Zaterdag 2 februari

Kwartet

Netwerken kan snel gaan. Toen ik enkele jaren geleden eenmaal samen met Bernd baarsvissen.nl begonnen was, leerden we in rap tempo veel mensen kennen. Stuk voor stuk benaderden ze ons uit enthousiasme over de site en ons fanatisme. Geweldige reacties waren dat. En nog steeds krijgen we ze regelmatig. Ze prikkelen onze motivatie enorm en zorgen er mede voor dat we met plezier bezig blijven.
De afgelopen twee jaar is langzaam maar zeker een vast groepje baarsvissers ontstaan waarmee Bernd en ik regelmatig op pad gaan. Net als wij zijn het fanatieke en serieuze roofvissers van ongeveer dezelfde leeftijd, die op eenzelfde manier van deze hobby genieten. Dat schept een geweldige band die aan de waterkant telkens voelbaar is.

Samen met Volkmar Strikkers, Sanne Ploegaert en Pieter-Bas Broeckx betreed ik vandaag de steigers. We gaan als vanouds achter de baarzen aan. Het is een dag waar we lang naar uit hebben gekeken, want aanvankelijk zouden ook Bernd en Gert- Jan van de partij zijn. Zij moesten op het laatste moment jammerlijk afhaken. De complete club slonk dus tot het genoemde viertal. Geeft niets, het enthousiasme en vertrouwen zijn aanwezig!

Een aardige reis gaat vooraf aan de pret. Sanne en ik worden eerst opgepikt door Pieter- Bas, waarna we doorrijden richting Volkmar. Hij staat zoals afgesproken langs de weg te wachten, en kan dus direct instappen. Een kwartier later is de eindbestemming bereikt. De frisse lucht is bijzonder welkom.
Het weer is vandaag onze vriend, zo ontdekken we al snel. De voorspellingen zorgden gisteren nog voor andere verwachtingen, maar vandaag laat een voorzichtig zonnetje zich al snel zien. Het is droog maar er staat ook een pittig windje. Tussen de huizen en de boten zullen we er waarschijnlijk niet al teveel hinder van gaan ondervinden.

We gaan direct van start, zo'n honderd meter van het einde van de gracht. We beginnen meestal op deze plek als we hier vissen en zoals wel vaker is de activiteit hier een redelijke indicatie voor de vangsten door het hele stadje. Hoewel…we hebben ook al eens mogen meemaken dat de vis allemaal samengeschoold op een andere plek lag. Garanties bestaan dus niet.
In elk geval worden de eerste vissen al vrij snel gevangen. Sanne mag de eerst noteren, waarna ik twee leuke baarzen uit het smalle stukje water tussen de steiger en de kade vandaan peuter. Ik vermaak me kostelijk, maar heb ook last van m'n koude handen. Hopelijk is dat euvel snel verleden tijd.

Knallende start!

Ook Sanne aan de baars

Na een kwartier heeft iedereen zijn eerste visjes kunnen vangen. Omdat de vangsten richting het eind van de gracht niet bepaald beter worden, besluiten we al snel een kijkje te gaan nemen in de andere richting. Daar komen we eerst een serie witvissers tegen en vervolgens een brug. Vaak stond die garant voor de nodige visjes. Hoe zou het nu zijn?
Verticalen van de brug zelf blijft zonder resultaat, maar aan de andere kant kan vanaf een steiger gevist worden. Dit maakt interessante worpen onder de brug mogelijk. Volkmar profiteert er als eerste van. Hij tovert binnen korte tijd twee leuke vissen tevoorschijn. Dan valt het weer akelig stil. Steeds een paar visjes, dat patroon zagen we ook al op de eerste stek. Zou het tekenend zijn voor deze dag? Het doet in elk geval meer denken aan de zomervisserij. Dan ligt de vis ook veel meer verspreid en wordt zelden gedurende lange tijd een grote school baars bevist. Die vormen zich nauwelijks en áls ze er al zijn verplaatsen ze zich sneller.
Verderop spot ik een koppeltje futen dat overduidelijk baltsgedrag vertoont. Dat krijg je met die hoge watertemperaturen, waanzin! Het is net februari. Ook Volkmar kijkt hoofdschuddend toe. Een prachtig gezicht, maar je zou het een aantal weken later verwachten.

Winter?

Sanne en Pieter- Bas houden de vaart erin. Persoonlijk voel ik er meer voor om iets trager te vissen en elke stukje water wat meer aandacht te schenken. Ik geniet van de details. Volkmar heeft exact dezelfde instelling en dus ontstaan er tweetallen. Dat kan op een dag als deze zonder problemen. Geen enkel probleem dus. Al pratend zoeken we traag onze weg over de lange steiger. Het is gezellig, ik vermaak me prima. We bespreken de riviervisserij in de zomer. Beiden kijken we zo langzamerhand weer reikhalzend uit naar de bijbehorende hogere temperaturen en vooral ook naar de actievere visserijen die dan mogelijk zijn. Het is vaak ook een veel gevarieerdere visserij dan die in de winter. Hangen! Volkmar drilt een mooie baars, ik land hem en pak vervolgens de camera om het een en ander vast te leggen.

Haarscherp overdwars

Een blik in de lens

Even verderop krijg ik een aparte aanbeet. Vanuit het niets, maar niet met een kordate tik. In plaats daarvan trekt mijn hengel ineens krom en volgt een stevige dril. Een snoekje, dat kan haast niet anders. Inderdaad blijkt een kleine, groene rover mijn materiaal op de proef te stellen. Dat lukt hem aardig, aangezien ik bijzonder weinig ruimte heb om de druktemaker te drillen. Gelukkig gaat het me goed af en kom ik als winnaar uit de strijd. Volkmar helpt een handje en landt de vis. Merci vriend!

Snoekie!

Materiaalpech, part of the game

Struinend langs de gracht komen we eindelijk Sanne en Pieter- Bas tegemoet. Zij hebben het andere einde ook al bevist, helaas zonder veel succes. Het is een lichte tegenvaller omdat we stilletjes gehoopt hadden dat de vis daar dikker gezaaid lag. Hoe dan ook, Pieter- Bas kijkt inmiddels wel uit naar het vangen van een paar forse voorns op zijn vliegenlat. Die ligt nog in zijn auto. Samen met Sanne zet hij koers terug naar het beginpunt. Volkmar en ik willen de toets zelf doorstaan en besluiten daarom toch een kijkje te gaan nemen verderop. Slechte vangsten? Eerst zien, dan geloven.

De allerlaatste steiger ligt er verlaten bij. Hoewel? Nee, helemaal aan het eind blijken toch een paar witvissers actief. Ze waren me nog helemaal niet opgevallen. Midden op het water zijn de nodige futen aan het jagen. Met succes ook. Hun magen zitten snel vol, dat kan niet anders. Concurrentie voor de mannen links van ons vormen ze niet. Het ligt hier opgestapeld met vis!
De rovers laten zich ook zien. Volkmar krijgt al snel een paar pittige aanbeten, en haakt vervolgens een fraaie baars die zich kort voor de steiger van de shad ontdoet. Meteen daarna vang ik een schitterend getekend exemplaar. Absoluut een plaatje waard!

Tevredenheid alom

Techniek

We vangen nog een paar vissen en concluderen dat Sanne en Pieter- Bas nog niet op deze steiger geweest zijn. Zo wel dan hebben ze duidelijk het een en ander laten liggen. Goed dat we nog even een kijkje zijn gaan nemen! Na een stuk of vijftien vissen – waarvan het merendeel voor Volkmar – besluiten we terug naar de auto te lopen. Daar is het gezelschap weer compleet. Tijd voor een stevige lunch! We zetten koers naar de Albert Heijn en slaan daar worsten, boordjes, ketchup en mosterd in. Pieter- Bas heeft zijn inmiddels befaamde gasbrandertje meegenomen om de maaltijd te bereiden. Ideaal voor dit soort dagen! Maar dan moet je niet de gasfles vergeten, hè kerel? We kunnen erom lachen. Koude worsten dan maar. Met een flinke kwak saus zijn ze nog steeds erg lekker.

Niet alleen onze magen zijn een half uurtje later gevuld. Ook de trek in grote blankvoorns had Pieter- Bas voor de lunch al weten te stillen. Meerdere fraaie vissen hadden zijn nimf gepakt. Prachtige sport op de vliegenlat. Maar nu weer baars!
We besluiten kort een kijkje te gaan nemen bij een haventje even verderop. Daar is doorgaans ook wel een visje te vangen. Helaas pakt dit plan niet goed uit als gevolg van een starre havenmeester. Er lijkt geen woord mee te wisselen, dus houdt het op. Terug naar het vertrouwde water dan maar. Daar zoeken we vrijwel meteen het einde van de lange gracht op waar Volkmar en ik zo goed vingen. En inderdaad, meteen twee leuke baarzen voor mij. Dan valt het weer vrijwel stil. Lichte verbazing bij ons. Op een enkel visje na lijkt hier toch echt niets meer te beleven.
De twijfel slaat toe, vooral bij Pieter- Bas. Hij overweegt zich nog even op de blankvoorns te richten, en stelt voor dat wij hem dan weer treffen bij de auto. Ik vind het prima, maar op het moment dat ik dat uitspreek gaat er vrijwel recht onder mijn hengeltop een vis van formaat aan m'n shadje hangen. Een geweldige dril volgt. Pieter- Bas schiet een paar plaatjes en hij is om. ‘Die blankvoorns komen nog wel, ik blijf hier baarzen met jullie.'

Met 39 centimeter de grootste van de dag. De dril was ernaar!

Nipt op de 10 cm lange Sand Eel imitatieprikjes van Storm. Absolute topaasjes

We besluiten nu gezamenlijk langzaam terug te gaan vissen richting de auto. Onderweg zullen we nog de nodige leuke stekken tegenkomen. Móet vis op kunnen leveren! Inderdaad volgt al vrij snel weer actie. Volkmar vindt een schooltje rovers en Sanne komt als eerste delen in de pret. Tegen de tijd dat Pieter- Bas en ik arriveren zien we hem een flinke vis drillen. Beauty!

Zonder meer een plaatje waard

Meesterlijk

Hoe verder we van het einde van de gracht verwijderd raken, hoe slechter de vangsten worden. Het is een herkenbaar patroon dat we op veel stekken terugzien. Zeker op langgerekt water heeft de vis vaker de neiging om aan één kant te gaan liggen. De wind staat vandaag dwars over de gracht, op het uiteinde waar de vis ligt. Misschien is dat de verklaring; het water wordt daar naartoe geblazen door de wind en draait naar beneden waardoor een onderstroom ontstaat. Het troebelere water en losgekomen voedseldeeltjes trekken witvis aan. En waar witvis is… juist.

De dag wordt afgesloten, vrijwel iedereen zit behoorlijk stuk en heeft een tevreden gevoel. Pieter- Bas richt zich toch nog even op de blankvoorns, terwijl Volkmar Sanne en ik onze pijlen ook het laatste stuk op baars richten. Alleen Volkmar heeft nog twee keer succes. Wederom bij de brug tovert hij een mooie baars tevoorschijn. De rover spuugt een jonge, half verteerde soortgenoot uit.

Kannibaal

De dappere, weloverwogen poging om het nog even met een plugje te proberen resulteert tot slot in een mooi exemplaar van 37 centimeter . Absoluut een dik verdiende, fraaie afsluiter van een geslaagde dag. Zonder twijfel voor herhaling vatbaar. Wellicht dan met de hele club!

Vriendelijke baarsgroet,
Bard Borger