Zondag 13 januari

Een bijzonder korte aasperiode…

De dag begon simpelweg kloten. Bij het aankoppelen van de aanhanger bleek dat de plaat waarom de stekker van de aanhanger moet worden aangesloten, verbogen te zijn en deels in de bumper gedrukt was. Kennelijk het resultaat van een ontmoeting met een verkeersdrempel enige weken geleden tijdens vakantie in Duitsland. Dus alle spullen er weer uit en in de Mazda van Marco. Patricia heeft vandaag een auto nodig en zij neemt mijn koets. Door al dat gezeik rijden we pas tegen 08.00 bij Marco weg. Route naar water is bekend, en daar aangekomen weinig drukte bij de trailerhelling. Dat zien we altijd graag, hoe minder concurrentie, hoe beter de vangsten. 

Water is kraak en kraak helder. Dieptemeter geeft 2,5 meter aan en je ziet alles op de bodem liggen. Dat zijn vaak niet de beste omstandigheden voor de kunstaasvisserij, en al helemaal niet in Januari. Daar niet gevist, zeker niet gevangen is, proberen we het beste er van te maken en zetten koers richting de stadsgrachten van een eeuwenoude stadje. Hier hebben we al menig snoekavontuur mee gemaakt en hier vissen loont vaak.

Maar niet altijd…… Er is een viswedstrijd gaande en hierdoor kunnen we een flink stuk van de grachten niet vissen. We komen een collega tegen en zijn zure gezicht verraad veel, “Geen roofvis gezien” deelt hij mede. En dan neem je als visser snel een beslissing. Of boot op de trailer en ander water op zoeken, of een taaie dag uitzitten op een water wat niet loopt met een goede kans op een visloze sessie. Boot op de trailer dus.

We rijden via wat lokalen wegen richting een trailerhelling bij de dam. Rit duurt een 20-tal minuten en traileren is een fluitje. We moeten alleen de gigantische plas oversteken en dat vergt tijd. Windkracht is zo rond de 5 Beaufort en schuin op de punt. Hoge golfslag en we moeten rustig varen om niet al teveel water in de boot te scheppen. Toch komen we zeiknat aan bij de eerste jachthaven. Is een grote jachthaven, lange steigers met vette zeiljachten. We trollen hier eerst de linkerkant af. Werpen hier en daar in lege boxen maar vangen niets.

Animo is toch hoog. In dit jaargetij weet je dat op dit soort jachthavens, gelegen aan enorme watermassa's zoals dit water, je ieder moment een mooie vangst kan doen. Wat we ook doen, linkerkant van de jachthaven geeft geen prijs. Niets, nada, noppes, geen vis.

We vervolgens onze weg en in de uiterste rechterhoek, gezien vanaf de ingang, trollen we langs een paar boten. Ook hier geen aanbeten. Marco draait de boot en ik werp richting een rietkraag. Draai een paar slagen en dan eindelijk een aanbeet. Top van St. Croix buigt goed door en felle tikken verraden dat een flinke baars Rapalatje te pakken heeft.

De baars neemt zijn tijd, blijft diep en laat zich niet zien. Dat spel duurt langer dan gewoon en ik voel aan alles dat ik een mooie baars gehaakt heb. Wanneer de baars moe wordt, en zich voor het eerst laat zien, zie ik dat het een bak is. Een hele mooie hoge vis in prachtig winterkleed geeft zich gewonnen. Baars is licht gehaakt, neem geen risico en schuif schepnet onder de vis. Schepnetje omhoog en ik kijk eens goed. Dit is een hele dikke en weet zeker dat de baars minimaal ergens rond de 48- 49 centimeter is. Een kist van een baars dus!!!!

Onthaken is een makkie. Pak het meetlint en laat Marco aflezen. Baars is groot, heel groot want bij 52 centimeter is het einde van de vis bereikt……….. Eerste baars van 2008 en wat voor één!!!! Marco maakt de foto's en 2 daarvan staan hieronder.

De eerste van het nieuwe jaar ..

.. en wat voor één !!

Ja, en dan ben je even stil. Plugje zit in netje vast en ik neem de tijd om deze te “onthaken”. Onderwijl let ik ook op Marco en we zien allebei hoe een dikke baars zijn plugje aanvalt net voor deze uit het water komt. Marco bedenkt zich niet en gooit snel in. De aanbeet volgt en dezelfde baars, althans zo denken wij, valt plugje weer aan. Deze keer wordt de baars gehaakt en ik gebruik schepnet om de baars snel in de boot te krijgen. Is ook een hele fraaie, meetlintje wijst 47 centimeter aan. Fototje hoeft hij niet.

We werpen de hoek secuur af, natuurlijk in de hoop nog een mooie baars te vangen. Marco haakt vlot weer een vis. Korte dril, een mooie 30+ baars die in het water onthaakt wordt. Wild is het vandaag niet, althans qua aantallen. De kwaliteit daarentegen maakt dit meer dan goed. Helemaal wanneer Marco binnen een paar minuten nog een mooie baars vangt, 44 welgemeten centimeters.

Dan volgen er nog een paar uur pielen, trollen, verticalen, diagonalen en werpen. Maar geen roofvis laat zich meer zien. Wat we ook doen, waar we ook heen gaan, ook een volgende jachthaven, we vangen helemaal niets meer. Maar ach, wat geeft het. Een korte aasperiode, dat moesten we het vandaag mee doen. Een bijzonder aasperiode, dat zeker.

Bas Timmer