Dinsdag 9 december
Heilige graal
Na het geweldige succes van de vorige keer heeft het baarsvirus, ingewijden kennen het wel, harder dan ooit toegeslagen. Constant dwalen mijn gedachten af naar de havenbaarzen. Er moeten er daar meer liggen. En dat andere hoekje was in het verleden ook goed. Misschien liggen ze er dit jaar weer. Misschien moet ik eens twisters gebruiken in plaats van shads. Enz.. enz..
Als de mogelijkheid zich voordoet om een paar dagen thuis te werken pak ik deze kans ook gelijk met beide handen beet. Wellicht zitten er nog een paar uurtjes vissen in! Op dinsdag zit ik thuis achter de computer en ik typ er lustig op los. Er is nog weinig drang om naar buiten te gaan aangezien de temperatuur rond het vriespunt ligt en de natte sneeuw in dikke vlokken naar beneden dwarrelen. Tegen de middag begint het toch te kriebelen, ondanks de nog steeds dwarrelende vlokken. Op de radio worden de mensen afgeraden om op pad te gaan maar dat schrikt mij niet af. Aan het eind van de middag houd ik het niet meer. Mijn werk vordert niet meer en ik ben aan een break toe, ik ga vanavond nog wel even door. De vriendin is er toch niet.
Als ik mijn spulletjes haastig bij elkaar zoek, ik heb nog maar 2.5 uur licht, zie ik dat het sneeuwen gestopt is en er een waterig zonnetje doorbreekt. Kijk dat is nog eens een opsteker. Snel alles in de auto en op pad. Bij de haven aangekomen besluit ik de andere kant eens op te gaan. Wie weet liggen ze wel op het talud tussen steiger en oever. Snel wordt er een twister in de speld gehangen en begint het spel van tikken en zakken weer. Worp na worp wordt gemaakt. Als ik de twister na een lange worp vol het havenvak over terug vis wordt deze halverwege even tegen gehouden kenbaar gemaakt door een subtiel tikje. In een reflex zwiept de hengel in de aangename curve en begint iets aan de andere kant boos te bonken. Aaaahh wat een heerlijk gevoel, dat voelt als een beste! Langzaam dril ik de vis naar me toe en na wat laatste vluchtpogingen kan ik de vis landen. Ook dit is weer een schitterende puntgave vis. Ik schat hem zo achter in de dertig. Die twister wilde hij wel hebben die is een goed eind naar binnen verdwenen. Een kort tikje met de onthaaktang verlost de vis van het kleinood en kan hij snel weer terug.
Wederom een beste vis
Snel weer terug
Ik ben weer helemaal tevreden. Wat een heerlijke vis! Met een voldaan gevoel vis ik verder. Als ik even later mijn twistertje laat afzinken wordt deze nog voor hij de bodem bereikt heeft bruut onderschept. Een harde tik die tot in het handvat doordreunt laat me weten dat er wederom interesse in het twistertje was. Langzaam dril ik de vis, die zich gemakkelijk mee laat komen, naar me toe. Pas als ik de vis omhoog wil drillen wordt deze zich bewust van zijn benarde situatie. De gehele trukendoos gaat open en ik moet mijn hengel dan ook meerdere malen diep in het water steken om te voorkomen dat mijn lijn onder een boot doorschuurt. Ondanks zijn verwoede pogingen trekt de baars uiteindelijk aan het kortste eind en kan ik naar mijn al uitgestoken hand dirigeren. Wat een bak! Deze gaat zeker over de veertig! Ik kan het haast niet geloven. Twee keer vissen twee veertigers! Het meetlint geeft uitsluitsel 45 hele centimeters…een top vis. Snel schiet ik een paar platen als aandenken. Dan mag de vis weer gaan. Op het moment dat ie het water raakt schiet ie als een raket naar beneden. Mij met een douche achterlatend. Maar ik voel het amper.
Topvis
Ik gloei van tevredenheid. Snel maak ik nog een paar worpjes op de zelfde plek om te kijken of er misschien nog eentje ligt. Als dit niet zo blijkt te zijn vind ik het wel mooi geweest. Het begint langzaamaan te schemeren en ik heb nog het nodige werk op me wachten. Maar………..morgen ben ik er weer! Wanneer 's avonds mijn vriendin thuiskomt kijkt ze naar mijn grijnzende gezicht en zegt: ‘ je bent zeker weer wezen vissen” Ik kan alleen maar knikken.
De volgende dag ben ik rond dezelfde tijd weer present in de haven. Ik besluit weer een nieuw deel te gaan verkennen. Waar ik eigenlijk nog weinig eerder gevist heb omdat het me nooit zo trok. Maar ik heb me voorgenomen om elk hoekje van deze plaats volledig uit te kammen. Vol goede moet begin ik aan mijn spel. Worp volgt na worp maar aanbeten blijven uit. Na anderhalf uur geen stootje gevoeld te hebben zakt de motivatie wat in. De kou maakt het er ook niet makkelijker op. Het is misschien ook wel te veel van het goede om drie keer op rij een dikke vis te vangen. Ik besluit nog even te kijken op de succesplekken van gisteren en als het daar niets is vind ik het wel mooi geweest. Aangekomen op de eerste plek suist de shad verwachtingsvol naar de bodem. Tik………….wachten lijn slap…………tik………. Maar ook hier gebeurd niets. Nog een plekje dan. Mijn verwachting is eigenlijk gezakt tot bijna niets maar toch probeer ik het even. Ook hier krijg ik geen reactie op mijn eerste worp. Maar als ik mijn shadje snel naar boven draai zie ik een forse groene schim erachteraan schieten. Dat is baars! En nog een mooie ook. De baars geeft de achtervolging op en verdwijnt weer de diepte in. Snel laat ik mijn shad op de desbetreffende plaats naar beneden dwarrelen. Ik sluit mijn beugel en wil een tik geven. Maar in plaats hiervan sta ik gelijk met een kromme hengel! Iets heeft mijn shad tijdens de vrije val gegrepen. Toch nog vis! Ik kan het bijna niet gevolden. Rustig dril ik de vis omhoog en probeer optimaal te genieten. Langzaam doemt een vorm op.. en nog een en nog een. Een mooie baars omringd door maarliefst 5 soortgenoten waarvan er twee nog groter zijn zwemmen nerveus mee en wachten op een kans om iets te kunnen stelen. Op een gegeven moment hebben ook deze jongens door dat er iets niet in de haak is en haken af. Rustig pareer ik de laatste vluchtpogingen van de vis en maak me op voor de landing. Dan besef ik me pas wat voor vis dit is. Hij is wel erg groot! Dat had ik in het begin helemaal niet door joh.. Nu wordt ik toch wel zenuwachtig. Snel ga ik op mijn knieën zitten en til de massieve vis uit het water. Wanneer ik de vis op de steiger leg wordt mijn verwondering nog groter. Dit beest beslaat maarliefst 3 steiger planken. Wat is dit! Met trillende handen frunnik ik het meetlint uit mijn tas en leg het langs de vis. Ik meet 48! Nee dit kan niet. Ik leg de vis op het lint en trek het strak en van punt staart tot punt bek meet ie precies 48! Ik kan er niet omheen!! Een nieuw PR! Yessssss schalt het over het water maar afgezien van een paar opgeschrikte meerkoeten is er geen reactie. Na een paar snelle foto's anders geloven ze het nooit…. mag de vis weer zwemmen. Statig laat deze gigant zich naar de bodem zakken. Wat een bak zeg.
Een ware gigant!
Profiblinkershadje geheel verzwolgen!
Plots realiseer ik het me. Twee van zijn soortgenoten waren nog groter! Daar zat wellicht de heilige graal bij! (baars van 50cm of groter). Het zal toch niet he…. Heel secuur vist ik alle omliggende gaatjes uit maar aanbeten blijven uit. Het schooltje is buiten mijn bereik. Eigenlijk maakt het ook niet uit. Ik ben al super tevreden wat een bak. Tintelend van opwinding loop ik terug naar de auto ondertussen diverse vismaatjes opbellend om het goede nieuws te vertellen. Ook besluit ik snel weer terug te komen. Hij moet hier liggen….die heilige graal! En ik zal er jacht op maken!
Pieter-Bas Broeckx
