Dinsdag 22 juli

Brute kracht

In mei kwam het al ter sprake, toen Bard een aantal dagen bij mij in Schiedam op bezoek was. Of we van de zomer nog eens een paar dagen samen de rivier op zouden gaan. Net als de afgelopen twee jaar. Het leek er in eerste instantie niet van te komen, maar door de sterk ingekorte trip naar Kreta, zag Bard de mogelijkheid alsnog. Het plan werd gesmeed en Bard zou een midweekje langskomen. Avondje roofbleien, dag op de grotere rovers en de laatste dag scoren met klein kunstaas in verband met het voorspelde warme weer.

Halverwege de middag komt de rode peugot de oprit oprijden. Gelijk worden de handen geschud. Even later komt de hele berg carbon, kunstof en ander materiaal uit de auto. Ik heb mijn spullen al in mijn auto liggen en de boot hangt er tevens achter. Voordat we weg gaan moeten er echter eerst nog inkopen gedaan worden bij de supermarkt. Vandaag broodjes hamburger, morgen een uitgebreide lunch aan boord en donderdag naar de snackbar. Alles is van tevoren uitgestippeld. We bakken snel een serie hamburgers en eenmaal op de broodjes verdwijnen ze als sneeuw voor de zon. Een goed gevulde maag is een prima basis voor vanavond, want de omstandigheden zullen zeker in het begin vrij heftig zijn.

Als we wegvaren bij de trailerhelling keert de rust terug. Een heerlijk moment is dat altijd, het begin van een vissessie. Ben je eerst druk met het klaarmaken van de boot en alle andere spullen, nu kun je even alles vergeten. Gewoon vissen en genieten van de rivier. Het is een eindje varen naar de stek en ondertussen worden de puntjes op de i gezet. Ik hang een Spit'n Image aan de speld, Bard gaat voor een pas gekocht DAM poppertje. We gaan eerst enkele plantenbedden bestoken, zo is het plan. Er staat een lekkere kabbel en het is bewolkt, prima omstandigheden die vrijwel identiek zijn aan die van afgelopen vrijdag. Het vetrouwen is enorm en geconcentreerd beginnen we aan onze eerste worpen.

De boot drift langzaam voorbij het plantenbed terwijl de Spit'n Image er met een rustig gangetje overheen zigzagt. Kan net met deze kabbel. Af en toe een harde tik om hem even te laten springen. Ziet er super realistisch uit. Bard heeft het over de goede actie van zijn popper en net als ik wil omkijken zie ik een grote roofblei finaal het water uitkomen. De vis draait 180 graden in de lucht alvorens ze met een enorme klap het oppervlak doorbreekt. Waanzin! Bard hoort de zware klap en draait zich gelijk om. Mijn lijn is finaal slap gesprongen en snel draai ik ik de losse lijn op. Als ik massa voel geef ik nog snel een tik, ze hangt nog! Gelijk zoekt de vis dieper water op, dit is een beste bak. De vis neemt geen echte runs, maar blijft er wel lekker in hangen. Als ze boven komt is de vreugde compleet, wat een gigantisch vette bak is dit zeg. Niet extreem lang maar wel super breed en vol gebouwd. De vis doet nog even haar best alvorens ze in de solution gedirigeert wordt. Ideaal met zo'n bungelende staartdreg.

Wat een begin!

Waanzinnig brede vis

We schieten snel een aantal foto's en dan tik ik de spit'n image los. Snel nog de duimstok er langs. Bard zijn schatting blijkt uiterst accuraat. 73 Centimeters. Die centimeters interesseren me echter niet veel op dit moment. Deze vis is puur genieten en wordt met veel zorg terug gezet. Mijn avond kan al niet meer stuk!

Nog even genieten...

In opperbeste stemming vissen we verder. Dit soort vangsten maken het roofbleien zo mooi. De brute mannier van aanvallen gevolgt door een fantastische dril, daar doe je het voor. Dat maakt ook die oppervlakte visserij zo mooi. De dreun is minder, veel minder, maar de aanbeet is na mijn mening tien keer zo spectaculair. Soms zie je ze aankomen, vaak komen ze vanuit het niets. In een roes vis ik verder. Puur genieten!

Als we na een uur nog geen actie vernomen hebben besluiten we verder te varen naar een andere stek. Er staat een behoorlijke golfslag en het is lastig om overeind te blijven. Toch zijn deze omstandigheden vaak wel goed voor de roofblei en dus gaan we ervoor. De aruku shad deed vrijdag goede zaken en dus suizen er al snel twee richting de oever. Met de motor in de achteruit rem ik de boot enigsinds af zodat we de stek redelijk zorgvuldig kunnen uitkammen. Vrijdag deed een plotseling stil vallende Aruku het opvallend goed en ik besluit deze techniek nu weer toe te passen. We zijn nog geen tien minuten bezig als kort na het stilvallen mijn hengel praktisch uit mijn handen gerukt wordt. Een immense run volgt en dan gaat er een loeizware vis in de stroming hangen. Dit is enorm! Zoiets heb ik een keer eerder gevoelt en deze vis van vér over de 80 wist toen te ontkomen. Ik krijg spontaan de zenuwen. Als dit een goed gehaakte roofblei is dan moet het een enorm exemplaar zijn, wat een massa!

Als dit een roofblei is...

In eerste instantie heb ik totaal niets in te brengen. De vis is de baas en ik kan slechts wachten totdat ik lijn kan winnen. Toch blijft de twijfel bestaan. Is de vis niet gewoon vals gehaakt? Is het wel een roofblei? Langzaam krijg ik controle over de vis, maar voordat we haar zien zijn we weer een paar minuten verder.

Het materiaal wordt tot het uiterste getest

Als de vis kort in het oppervlak komt is de teleurstelling groot. De vis is groot, dat is het probleem niet, maar het is niet de verwachte megavis. De aruku zit in de rugvin en dit verklaart de enorme kracht en weerstand van deze vis. Waarschijnlijk is de vis op de aruku afgestormd, maar er aan voorbij geschoten door het plotselinge stilvallen. De dreg wordt uit de rugvin getikt. Toch even een paar plaatjes want het is gewoon een roofblei van formaat. De oude en slanke vis meet 76 en zwemt na enige reanimatie rustig weg.

Gemengde gevoelens...

We varen terug naar de stek en zetten een nieuwe drift in. Al snel krijg ik een dreun op de Aruku, maar deze vis hangt niet. Zou ook eigenlijk te veel van het goede geweest zijn. Bard is nu aan de beurt. Het blijft echter behoorlijk stil, wat we ook proberen.

Na een tijdje besluiten we wat te gaan trollen. Bard hangt een Bomber aan de speld en ik kies voor een zinkende Magnum. Beide pluggen zijn 9cm lang en kunnen best een beetje gang hebben. Dat is mooi, want we besluiten de gang er goed in te houden. Dit levert voor mij gelijk een gigantische run op, maar dit is overduidelijk een vals gehaakte vis. Geen roofblei ook maar een brasem. Buiten de boot meten we de vis even uit nieuwsgierigheid en met 62cm is het met recht een kneiter. Snel wordt ze teruggezet en opnieuw slepen we langs de stek. We voelen regelmatig witvis en dan is het vanuit het niets de slip van Bard die overuren maakt. De vis komt snel omhoog en dus is het duidelijk een winde.

Bard in actie

Het dregje wordt snel losgetikt en na een plaatje mag de vis weer overboord. Windes van deze maat zijn meer regel dan uitzondering geworden en gezien het 'opvliegerige' gedrag van deze vissen zetten we ze het liefst zo snel mogelijk terug.

Prachtige winde

De pluggen gaan weer overboord en de motor komt opnieuw op toeren. Op exact dezelfde plek als waar Bard zijn eerste aanbeet kreeg volgt nu een tweede knal. De eerste run is harder en de vis blijft lekker diep. Dit kon nog wel eens een leuke roofblei zijn. De vis komt vrij gemakkelijk bij de boot maar gaat dan nog even goed tekeer. Eenmaal geland en onthaakt raast de vis nog even uit in de solution, maar in een dergelijk nat rubber net kan dit absoluut geen kwaad. Voor mij de ideale vervanger van een onthaakmat.

De solution doet wat ze moet....

Als de vis zich rustig houd kan ze poseren voor de camera. Een mooie dikke vis, halverwege de 60, schat ik. Als we de vis even later meten blijkt ze inderdaad 65cm te zijn. Opvallend is de rare bult op de flank van de vis, net onder de rugvin te zien op de foto.

Ook een roofblei voor Bard

De rest van de avond is het rustig. Wat we ook proberen, we krijgen geen reactie. Werpend niet en trollend niet. Wel weet Bard zijn vangende Bomber te verspelen. Diezelfde ochtend nog gekocht en nu alweer weg. De toon blijkt gezet, zo zal later blijken...

Dan maar terug naar de plantenbedden, wellicht is er hier nog een aan het scharrelen. Terwijl Bard het even op de stekelrovers probeert met een shad rammel ik er stevig op los met de Aruku shad. Deze levert, net als de Spit'n Image en de Fin s van Bard, geen enkele aanbeet op. Om half elf besluiten we er mee te stoppen. Vooruit, we trollen nog een keer langs een mooi taludje, dan is het echt genoeg geweest.

Op de laaste meter van het traject volgt dan toch de aanbeet. De Jointed Shad Rap is gegrepen en een mooie vis stompt er stevig op los. Baars of snoekbaars, waarschijnlijk het tweede. Eenmaal bij de boot volgt dan toch een felle uithaal. Gaat wel erg snel voor snoekbaars. Is het dan toch een roofblei? Ja hoor, nummer drie voor mij vanavond. Met deze dikke 60er besluiten we een zeer succesvolle avond. De eerste vis maakte de avond al goed, de vissen erna maakten hem enkel beter!

Toch nog...

Groet,
Volkmar Strikkers