Dinsdag 8 en donderdag 10 juli

Onverwacht

Slechts enkele weken geleden beloofde ik nog dat de baarzen twee maanden lang geen last zouden hebben van deze roofvisser. Die zou dan immers op Kreta verkeren. Nu die plannen anders uitgepakt zijn is er plotseling en onverwacht weer tijd voor de roofvisserij. Op dinsdag haal ik mijn visspullen op van mijn kamer. Als ik 's middags terug ben is de jeuk zó groot dat ik ze diezelfde dag besluit te gaan gebruiken. De baarzen in de Maas zijn als eerste aan de beurt.

Met niets meer dan een spinhengeltje, een schoudertas en mijn camera stap ik op de fiets. De rivier is snel bereikt en uit mijn ervaring – opgedaan in enkele jaren fanatiek baarsvissen – weet ik dat uitgesproken slechte stekken hier nauwelijks te vinden zijn. Ik kies de eerste de beste ondiepe binnenbocht als doel en laat mijn fiets zachtjes in de ruwe begroeiing vallen. De weg te voet naar de daadwerkelijke oever kan beginnen.

Op naar het water

De kenmerkende rivierlucht wordt met een opgetogen gevoel opgesnoven. Ik baalde er de afgelopen dagen van dat ik niet meer op Kreta was, maar het feit dat ik hier nu weer kan staan is toch één van de grote voordelen. Ik zoek een stabiele plaats op de forse keien en begin de oeverzone links van me uit te werpen. Het gaat direct hard: vijf worpen, vijf vissen. Stuk voor stuk knallen de baarzen overtuigend op mijn fluo- oranje Mepp's spinnertje maat 2.

Het zijn niet alleen maar kleine visjes die gehaakt worden. Ook mooie twintigers laten zich strikken en vooral die exemplaren leveren geweldige sport aan het lichte materiaal. Het valt me op dat de vissen gretig zijn. Daar waar ik normaal gesproken regelmatig te maken krijg met voorzichtige baarzen die de spinner vooral volgen en aantikken, wordt diezelfde spinner vandaag steeds met volle overtuiging gepakt. Het tangetje komt er regelmatig aan te pas.

Gretige vissen

Ik besluit er geen lange sessie van te maken. Mijn voornaamste doel is het vangen van een paar visjes en het ‘begroeten' van de rivier. Ik doe nog kort twee andere stekjes aan en besluit dat mijn doel dan bereikt is. 20 baarzen in ruim twee uur vissen, dat stemt tevreden. Op de weg naar huis bedenk ik grijnzend dat die baarzen natuurlijk niet op me hadden gerekend. Ze zijn weer gewaarschuwd!

Mijn materiaal in gebruik, eerder dan verwacht

Twee dagen later bezoek ik de rivier opnieuw. Dit keer belt Han me op met de vraag of ik zin heb om twee uurtjes samen met hem de Maas op te gaan. Hij is nota bene op pad gestuurd door zijn vriendin, die vond dat hij er maar even tussenuit moest. Ik vind het een prima voorstel. Om twee uur bij de trailerhelling, zo spreken we af. Het wordt voor mij een haastig middagje, want deze plannen kwamen geheel onverwacht tussendoor fietsen. Als ik bij de helling ben zit Han al op het water. De boot nadert de kant, ik spring aan boord en geef mijn vismaat een ferme handdruk. Lang niet gezien!

Han heeft trollend de eerste twee baarzen al gevangen en zodoende bestoken we hetzelfde traject nog een keer. Vissend aan de ondiepe kant haakt Han daar tot twee keer toe vis, terwijl ik aan de diepe kant geen enkel teken van leven krijg. We gaan uiterst doelgericht te werk gezien de beperkte tijd die we hebben. De volgende stop is een oud scheepswerfje, op mijn aandringen. Ik vis er altijd graag in de late zomer en het najaar op baars, die er dan meestal goed te vangen is. Nu is het vroeger in het seizoen en ik ben dan ook benieuwd of de vis er al te vinden is. Werpend bestoken we de stek. Met succes! Op de eerste worp knalt een snoekbaarsje op de hornet, op de tweede een leuke baars. Een efficiënte start, zo oordeel ik.

Frisse kick-off

We stomen door naar een stek verderop. De monding van een industriehaven wordt trollend aangedaan en een nabijgelegen brug wordt onder de loep genomen. Maar door de haast kunnen we vandaag eigenlijk niet nauwkeurig vissen. Daar ging het Han ook niet om, hij moest er in de eerste plaats even tussenuit. Ik begrijp dat volkomen en stoor me dan ook totaal niet aan mijn ietwat onrustige vismaat. De tijd dringt alweer. Op aanvraag mag ik nog even een baars proberen te vangen bij de scheepswerf. ‘Ik ben benieuwd of het je binnen tien worpen lukt', oppert Han. 5 worpen later ben ik voor de test geslaagd. Prima afsluitertje!

Puntgave finish

Op de kant maken we de boot snel gereed voor vertrek. Han scheurt er vandoor, ik neem wat meer tijd voor de afronding. Besluit bovendien nog een kort bezoekje aan een nabijgelegen stek te brengen. Stiekem droom ik alweer over de eerstvolgende trip met de bellyboat. Lekker in m'n eentje erop uit, het avontuur tegemoet. En de bezoekjes aan mijn vismaten niet te vergeten. De fair! Terug in Nederland zijn was weer even wennen, maar mijn hobby is meteen met volle overtuiging omarmd.

Vriendelijke baarsgroeten,
Bard Borger