Woensdag 18 juni

Ochtendperikelen

Een tentamenweek op school bestaat negen van de tien keer uit veel toetsen en verplichtingen. Zelf heb ik het dit maal lekker getroffen. Slechts één toets deze week, dus dat betekend ruimte voor een vismomenten. Al een paar keer trok ik er op uit dit seizoen, echter zonder noem waardig succes. Het kanaal bij mij in de achtertuin leverde slechts enkele minisnoekbaarsjes op. Een visdag samen met Georges de Bruycker op de grote slok eindigde met maarliefst één snoekbaars. Het enige hoogtepunt waar ik nog wel wat over wil zeggen is dat er al wel een mooie snoekbaars gevangen is. De eerste twee dagen van het seizoen moest ik missen, maar ik had ingepland dat er die maandag wel gevist zou worden. En wel op de oude kreek waar ik me de laatste tijd enigszins op wil fixeren. Al tijdens de eerste drift langs het talud pakte ik werpend een schitterende snoekbaars die rond de 80 cm gezeten zal hebben. De oen was alleen zijn onthaaktang vergeten in de auto! Gezien de snoekbaars geheel over de shad heen was geschoven en zeer naar gehaakt zat, moest ik er wel om. Na een berg stress en gehaast heb ik de gigant met succes kunnen vrijlaten. Geen precieze maten, geen foto's, maar wel een topvangst. De eerste echte kneiter van het water heb ik nu eindelijk gevangen. Wel pas na twee jaar, maar het doorzetten wordt beloond. Nu ruim twee weken later heb ik tijd om het nog eens te gaan proberen!

Al vroeg in de avond zet ik alle spullen klaar voor het bellyboaten. De auto wordt alvast ingeladen voor de volgende dag zodat ik in de morgen zo min mogelijk hoef te doen om gepakt en bezakt naar de waterkant te rijden. Later op de avond ga ik nog even op bezoek bij de vriendin. Ze heeft een hele dag keihard gewerkt en is dus toe aan fijn gezelschap. Zelf heb ik voorgaande dagen flink geleerd voor een toets Aquatische Ecologie die ik eerder deze dag had. Ook ik ben gaar en kan geen boek meer zien. Lekker onderuit zakken voor de tv dus. Nederland speelt hun laatste poulewedstrijd in het Euro 2008. Geïnteresseerd? Niet echt, al vind ik het schitterend dat ze het zo goed doen. Wie weet worden ze kampioen, misschien ook niet. Eén ding is zeker, de wereld zal er niet beter van worden. Ik ga in ieder geval nog steeds een lekker dagje vissen! Het is middernacht als ik op mijn kussen neerplof. Ik merk dat ik geen zin heb om te gaan slapen. Met m'n gedachten zit ik al op het water. Even denk ik na over het tijdstip wanneer de zon op is. Dat is al vrij vroeg deze dagen. Ik wil er vandaag vanaf het begin bij zijn. De wekker wordt dus vroeg gezet, 04:00. Hopla, vaarwel goede nachtrust. Ik ben blij dat ik twee wekkers gezet heb, gezien ik pas door de tweede echt goed m'n bed uitkom. Groggy schiet ik in m'n kleren en loop praktisch slaapdronken naar het koffiezetapparaat. Heerlijk! Ondertussen smeer ik wat boterhammen. Altijd het zelfde liedje overigens en ik raak het echt niet beu. Hoewel een knapperig culinair stokbroodje ook wel eens lekker is tijdens een visdag. Iets voor de volgende keer?

De zon is inmiddels langzaam aan het stijgen. De eerste deeltjes licht komen weer op ons deel van de aardbol, altijd een fijn en vertrouwd moment. Lijkt me een rare ervaring als die er eens een dag niet zou zijn. Ik rij in een volle wagen naar de waterkant. Het is niet zo ver bij mij vandaan gelukkig, dus ik zit zo meteen al op het water. Eerst alle spullen uit de auto door het veld heen naar de waterkant sjouwen en dan kan het visserijfeestje weer beginnen!

Flink wat spullen te sjouwen ..

Ik tel vier hengels, deze ga ik natuurlijk niet allemaal meenemen in de bellyboat. De Special Shad 2.70 van Fox laat ik even op de kant staan, samen met de Fireball baitcastlat van Fox. Vandaag ga ik niet fireballen, maar ik vind het altijd plezant om ook wat lichter materiaal bij me te hebben. De Signature Troller van Spro gaat wel mee voor de werpende visserij en de Vertical Pro Baitcast van Fox voor in de steun of voor het verticaalwerk. Allemaal voorzien van een mooi roze 4lbs lijntje. Echt heerlijk vissen zo licht!

De eerste meters worden afgelegd. Gelijk ervaar ik dat ik flink moet gaan spelen met de wind. Nergens een luwte, want ze staat recht in het verlengde van de kreek. Er is wel een luwte natuurlijk, maar deze is ver bij mij vandaan en voor zover ik weet heb ik daar ook niks te zoeken. Tegen de wind in is het allemaal goed te doen. Kan hier mooi mijn eigen tempo bepalen en kan prima vissen. Als ik met de wind mee wil gaat het net goed. Eén krachtje erbij en het is gedaan. Voorlopig ziet het er nog goed uit, maar als de zon hoger komt te staan, zal het wel harder gaan waaien. Ik hoop dat het lang uitblijft, maar de weermannen hebben het in ieder geval voorspeld. Ik zie het allemaal wel. Nu eerst lekker vissen!

M'n hengeltop in de schitterende ochtendkleuren op het water

Het is altijd weer een heel gedoe om de juiste shad te kiezen. Veelal pak je terug op de reeds gevestigde kunstazen. Fin-S hier, Slug-Go daar en om dan nog maar niet over de Salt Shaker of de Culprit te praten. Ik heb het allemaal bij me, maar wil eerst wat andere dingen proberen. Na een goed uur van alles wat geprobeerd te hebben betrap ik mezelf er op dat ik nog geen kwartier met hetzelfde aasje gevist heb. Stuk ongeduld zul je wel denken. Misschien wel, maar aan de andere kant ook weer niet. Je kunt je er over zeggen wat je wilt. De aanhouder wint! Natuurlijk is dat zo, maar iedereen heeft zo zijn eigen stijl en voelt zich daar goed bij. Ik doe het zo, een ander vist de hele dag met twee kunstaasjes. Hoe dan ook, de eerste vis werd om vijf minuten na zes geregistreerd. Al werpend met een Fox shad was ik een gat aan het uitkammen onderaan een talud van 0 naar 3 meter. Ik had gehoopt op een snoekbaars, maar wist al gauw dat het om een fel snoekje ging. Een spannende dril, dat was het zeker. Niet echt heel spectaculair, maar hij liet zich niet kennen. De staartdreg die uit zijn bek hing kwam enkele keren goed in de buurt van één van mijn luchtcompartimenten. Een lekke bellyboat is niet de bedoeling natuurlijk, dus ik besloot de snoek op een gegeven moment goed kort te houden en snel te landen in de nek. De eerste is binnen!

Een snoekje als aftrap voor vandaag

Echt heel overtuigend is het allemaal nog niet. De snoekbaars en baars zijn nog nergens te bekennen. Nu moet ik zeggen dat ik in de ca. twintig keer vissen hier slechts één mooie baars heb weten te vangen. Tijdens de allereerste keer was dat nog wel. Een schitterend beest van net geen 40cm. Nooit meer iets van terug gehoord, maar er zullen er ongetwijfeld nog meer van zitten. Rond half zeven besluit ik om het roer om te gooien. Ik spits me steeds heel er veel vast op één bepaalde zone van het water. Ik probeer altijd wel andere stekjes, maar val altijd terug op de vaste zone waar ik ook altijd het water in ga. Nu eens iets anders. Een grillig stuk van het water wordt opgezocht. Heel veel bodemverschil en vooral ook veel obstakels. Laatst hoorde ik een regionale boer vertellen dat er op de plek van de kreek altijd een bos heeft gestaan. Of in ieder geval op bepaalde plekken van de kreek. Daar zal vast nog wel wat van op de bodem liggen. Of anders wel andere ondergelopen projectielen. Lastig vissen in ieder geval en zonder dieptemeter een ramp. Al sta ik er soms nog steeds van te kijken dat het soms van 1 meter rap naar de 10 meter gaan. Complete muren zijn de taluds. Gelukkig weet je na een aantal keer vissen het gros van deze stekken wel te liggen. Zo liggen er ver uit de kant ook een aantal ondiepe plateaus. Heuvels onder water zeg maar, schitterende stekken. Na wat geklungel en vastlopers vond ik m'n draai. Op de steunhengel had ik een grote Fin-S gezet met een licht kopje. Deze laat ik op anderhalve meter water dwarrelen. Soms gaat ie over de bodem heen, maar vaak een halve meter of een meter los van de bodem. Dit natuurlijk doordat de diepte wel wat wisselt. Met de handhengel was ik lekker aan het gooien. Een hele tijd naar niks. Geen beet te krijgen. Ineens zie ik mijn steunhengel langzaam wegzakken. Precies op de manier zoals een shad vastloopt. In dit geval was de shad vastgelopen aan iets met een kop en een staart. Vlak voor het moment dat ik de vrijloop wil indrukken om lijn te geven zie ik ineens een zwemmende beweging op de hengen. Ik twijfel niet lang en zet gelijk de haak. Een mooi zwaar gewicht aan de andere kant duidt op een mooie vis. Snoekbaars waarschijnlijk! Op het moment dat ik de vis voor de eerste keer dreig te zien schiet hij er vandoor. Gelukkig reageerde ik op tijd met de vrijloop, want m'n slip stond nog veel te vast. Even schrikken, maar goed opgelost zo. Even later kon de snoekbaars geland worden. Een echte beer uit de oude kreek. Mooi donker getekend en vol goud in het zonnetje. Ik besluit naar de kant te peddelen om daar mooiere foto's te kunnen maken.

Klaar voor de landing

Een echte!

Schitterende robuuste vis met een gouden rand

Opmeten zonder meetlint heeft geen zin. Het matje op m'n schoot van de bellyboat gaat tot 20 inch. Daar gaat deze ver voorbij! Ik leg de snoekbaars even langs de hengel, dan kan ik hem later thuis opmeten. Negen van de tien keer ben ik het dan toch weer vergeten (zo ook deze keer) maar goed, het blijft een schitterende vangst waar ik erg tevreden mee ben. Mooi uit het ondiepe! Ik plof in het gras neer en grijp naar een boterham en een slok energiedrank. De wind is iets aangetrokken, maar het zonnetje dat steeds hoger aan de hemel komt te staan, zorgt voor een heerlijk temperatuurtje. Koning te rijk!

Pauze

Na zo'n vangst heb je de smaak natuurlijk gelijk weer flink te pakken. Ik wil er nog zo één! Mijn ingelaste pauze duurt daarom niet zo heel erg lang meer. Ik peddel terug naar het begin. Of in ieder geval waar het grillige stuk begint. Ik doe dezelfde rit twee keer zonder succes en besef dat ik maar weer wat anders moet gaan doen. Ik laat me afzakken van het talud en leg de shad op de steunhengel wat dieper. Meestal zes meter, maar soms wat dieper. Met de handhengel gooi ik nu naar het ondiepe toe. Schoepstaart en een lichte loodkop. De grotere Salt Shakers zijn prima of bijvoorbeeld de Slayers van Fox. Ikzelf vind dat de Slayers in sommige situaties nog iets teveel weerstand geven. Simpel op te lossen door het bijknippen van de staart. Mooi glad smelten en het is precies of je de shad zo in de winkel gekocht heb. Mijn voorkeur gaat uit naar het groenige oranje kleurtje. Zowel in troebel als in helder water een topkleur. Zeg maar gerust een goede allrounder. Al gauw volgt er een aanbeet. Spijkerhard tijdens het afzakken. Ik zet de haak goed, voel een zware vis, maar voor ik echt kan beginnen met drillen is de vis alweer losgeschoten. Ik denk aan een snoek. Niet goed gehaakt en losgeschud. Een paar worpen later denk ik er echter anders over. Er volgt opnieuw een aanbeet. Misschien nog wel harder als de vorige. Werpend komen ze altijd zo lekker door. Deze blijft wel hangen. Ze gaat gelijk het talud af en zoekt het diepe op. Zonder twijfel een snoekbaars. De vorige aanbeet zal ook wel een snoekbaars geweest zijn dacht ik gelijk. De vis voelt minder zwaar als de vis die ik eerder ving, maar ze vecht vele malen harder. Als de snoekbaars bovenkomt zie ik gelijk een partij gigantische vinnen en een joekel van een kop. Een vechtersbaas!

Vechtersnoekbaars!

Schitterend gekleurde vis

Opnieuw een snoekbaars die met gemak de 20 inch passeert. Ik realiseer me dat dit de eerste keer is dat ik meer dan één grote snoekbaars weet te vangen op dit water. Het is altijd zo taai geweest en nu is er eindelijk eens goed beet te krijgen. Kleine vis lukte meestal wel goed, evenals de snoeken. Maar de snoekbaarzen waren voor mij altijd maar een raadsel hier. Nog steeds waarschijnlijk, maar vandaag heb ik er in ieder geval al twee te pakken. Topsport van de bovenste plank en nog eens schitterende vissen ook. Alles netjes terug, op naar groter!

Het geen voorspelt was komt helaas uit. De wind trekt aan. Gelijk merk ik dat het vissen een stuk moeilijker wordt. Zo lastig dat ik eigenlijk niet meer goed met de wind mee kan vissen. Dit was echter wel de manier waarop ik werpend de aanbeten kreeg. Ik hou nog even vol, maar merk dat het niet werkt. De aanbeten waren overigens ook verdwenen, dus ik moest weer op zoek naar iets anders. Ik laat me met de wind meevoeren naar de plek waar ik nog spullen had staan. Onder andere mijn twee andere hengels die ik maar eens moest gaan inzetten. Eerst een boterham!

Tevreden over de geboekte vangsten

Groen

De wind trekt steeds harder aan en ik begin hem eigenlijk wel een beetje te knijpen nu. De golven worden hoger. Hier en daar slaan ze over. Niet prettig vissen. Om toch niet te vroegtijdig af te haken stap ik opnieuw het water in. Bepakt met de twee andere hengels. De Fox Fireball Baitcast heb ik bewapend met de Maxximus LP van het Zweedse merk Fladen. Het is voor het eerst dat ik er mee aan de gang ga en ben gelijk onder de indruk van het spulletje. Je zet gemakkelijk lichte gewichtjes een heel eind weg met dit reeltje. Iets wat je doorgaans niet krijgt voor het bedrag van een halve honderd Europese munteenheden. Top in orde en dus content! Kort nadat ik een eindje uit de kant ben zie ik ineens een kudde schapen aankomen. Deze hebben eten geroken in mijn jas die op de kant lag of iets dergelijks. Even een kiekje schieten en dan toch maar even terugpeddelen om alles wat meer aan de kant te leggen. Ook de hengels die op de kant lagen heb ik beter weggezet. Stel je voor dat ze er mee aan de haal gaan. Niet de bedoeling!

Nieuwsgierige schaapjes

Wind op de kant is vis op de hand, zeggen ze natuurlijk. Al het voedsel gaat daar naar toe ect. ect. Ik besluit de kant maar uit te gaan gooien. Hier kan ik mooi op een afstandje met wind in de rug liggen en tegen de wind in peddelen. Relaxed is anders, want ik werd echt helemaal door elkaar geschud door de golven. Nog grotere golven aan de kant natuurlijk, vanwege de terugslag op de oever. Er is wel heel erg veel beweging. Gezien de grote snoekbaars goed aan het jagen is acht ik het niet voor onmogelijk om daar in het ondiepe tegen de oever tegen een vangst aan te lopen. Op het moment dat ik het eigenlijk wel goed vind allemaal en dus m'n spullen wil gaan pakken, klapt er nog een vis op. Snoek! Gelijk een run kort onder het oppervlak. Later blijft de vis dieper en traag vechten. Toch een snoekbaars! Er komt wederom een grote vis mee naar boven. Slanker dan de rest, maar net zo lang. Wederom een topvangst. Verwacht dat ze het ondiepe zouden liggen hier, maar ik had niet verwacht dat ik er nog eentje bij zou vangen.

De derde snoekbaarsgigant

Het onthaken gaat niet geheel vlekkeloos. De snoekbaars is ook zo onrustig als het maar zijn kan. Ik verlies de controle en wip de snoekbaars terug in het water. Tot mijn grote schrik zie ik hoe vervolgens het topje van mijn Special Shad doormidden breekt. Een kreet van woede en onbegrip vliegt door de lucht. Verdomme wat een pech! De lijn was waarschijnlijk rond mijn top geslagen. Het gewicht van de snoekbaars heeft er vervolgens voor gezorgd dat de kracht te groot was. Pats! De snoekbaars was nadien rustig, alsof hij het er om deed. Gemengde gevoelens bij deze vangst nu. Schitterende vis weer, maar waarom moet die hengel nu sneuvelen. Niet te lang bij stilstaan en verder gaan, dacht ik. Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het blijft spoken in mijn hoofd. De wind wordt me nu ook echt teveel. Het is weer mooi geweest voor vandaag. De dag is nog niet eens op de helft, maar ik vind het prima zo. Vier leuke vangsten, waarvan drie schitterende snoekbaarsgiganten. Ik hoop dat ik ze in de toekomst nog beter kan vangen hier en natuurlijk ook groter. Ik ben zwaar benieuwd en natuurlijk hou ik jullie op de hoogte. Tot de volgende ronde!

Vriendelijke baarsgroeten,
Bernd van Broekhoven