Maandag 11 februari

Lente in de winter

Als ik die titel zo lees moet ik op één of andere manier denken aan het liedje over de stralende lente ogen van de tandartsassistente. Geen idee van wie het ook alweer is, maar het is in ieder geval een leutig liedje. Het was vandaag weer tijd voor een visdag samen met Georges. De Blu en Blu, zijn bootje, staat alweer even stil. Het zal van begin november geweest zijn dat we voor het laatst met de boot zijn gaan vissen. Nu is het eindelijk eens schitterend weer, dus zien wij onze kans om het grote water weer op te gaan!

Het is al een paar dagen stralend weer, weinig wind, veel zon en heerlijke lentetemperaturen. 's Nachts vriest het nog wel, wat het zeker in de vroege morgen erg fris maakt. Goed aankleden dus! Iets waar ik zelf goed naast zat. Ik had voldoende lagen aan, maar het was niet echt winddicht. Normaal gesproken heb ik altijd nog een jack van Total Fishing bij me, maar deze hing ditmaal nog thuis aan de kapstok. Jammer, dan maar een beetje kou lijden ...

Na een rit van een dik uur komen we aan in de haven waar we willen gaan traileren. Het is nog een beetje donker als alle spullen in de boot liggen. Toch maar alvast de boot traileren. Georges rijdt in een grote Opel Vivaro. Een vrij grote en brede bestelbus. De Blu en Blu is daarentegen niet zo groot en valt ene beetje weg achter de Vivaro. Zodoende was het traileren niet echt een vloeiend proces. Uiteindelijk lag de boot in het water. Georges vertelde over de motor die alweer een poos stil gestaan had. Even spannend bij het aanslingeren. Na vier keer liep hij. Prutelend sloeg deze ook gelijk weer uit. Nog een keer aanslingeren en even goed gassen. De motor draait nu goed. De stuurman draait nog even een sjekkie. We kunnen op pad!

Een nieuwe aanwinst voor Georges, de Viënto!

Het is vandaag de eerste keer dat Georges aan de slag gaat met een baitcaster. Altijd leuk. Ik moest gelijk denken aan mijn eerste ervaringen met de Ultracast van Abu Garcia. Die aanschaf was toen voor het snoeken. Ik geloof dat er een hele berg kunstaas al vliegend ten onder is gegaan. Pruiken bij het leven. Nu alweer een hele tijd verder vis ik ook met een baitcastertje tijdens het verticalen. Idem de Viënto van Daiwa, wat een prachtreel voor relatief weinig centen. Persoonlijk vind ik het met name in de bellyboat echt een geweldige uitkomst voor het verticalen. Maar goed, dat is weer ieder voor zich natuurlijk!
De dag begon zoals verwacht stralend met een zonnetje en een strakblauwe lucht. Het enige wat opmerkelijk was dat er toch een vrij strakke oostenwind over het water raasde wat er voor zorgde dat het goed koud was. In dat opzicht is een reeltje dan weer niet zo fijn, gezien je één brok metaal in je handen hebt. Lekker koud!

De shadjes kwamen tevoorschijn

Zo wil ik elke dag wel beginnen op het water

De fronttroller werd gereed gemaakt en het vissen kan beginnen. Voor die genen die al vaker een verslag gelezen hebben waarin de Blu en Blu verwerkt zit weten om wat voor fronttroller het gaat. Voor die dat niet weten, hier even de beschrijving. Het is dus een fronttroller die bestuurd wordt met ene pedaaltje. De ruimte in de boot is vrij beperkt, dus het pedaaltje zit niet echt op een hele handige manier op de boot. Met zware golfslag verlies je dan ook steeds je evenwicht en het controle over de boot. Geen pretje, maar we doen het er maar mee. Georges heeft in de nabije toekomst grote plannen voor een andere jacht met een degelijkere elektromotor. Ik kijk er naar uit! Gelukkig is het vandaag niet al te wild weer, verre van eigenlijk. Er staat wel een strakke wind, maar de golfslag is minimaal. Zodoende kon ik prima manoeuvreren met de boot. We beginnen op de stek waar we doorgaans altijd beginnen met vissen. Het water is groot en kent veel goede stekken. Toch merk ik dat je jezelf gauw vastpint op de stekken waar je in het verleden successen geboekt hebt. Zo hebben we al verscheidene dikke baarzen gevangen hier. Een strekdam met een schitterend talud. Niet te stijl en zeker ook niet te vlak. Mooi hard, dus een prima stek voor de rovers. De vraag was alleen. Hoe diep zouden ze vandaag liggen. Baars kennende ligt ze bovenop het talud. Die verwachten we dus ondiep, terwijl de snoekbaars nu in deze tijd van het jaar iets dieper zal liggen. Al sluiten we niet uit dat ze boven de zes meter kan liggen. Al met al proberen we eerst tussen de nul en de zes meter onze visjes te vangen. Het valt zwaar tegen. Geen vis te bekennen. Hier en daar wel mooie scholen witvis. Altijd spannend, gezien de rovers hier natuurlijk graag in huishouden. De eerste aanbeten volgen als we het talud afzakken. Eerst een misser en vervolgens een mooie tik recht onder de boot. Geen joekel. Een snoekbaarsje wat net aan de maat gezeten zal hebben had het voorzien op mijn donkere Culprit. De eerste was binnen.

Het reeltje wordt gelijk goed in gebruik genomen door Georges

De eerste in een volle ochtendzon

We besluiten om het ondiepe water te laten voor wat het is. De baarzen liggen er niet of ze zijn nog niet wakker. Feit is dat we rond de tien meter nu meer beweging onder water verwachten. Niet heel veel later wordt dat bevestigd. Wederom een mooie tik op de Culprit. De vis vecht niet en zwemt maar wat slapjes mee. Vol verbazing zien Georges en ik dat het precies dezelfde snoekbaars is die het shadje gegrepen had. Gehavende rugvin en een wond halverwege de flank. Maf verschijnsel. Ik heb al wel dezelfde snoeken en baarzen gevangen kort achter elkaar, maar met snoekbaars heb ik dat nog niet eerder gehad. Dezelfde in een paar dagen tijd dan weer wel. Wat laten sommige vissen zich toch gemakkelijk voor een tweede keer foppen. Voedselnijd?

Het blijft vervolgens te lang stil. Verkassen zeggen we! De motor wordt weer aangeslingerd en er gaat een bak koffie naar binnen. Lekker. De strakke oostenwind is nog steeds aanwezig. Er vol tegenin nu. Zonder windjack of iets zal ik even kou moeten lijden. Het zal niet lang meer duren voordat de zon hoger komt te staan en we lekker in onze trui kunnen gaan vissen. Nu nog even bikkelen. We doen weer een stek aan waar we de laatste keer een hele dikke baars mochten vangen. Het vervelende was toen dat we vrij snel de stek weer moesten verlaten omdat er heel zwaar weer op komst was en de golven te hoog zouden worden voor een veilige terugtocht met de boot. Vandaag is dat niet aan de orde. Lekker vissen zonder echt op het weer te letten. Het enige wat ons nu tegen zat was dat de vis er niet lag. Geen enkel teken van leven, totdat! Georges kreeg uit het niets ineens een keiharde dreun. Binnen een seconde is het gedaan. De hengel dubbel, wat lijn van de slip en pats. De lijn door. We weten niet wat het is geweest. Snoek misschien? Die verwachtte we daar niet. Snoekbaars neemt niet zo'n snelle run en baars zeker niet. Roofblei misschien? Of misschien was het gewoon een rottig obstakel, het kan allemaal. Hoe dan ook, we hebben nog steeds geen visvangst hier. We proberen van alles. Uiteindelijk komt het er op neer dat we een heel stuk trollen. Misschien dat we dan iets tegenkomen. Het blijft akelig stil.

Heerlijk visweer, maar van de visvangsten vandaag verwachten we niet veel

De Little John van Spro, iets nieuws wat zij visjes vast gaat vangen!

Er wordt weer een heel stuk gevaren. Het is gelukkig al minder koud. De wind is ook echt een flink stuk gaan liggen. Een bijna strak water steken we over met de boot. Volle zon en lentetemperaturen, genieten van de bovenste plank. We naderen een havenmonding. Topstekken. Echter zien we een stukje verder een mooie baai die heel mooi uit de wind ligt. Er is me wel eens verteld dat daar een mooi talud ligt. Vrij snel mooi diep water. Een plek waar je bijvoorbeeld met de bellyboat ook prima uit de voeten kunt. Georges en ik zijn er nog nooit geweest. Verkennen maar!
We treffen een zeer grillig talud. Diep water en dan ineens ondiepten. In het glasheldere water zien we de stenen liggen. Een keiharde bodem vol met mosseltjes. Een regelrechte hotspot dus. We leggen de motor stil en gaan verder op de fronttroller. Gooien met shads is hier het plan. Vol vertrouwen beginnen we en al gauw is het raak. Een mooie tik in het ondiepe op een bruine Slayer shad van Fox. De vis gedraagt zich driftig, blijft hoog en zwemt veel, zonder al te veel gewicht te gebruiken. Al snel zien we dat een klein snoekje de boosdoener is. Een snelle release vind plaats als ik het snoekje net niet goed bij z'n nek kon grijpen. Bij het nadien schudden van de kop schoot de staartdreg los. Prima zo. De eerste vis hebben we gezien!
We komen een paar keer in aanraking met het steile talud dat er voor zorgde dat we ineens op een meter water zaten te vissen. Het doorzicht van net geen twee meter liet dan ook de stenenmassa's met mosseltjes zien. Snel achteruit met de fronttroller en weer verder vissen. Met de zon vol in het gezicht geniet ik van elke worp. Wanneer de tweede aanbeet op deze stek volgt geniet ik nog meer. Een harde knal en een flink kopschuddende vis. Een gouden massa met zwarte strepen, bewapend met een pak stekels komt langzaam richting de boot. Nog even een laatste ontsnappingspoging onder de boot door. Tevergeefs, ik mag de baars in zijn lip landen. De eerste veertiger is een feit, wat een feest!

De vis waar we voor kwamen!

Netjes weer terug zodat hij verder kan groeien

De eerste grote baars was een feit. De regel op dit water is dat er vaak meerdere van dit exemplaar liggen. We vissen dus gauw verder. Het vertrouwen in grote shads is vandaag groot. Doorgaans vissen we op dit water met fijne slugs. Op één of andere manier hadden ze daar vandaag echt geen zin in. Zodoende de grote shad met schoepstaart maar gepakt.
We volgen het talud langs een meter of drie. De shads belanden op een meter water. Langzaam kunnen we niet vissen, omdat er teveel obstakels zijn. Regelmatig zitten we dan ook vast aan een stenenpartij. Geklemd tussen de stenen of precies in een mosselbankje. Af en toe moesten we dus er naartoe om de shad los te krijgen. Hoort erbij, maar heel relaxed is het niet natuurlijk. Een derde aanbeet op deze stek hangt in de lucht. Beide staan we scherp te vissen. Het is weer de Slayer van mij die keihard aangevallen wordt. Georges keek toevallig naar mijn hengel toen de aanbeet kwam. Een mokerslag was het! Ik geniet niet heel lang van de aanbeet. Na het zware gewicht gevoeld te hebben krijg ik een slappe lijn terug zonder shad. Het is een snoek geweest die kort en mette maakte met mijn fluorocarbon onderlijn. Verdorie!
Ietwat gefrustreerd vis ik verder. Vind het enorm vervelend dat er nu een vis rondzwemt met mijn shad. Je kunt er donder op zeggen dat het gebeuren kan dat er snoek rondzwemt, maar er altijd rekening mee houden kan niet. Jammer, misschien in het vervolg toch maar wel rekening houden met snoek als de shadkeuze wat groter uitvalt. Leermomentje.
De stek is op, we naderen de havenmonding. Deze wordt nog wel even uitgevist, maar een aanbeet blijft uit. Georges en ik twijfelen er niet over om de boot nog een keer helemaal tot aan het begin van de baai te sturen. Snel staat de hengel weer krom. Een andere Slayer shad werd vol overgave aangevallen. Weer een baars en een dikke ook! Eentje uit de boekjes. Mooi vet, goud, schitterende hoge bouw en lekker sterk. Wat moet ik er verder over vertellen, geweldig, laat de foto's verder spreken.

Wat een bak!

Een schilderij

Een exemplaar uit duizenden

Ik kijk even naar Georges. Het zit hem vandaag nog niet helemaal mee. Lang geconcentreerd doorvissen moet dan toch de doorslag geven en ook voor hem visvangst betekenen. Het blijft dan ook gelukkig niet uit dat er ook door hem baarzen gevangen worden. In korte tijd vangen we een viertal baarzen bij. Alles boven de twee meter water. Echt kicken! De baarzen waren echter niet zo groot als de voorgaande. Eentje behaalde net de veertig centimeter. Stuk voor stuk allemaal schitterende exemplaren van baarzen. Mooi gekleurd, goed in conditie, topvangsten!

Ook baars voor Georges

De Salt Shaker van Lunker City werd vol genomen

De mosseltjes in het heldere water

Zonder dat we er erg in hebben wordt het snel later. Er valt een stilte en even twijfelen we er aan wat we moeten doen. De stek is inmiddels al drie keer afgevist door ons. Nog een keer of door naar een andere stek. De keuze zou het einde van de dag zijn, gezien de tijd op was. Georges moest de nachtshift in, dus zodoende moest er vroeg getrailerd worden. We kiezen ervoor om nog één keer het hele stuk uit te vissen. Het blijft bij één aanbeet. Een hele mooie, schitterend zelfs. De baars die boven komt zetten is weer een mooie veertiger. Minder vet en minder mooi getekend, maar zeker weer een prachtvangst. Deze wordt snel onthaakt en weer gauw terug gezet. We sluiten de dag in stijl af. Precies tien vissen. Voor Georges helaas geen dikke, maar die komen de volgende sessie ongetwijfeld weer voorbij zeilen. Over een glad meer scheren we weer terug naar de trailerhelling. Ik geniet nog even na van de mooie baarzen die we hebben gezien vandaag. Wat hou ik toch van dat grote water!

Een laatste blik over de grote slok

Vriendelijke baarsgroet,
Bernd van Broekhoven