Vrijdag 20 juni
Sprookjesland
Het is alweer even geleden dat ik kennis maakte met een leeftijdgenoot. Een gepassioneerde roofvisser die niet heel ver bij mij vandaan woont. Het was Luc Coppens die hem aan mij voorstelde op de Fair for Lure and Fly van verleden jaar. Alweer bijna een goed jaar geleden dus. Sam van Landeghem was de naam. Een aantal jaar geleden had ik zijn naam wel eens horen vallen tijdens een dagje snoeken in de polder met een andere Vlaming, maar verder nooit meer iets van gehoord. Nu een paar jaar later schudde we mekaar de hand en spraken af om eens te gaan vissen. Drukte, agenda's die niet in elkaar paste en het luxeprobleem van veel vismaten hebben er een beetje voor gezorgd dat we mekaar heel vaak zijn misgelopen. Nu bijna een jaar verder is het er dan eindelijk van gekomen om een datum te vinden en samen op pad te gaan!
Eventjes zag het er naar uit dat de dag weer geen doorgang kon vinden. De komende week had ik toetsen en ik had het idee dat ik in het weekend niet veel meer kon leren. Na een paar smsjes over en weer hebben we toch maar besloten om te gaan. De komende weken was er immers geen enkele dag waarop we een nieuwe afspraak konden maken. Zodoende! We hadden er enorm veel zin in. Zeker met het oog op de visstek. Afgelopen woensdag ving ik een aantal schitterende snoekbaarzen op een water waar mij dit nog niet eerder zo gelukt was. Super enthousiast natuurlijk. Snel weer terug om het nog eens te gaan proberen. Sam smst 's avonds nog. Hij wenst me een goede nachtrust en geeft aan zelf te gaan dromen over sprookjeskastelen. Hopelijk worden deze de volgende morgen al vereeuwigd. We gaan er voor!
Het was half 6 dat mijn telefoon over ging. Sam kon de afgesproken plek niet vinden. Mijn routebeschrijving was correct en Sam had deze prima opgevolgd. Het probleem was alleen dat hij van een andere kant kwam aanrijden. We spraken af op een nieuw punt en troffen elkaar daar aan met een afgeladen auto. Er gaat namelijk weer vanuit de bellyboat gevist worden. Het water waar we het vandaag op voorzien hebben ligt niet heel ver hier vandaan. Even later lagen we dus al lekker te dobberen met de hengels in de hand.
Alle spullen werden gereed gemaakt
De opblaaseend
Het weer ziet er goed uit. Hetzelfde als afgelopen woensdag. Ook de waterstand en de wind zijn praktisch hetzelfde. Ik verwacht weer een paar mooie vissen en zeg dit dan ook tegen maat Sam. Niet heel veel later is het al raak. Tijdens de één van de eerste worpen al. Grote shad met schoepstaart keihard genomen tijdens de val. Echt een heerlijke aanbeet. Om het plaatje nog mooier te maken krijg ik tijdens het drillen van de waarschijnlijke snoekbaars nog een aanbeet op de steunhengel. Ik zet de haak en geef aan dat Sam de vis maar moet uitdrillen. Op het moment van doorgeven van de hengel schiet deze vis helaas van de haak. Spijtig, maar weinig aan te doen. De vis op de handhengel wordt netjes geland en vereeuwigd met een mooie plaat.
De eerste werd al gauw een feit!
We staan gelijk op scherp. Twee aanbeten in korte tijd geven wel aan dat de vis aan het azen is. Dit idee wordt nogmaals bevestigd als er een derde aanbeet volgt. Wederom werpend op de shad met schoepstaart. Echt een geweldige visserij met lichte loodkoppen. Langzaam dwarrelt de shad naar beneden langs het talud. Onweerstaanbaar vaak! Shads als de Slayer van Fox en de Salt Shakers van Lunker City blijven ook vandaag weer favoriet bij mij. Een vis van identiek formaat komt bovenzetten. In notime twee mooie maatse vissen. Schitterend en eigenlijk kunnen we bijna niet mooier starten.
Ook de tweede werd rap gevangen
De Shimano Stradic, zonder ga ik niet het water op!
Het zou allemaal nog mooier worden als ook Sam zijn visjes gaat vangen. Eventjes valt het wat stil, maar we blijven de stek bestoken. Er moet meer uit te halen zijn. De verwachting wordt beantwoord als ook Sam actie krijgt onder water. Helaas miste de eerste vis. Het doorzetten wordt beloond als hij wederom een aanbeet krijgt. Een zander keihard op de Slayer.
Ook Sam al vroeg in de morgen tevreden
Voorzichtig onthaken
Sam had nu ook flink de smaak te pakken en bleef ronddobberen op de plek waar hij zijn aanbeten kreeg. Ik vind het zelf altijd super als er weer eens andere mensen meegaan naar het water waar je zelf al eventjes vist. Ik merk dat aan mijzelf ook als ik bij iemand anders te gast ben. Standaard pak je het aan op de manier waar jijzelf je het lekkerst bij voelt. Iedereen doet het weer anders en soms zorgt dit voor leuke ontdekkingen. Zo pakte Sam nu een snoekbaars op een talud waar ikzelf nooit echt veel tijd in had gestoken. Al lag het wel vrij kortbij de plek waar ik altijd het water in ga. Zelf was ik de straal van de stek wat aan het vergroten nu. Iets verder het talud af en iets verder werpen. Zonder resultaat helaas. Wel zie ik dat Sam zijn tweede vis weet te verschalken. Wederom een snoekbaars van het formaat waarvan we er vandaag al meerdere gezien hebben. Super!
Tweede schoonheid
Een nat onthaal als de snoekbaars weer terug mag
Echt heerlijk om te realiseren dat dit weer één van eerste de topdagen gaat worden op dit water. Woensdag ving ik al enkele toppers en ook nu weer. Wat aantallen betreft en de hoeveelheid tijd die we er in hebben gestoken is het echt een topprestatie. Schitterend dat Sam dat meemaken mag. Ik weet niet hoe vaak ik het hem gezegd heb, maar ik heb het hier nog niet meegemaakt dat de maatse snoekbaarzen zo goed te vangen zijn. Sam vind het allemaal prima, ook hij geniet!
Als ik op mijn klok kijk zie ik dat we al redelijk wat tijd hebben gestoken op de eerste stek. Ik leg een plannetje voor aan Sam en stippelen deze samen verder uit. We laten ons verder afzakken langs het talud op weg naar een dijk, het einde van de kreek waar we ons op bevinden. De wind staat er al de hele week op en moet daarom een goede stek zijn. Al gauw krabbelen we terug van dit idee, gezien er geen beet te krijgen valt. We sturen ons terug over de eerste stek en zetten koers naar de andere kant, verder de kreek op. Sam heeft geen dieptemeter op dit moment. Als je voor het eerst op een nieuw water bent is het handig als je dat wel hebt. Ik probeer zo zorgvuldig mogelijk aan te geven hoe het onder water er allemaal uit ziet. Ook Sam vraagt geregeld naar dieptes en waar de veranderingen zijn. Het blijft lastig om dat allemaal precies aan te kunnen geven. Zeker op het moment als je iets verder van elkaar vandaan ligt. Het blijft weer een poosje stil. We naderen op een gegeven moment de plek waar ik woensdag de grootste vissen ving. Op één of andere manier steek je extra tijd in zo'n plek. Het ziet er even naar uit dat er ook hier niks te beleven valt. Maar dan zakt mijn steunhengel ineens weg. Ik zet de haak en voel meteen mooi gewicht. Even denk ik dat het een snoek is omdat ze gelijk van me vandaan zwemt in de hogere waterlagen. Geen wonder overigens, er stond slecht anderhalve meter water hier. Het zwaardere stompen wat later volgt in de dril duidt weer op een schitterende snoekbaars. Blij als een kind land ik de snoekbaars. Samen op de foto!
Een Fin-S of ander langwerpig kunstaas op de steunhengel blijft scoren!
De lengte van de snoekbaars schatten we tussen de 65 en 75 centimeter, prachtvangst. De volgende vissen volgen snel. Zowel op de handhengel als op de steunhengel. Eén keer zelfs weer een double hook-up. Ditmaal lukt het wel om beide vissen te landen. Gelukkig ben je op zo'n moment met twee, maar dikwijls ben je ook alleen. Flink klungelen dan, maar daar kies je voor als je met twee hengels tegelijk vissen wilt. Tussen de vangsten zaten geen giganten, maar allemaal weer schitterende rovers!
Catch & Release, we blijven er voorstanders van voor een beter visbestand!
Een kleiner visje van iets dieper water, het gros kwam van boven de 3 meter!
Sam blijft helaas achter met zijn twee snoekbaarzen die hij eerder deze morgen ving. Het bericht is daar dan ook terecht dat het nu zijn beurt is. Hij blijft gemotiveerd en vooral goed gehumeurd, schitterende eigenschap van een vismaat. Dat moet je hebben! Wat het weer betreft blijft het echt gelijk aan afgelopen woensdag. De zon komt wat hoger te staan en de wind trekt op haar beurt flink aan. Wederom weer in het verlengde van het water. De golven worden hoger en het is steeds harder werken geblazen. Hoe verder we de kreek op gaan hoe minder aanbeten we krijgen. We besluiten dan maar om ons weer terug mee te laten voeren door de wind. Sam is al een stuk verder als ik. Hij laat zich in één keer meevoeren. Ik besluit om nog een paar keer over de hotspot te gaan. Tevergeefs. Dan maar eens iets anders doen. Ik laat me volle bak meevoeren op ondiep water. Als kunstaas grijp ik naar een imitatiekreeftje. Topaas en eigenlijk altijd wel in voor een vangst. Tot twee keer toe krijg ik een mokerslag op m'n hengel. Schitterende aanbeten die je de volgende dag nog in je armen voelt. De laatste van de twee bleef hangen, een prachtige vangst! Ik peddelde naar Sam toe en liet hem vervolgens een schitterende plaat schieten. Weer eens iets anders ...
Vangst, visser en zijn materiaal
Als deze snoekbaars gevangen is overleg ik even met Sam over de duur van de sessie. Ik wil 's middags nog wat gaan leren voor mijn toetsen. Bovendien blijft de wind maar aantrekken, relaxed is anders. Toch blijven we een visje vangen. Ik vind dat er voor Sam nog eentje ligt, een hele dikke! We pauzeren eventjes en gaan dan weer terug op jacht. Sam gaat te water met een lach en spreekt de woorden: "Ik ga naar sprookjesland!" Alwetend dat hij gisteren sms'te over het dromen over een sprookjeskasteel moest ik lachen. Ik hoop dat die gigant er vandaag nog uit gaat komen. Het zou in ieder geval een schitterende afsluiter zijn en een prachtbeloning voor het doorzetten van Sam. De aanbeten waren nu eenmaal niet heel lekker verdeeld. Maar goed, daar valt verder weinig aan te veranderen. Het duurt en het blijft maar duren. Geen visactiviteit. Op het moment dat ik eigenlijk de dag wil beeïndigen is het Sam die een kreet in de lucht slaat. Hij heeft er eentje! Even hoop ik op die gigant, maar het wordt hem niet. Ondanks dat is het wel een prachtsnoekbaars. Ik peddel vanaf een afstandje naar Sam toe en geef met gebaren aan dat ik een kiekje wil. Hij geeft aan dat het niet nodig is, de volgende is groter. Prima! De hele dag ben ik al met staaldaad aan het vissen. Gewoon omdat ik vanaf dag één op dit water al te maken heb met snoek. Soms nog wel meer snoeken dan snoekbaarzen. De noodzaak is er dus om met een onderlijn te vissen die bestand is tegen het tandgeweld van Esox Lucius. Op het moment lijken de rollen flink omgedraaid te zijn. Nog geen snoek en al een tiental snoekbaarzen. Mij hoor je niet klagen, maar ik vraag het me toch af waarom nu ineens zo weinig snoek. Uiteindelijk is toch nog eentje die iets van zich laat horen. Spijkerhard ging hij er vandoor met de shad. Wederom werpend gevist, prachtaanbeet. Al gauw merk ik dat het een hele driftige snoek die zich niet laat kennen. Meerdere malen komt hij geheel uit het water. Ik geniet en Sam geniet vanaf een afstandje mee. Met de camera paraat weet ik een actieplaat te schieten. Niet geheel scherp, maar ik ben tevreden!
Acrobaat
Na het landen van de snoek vraagt Sam naar de lengte. Hij dacht dat het om een groter exemplaar ging, omdat ik toch redelijk wat leven maakte. Tussen de 60 en 70 centimeter. Het blijven leuke bijvangsten die snoeken. Even vissen we verder maar voelen dan beide aan dat het over is voor vandaag. Tevreden peddelen we naar de kant. Beide hebben we onze vissen gevangen en een schitterend eindtotaal neer weten te zetten. We blijven nog een tijdje napraten bij de wagens over de dag en de toekomstplannen. Want vervolgdagen gaan er zeker komen. Schitterend om samen met leeftijdsgenoten te kunnen vissen in je eigen regio. Iets wat toch vrij zeldzaam is hier in onze regio. Koesteren dus. Tot de volgende keer!
Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven
