28 november

Fraai weer, fraaie baarzen

Het was alweer een goede twee jaar geleden dat ik alleen met Han van den Eertwegh ben gaan vissen. Via Bard heb ik deze vriendelijke man tijdens het vissen in Limburger leren kennen. Met zijn passie de roofblei en in de winter het vangen van grote baarzen ging ik maar al te graag een paar keer mee. Nu hebben we een keer samen met Eric Marteijn gevist, maar nog nooit spraken we af bij mij in de regio om de baarzen een keer samen achter hun schubben aan te zitten. Vrijdag 28 november zou het dan moeten gebeuren. Een week lang hebben we contact gehad over het weer en het water waar we zouden gaan vissen. Het leek eerst zwaar weer te worden, maar naar mate de vrijdag naderde zwakte vooral de wind steeds meer af. Dat ook het KNMI niet altijd alles bij het rechte eind heeft bleek maar weer. We kregen het zwaar te verduren op het water. Toch gingen we ervoor. Het harde werken werd beloond met enkele hele fraaie baarzen!

De telefoon gaat. Een smsje van Han: "ik rij nu weg". Het is kwart voor acht als ik mijn boterhammen sta te smeren. Han moet echt nog een heel eind rijden met de boot. Ik vertrek iets later. Uiteindelijk ontmoeten we elkaar rond acht uur aan de helling langs het afgesproken water. Han houdt me op de hoogte van zijn reis. Het gaat goed totdat hij in het dorp zelf is. Het navigatiesysteem heeft hem naar een hele andere weg gestuurd. Doormiddel van een belletje wordt hij weer op het juiste spoor gebracht. De handen worden geschud, goed je weer te zien Han! De boot heeft een tijd stil gestaan verteld hij, nog maar even de vraag of we hem gelijk aan de praat krijgen dus. Tijdens de eerste poging zien we een grote benzinevlek ontstaan achter de motor. Shit, de slang van de aansluiting is ingescheurd. Na een kleine operatie is de slang weer functioneel. De motor wordt gestart, we kunnen!

Opstartproblemen

Deze hebben we nodig vandaag

Han was natuurlijk getriggerd door de vangsten van de afgelopen maanden. Tot twee keer toe wist ik samen met maten enkele hele fraaie baarzen te vangen. Han is zelf ook al op het water geweest hier en weet wat de mogelijkheden zijn. Het was alweer even geleden voor hem, dus hij zag een gezamenlijke sessie hier prima zitten. Helaas is het weer vandaag ruiger dan verwacht. Als we de haven uitvaren is het dan ook even bikkelen. We worden goed nat door de golven die opspatten tegen de boot. Vandaag kon ik een warmtepak lenen van Han. Nog nooit eerder trok ik zo'n pak aan. Echt super lekker, dat moet ik ook hebben! Tot op heden trek ik altijd gewoon veel kleren aan, een lekker fleecejack en daarover een regenpak. Functioneert ook, maar heb nu al wel gezien dat zo'n warmtepak echt stukken warmer is. Het draagt niet voor niks de naam natuurlijk.
Eenmaal aangekomen op de eerste spot zien we dat de wind precies verkeerd staat. Precies in het verlengde. Samen met de stroom die op het water zit zijn het gepaarde krachten. De boot vrij laten driften is mogelijk, maar dit gaat echt veel te hard. De elektromotor komt ook tekort, op de buitenboordmotor lukt het aardig. De eerste visminuten verstrijken.
Het plan is eigenlijk hetzelfde als de vorige dagen dat ik hier geweest ben. De boot lekker langs de kanten sturen en het talud uitkammen met shads. Zo moeten de grote baarzen weer gevonden worden. Is het niet bovenaan het talud tussen de stenen, dan wel ergens anders. Ze moeten er liggen! Ik knijp hem een beetje als de aanbeten uitblijven op de eerste hotspot. Uiteindelijk is het dan toch Han die een mooie beet weet te krijgen. Helaas mist de vis. Hij krijgt de shad dubbel en dwars terug. Het is duidelijk voor Han. Hier gaan we nog een paar keer overheen. Nadat de stek helemaal is uitgekamd is het resultaat nog nul. Als we echter de boot enkele meters verder laten varen is het raak voor Han. De wind waait hard wat het goed vissen en het besturen van de boot samen erg lastig maakt. Toch laat de man in kwestie zien dat het goed mogelijk is. De eerste baars wordt gevangen nadat de shad langs het talud zijn weg weer naar beneden vindt. Een harde knal, logge bewegingen op de hengel worden vervolgens geïncasseerd. Dit is er zoeen, een bak van een baars. Als Han de baars landt zien we dat het echt een balletje is, een moddervette baars. Even denken we dat hij richting de 50cm. Hij blijft echter steken bij 46cm, evengoed een ware gigant waar Han voor kwam. Zijn vis is binnen!

De eerste vangst is een feit

De dikzak van 46cm

Super baars voor Han!

Han is super blij met zijn vangst. Hiervoor kwam hij, de missie is eigenlijk al geslaagd. Natuurlijk willen we er nog een paar vangen. Enkele malen doen we het kantje over. De wind lijkt verder aan te trekken, wat een gezeur. Ik baal er echt van. De temperatuur is gelukkig goed te doen. Wel met handschoentjes aan. De lucht is onwijs vochtig, wat voor de bekende gevoelsmatige kou zorgt. Met de wind erlangs snerpt dat zo lekker. Wat is vissen toch een fijne hobby, haha! Als ik even dreig weg te dromen krijg ik de aanbeet. De vis protesteert goed, maar is niet opgewassen tegen de strakke vertikaalpook. Een kleinere baars wordt gevangen. Eentje met een erg lichte kleur, maar wel met gitzwarte strepen. De kleinste exemplaren zijn soms nog het mooist! We gooien nog even verder. Opnieuw krijg ik een mooie beet. Kort onder de kant, denk dat er nog geen meter water stond. De vis vecht niet, maar zwemt naar mij toe. Onder de hengeltop komt de vis omhoog, het is een snoekbaars en een mooie ook. Helaas is het zicht van korte duur. De vis slaat met zijn kop en tikt zo de shad er uit. Weg snoekbaars, ik baal. Als we op ons uurwerk kijken zien we dat het al later is dan we willen. We kiezen ervoor om even een korte etenspauze in te lassen. Han heeft lekkere erwtensoep bij zich en ook nog eens kippenpoten. Verwennerij uit Limburg, echte Bourgondiërs, daar hou ik van!

Ook kleinere baarzen op de Smelti shad

Opladen

Tijdens het eten van de erwtensoepmaaltijd spreken we het plan door. Het water buigt een stukje verderop af, als het goed is staat de wind dan gunstiger. We kiezen een paar plekken uit op basis van mijn bevindingen uit eerdere sessies. Han volgt en vindt het allemaal prima. Als we terug het water op gaan en naar de eerstvolgende stek varen merken we gelijk het verschil met de wind. Hij is er nog wel, maar stukken minder. Nu kunnen we de boot weer beter besturen, super! Als puntje bij paaltje komt blijkt het water harder te zijn gaan stromen. Alsnog problemen met het goed in bedwang houden van de boot. Keerstromen en wervelingen zorgen ervoor dat we het kantje waar we liggen niet goed uit kunnen kammen. We laten het voor wat het is, op naar de volgende stek. Ook hier vergissen we ons weer in de kracht van de stroming. We bevinden ons nu dan ook in een buitenbocht en ook nog eens in een vernauwing. Al het water wordt er langs geperst, een stroomversnelling. De binnenbocht ziet er iets vrediger uit. Mooie overhangende struikjes, schaapjes op de kant en als we de dieptemeter moeten geloven ligt er ook nog eens een schitterend talud. Hier moeten we het waar gaan maken Han!
Ik vertel over een plekje enkele meters verderop. De vorige keer kreeg ik daar tot twee keer toe een schitterende aanbeet. De laatste keer werd mijn shad volledig van de loodkop afgereten, weg shad. Misschien ligt de rover er nog steeds, altijd spannend! We geven de stek even de tijd, want na twee drifts is het nog niet raak geweest. Ik neem het stuur even over van Han. Hij had telefoon. Als het belletje klaar is vaar ik rustig verder. Han vindt het prima zo, lekker vissen.
Ja, hangen! Han staat met een kromme, een gevaarlijk kromme hengel. Dit ziet er nog beter uit dan de eerste vis. Wederom een baars, kan niet missen. De logge bewegingen geven al aan dat het weer om een groot exemplaar gaat. Als de baars in beeld komt zien we gelijk dat deze ruim over zijn persoonlijk record gaat. Misschien wel een vijftiger. Han landt de vis probleemloos, de voldoening straalt van z'n gezicht af, wat een kneiter!

Een gigant uit het boekje: oorlogswonden, afgesleten staart en GROOT!

De groene Fin-S was bijna volledig weg

We weten nog niet hoe groot de baars nu is, spannend. Even zoeken we naar het meetlint. Als die gevonden is gaat hij er langs. Het meetlint stopt bij 49cm, wat een joekel. Twee centimeter groter dan zijn vorige baarsrecord, proficiat man! Het vissen is soms maar moeilijk met dit weer, maar met zulke vangsten hoef je niet veel te vangen op een dag. Han is blij als de baars weer rustig terugzwemt naar zijn schuilplaats. Wat een bakbeest, twee voor hem vandaag al. Han vraagt of hij het stuur terug over moet nemen. Ik vind het wel leuk om te sturen, doe ik ook nog wat ervaring op en zo weet ik hoe het is om stuurman te zijn.
Als we de boot terug langs de kant hebben gegooid en opnieuw langs de strikezone van net varen is het opnieuw raak voor Han. Het is niet waar! De vis lost, wat een domper. De hengel stond nu nog krommer dan de vorige. Han dacht eerst dat hij vast zat, al snel kwam er al wel beweging in. Trage bewegingen zagen we heel even op de hengel. Misschien een grote snoekbaars? Ik denk toch aan een nog grotere baars. We zullen het niet te weten komen. Erg lang balen we niet, er is net al een hele mooie baars gevangen.

Onder toeziend oog

Ik vermaak me prima en vergeet zelfs even dat ik nog geen veertiger heb kunnen vandaag. De boot besturen, het talud lezen en volgen, is echt zo leuk. Kijk er echt naar uit om zelf zo'n schuit te hebben met alles er op en er aan. Vooralsnog moet ik het doen met de tripjes die maten mij mogelijk maken. Op zich al een geluk natuurlijk, genieten! Dat de boot niet altijd doet zoals je wilt blijkt maar weer. De wind krijgt er even vat op en ik ben gelijk uit koers. Ik krijg het even warm als ik de oever zie. Zware stenenpartijen en de motor draait. Dat gaat maar net goed. Mijn lijn ligt nog uit met daarachter de shad. Bam! Ineens die aanbeet. Verrassend, want ik was net de boot aan het corrigeren naar de goede baan. Toch is het niet de eerste keer dat er zo'n aanbeet plaatsvindt. Verhalen vertellen ons dat de meest rare en gekke momenten zelfs zorgen voor de meest mooie en onverwachte vissen. Dit is weer een prachtig baarsexemplaar. Even lang als de eerste van Han. Echter minder dik, maar wat een plaatje weer.

Onverwacht 46cm!

Onwijs tevreden met de stekelridder

Opnieuw een mooie baars gevangen op de Smelti Fox shad. Ik mag er echt heel graag mee vissen. Naast de gevestigde Fin-S en de Slug-Go van Lunkercity echt één van mijn favorieten op dit moment! Qua formaat is het een vrij pittige shad, maar baars is er niet bang van zoals je wel kunt zien. De tijd is weer voorbij gevlogen. De aantallen zijn vandaag uitgebleven, maar de formaten zijn weer top. Super zelfs, gericht die bakken werpend kunnen vangen. De mooiste baarsvisserij vind ik dat. De stroming begint er een beetje uit te vallen. De vorige twee dagen hebben mij laten zien dat er op dit moment bijna niks meer te vangen is. We kiezen ervoor om nog een paar plekken te doen waar het zo hard stroomde. Hier stroomt het nu minder hard als het goed is. We kammen alles uit, maar zonder resultaat. Op zich hebben we nog tijd om verder te vissen. Echter vinden Han en ik het wel weer mooi geweest. De wind trekt weer aan en het wordt kouder. Onze vissen hebben we gevangen. Een succesvolle dag!

Ik droom over later: ik en mijn boot

Han kreeg waar hij voor kwam, bakbeesten van baarzen!

Als we bij de helling aankomen zien we diverse andere trailers staan. Het is druk met vissers. De meeste van hen traileren kort achter ons. Snoekbaars was hun doelgroep, er werd goed gevangen. Wij hadden minder vis, maar wel een paar hele mooie baarzen. Voordat we beide weer naar huis rijden duiken we nog even het café in. Tijd voor een goede bak friet en een lekkere frikadel speciaal. Ik bedank Han voor de zeer gezellige, geslaagde dag en verwittig hem dat hij hier altijd welkom is voor een dagje samen te vissen. Spijtig genoeg wonen we zo ver van mekaar vandaan en is dat niet altijd even gemakkelijk te realiseren. De volgende keer kom ik jouw kant op Han!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven