Zaterdag 6 december

Op zicht!

De avond van te voren kijk ik mijn spulletjes nog eens door. Morgen ga ik weer. Voor het eerst sinds lange tijd ga ik weer achter mijn geliefde prooi aan….dikke baars! Afgelopen avonden zijn gebruikt om het materiaal weer op orde te brengen. Shadjes zijn vervangen. Haken gecontroleerd op scherpte en mijn molen is verwend met een spik splinter nieuw lijntje. Mijn materiaal is er klaar voor!

Het materiaal is er klaar voor!

Daar ik maar een paar uur de tijd heb is de keuze gevallen op een haventje dat niet te ver van mijn huis ligt. Het is een taaie stek waar je hard moet werken voor je vis. Maar als je dan iets vangt is het vaak ook een dikke. Ik heb hier in het verleden dan ook mooie avonturen mogen beleven. Bij aankomst eerst even een praatje met de havenmeester gemaakt. Ik had de beste man van te voren gebeld met de vraag of het goed was of ik weer eens mocht komen vissen. En dat was geen enkel probleem …. wat een service…het kan dus wel!!!
Zo nu was het eindelijk tijd om te vissen. Ik begon gelijk met het uitkammen van de top plekken uit het verleden. Maar, zoals de veelal geuite reclame zin luidt, resultaten uit het verleden….. Zo ook hier. Het eerste uur verliep aanbeetloos. Het vissen daarentegen verliep steeds lekkerder. Waren de eerste worpen ietwat onwennig nu zat ik volledig in het ritme. Afzinken korte slinger aan de molen en tegelijkertijd de hengel heffen en weer af laten zinken. Al vissende kamde ik stukje bij beetje een deel van de haven uit.
Toen ik over de stijger verder liep naar een nieuw interessant uitziend hoekje trok iets in mijn uiterste blikveld mijn aandacht. Ik kon mijn ogen niet geloven. Tussen twee boten vlak onder het oppervlak lag een dikke baars in een wolk van neerdwarrelende schubbetjes, die had net zijn maaltje binnen. Ik bedacht me geen moment en liet mijn shad langs de baars zakken. Deze schoot direct de zinkende shad achterna en toen ik mijn hengel wilde heffen werd had de baars de shad al te pakken. Bonkend en mokkende schoot de vis van links naar rechts. Ik moest alle zeilen bijzetten om de woeste vis onder de boten vandaan te houden.
Uiteindelijk werden de vluchtpogingen korter en kon ik de vis landen. Toen ik de vis oppakte werd de grote van de vis me pas goed duidelijk. Dit was een hele beste. Snel even langs het meetlint gelegd….43! Nou ja zeg… eerste poging en direct de hoofdprijs! Mijn dag kon niet meer stuk. Na een paar plaatjes geschoten te hebben verdween de vis met enkele slagen in de blauwgroene diepte, mij met een geweldig voldaan gevoel achterlatend.

Op zicht!

Na een korte pauze heb ik mijn steiger nog afgevist maar verdere aanbeten bleven uit. Ik vond het helemaal niet erg mijn missie was geslaagd en hoe. Je baarsseizoen gelijk met een mooie veertiger beginnen die nota bene ook nog eens op zicht is gevangen….het kan slechter dacht ik zo!

Pieter-Bas Broeckx