Vrijdag 1 februari

Daar en weer terug

There and back again, de titel van een hoofdstuk uit de boeken van Lord of The Rings. Ik moet zeggen dat er de laatste tijd weinig momenten zijn geweest dat ik moest denken aan het lezen van een boek. Laat staan dat ik er tijd voor heb gehad. De hele maand januari ben ik in rep en roer geweest voor school, afsluiting van het eerste semester van mijn derde leerjaar Aquatische Ecotechnologie aan de Hogeschool Vlissingen. De momenten die zich leende voor vrije tijd werden gaandeweg gevuld voor het werk en het bezoeken van feesten en concerten. Geen gaatje gevonden om even de waterkant op te zoeken. Vooral het weer heeft hier ook een enorm groot aandeel in gehad. Dikwijls stond er een spijkerharde noordenwind of eentje uit het zuiden. Hier op mijn thuiswater betekent dat de wind dan precies in het verlengde zit van het kanaal. Gezien de grote diepte van dat water is het bijna onbegonnen werk! Het semester op school is afgerond, alles voldoende. Er is weer tijd vrij, dus ik vond het een prima plan om mij meteen de eerste dag van februari te trakteren op een middagje uitwaaien langs het kanaal. Een visje is bijzaak, eerst lekker genieten van de buitenlucht!

Ze hadden afgrijselijk weer voorspeld voor deze week. Veel wind en regen. Gezien ik voor de aankomende zaterdag al een visafspraak heb moeten afblazen vanwege mijn werk, moest ik gaan vissen van mijzelf. Gelukkig was het stralend weer!
Vroeg in de middag stapte ik thuis op mijn fiets met heel weinig materiaal. De standaardbenodigdheden zoals een tang en een schaar gaan in de jas. De schoudertas bevat een doosje met shads, mijn camera en natuurlijk iets te eten en drinken. Samen met de drie meter lange Special Shad van Fox en een 3000 Shimano serie moet het voldoende zijn voor een fijne struinsessie langs het kanaal hier in mijn woonplaats.
Eenmaal aangekomen stortte ik mij gelijk op één van de hotspots. Een grote draaibrug met veel obstakels er rondom heen. Flink wat verschil in diepten. Samen met de grote hoeveelheid schepen die passeren een gebied waar enorm veel stroming staat. Een uitgesleten bodemprofiel, topstek voor onze stekelige rovers!

Mijn materiaal voor vandaag!

Een aanbeet blijft uit op de eerste stek. Ik gooi me een ongeluk. Ze lijken er niet te liggen. Afwisselen met kleuren en typen shadjes werkt blijkbaar niet. Ik varieer wat in snelheid. Vaak werkt dat 's winters nog al eens. Soms kan het niet traag genoeg zijn. Vooral de snoekbaarzen zijn hier heel erg gevoelig voor.
Op de tweede stek lijk ik al meer succes te hebben. Inmiddels zijn we al wel ruim twee uur verder. De vis is echt verre van los, maar het vertrouwen dat er eentje boven gaat komen blijft. Dit had vooral te maken dat ik echt van elke seconde genoot tijdens het vissen. Eindelijk weer eens buiten aan het water!
Een lange slug van Lunker City brengt mij naar de eerste aanbeet. In de verte, heel diep even wat weerstand. Een zacht tikje. Ik mis de vis. De shad komt opgerold terug naar boven. Startdreg in de war en de staart van de slug zat om de hoofdhaak gewikkeld. Een zuivere aanbeet! Helaas geen teken van leven meer. Het moge duidelijk zijn dat het geen dag gaat worden van de vele vangsten. Een rits van stekken vliegt voorbij, zonder ergens nog een aanbeet te krijgen. Balen? Een klein beetje misschien. Feit is dat de dag nog niet voorbij is.
De zon is scherp en verschuilt zich soms achter een wolkje. Het is echt lekker weer. De wind is wel hard, maar ze staat west. Ik kan dus prima met wind in de rug vissen. Alleen maar voordelig, gezien ik verwacht dat de vis echt onderaan het talud ligt. Vooralsnog is die gedachte nog niet echt beantwoord. Misschien zit ik er naast …

Het weer was zalig!

De dag is niet heel lang meer. Ik denk na over wat de beste keuze is. Doorgaan waar ik mee bezig was of de tactiek lichtelijk aanpassen. Vooralsnog was alleen de eerste stek een plaats waar ik te maken had met een damwand en gelijk diep water. De rest van de stekken waren allemaal schuin aflopende oevers met een mooi stijl talud. Ik val weer terug op de eerste stek, maar dan een heel stuk van de brug vandaan. Een plek wordt bestookt waar zo'n beetje de overgang ligt van damwand naar een schuin aflopende oever. In het verleden heb ik hier nogal eens toffe dagen meegemaakt. Wie weet dat deze stek vandaag nog wat leuks te bieden heeft. Ik sta nog niet heel lang te gooien of ik krijg bezoek van een voorbijganger. De standaard woorden komen naar voren. Snoekbaars, pan, opeten en ga zomaar door. Geïrriteerd? Niet echt, dit soort zaken met een korrel zout nemen en lekker er op in praten. Nee, ik had nog niks gevangen. Wel eens snoekbaars gezien hier, maar alleen maar kleine vis, niks voor om op te eten. En grote baarzen dan, was de vraag die volgde. Nauwelijks, maar ze zwemmen er wel. Vandaag nog niks gezien. Geweldig om te zien dat ik dan eindelijk die eerste echt goede aanbeet krijg. Vlak onder de kant knalde een dikke baars op de shad. Echt een goede, want de hengel werd flink krom getrokken. Bij het zien van de vis verwonder ik mij over de omvang. Kogelrond! De man lijkt wat verbaasd als ik meld dat de baars na een foto weer terug gaat. Het is al eens voorgekomen dat mensen geld aanbieden voor de vis. Dat geintje gaat natuurlijk mooi niet door. Gelukkig begrijpt deze man mijn standpunt en biedt aan om even gauw een foto te schieten. Vriendelijk bedankt meneer!

De allereerste van 2008

Een mooie vette baars!

Pas bij het terugzetten van de vis realiseer ik mij dat het voor mij de eerste vis is van dit nieuwe jaar. Pas in februari. Het is volgens mij echt alweer een hele tijd geleden dat ik een maand niet heb kunnen vissen. Wat erg, of juist niet. De realiteit denk ik. Het zal nog wel vaker voor gaan komen dat ik in een drukke periode beland. Er genoegen mee nemen, voor de rest kun je er toch weinig aan doen.
Mijn dag is in ieder geval niet meer visloos. Eén baars is geen hele spectaculair vangstbericht. Maar mijn gevoel is er geweldig bij en daar gaat het natuurlijk allemaal om. Lang niet weggeweest en dan eindelijk weer buiten. Zo'n dikke baars is dan echt een prima bonus!
Bij het eindigen van de visdag stap ik op mijn fiets richting de brug. Daar aangekomen hoor ik ineens het signaal dat hij open gaat draaien voor een boot. Nog even vissen dus. Ik tref geen vis meer aan hier. Wel schiet ik nog een paar leuke platen. Geweldig blijft het om zulke grote schepen door je thuiswater te zien knallen.

Het blijven leuke plaatjes

Opgejaagde eenden

Het schip uit Kopenhagen is snel. Om de paar dagen vervoeren deze schepen van DFDS Transport voornamelijk auto-onderdelen naar de havens van Gent. De route is bekend, zodoende een schip wat voor weinig minuten wachten duurt bij de brug. De visdag komt voor mij aan een einde. Nog even een lekker stukje fietsen naar huis. Meewind! Thuis sluit ik de boel af met een heerlijke warme maaltijd. Ik heb weer lekker gevist!

Vriendelijke baarsgroet,
Bernd van Broekhoven